Copyright © 2022 by the-end.com, inc.

All rights reserved. Published April 15, 2022

the-end.com, inc., P.O. Box 14447, Cincinnati, OH 45250

Visit our website at falloftheus.com/nl

Library of Congress Cataloging-in-Publication Data

Weinland, Ronald.

Fall of the United States

ISBN: 978-0-9753240-2-8

Boekomslag Uitgelegd

Het wapenschild van de Verenigde Staten is al heel lang hét nationale symbool. Op 4 Juli 1776 werd de ’Onafhankelijkheidsverklaring’ ondertekend, en op diezelfde dag stelde het ‘Continentale Congres’ een commissie aan, die als opdracht had om een zegel te ontwerpen dat als embleem gebruikt zou kunnen worden door het nieuwgevormde land. Dat zegel wordt tegenwoordig door de Verenigde Staten gebruikt bij het goedkeuren van wetten en verdragen en bij de benoeming van hoge regeringsfunctionarissen. Het staat bekend als het ‘Grootzegel’.

Op de voorzijde van dit ‘Grootzegel’ staat de beeltenis van het wapenschild dat rijk aan symboliek is. De 13 oorspronkelijke Koloniën (Staten) worden vertegenwoordigd door de pijlen, de bladeren, de olijven, de strepen en de sterren. Het beeld van de olijftak die door de ene klauw vastgehouden wordt vertegenwoordigt de vrede, terwijl de pijlen in de andere klauw oorlog symboliseren. Op het vaandel, dat de adelaar in zijn bek houdt, staat het volgende geschreven ‘E Pluribus Unum’ wat zoveel betekent als ‘Uit Velen Één’ wat een verwijzing is naar het ideaal van nationale eenheid.

Vanwege het gebruik en de symboliek van dit zegel, wordt op de omslag van dit boek een herinterpretatie weergegeven. In plaats van macht en kracht in de lucht uit te beelden, wordt in dit nieuwe symbool een adelaar weergegeven die zwaar gewond op de grond ligt. Dit stelt niet alleen de val van de Verenigde Staten voor, maar ook de val van de regeringen van de mensheid wereldwijd. In het boek Openbaring, waarin de val van de regeringen van de mensheid voorzegd wordt, worden ook Zegels beschreven. Maar deze Zegels zijn van God afkomstig en maken deel uit van Zijn regering die nu spoedig op aarde gevestigd zal worden.

INHOUD

Hoofdstuk 1

IS DE WERELD GEK GEWORDEN?

Hoofdstuk 2

GROOTSCHALIGE AANVALLEN OP DE VS

Hoofdstuk 3

EINDTIJD VERNIETIGING

Hoofdstuk 4

VERWARRING IN RELIGIE

Hoofdstuk 5

EINDTIJD VERNIETIGING BINNEN TWEE CHRISTENDOMMEN OF REVELATION

Hoofdstuk 6

GODS KERK IN DE EINDTIJD

Hoofdstuk 7

DE ZEVEN DONDERS – EEN VOOORBODE VAN WERELD OORLOG III

Hoofdstuk 8

GODS HEILIGE DAGEN OPENBAREN ZIJN PLAN

Hoofdstuk 1

IS DE WERELD GEK GEWORDEN?

Heb je ooit het gevoel gehad dat de wereld gek geworden is? Mensen kunnen niet langer in vrede met elkaar samenleven. Grote bedrijven proberen langs alle kanten winst te maken ten koste van anderen. Grootmachten komen steeds dichter bij een oorlog. De wereld wordt steeds chaotischer en vrede is ver te zoeken. Ons vermogen om samen te werken en onze onderlinge problemen op te lossen is zo goed als onbestaand.

Conflicten in het leven van mensen leiden tot steeds grotere openlijke spanningen, stress, frustraties, ellende en ongelukkigheid, en geven een heel nieuwe betekenis aan het woord ‘drama’. Drama is een soort van nieuwe levensstijl aan het worden, waarbij tweedracht aangewakkerd wordt en gesprekken alleen nog maar draaien rond het ‘delen’ van je eigen ontevredenheid en miserie met anderen.

Een groot deel van die erg negatieve invloed op onze levens is het gevolg van onze steeds groter wordende afhankelijkheid van moderne technologie. Ons vermogen om informatie en ideeën snel en op grote schaal te verspreiden loopt uit de hand. Dit heeft op zijn beurt het ‘drama’ in onze levens sterk doen toenemen, en ervoor gezorgd dat dit steeds makkelijker en ongehinderd ons leven binnensluipt. Veel mensen worden hierdoor overweldigd, en weten niet hoe zij moeten omgaan met de verwoestende invloed die dit op hun dagelijkse leven heeft.

Weinig mensen schijnen te beseffen dat onze samenleving hierdoor dusdanig verandert waardoor vrede en rust uit ons leven verdwijnt. Deze snelle veranderingen in onze samenleving zijn het rechtstreekse gevolg van het onvermogen van de mensheid om zich aan te passen aan de snelle technologische groei en vooruitgang. Omdat deze moderne technologie totaal nieuw is voor ons, hebben we dus geen enkel precedent om ons op te baseren om hier correct mee om te gaan. En bij de verdere ontwikkeling van deze technologie wordt weinig rekening gehouden met onze gezondheid en welzijn. Dat heeft op zijn beurt een erg negatieve invloed op het menselijke leven – een invloed waarvan de effectieve diepgaande gevaren niet onderkend worden.

Verslaafd aan technologie?

Gedurende duizenden jaren groeide de mensheid langzaam in haar kennis van wetenschappen en de aarde zelf met alle leven daarop. Maar pas in de laatste honderdvijftig jaar is er sprake van een versnelde groei in de kennis van toegepaste wiskunde, techniek, fysica, astronomie en scheikunde. Dit alles heeft een grote invloed gehad op het menselijke leven.

Vooral in de voorbije zeventig jaar is onze technologische kennis in een stroomversnelling geraakt en heeft zij een steeds grotere invloed op onze manier van leven. Technologie heeft een heel positief effect gehad op onze algemene levenskwaliteit. Maar tegelijkertijd heeft ook het misbruik (verkeerd gebruik) van die technologie de kop opgestoken, met alle negatieve gevolgen voor de samenleving van dien.

De snelheid waarmee deze veranderingen plaatsvinden is zo groot geworden, dat onze samenleving het tempo gewoonweg niet kan bijhouden. Het gevolg daarvan is dat wij pijnlijk tekortschieten in het correct aanpakken van die negatieve effecten van de moderne technologie op onze levens.

Neem even de tijd om te overwegen hoe het komt dat zoveel mensen blijkbaar slaaf van de moderne technologie aan het worden zijn. Het gebruik, en vaak misbruik (verkeerd gebruik), van mobiele telefoons is hier een perfect voorbeeld van. Het internet en de vele apps voorzien in een eindeloos aantal manieren om ieder aspect van ons leven te beheersen. De ‘behoefte’ om voortdurend in contact te blijven is verslavend. Dat hoeft ons niet te verassen, want softwareontwikkelaars zijn voortdurend bezig met ons gedrag te manipuleren om ons zo lang mogelijk aan hun producten gekluisterd te houden, en in ruil daarvoor krijgen zij meer geld.

Verslaafde gebruikers kan je makkelijk herkennen, want ze lopen als zombies rond en kunnen hun ogen niet van hun telefoon afhouden. Sommigen van hen lopen zonder op te kijken de straat op zonder de auto of bus die op hen afgereden komt, te zien. Anderen vallen op omdat zij in hun auto achter het stuur zitten en niet optrekken wanneer het licht op groen springt, omdat de drang om op hun telefoon te blijven kijken gewoonweg te groot is. En er zijn ook hele families die in ‘tech-junkies’ veranderd zijn. Je kan ze makkelijk in bijna elk restaurant terugvinden, waar ze in volledige stilte samen aan tafel zitten ieder van hen teruggetrokken in zijn of haar eigen hoekje van cyberspace.

Het ‘drama’ wordt via Facebook, WhatsApp, Twitter, Instagram, TikTok, Reddit en nog vele andere sociale media uitgewisseld, en dat op een schaal die de wereld nooit eerder heeft gezien. Mensen raken volledig in ban van deze verleidelijke uitvindingen van de moderne technologie. Als gevolg daarvan neemt het van het delen van levenservaringen in rechtstreek persoonlijk contact met elkaar af, en dat zorgt erop zich dan weer voor dat de menselijke geest verslaafd raakt aan het gevoed worden door gestage informatiestromen. Dit berooft mensen van zinvolle verrijkende levenservaringen en ontneemt hun de kans op een betekenisvoller en vervullend sociaal leven.

Door ondervinding leren hoe je moet leven doordat je persoonlijk via direct contact je leven deelt met anderen, is niet hetzelfde als je leven delen door middel van technologie. Er is een groot verschil tussen deze twee. Mensen die verslaafd raken aan zulke (sociale) media zijn steeds meer ontevreden over hun leven. Hopelijk heeft de COVID-19 pandemie meer mensen geholpen om het verschil te leren waarderen.

Zo’n verslaafdheid kan er makkelijk toe leiden dat mensen minder gevoelig en zorgzaam ten opzichte van anderen worden. Het kan een houding van ongevoeligheid en onverschilligheid tegenover anderen veroorzaken. Dit terugtrekken in zichzelf leidt tot groter egoïsme en veroorzaakt meer ‘drama’ in het leven; rust en kalmte zijn dan ver te zoeken.

Deze verschillen ontsnappen duidelijk aan de aandacht van deze ‘tech-verslaafden’, en de meesten van hen zijn zich totaal niet bewust van de omvang van hun gebruik ervan. Dit resulteert in een wereld waarin niet slechts individuele mensen maar ook hele gemeenschappen, organisaties en zelfs landen in zichzelf gekeerd raken. En dat leidt alleen maar tot toenemende verdeeldheid, onenigheid, conflicten en sociale onrust onder mensen.

Het eindresultaat is ‘drama’ op een niveau dat we nog nooit hebben meegemaakt, en de wereld weet niet hoe zij hiermee moet omgaan. Het is volledig uit de hand gelopen, en inderdaad…de wereld is gek geworden!

Vandaag de dag lijken begrippen als wederzijdse compromissen vinden, toegevingen doen, het zoeken naar overeenkomsten, geven en nemen, of het vinden van een gulden middenweg, vergezocht. Het lijkt wel alsof deze begrippen een verloren kunst zijn geworden. Terwijl mensen juist dichter naar elkaar toe kunnen groeien door dit soort van gedrag in de praktijk aan te leren, zodat zij hun meningsverschillen bij kunnen leggen, wat op zich bevredigende resultaten voor de samenleving oplevert.

We oogsten wat we zaaien

Alsof het leven nog niet verwarrend genoeg is, moeten we onszelf nu ook nog vertrouwd maken met uitdrukkingen zoals ‘woke’ (‘wakker’), ‘cancel culture’ (‘uitstel cultuur’) en ‘cultural appropriation’ (‘culturele toe-eigening’) zodat we niet bang hoeven te zijn om anderen misschien te beledigen, om misschien afgewezen te worden of zelfs aangevallen te worden. We voelen ons steeds meer onder druk gezet om in een specifiek patroon te passen dat ons dicteert hoe we ons moeten gedragen en waar we wel en niet over horen te praten.

Een leefomgeving die zo’n grote druk uitoefent op mensen om het eens of oneens met hen te zijn, zal de kloof die maatschappelijke vervreemding en verdeeldheid in de hand werkt, alleen maar groter maken. Vreedzame kalme gesprekken met anderen die er andere ideeën of meningen op na houden, worden zeldzaam.

In plaats daarvan raken de samenleving en hele landen snel in zichzelf gekeerd tot een geest van groter egoïsme en zelfzuchtig gedrag. Te veel mensen willen hun eigen zin doordrijven en zijn bereid om kwaad te spreken over alles en iedereen die in de weg staat van wat zij willen, en zullen hen vernederen, bespotten, bevechten, fel tegen hen debatteren en hen aanvallen. Wat anderen willen wordt gewoonweg aan de kant geschoven en wordt niet eens overwogen.

Sinds de uitbraak van COVID-19 (Corona), is de wereld in een neerwaartse spiraal terecht gekomen die dit negatieve proces van verdeeldheid en ontevredenheid nog versneld heeft. Dit heeft ook geleid tot een nog grotere afhankelijkheid van sociale media. Maar het aller slechtste nieuws is dat dit nog maar het begin is en dat alles alleen maar erger zal worden – heel veel erger voordat dit gaat veranderen.

Alleen al in het afgelopen jaar is er een dramatische verschuiving geweest, weg van alles wat je waarlijk als vrede zou kunnen bestempelen. In plaats daarvan zien we een snelle toename van ontevredenheid, onenigheid, verdeeldheid, chaos, wetteloosheid, misdaad, zelfmoord, moord, drugsverslaving, machtsmisbruik, onderdrukking etc. Ja, de wereld is gek aan het worden!

Deze snelle beweging weg van de vrede in de wereld, getuigt van een duidelijke verandering in het denken en handelen van velen, dat naar extremisme neigt. Er is kalmte en redelijkheid nodig om tegenstrijdig partijen samen te kunnen brengen, teneinde hun meningsverschillen doeltreffend uit te kunnen praten. Echter, vandaag de dag wordt er in het nieuws enkel bericht gegeven over de excessen van beide partijen, omdat dit emotionele reacties bij mensen uitlokt. Dat zorgt er op zijn beurt voor dat mensen zich door hun emoties laten regeren, waardoor zij eerder geneigd zijn om een extreemrechtse, extreemlinkse of gelijk welke extreme positie in te nemen.

De algoritmes die de sociale media gebruiken zijn erop gericht om die extremen nog uit te vergroten, doordat zij mensen met dezelfde meningen samenbrengen, en mensen met een tegengestelde mening uitsluiten. Wanneer mensen alleen maar blootgesteld worden aan eenzijdige gesprekken, dan wordt het potentiële voordeel van evenwichtigheid door het horen van andere standpunten en ideeën tenietgedaan. Dit leidt tot polarisatie in de maatschappij en leidt tot nog groter extremisme aan beide kanten.

Het gevolg is dat meer en meer mensen zich onbewust gedwongen voelen om een kant te kiezen. En wanneer dit eenmaal gebeurd is, is men van nature geneigd om voet bij stuk te houden. Dat is exact wat er ook internationaal tussen de landen van de wereld aan het gebeuren is, en dit resulteert in een klimaat van confrontatie tussen de verschillende landen, wat een nieuw tijdperk van wapengekletter inluidt.

Je kan hier niet zomaar je ogen voor sluiten, en hopen dat alles gauw zal veranderen of dat het allemaal vanzelf zal overwaaien. Wij moeten goed begrijpen dat er een reden is waarom dit alles aan het gebeuren is, en dat iedereen hierdoor geraakt wordt. Niemand kan hier de ogen voor sluiten, ook al zullen sommigen dit proberen. De wereld begint te oogsten wat zij in de afgelopen decennia gezaaid heeft.

Door het toenemende misbruik van steeds verder ontwikkelde technologieën, zijn wij getuige van een gevaarlijke verandering in onze maatschappij die de wereld doet afstevenen op een gruwelijke oorlog.

Al meer dan 70 jaar gewaarschuwd!

Datgene wat de wereld nu ondergaat en waar zij getuige van is, is een snelle beweging in de richting van een geprofeteerde derde wereldoorlog. Er zijn maar weinig mensen in de wereld van vandaag die echt op de hoogte zijn van wereldgebeurtenissen en het nieuws dat de trends, het denken, de wereldhandel, economieën, internationale relaties en de gestage beweging richting een wereldoorlog beïnvloedt.

Al meer dan 70 jaar lang is er gewaarschuwd dat er specifieke eindtijd gebeurtenissen zouden komen die aanleiding zouden geven tot een derde Wereldoorlog. Veel van deze uitspraken gingen over gebeurtenissen die in Europa zouden plaatsvinden, en zij hebben ook precies zo plaatsgevonden zoals dat door één man voorspeld werd.

Laten we eens gaan kijken wat er al lang geleden begin 1950 over deze komende oorlog gezegd werd. Meteen na Wereldoorlog II werd voorspeld dat er vier grote gebeurtenissen zouden plaatsvinden in West-Europa die zouden leiden tot het begin van Wereldoorlog III. Drie daarvan hebben ondertussen plaatsgevonden en de laatste gebeurtenis is onlangs in het Europese nieuws verschenen.

Er werd verklaard dat Duitsland zou herrijzen en aan het hoofd van het Verenigde Europa tot een wereldmacht zou uitgroeien. Dit leek volstrekt absurd - totale nonsens - voor degenen dit destijds hoorden, vooral in het licht van de enorme verwoestingen die de geallieerden zojuist in Duitsland hadden aangericht.

Maar deze man verkondigde dat (1) Europa, met Duitsland aan het hoofd, terug zou herrijzen als een unie van landen met (2) een gemeenschappelijke regering, (3) een eenheidsmunt en (4) uiteindelijk ook een militaire unie van exact 10 Europese landen.

Beeld je eens in hoe absurd dit moet geklonken hebben in de oren van zovelen in die tijd, toen een man vlak na het einde van Wereldoorlog II zei dat Duitsland – een land dat volledig in puin lag - zou herrijzen aan het hoofd van een Verenigd Europa. Dat leek zo ongeloofwaardig dat deze man inderdaad heel erg bespot en beschimpt werd, en door de meeste mensen die dit hoorden, afgewezen werd.

Hoe kon je ook iemand serieus nemen die dit soort van zaken verkondigde, vlak nadat er zo’n gruwelijke oorlog uitgevochten was tussen de Geallieerden en de As-mogendheden Duitsland, Italië en Japan? Miljoenen mensen hadden het leven verloren.

Maar slechts zeven jaar nadat deze zaken voorspeld werden, in Maart van 1957, ondertekenden Frankrijk, West-Duitsland, Italië, Nederland, België en Luxemburg het ‘Verdrag van Rome’ ter oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG) – ook wel de ‘Gemeenschappelijke Markt’ genoemd. En dit groeide op zijn beurt mettertijd uit tot de huidige Europese Unie.

Diezelfde man verklaarde dat deze waarschuwingen eindtijdprofetieën waren die door God aan hem geopenbaard waren. En dus moeten we onszelf nogmaals de vraag stellen ‘Hoe kon het dat hij zoiets schijnbaar ongeloofwaardig kon voorspellen, dat nu onomstotelijk waar is gebleken?’

Hoewel veel mensen de spot dreven met datgene waarvan hij beweerde dat het de eindtijdgebeurtenissen waren, die tot Wereldoorlog III zouden leiden, toch bleven deze gebeurtenissen die hij voorspeld had uitkomen. Precies zoals hij gezegd had. En hoewel hij er in 1975 getuige van was dat Europa samenkwam in een coöperatieve regeringsstructuur, toch duurde het tot 13 jaar na zijn dood voordat Europa in 1999 de Euro als munteenheid introduceerde. Die Europese Unie groeide uit tot 28 landen, en pas onlangs heeft Groot-Brittannië ervoor gekozen om uit de Unie te stappen. Tot nu toe hebben 19 van de 27 lidstaten van de Europese Unie de Euro als hun officiële munteenheid ingevoerd.

Vervolgens sloten in 2018 (32 jaar na zijn dood) 10 lidstaten van Europa - precies het aantal wat door hem voorspeld was - een gemeenschappelijk militair akkoord.

Wat nu volgt zijn uittreksels uit een artikel onder de titel ‘Emmanuel Macron onthult Europese defensie coalitie’ uit het tijdschrift ‘THE WEEK’ van 8 November 2018:

Een coalitie van tien Europese strijdkrachten, klaar om de grenzen van het Europese continent te verdedigen, werd vandaag in Parijs voorgesteld, luttele dagen na Emmanuel Macrons pleidooi voor een ‘écht Europees leger’.[…]

Reuters rapporteert dat het Europese Interventie Initiatief officieel is voorgesteld in Parijs na maanden van onderhandelen met Duitsland, waarvan Frankrijk wil dat het centraal zal staan in die strijdmacht.

Het nakende vertrek van Groot-Brittannië uit de EU (Groot-Brittannië dat lange tijd gekant was tegen een Europese militaire samenwerking buiten NAVO-verband) heeft de gesprekken over de defensiesamenwerking terug op gang gebracht, dit in combinatie met de bezorgdheid dat president Trump minder dan zijn voorgangers bereid zou zijn om Europa te verdedigen met het oog op de nieuwe assertieve houding van Rusland.’

‘Macrons aandringen op de vorming van een coalitie van 10 ‘gewillige’ lidstaten komt voort uit het ongeduld van Frankrijk over Europa’s pogingen tot een defensiesamenwerking, gekend onder de naam Permanente Gestructureerde Samenwerking (PESCO), aldus The Economist.[…]

Slechts dagen na Macron’s oproep met de steun van hooggeplaatste figuren in Brussel tot het vormen van een ‘echt Europees Leger’, om zo minder afhankelijk van de Verenigde Staten te zijn, zal de coalitie opnieuw het spookbeeld van een Europees Leger te berde brengen.[1]

Deze laatste belangrijke voorspelling over de verenigde militaire macht binnen Europa, heeft alles te maken met nog andere toekomstige gebeurtenissen, omdat veel van wat nog te gebeuren staat zich zal concentreren rond Europa’s betrokkenheid bij die laatste grote oorlog.

Voordat we verder gaan moeten we de vraag stellen: ‘Hoe kan het dat iemand zulke voorspellingen kon doen, die voor de meeste mensen totaal ongeloofwaardig leken, en dat al zo lang geleden? Hoe kan het dat iemand dusdanig precieze voorspellingen kon doen over wat er in Europa zou komen te gebeuren?’ Dit op zich zou ervoor moeten zorgen dat mensen de oren spitsen om goed te kunnen luisteren, omdat eerder uitgelegd werd dat wanneer deze gebeurtenissen eenmaal komen te gebeuren een kernoorlog volgt. Nu dan, hoe dichtbij is die oorlog?

Deze vier belangrijke gebeurtenissen in Europa die voorspeld werden, zijn waar gebleken, en zijn allemaal komen te gebeuren gedurende een periode van bijna 70 jaar. Maar nog belangrijker is hoe mensen hierop gereageerd hebben.

Die reactie heeft alles te maken met de reden en het doel waarvoor dit boek wordt geschreven. En hoewel die voorspellingen precies zo uitgekomen zijn als ze gegeven werden, toch zijn er nog veel meer waarschuwingen betreffende voorspellingen die nu aan het gebeuren zijn en zelfs escaleren.

Voetnoten

[1] “Emmanuel Macron unveils European defense coalition.” The Week, 8 November 2018 (www.theweek.co.uk/97636/emmanuel-macron-unveils-european-defence-coalition)

Profetieën over Europa die 2.500 jaar geleden gegeven werden

In de Bijbel werden aan de profeet Daniël profetische openbaringen gegeven die rechtstreeks verband houden met datgene wat nu zo’n 70 jaar geleden aan deze man over Europa geopenbaard werd.

Bijna 2.500 jaar geleden, nadat de stam Juda veroverd werd en het volk in gevangenschap naar Babylon afgevoerd werd, werden aan Daniël vele profetische zaken geopenbaard, die sindsdien zijn uitgekomen in de opkomst en ondergang van vele koninkrijken en naties. De vorming van die uiteindelijke coalitie van tien Europese lidstaten, begon al geopenbaard te worden toen Daniël een onrustwekkende droom van Nebukadnézar (de koning van Babylon) moest interpreteren.

De droom ging over een groot standbeeld dat uit verschillende metalen was opgebouwd. De enige die hem kon hem vertellen wat de droom was en wat zij betekende, was Daniël.

Toen Nebukadnézar Daniël ontboden had om de droom voor hem te interpreteren, waren Daniëls eerste woorden dat niemand de gave bezat om te openbaren wat de droom was noch wat zij betekende, ook hijzelf niet.

‘Daniël antwoordde de koning en zei: De verborgenheid waarnaar de koning vraagt, kunnen geen wijzen, bezweerders, geleerden of waarzeggers de koning te kennen geven. Maar er is een God in de hemel, die verborgenheden openbaart; Hij heeft de koning Nebukadnézar bekendgemaakt wat in het laatste der dagen geschieden zal. Uw droom en de gezichten die u op uw legerstede voor ogen kwamen, waren deze…’ (Daniël 2: 27 – 28)

God gebruikte deze droom om op die manier door Daniël alle grote Koninkrijken van de wereld te openbaren die zouden opkomen en ten onder gaan tot in ‘het laatste der dagen’ – tot aan de eindtijd. De volgende verzen geven een overzicht van dat tijdsverloop door datgene wat Daniël aan de koning vertelde over diens droom.

‘Gij, o koning, hadt een gezicht, en zie, er was een groot beeld! Dit beeld was hoog, en de glans ervan was buitengewoon; het stond vóór u, en de aanblik ervan was schrikwekkend. Het hoofd van dat beeld was van gedegen goud, zijn borst en armen waren van zilver, zijn buik en lendenen van koper, zijn benen van ijzer, zijn voeten deels van ijzer deels van leem. Terwijl gij bleeft toezien, raakte, zonder toedoen van mensenhanden, een steen los, die het beeld trof aan de voeten van ijzer en leem en deze verbrijzelde; toen werden tegelijkertijd het ijzer, het leem, het koper, het zilver en het goud verbrijzeld, en zij werden gelijk kaf op een dorsvloer in de zomer, en de wind voerde ze mee, zodat er geen spoor meer van te vinden was; maar de steen die het beeld getroffen had, werd tot een grote berg, die de gehele aarde vulde.’ (Daniël 2: 31 – 35)

Dit is een samenvatting van het verloop van tijd, terwijl je van de bovenkant van het standbeeld naar de onderkant beweegt; je reist als het ware door de tijd heen tot aan de eindtijd, wanneer je bij de tenen aangekomen bent. Het eerste gouden deel van het standbeeld (het hoofd) vertegenwoordigde het Chaldeeuws-Babylonische Rijk waarvan Nebukadnézar destijds koning was over het Babylonische Rijk. Dit werd gevolgd door het deel dat uit zilver gemaakt was en het Medo-Perzische Rijk voorstelde, en daarna volgde het bronzen gedeelte wat het Grieks-Macedonische Rijk voorstelde.

De uitleg van de droom begon met de beschrijving van het hoofd van goud dat het toenmalige koninkrijk Babylon onder Nebukadnezar vertegenwoordigde, en vervolgde met de beschrijving van de opkomst en ondergang van verschillende grote koninkrijken (keizerrijken) doorheen de tijd. En het eindigde bij het vierde deel van het standbeeld dat op unieke wijze beschreven werd als zijnde benen van ijzer met voeten van ijzer en leem. Deze vertegenwoordigden het laatste grote koninkrijk op aarde dat verschillende heroplevingen zou kennen in Europa.

Voeten van ijzer en leem vormen geen goede samenstelling voor het ondersteunen van zo’n groots standbeeld. Maar de benen van ijzer met voeten van ijzer en leem beschrijven zo goed de worsteling die vele honderden jaren lang in Europa heeft plaatsgevonden. Een groot deel van de geschiedenis droeg Europa het stempel van het Romeinse Rijk, en later van het Heilige Roomse Rijk. Zijn geschiedenis past precies in de profetieën die op verschillende plaatsen in de Bijbel beschreven staan.

Daniël werd te kennen gegeven dat de onderkant van het standbeeld over een toekomstig koninkrijk ging, dat zou leiden tot aan de gebeurtenissen in ‘het laatste der dagen’ die deze wereld zouden veranderen. Hoewel aan Daniël geopenbaard werd dat dit standbeeld toekomstige koninkrijken uitbeeldde, toch was de identiteit van die koninkrijken nog niet bekend.

De kennis over de identiteit van die koninkrijken door de geschiedenis heen en de kennis van hoe het hedendaagse Europa in dit standbeeld geïdentificeerd wordt, werd op zijn beurt geopenbaard aan deze man die de gebeurtenissen voorspelde die nu allemaal uitgekomen zijn. Deze man wist deze zaken vanwege deze en andere profetische waarschuwingen betreffende de eindtijd die hij te zien kreeg en geloofde. Gebeurtenissen die door God aan hem geopenbaard werden. De zaken die hij voorspelde kan je op geen enkele andere manier weten EN voorspellen – zo nauwkeurig – zo perfect – tenzij dit door God gegeven is. Precies zoals Daniël tegen Nebukadnézar zei: ‘GEEN mens bezit die gave.’

Wie was dus die man?

De man die voor een derde Wereldoorlog begon te waarschuwen en die specifieke gebeurtenissen voorspelde die in Europa zouden plaatsvinden, was Herbert W. Armstrong. Voor zijn dood in 1986 was hij verantwoordelijk voor de publicatie van tientallen miljoenen boeken, brochures en tijdschriften die veel informatie over de eindtijd bevatten. Alleen al het tijdschrift The Plain Truth (De Echte Waarheid) werd in zeven talen uitgegeven, met een maandelijkse oplage van meer dan 8,2 miljoen exemplaren. Ter vergelijking, het bekende en veel gelezen tijdschrift Time had in die tijd slechts een oplage van zo’n 5,9 miljoen exemplaren.

Zijn wekelijkse televisieprogramma The World Tomorrow (De Wereld van Morgen) en zijn radio-uitzendingen bestreken de hele Verenigde Staten en grote delen van de rest van de wereld. De reikwijdte en de omvang hiervan was veel groter dan die van gelijk welke andere religieuze organisatie toen en sinds die tijd.

Het is interessant om te zien dat anderen in de wereld erkenden dat er iets unieks en zinvols was aan datgene wat hij te zeggen had. Maar in de Verenigde Staten waar hij woonde en werkte, werd hij heel anders behandeld dan door vele andere landen.

Hij begon pas echt erkenning van mensen in andere gebieden van de wereld te ontvangen, nadat hij een heel unieke onderscheiding mocht ontvangen van Koning Leopold III van België. Het was een horloge dat gemaakt was van een kanonskogel die Leopolds vader, Koning Albert I, van een slagveld in de Eerste Wereldoorlog had meegenomen. Koning Albert liet uit deze kanonskogel vier horlogekasten gieten, met de wens dat zij geschonken zouden worden aan de vier personen waarvan hij vond dat zij de grootste bijdrage aan de wereldvrede hadden geleverd. Koning Albert vond nooit de persoon die volgens hem waardig was om het vierde en laatste horloge te mogen ontvangen, en dus gaf hij het door aan zijn zoon die zich in 1970 bewogen voelde om het aan Herbert Armstong te schenken.

Vanaf die tijd genoot Herbert Armstrong meer en meer erkenning van andere wereldleiders en kwam hij bekend te staan als ‘ambassadeur voor de wereldvrede zonder portefeuille.’ Hij droeg zijn boodschap uit aan Prins Mikasa en een aantal van de leden van het Japanse Parlement (Diet). Keizer Hirohito verleende Herbert Armstrong de Orde van de Heilige Schat, Tweede Klasse – een van de hoogste onderscheidingen die aan een niet-Japans staatsburger verleend kan worden. Gedurende een periode van twee decennia beschouwden zeven opeenvolgende Japanse Premiers Herbert Armstrong als een persoonlijke vriend en vertrouwenspersoon. Sommige leden van het Japanse Parlement (Diet) noemden zichzelf zelfs zijn ‘Japanse zonen’. Maar hoewel al deze leiders grote bewondering voor Herbert Armstrong hadden, toch ging niet één van hen op de eindtijdwaarschuwingen die hij verkondigde in.

Herbert Armstrong was goed bevriend met Koning Hoessein van Jordanië, Koning Bhumibol Adulyadej en Koningin Sirikit van Thailand, en een aantal premiers van Israël waaronde Golda Meir en Menachem Begin. Anderen die hem als een persoonlijke vriend beschouwden waren de Egyptische president Anwar Sadat, Jomo Kenyatta de stichter en eerste president van Kenia, keizer Haile Selassie van Ethiopië, de burgemeester van Jeruzalem Teddy Kollek en zijn oude vriend Nagendra Singh die rechter was aan het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, Nederland.

Herbert Amrstrong had ook persoonlijke ontmoetingen met wereldleiders zoals premier Margaret Thatcher van het Verenigd Koninkrijk, Juan Carlos de koning van Spanje, Egyptische president Hosni Mubarak en de Indische premier Indira Gandhi. Maar ook deze wereldleiders gingen niet in op de boodschap die hij uitdroeg.

President Ferdinand Marcos van de Fillipijnen decoreerde Mr. Armstrong met de Presidentiële Medaille voor Verdienste, ‘voor zijn morele optreden en buitengewone bijdrage om mensen ertoe te bewegen een rechtvaardige en vreedzame wereldorde te scheppen.’ Hij ontving ook de onderscheiding van ‘Commandeur in onze meest Nobele Orde van de kroon van Thailand.’ Nogmaals, geen van deze leiders, noch hun volk gingen in op zijn waarschuwingen.

Er waren nog andere leiders die Herbert Armstrong ontmoette, zoals president Allende van Chili, president Suharto van Indonesië, de president van Zuid-Vietnam Nguyen Van Thieu, en hij werd persoonlijk uitgenodigd door president Nicolae Ceausescu in Roemenië.

Herbert Armstrong had ook een ontmoeting met Deng Xiaoping van de Volksrepubliek China en was de eerste erkende Christelijke leider die officieel leiders in China bezocht, maar dit bleef in de wereld onvermeld. Tijdens dit bezoek richtte hij zich tot functionarissen van 76 landen in de ‘Grote Hal van het Volk’ in Beijing. Hij sprak over de weg naar ware vrede en waarom de mensheid er niet in slaagt vrede te bereiken. Geen enkele andere religieuze leider is ooit voor een dergelijke gelegenheid in China uitgenodigd, maar de wereld heef hier nooit iets van vernomen.

Herbert Armstrong ontving talrijke onderscheidingen en eretekens en bezocht nog vele andere wereldleiders, maar dat ging allemaal voorbij aan de westerse wereld aan wie Herbert Armstrong verkondigde dat God hem gezonden had om Zijn boodschap aan hen te verkondigen.

Eindtijdprofetieën over de Verenigde Staten

Herbert Armstrong voorspelde niet alleen specifieke gebeurtenissen die nu door de Europese Unie vervuld zijn, maar hij gaf ook heel specifieke voorspellingen betreffende sommige van de belangrijkere hedendaags naties.

Het land dat gedurende de langste periode de grootste waarschuwingen ontvangen heeft, is tegelijk ook het land waarvan geprofeteerd is dat het als eerste zal vallen. In zijn meest gepubliceerde boek ‘De Verenigde Staten en Groot-Brittannië in de Profetieën’ kwamen de belangrijkste voorspellingen aan bod. Maar juist in de Verenigde Staten werd het meest op Herbert Armstrong neergekeken. Hij werd er belasterd, gehaat, er werd vals en kwaadwillig over hem gelogen en uitgerekend daar werd hij vervolgd door zijn eigen regering.

Zelfs nú, meer dan drie en een half decennia na zijn dood, kan je nog steeds veel haat en leugens over hem terugvinden in alles wat er over hem geschreven worden. Je kan dit vergelijken met wat Christus aangedaan werd, want ook hij werd hartgrondig gehaat vanwege de boodschap waarmee hij tot de mensheid gezonden was. Het had echter veel meer met de ‘boodschap’ te maken dan met de persoon die deze boodschap brengt.

De mensheid is doorheen de geschiedenis in één ding heel consistent geweest: zij wil geen inmenging van God in haar zaken. En hoe gaat ons dat af? God heeft alles geschapen en Hij heeft ons deze ongelooflijk mooie planeet gegeven om op te wonen. Maar kijk wat wij ermee doen, en vooral nu met alle technologische ontwikkelingen. De aarde is in de laatste paar decennia veel meer vervuild geraakt, dan in alle duizenden jaren daarvoor.

Door de steeds sneller uitdijende wereldbevolkingen in combinatie met het toenemende misbruik (verkeerde gebruik) van technologie, bewijst de mensheid alleen maar wat God gezegd heeft over wat er zou gebeuren als wij Hem blijven negeren. Wij zullen gewoonweg doorgaan met het vernietigen van deze schepping. God heeft geopenbaard dat indien Hij niet zou ingrijpen om ons een halt toe te roepen, wij onszelf uiteindelijk onherroepelijk zouden vernietigen.

Voordat dit huidige tijdperk met zijn explosieve technologische groei aanbrak, bestond de mogelijkheid om de planeet te vernietigen niet. Maar door het misbruik van die technologie en wat deze technologie kan teweegbrengen is de mensheid nu in staat om zichzelf en de aarde te vernietigen.

De waarheid over de eindtijdgebeurtenissen wordt al decennialang in de hele Verenigde Staten verkondigd, maar mensen schijnen er zich niets van aan te trekken. Het moet nogmaals gezegd dat Herbert Armstrong meteen na de afloop van Wereldoorlog II begon met te waarschuwen voor de eindtijdgebeurtenissen. Die waarschuwing werd krachtig verkondigd aan de Verenigde Staten, maar de bevolking, noch haar leiders toonden weinig bezorgdheid. Zij luisterden niet!

Deze tendens van onverschilligheid en het niet luisteren naar deze waarschuwingen is door de jaren heen, sinds de dood van Herbert Armstrong in 1986, alleen maar erger geworden. Dit soort van apathie is nog verergerd en versneld door de snelle ontwikkeling van moderne technologie, en dat heeft er nu toe geleid dat alle landen ter wereld meegesleept worden in diezelfde geest waar de Verenigde Staten nu al enige tijd van doordrenkt zijn.

En precies die geest die een gewillige doofheid voortbrengt voor waarschuwingen over een kernoorlog in deze eindtijd, is de reden voor het schrijven van dit vijfde boek. Aan dit boek gingen nog vier andere boeken vooraf, die volledig gericht zijn op de rampzalige waarschuwingen voor Wereldoorlog III, die op het punt staat de wereld te overspoelen.

Het eerste boek ‘De Geprofeteerde Eindtijd’ werd in Juni van 2004 uitgegeven. Daarin staan nog meer profetieën die verder gaan dan wat Herbert Armstrong reeds over de Europese Unie voorspelde. Hierin wordt de waarheid uitgelegd over de eindtijdgebeurtenissen betreffende de ‘Vier Ruiters van de Apocalyps’ in Openbaring. Elk van deze eindtijdgebeurtenissen die door het christendom verkeerd begrepen worden, en waarvan zij denken dat zij nog steeds vervuld moeten worden, hebben reeds plaatsgevonden. Deze vervulling begon in 1994 op het wereldtoneel te verschijnen.

Het tweede boek dat volgde met als titel ‘2008 – Gods Laatste Getuigenis’ werd in 2006 gepubliceerd. Hierin kwamen bijkomende prognoses aan bod over twee getuigen, die in Openbaring omschreven worden. Deze twee zullen actief op het wereldtoneel verschijnen wanneer de catastrofale eindtijdgebeurtenissen eenmaal begonnen zullen zijn. In dit boek wordt ook beschreven waar de Zeven Donders van Openbaring over gaan. De eerste grote gebeurtenis van die Donders begon met de aanslagen op 9/11 (11 September 2001)

In dat boek stond ook een krachtige waarschuwing voor een komende economische ineenstorting, die de wereld in 2008 ook effectief trof. Zelfs nu nog blijven economisten wat er vandaag allemaal gebeurt vergelijken met de gebeurtenissen die in 2008 plaatsvonden.

Het derde boek werd tien jaar later gepubliceerd en droeg de titel ‘Profeteer tegen de Naties.’ Hierin ging de aandacht uit naar een boodschap van God voor de eindtijd van zodra de catastrofale gebeurtenissen zouden beginnen: ‘Als er een land zou zijn dat naar Hem wil luisteren…dan zou Hij op Zijn beurt naar hen luisteren.’

Het vierde boek met als titel ‘Wanneer de aftelling eindigt’ werd in Mei van 2020 gepubliceerd. In dat boek werd een heel specifieke chronologie geschetst van gebeurtenissen die zich sinds 1994 hebben voorgedaan, die een geprofeteerde aftelling naar Wereldoorlog III weergeven. Toen dit boek eenmaal geschreven was, werd het ineens overduidelijk hoe snel de wereld zoveel slechter was geworden sinds de publicatie van het tweede boek in 2006. Dat op zich is ook een groot voorteken dat die laatste oorlog nu dichtbij is.

Toen dat vierde boek, over een specifieke aftelling naar einde van dit tijdperk, eenmaal gepubliceerd werd, kon je nauwelijks nieuwsartikels vinden waarin sprake was van enige bezorgdheid over een nakende wereldoorlog. Maar voor zij die zich de moeite getroosten om wat zoekwerk te verrichten naar dat soort nieuwsberichten over de hele wereld, zijn er wel degelijk op regelmatige basis zulke nieuwsartikelen te vinden. Maar de meeste mensen lijken hier geen aandacht aan te schenken, en zij zijn hier helemaal niet bezorgd of verontrust over, wat zij wel zouden moeten zijn.

Precies zoals voor Wereldoorlog II, zijn de meeste mensen diep in slaap gesust betreffende de dreiging van een nieuwe wereldoorlog. Pas het afgelopen jaar zijn er mensen die zaken zien plaatsvinden die in de richting van zo’n oorlog wijzen. Het is als wakker worden uit diepe slaap en nog erg slaapdronken zijn. Maar men zal er gauw achter komen dat het te laat is om in dit stadium deze zaken nog op enig nationaal niveau aan te kunnen pakken, omdat de meerderheid nog steeds diep in slaap is. Het enige wat mensen dan nog kan wakker maken is de oorlog zelf, en in het geval van een kernoorlog is het dan gewoonweg te laat!

Een kernoorlog is de ultieme waanzin

Door de eeuwen heen zijn er oorlogen uitgebroken en weer voorbijgegaan. Maar in de voorbije eeuw zijn de gevolgen van oorlog vele malen destructiever geworden door de snelle technologische ontwikkelingen. Aan het einde van Wereldoorlog II werd de wereld ontnuchterd door de gevolgen van de twee eerste atoombommen die op Japan gegooid werden. Er waren slechts twee van deze nieuwe bommen nodig om bijna 200.000 mensen te doden.

Die twee bommen waren eigenlijk erg klein in vergelijking met datgene wat de mensheid in tussentijd ontwikkeld heeft. Er zijn ondertussen atoomwapens ontwikkeld die tot 4.000 keer krachtiger zijn. Dat is moeilijk voor te stellen, laat staan dat je je zou kunnen voorstellen wat de vernietigingskracht van zo’n atoombom kan zijn.

De eerste twee atoombommen veroorzaakten elk een paddenstoelwolk van meer dan 7 km hoog (7.600 meter). In 1961 brachten de Russen de ‘Tsar Bomba’ (de ‘Tsarenbom type: RDS-220) tot ontploffing en die wierp een paddenstoelwolk van meer dan 60 km hoog op, en veroorzaakte seismische schokgolven die bijna driemaal de wereld rondgingen. Zoveel kracht is moeilijk te bevatten. De flits van de ontploffing kon tot op bijna 1.000 km afstand waargenomen worden. Een verlaten dorp op 55 km afstand van ‘ground zero’ (het epicentrum van de explosie) werd met de grond gelijk gemaakt, en tot op wel 160 km afstand werden gebouwen ernstig beschadigd. Zo’n bom zou steden als New York City of Los Angeles praktisch met de grond gelijk kunnen maken.

Totdat er kernwapens ontwikkeld werden, bestond het vermogen om alle leven op aarde te vernietigen niet. En de wereld komt nu stapje voor stapje dichter bij het gebruik ervan, en de mensheid heeft altijd al gebruik gemaakt van alle oorlogswapens die uitgevonden zijn.

Hoewel het ondenkbaar lijkt, toch zullen andere landen ook kernwapens inzetten nadat de eerste atoombommen op de Verenigde Staten afgevuurd zijn.

De ultieme waanzin van dit huidige tijdperk staat op het punt zich te manifesteren in de ultieme krankzinnigheid van het menselijke denken, wat deze wereld in een nucleaire nachtmerrie zal storten.

Toen die twee bommen in Augustus 1945 in Japan ontploften, trad de wereld een nieuw tijdperk binnen. Het was het begin van een tijdperk dat openbaarde wat God al lang geleden voorzegd had over wat er uiteindelijk zou komen te gebeuren. Op dit tijdperk zijn veel profetieën van toepassing die openbaren wat God voorzegd had dat er aan het einde van het eerste tijdperk van de mensheid zou gebeuren – niet het einde van de mensheid, maar het einde van het ene tijdperk en het begin van een nieuw tijdperk.

Meer voorspellingen voor onze tijd NÚ

God gaf bewijzen om Zijn waarschuwing te ondersteunen dat wanneer er specifieke gebeurtenissen in Europa zouden plaatsvinden, er kort daarop een laatste wereldoorlog zou volgen. Herbert Armstrong gaf die waarschuwingen over wat er in Europa zou komen te gebeuren, voordat die oorlog zou beginnen.

Bovenop deze eerste eindtijdprofetieën die nu vervuld zijn, zal nu ook snel de vervulling van nog verscheidene andere profetieën volgen, en sommigen daarvan zijn al begonnen. Tot die profetische gebeurtenissen die door de wereld niet erkend zijn, behoren zaken zoals 9/11, de economische crisis van 2008 en zelfs de COVID-19 (Corona) pandemie.

De impact van dit soort gebeurtenissen op alle landen ter wereld, zal in frequentie en omvang blijven toenemen. Voorkennis van zulke toekomstige gebeurtenissen waarvan geprofeteerd is dat zij nog zullen plaatsvinden, kan ertoe bijdragen dat je de broodnodige kracht kan vinden om datgene wat nu voor ons ligt te doorstaan.

We moeten nu eerst en vooral onze aandacht richten op een aantal van de gruwelijke gebeurtenissen die gaan gebeuren, om meer te leren over hoe God deze op dit moment openbaart. Deze gebeurtenissen worden nog gedetailleerder beschreven dan datgene wat Herbert Armstrong gaf betreffende de opkomst van de Europese Unie.

De realiteit is dat wij in uiterst onstabiele tijden leven. Binnen afzienbare tijd zullen er catastrofale gebeurtenissen over deze wereld losbarsten, ongeacht wat men ook denkt, gelooft of doet. Zij zullen evenzeer komen te gebeuren als de gebeurtenissen betreffende Europa die nu vervuld zijn.

Hoewel het uiterst onaangenaam is om deze profetische gebeurtenissen onder ogen te zien, toch is het belangrijk om goed te begrijpen waarom deze dingen zullen gebeuren, voordat er uiteindelijke een veel betere wereld kan aanbreken.

Inderdaad, de wereld is in verval en wordt alleen maar slechter. Revoluties en oorlogen komen en gaan, maar er verandert niets. Leiders komen en gaan, maar er vinden geen grote veranderingen plaats die het leven drastisch verbeteren. Mensen willen zinvolle verandering, maar blijken dit niet te kunnen verwezenlijken.

Waarom heeft God dan toegestaan dat de wereld generatie na generatie op deze manier is doorgegaan? En waarom zou Hij nu toestaan dat meer dan 1/3de van alle leven op aarde uitgeroeid wordt? Waarom zou God zo’n verwoesting toestaan, waarvan geprofeteerd is dat zij in onze tijd zal plaatsvinden? Wat is het doel hiervan?

Als deze laatste oorlog niet het einde van de mensheid betekent, wat zal er dan volgen? Dit zijn belangrijke vragen met verbluffende antwoorden. En er is goed nieuws over datgene dat zal volgen!

Hoofdstuk 2

GROOTSCHALIGE AANVALLEN OP DE VS

Zoals eerder gezegd, Herbert Armstrong oorspelde perfect vier belangrijke gebeurtenissen met betrekking tot de heropleving van Europa met Duitsland als hoofdmacht. In 1950 begon hij deze voorspellingen in alle ernst te geven. Maar het duurde nog 68 jaar voordat ze allemaal vervuld werden.

Ondertussen zijn er recentelijk nog meer voorspellingen gegeven betreffende andere specifieke eindtijd gebeurtenissen. Die gebeurtenissen zijn reeds begonnen en vormen de aanloop tot datgene wat nu spoedig zal uitmonden in een laatste oorlog – Wereld Oorlog III. De vervulling van die profetische eindtijd gebeurtenissen is in een stroomversnelling geraakt, en dat vooral sinds 9/11.

In de Bijbel wordt een perfect voorbeeld gegeven van zo’n proces dat in een stroomversnelling raakt, zoals nu ook het geval is. God gaf ons een analogie die ons toont hoe de vervulling van de eindtijd gebeurtenissen zal verlopen. Dit wordt vergeleken met een vrouw in barensnood vlak voor de bevalling. In het begin liggen de weeën meestal verder uiteen, en zijn zij minder hevig en pijnlijk. Maar naarmate de arbeid vordert, volgen de weeën elkaar sneller op en neemt de hevigheid en de pijn ervan ook toe.

Terwijl een bevalling gewoonlijk een aantal urenlang duurt, neemt de vervulling van de laatste eindtijd gebeurtenissen een groot aantal jaren in beslag. Iets wat zich in kortere tijdspanne van enkele uren voltrekt is makkelijk te bevatten, maar het is veel moeilijker om iets wat zich gedurende enkele decennia voltrekt, duidelijk te overzien. Niettemin nemen de frequentie en de intensiteit van de eindtijd gebeurtenissen toe.

Eindtijd gebeurtenissen tot nu toe verzegeld!

Aan de hand van slechts enkele verzen in de Bijbel uit Daniël en Openbaring, werd aan Herbert Armstrong de betekenis geopenbaard van de gebeurtenissen in verband met de opkomst van Europa, vlak voor het begin van een laatste wereldoorlog. Maar het boek Openbaring bevat nog veel meer verzen die dieper ingaan op deze en nog vele andere gebeurtenissen, die in die laatste periode van de eindtijd vervuld zullen worden.

Johannes, die zowel profeet als apostel was, schreef het boek Openbaring omdat hem opgedragen werd om alles op te tekenen wat hem tijdens zijn gevangenschap door de Romeinen op het eiland Patmos getoond werd. En hoewel aan hem geopenbaard werd wat hij moest optekenen, werd hem niet geopenbaard wat dit alles betekende. God maakte duidelijk dat de betekenis van deze zaken pas geopenbaard zouden worden in de laatste dagen van de eindtijd.

Zowel aan Daniël als aan Johannes en nog veel andere profeten, werden veel profetieën over onze tijd gegeven, maar zij kregen geen inzicht in de betekenis ervan. Daniël wilde weten wat de betekenis was van alle profetische zaken die hij opgetekend had betreffende de ‘laatste dagen’, en dus vroeg hij: ‘Wanneer zal het einde van deze dingen zijn?’ Hij kreeg hierop een heel direct antwoord:

‘Doch Hij zei: Ga heen, Daniël, want deze dingen blijven verborgen en verzegeld tot de eindtijd.’ (Daniël 12: 9)

De Zegels van Openbaring zouden ook tot in deze eindtijd gesloten en verzegeld blijven. We bevinden ons nu echter heel dicht bij de vervulling van de laatste catastrofale gebeurtenissen, vanwege het feit dat alle Zeven Zegels reeds geopend zijn en hun volle betekenis geopenbaard is. Er zijn geen Zegels meer die nog geopend moeten worden, en dat op zich schreeuwt het uit aan ons hoe dichtbij Wereld Oorlog III nu is.

Zoals reeds eerder gezegd, het traditionele Christendom heeft de gebeurtenissen die gekend staan als de ‘Vier Ruiters van de Apocalyps’ verkeerd begrepen, en zij wachten nog steeds op de vervulling van die profetieën. Deze ‘Vier Ruiters’ worden in het eerste Zegel van Openbaring beschreven.

De reden waarom sommigen in het traditionele Christendom geloven dat de eindtijd nog ver voor ons uit ligt, is omdat zij nog steeds wachten op de opening van het eerste Zegel, omdat zij geloven dat deze Vier Ruiters over catastrofale gebeurtenissen gaan die over deze wereld zullen komen. Maar dit Zegel werd al geopend, om precies te zijn op 17 December 1994. Het traditionele Christendom ziet niet wat er op die dag gebeurde, omdat dit ging over gebeurtenissen die in Gods Kerk plaatsvonden, en niet op het wereldtoneel.

Het voorteken van 9/11

De verwoestende en catastrofale eindtijdgebeurtenissen, waarvan geprofeteerd is dat zij over deze wereld zouden komen, begonnen bij de opening van het Zesde Zegel van Openbaring. Die opening vond plaats op 11 September 2001 (9/11), de dag dat de Eerste Donder van Openbaring weerklonk.

Naast de Zeven Zegels van Openbaring, zijn er zeven specifieke Donders die eindtijdgebeurtenissen openbaren die zullen plaatsvinden totdat Wereld Oorlog III voorbij is.

De gebeurtenissen van 9/11 waren de openbaring dat de Eerste Donder begonnen was. Die Donder gaat over het begin van de ‘oorlogsterreur’ van de eindtijd. Deze EERSTE fysieke gebeurtenis diende niet alleen als een kleine vervulling van de eindtijdverdrukking die toen pas begonnen was, maar het was ook een profetisch voorteken van wat nog zou volgen, waardoor de wereld in een derde wereldoorlog - een atoomoorlog - gestort zou worden.

Het profetische teken dat door de gebeurtenissen van 9/11 vervuld werd, dient als een soort van voorteken - een profetische vooruitblik - van een dreiging die zal culmineren in de totale ondergang van de Verenigde Staten als land. Want hoewel dit een terroristische aanslag was, toch was het een voorafschaduwing van grootschalige aanvallen door andere landen die kernwapens bezitten.

Denk eens terug aan wat er op die profetische dag gebeurde. In de ogen van alle landen ter wereld is er geen belangrijker statussymbool van de grootsheid en de rijkdom van de Verenigde Staten dan de torens van het World Trade Center in New York.

Zeven gebouwen werden die dag verwoest, wat op zich al van grote profetische betekenis is. God gebruikt dit getal vaak als symbool van ‘volledigheid’. God verkondigt dat Hij van bij het begin van de schepping de zeven-dagen week instelde. Hij legde ook zeven jaarlijkse Heilige Dagen (Feestdagen) vast die Israël moest houden, die elk van profetisch belang zijn.

In het boek Openbaring komt het getal zeven ook uitvoerig aan bod. Zo zijn er natuurlijk de Zeven Zegels van Openbaring waarvan het Zevende Zegel opgedeeld is in zeven specifieke segmenten die een beschrijving vormen van Wereld Oorlog III en hoe deze beëindigd zal worden. Zij worden geopenbaard door de aankondigingen van de Zeven Trompetten van het Zevende Zegel.

Zelfs het Zesde Zegel is opgedeeld in zeven segmenten, die de Zeven Donders openbaren.

Hoewel het World Trade Center het meest gekend stond voor zijn iconische 110 verdiepingen tellende ‘Twin Towers’, toch telde het hele complex in totaal zeven torens. Tijdens de aanslagen van 11 September werden alle originele gebouwen van het complex verwoest. Van de ‘Twin Towers’ stortten de ene na de andere in, en de andere torens (nummer 3, 4, 5 & 6) werden onherstelbaar beschadigd en later gesloopt. Het zevende en laatste gebouw stortte later die namiddag ook in als gevolg van die aanslag.

De betekenis en de symboliek van dit wereldhandelscentrum voor Wall Street en het wereldwijde economische stelsel zou niemand mogen ontgaan. Want de eerste gebeurtenis die zich nu spoedig zal voordoen heeft alles met de wereldhandel te maken, aangezien de economie van de VS als eerste vernietigd zal worden door een grote wereldwijde economische implosie. De volledige verwoesting van deze zeven gebouwen, is profetisch symbolisch voor de volledige verwoesting van de rijkste natie die de wereld ooit gekend heeft.

En zelfs het vliegtuig dat het Pentagon trof, vormt een profetische voorafschaduwing van wat er zal gebeuren wanneer de eerste vier Trompetten van het Zevende Zegel eenmaal over de Verenigde Staten ontketend zullen worden. Dit zal zich eerst en vooral manifesteren in de val van ‘s werelds grootste militaire macht.

De volgende aanval op de Verenigde Staten zal een nucleaire aanval zijn

De gebeurtenissen van de eerste vijf Trompetten zullen datgene vervullen waar de 9/11 aanvallen een voorbode van waren. Die vervulling gaat over de volledige ineenstorting van de Verenigde Staten door toedoen van kernwapens.

We moeten nu eerst even gaan kijken wat er beschreven wordt in de aankondiging van deze Trompetten, die de gebeurtenissen openbaren waarmee Wereld Oorlog III begint. Daarna zal het van belang zijn om te tonen dat deze gebeurtenissen nucleaire aanvallen op de Verenigde Staten beschrijven.

De eerste vier Trompetten van het Zevende Zegel gaan over de eerste grootschalige aanval op de Verenigde Staten van Amerika. Zij is het allermachtigste land in deze eindtijd geweest, en de gebeurtenissen van deze eerste vier Trompetten zijn erop gericht om haar werelddominantie, invloed en macht te breken. Zij zal als eerste aller landen door God vernederd worden omdat zij van Hem het allermeeste gekregen heeft, en omdat zij ook de grootste kans gekregen heeft om te kunnen luisteren, maar dat niet gedaan heeft.  Dit vernederingsproces dat over de Verenigde Staten zal worden uitgestort, zal heel zwaar zijn.

Het Verenigd Koninkrijk, Canada en Nieuw-Zeeland zullen de impact van deze vier Trompetten ook voelen, en zullen hier zwaar onder lijden. Maar de mate waarin zij hieronder zullen lijden zal volledig afhangen van hoe elk individueel land op God zal reageren wanneer de gevolgen van de Eerste Trompet zich manifesteren. Indien zij, wanneer de volle omvang van iedere Trompet zich manifesteert, niet gepast zullen reageren, dan zullen zij hun eigen lijden alleen maar erger maken.

De wereld was geschokt door wat er op 9/11 met de Verenigde Staten gebeurde. Maar dat is niets vergeleken met de schrik en angst die de wereld in hun greep zullen houden wanneer de gebeurtenissen van deze vier Trompetten eenmaal zullen beginnen plaatsvinden. De vernietiging aangericht door deze gebeurtenissen zal snel om zich heen grijpen, net zoals de gebeurtenissen van 9/11 op één dag plaatsvonden.

Te midden van al deze gebeurtenissen zal Wereld Oorlog III beginnen, en niet lang daarna zal een totale kernoorlog beginnen waarbij op grote schaal kernwapens ingezet zullen worden.

In Openbaring 8 staan in profetische taal de gebeurtenissen beschreven die zullen leiden tot de ondergang van de Verenigde Staten, dat als eerste land zal vallen.

‘En de eerste engel blies op de bazuin, en er kwam hagel en vuur, vermengd met bloed, en dat werd op de aarde geworpen. En het derde deel van de bomen verbrandde, en al het groene gras verbrandde.’ (Openbaring 8: 7)

De Eerste Trompet begint met datgene wat Johannes alleen maar kon beschrijven als een ‘groot vuur dat op de aarde geworpen werd’, dat vervolgens met veel bloed vermengd wordt. Hij probeerde zo goed en zo kwaad te beschrijven wat hij te zien kreeg over onze hedendaagse wapens en hun vernietigingskracht.

Dit gaat inderdaad over moderne wapens die zich manifesteren als een fel vuur dat uit de hemel komt vallen en alle leven op zijn pad verwoest. Het doodt niet alleen mensen en dieren in zijn zog, maar veroorzaakt ook enorme verwoesting van alle plantenleven.

Je moet wel goed begrijpen dat hier niet staat dat dit in het hele land gebeurt, want dit gaat nog niet over een grootschalige nucleaire aanval. Deze eerste gebeurtenissen zijn nog maar het begin van alles wat daarna nog zal plaatsvinden, wat tot de volledige lamlegging van de VS zal leiden. Wat in dit vers beschreven wordt, betreft slechts die gebieden van het land waar dit plaatsvindt.

Er wordt niet geopenbaard waar deze aanval vandaan komt en in de profetieën wordt niet specifiek vernoemd wie hierachter zit, maar het zal wel zo gebeuren. Het zal de machtigste natie die de wereld ooit gekend heeft overkomen.

Wat er vervolgens in de Tweede Trompet beschreven wordt, is niet iets wat pas veel later gebeurt. De profetische taal die hier gebruikt wordt doet vermoeden dat dit iets is wat parallel met de eerste Trompet kan plaatsvinden.

Vervolgens beschrijft Johannes wat hij in een havenstad zag gebeuren, maar dit kan ook over meerder havensteden tegelijk gaan. Er wordt hier geen aantal vernoemd.

‘En de tweede engel blies op de bazuin, en er werd iets als een grote berg, die van vuur brandde, in de zee geworpen. En het derde deel van de zee werd bloed. En het derde deel van de schepselen in de zee, die leven hadden, stierf. En het derde deel van de schepen verging.’ (Openbaring 8: 8 - 9)

Hoe kan iemand die bijna 2.000 jaar geleden leefde zo’n visioen beschrijven van catastrofale gebeurtenissen waarbij de krachtigste wapens van onze moderne tijd worden gebruikt? Als je een beschrijving zou moeten geven van zo’n gebeurtenis in een hedendaagse havenstad, zou dat er dan misschien kunnen uitzien als een vuurberg die in zee gestort wordt?

Hierdoor zullen vele schepen vernietigd worden, en dat draagt een tweeledige vervulling in zich. Een daarvan is een vernietigende aanval op de wereldhandel. En de ander is een grootschalige aanval tegen een grote zeemacht.

Hier staat geschreven dat dit vuur een derde van alle leven in en op zee vernietigde, waardoor het water als bloed werd. Dit staat symbool voor het massale aantal mensen- en dierenlevens dat in deze havensteden verloren zal gaan.

Johannes gaat verder met de beschrijving van de gebeurtenissen die het gevolg zijn van het weerklinken van de Derde Trompet.

‘En toen de derde engel op de trompet blies, viel er een grote ster uit de hemel, die brandde als een fakkel. Hij viel op het derde deel van de rivieren en op de waterbronnen. En de naam van de ster was Alsem. En het derde deel van de wateren veranderde in alsem. En veel mensen stierven van dat water, omdat het bitter was geworden.’ (Openbaring 8: 10 - 11)

Nogmaals, in elk van deze beschrijvingen doet Johannes zijn best om de gebeurtenissen die hij zag zo goed mogelijk weer te geven. Zijn beschrijving van een ‘ster’, beschreef iets dat op een fel licht leek dat vlammend als een toorts uit de lucht viel.

Op de specifieke plaatsen in het land waar dit gebeurt, vernietigt dit alle leven in de rivieren en verspreid het een dodelijke besmetting over een derde van alle water in die streken. De beschrijving van deze gebeurtenissen is gewoonweg een samenvatting van een algemene toestand van vernietiging die steeds blijft toenemen. Elke Trompet richt zich op een specifieke vorm van vernietiging, maar zij zijn allen met elkaar verbonden en maken onderdeel uit van één grote gebeurtenis wat in de Vierde Trompet vollediger geopenbaard wordt.

‘De vierde engel blies op de trompet, en het derde deel van de zon werd getroffen, en het derde deel van de maan en het derde deel van de sterren, zodat het derde deel daarvan verduisterd werd, en zodat de dag voor een derde deel niet licht werd, en de nacht evenmin. En ik zag en hoorde een engel, die hoog aan de hemel vloog en met een luide stem riep: Wee, wee, wee hun die op de aarde wonen, vanwege de overige trompetstoten van de drie engelen die nog op de trompet zullen blazen.’ (Openbaring 8: 12 - 13)

De Vierde trompetstoot vormt het hoogtepunt van de gevolgen van de eerste drie Trompet stoten, en is een waarschuwing dat er nog meer verwoesting zal volgen. Terwijl de eerste drie Trompetten details geven over de verwoestingen in specifieke regio’s, openbaart de vierde Trompet dat in diezelfde regio’s het normale licht van de zon tijdelijk met een derde verminderd zal worden. Zelfs weerpatronen zullen tijdelijk door de gebeurtenissen van deze Trompetten beïnvloed worden.

Wanneer het nieuws zich verspreid over de verwoestingen die door de gebeurtenissen van deze Trompetten veroorzaakt worden, zal dit meteen wereldwijd zijn weerslag hebben op andere landen, die meteen op grote schaal voedsel zullen beginnen te hamsteren wanneer bekend wordt dat de voedselvoorraden gedecimeerd zijn. De verwoesting ten gevolge van die aanval zal meteen rechtstreeks resulteren in hongersnood in vele landen ter wereld. Want veel landen zijn afhankelijk van wat er in de Verenigde Staten geproduceerd wordt. De wereldwijde verwoestende gevolgen van de Vierde Trompetstoot zullen uiteindelijk resulteren in grootschalige sterfte - die in de miljoenen zal lopen.

Nucleaire EMP-aanvallen

Het profetische belang van de eerst vier Trompetten is dat zij de Verenigde Staten volledig kreupel en kwetsbaar zullen achterlaten. Er zijn vandaag de dag slechts één of twee EMP-wapens (elektromagnetische puls) nodig om de VS maandenlang lam te leggen.

In het relaas over de gebeurtenissen van de eerste vier Trompetten staat geen omschrijving van EMP-wapens die door Johannes gezien en beschreven konden worden. Niettemin is geopenbaard dat bij de eerste grootschalige aanval op de Verenigde Staten nucleaire EMP-wapens ingezet zullen worden. Na alle verwoestingen die dan reeds door kernwapens in enkele grote steden, waaronder bepaalde havensteden, zullen zijn aangericht, zou de toevoeging van een EMP-aanval voor zeer lange tijd verlammend blijken te zijn.

Wetenschappers hebben geprobeerd om in kaart te brengen wat het effect van de explosie van een EMP centraal boven de VS zou kunnen zijn. Zo’n wapen dat hoog in de atmosfeer, boven een dicht bevolkt gebied explodeert is nog nooit gebruikt, daarom zijn de gevolgen daarvan ook niet bekend, maar het met het oog op het wijdverspreide gebruik van moderne technologie in de VS zou het ongelooflijk verwoestend moeten zijn.

Een paar uittreksels uit het September 2020 nummer van het tijdschrift van de MITRE-organisatie, zou moeten helpen illustreren hoe kwetsbaar de VS voor zo’n aanval is. De MITRE Corporatie is een organisatie die door de overheid gefinancierd wordt en zowel publieke als private partnerschappen heeft. Haar door de overheid gefinancierde onderzoeks- en ontwikkelingscentra ‘helpen de regering van de Verenigde Staten met wetenschappelijk onderzoek en analyses, ontwikkeling en acquisitie, en systeemontwikkeling en -integratie’. Zij beheren ook een onafhankelijk researchprogramma ‘dat onderzoek doet naar nieuwe en verdergaande toepassingen van technologieën om problemen van haar sponsors op te lossen’.

Wat nu volgt zijn citaten uit een publicatie getiteld: ‘Elektromagnetische puls: De gevaarlijke maar over het hoofd geziene bedreiging.’

Er is een dreiging tegen de buitenlandse en binnenlandse veiligheid die het elektriciteitsnetwerk van de VS voor weken, maanden en zelfs jaren tot een gevaarlijke stilstand kunnen brengen. Om deze vaak over het hoofd geziene dreiging uit te kunnen voeren, zijn slechts een klein aantal nucleaire wapens nodig. […]

Een nucleaire elektromagnetische puls (EMP) kan het Amerikaanse elektriciteitsnet wegvagen - en daarmee ook grondstations voor satellieten, financiële markten, de gezondheidszorg, het openbaar vervoer, militaire commando- en controlesystemen en andere technologieën waar de Amerikanen op rekenen. […]

Er wordt beweerd, en eerdere rapporten en studies geven dat ook aan, dat een EMP-aanval een aantal essentiële dagelijkse activiteiten volledig zou kunnen verstoren, zoals bankieren, boodschappen doen, benzine kopen voor je auto of generator of zelfs gewoon met de auto rijden. Drinkwater zou daardoor schaars kunnen worden. Noodstroomgeneratoren van ziekenhuizen zouden zonder stroom kunnen komen te zitten, en zulke stroompannes zouden weken of langer kunnen aanhouden. Hierdoor zou paniek onder de bevolking kunnen uitbreken, met als gevolg het verlies van veel mensenlevens. [1]

Hoewel er veel artikels geschreven zijn over de desastreuze gevolgen van een EMP-aanval op de VS, toch blijven de volgende uittreksels uit een artikel van Euronews van 17 Oktober 2017 behoorlijk ontnuchterend:

Tijdens een recente hoorzitting van de Amerikaanse binnenlandse veiligheidsdienst, hebben twee experts overheidsfunctionarissen gewaarschuwd dat een aanval door Noord-Korea met een elektromagnetische puls (EMP) ‘de allergrootste bedreiging’ voor de Verenigde Staten vormt, en dat de regering dit gevaar grotendeels negeert.

William Graham en Peter Vincent Pry zeiden dat een EMP-bom die op grote hoogte boven de VS tot ontploffing gebracht wordt ’het elektriciteitsnet voor onbepaalde tijd zou kunnen platleggen, wat binnen het jaar tot de dood van 90% van alle Amerikanen kan leiden’. […]

Speculatieve scenario’s suggereren dat een dergelijke gebeurtenis de vitale infrastructuur zou wegvagen - geen koeling voor voedsel noch medicijnen meer, waterzuiveringsstations die abrupt tot stilstand komen, de totale ontwrichting van onze communicatiesystemen en vliegtuigen die uit de lucht vallen.

Graham en Pry, de voormalige president en voorzitter van een Congrescommissie die de risico’s van de dreiging van een Elektromagnetische Puls-aanval op de Verenigde Staten moest inschatten, beweren dat de wapens die momenteel door schurkenstaten ontwikkeld en getest worden een catastrofale EMP-aanval tot een zeer reële mogelijkheid maken. [2]

En dan is er ook nog een zeer onthullend rapport dat opgenomen is in een publicatie van de FDD (Stichting voor de Verdediging van Democratieën). De nu volgende uittreksels komen uit een artikel met als titel ‘Heading Toward an EMP Catastrophe’ (‘We stevenen af op een EMP-catastrofe’) gedateerd 22 Juli 2015:

Sinds de EMP-commissie van het Congres elf jaar geleden, in juli van 2004, haar eerste rapport aan het Congres uitbracht, hebben diverse commissies van de Senaat en het Huis van Afgevaardigden van talrijke wetenschappelijke en strategische deskundigen te horen gekregen dat een natuurlijke en een door de mens veroorzaakte elektromagnetische puls (EMP) een existentiële bedreiging vormen voor de overlevingskansen van de Amerikaanse bevolking, dat een EMP een groot aanwezig gevaar vormt, en dat er onmiddellijk iets gedaan moet worden om het elektriciteitsnet en andere vitale kritische infrastructuur die van levensbelang is te beschermen.

Maar dit advies en de betaalbare oplossingen die voorgesteld werden om de reële EMP-dreiging het hoofd te bieden, werden genegeerd. De aanhoudende nalatigheid van Washington maakt een natuurlijk voorkomende of door de mens veroorzaakte EMP-catastrofe, die zoals EMP-commissie van het Congres waarschuwde tot 90 procent van de nationale bevolking door hongersnood, ziektes en de maatschappelijke ineenstorting kan doden, onvermijdelijk. […]

De EMP-dreiging is even reëel als de nucleaire dreiging van Rusland, China, Noord-Korea en Iran. Een nucleaire EMP-aanval maakt deel uit van de militaire doctrines, plannen en oefeningen van al deze landen, voor een revolutionaire nieuwe manier van oorlogsvoering die zich richt op het aanvallen van elektriciteitsnetwerken en civiele kritieke infrastructuur - het is wat zij de ‘Totale Informatieoorlogvoering’ of ‘Contactloze Oorlogsvoering’ noemen, wat sommige westerse analisten ‘Cybergeddon’ of ‘Blackout Wars’ noemen.

De nucleaire EMP-dreiging is even reëel als de Noord-Koreaanse KMS-3 satelliet die regelmatig over de VS vliegt in de ideale baan en op de ideale hoogte om te kunnen ontsnappen aan ons Nationale Raketafweersysteem, en als de KMS-3 satelliet een kernkop zou zijn zou zij in staat zijn om een EMP-veld over alle 48 aan elkaar grenzende Verenigde Staten te verspreiden. [3]

Inderdaad, deze bedreigingen zijn reëel, maar zij zijn grotendeels genegeerd omdat zowel verkozen politieke leiders en zelfs de bevolking in haar geheel er geen echte belangstelling voor tonen. Toch zijn sinds 9/11 door experts en geleerden met een achtergrond in de academische wereld, het leger, de inlichtingendiensten en de particuliere sector de inspanning opgevoerd om deze dreiging het hoofd te bieden.

Het coördineren van een EMP-aanval is vandaag de dag niet erg moeilijk. Vandaag de dag zijn er hypersonische raketten, onderzeeërs die vlak bij grootsteden raketten kunnen lanceren zodat er geen tijd is om te reageren, en nucleaire wapens kunnen zelfs gelanceerd worden vanaf satellieten die boven elk land kunnen cirkelen en op elk moment kunnen toeslaan.

Ongeacht de precieze manier en het precieze tijdstip waarop deze gebeurtenissen zich zullen voordoen zal het resultaat van de eerste vier Trompetten zijn dat de Verenigde Staten door een relatief kleine eerste nucleaire aanval lamgelegd zal worden.

Voetnoten

[1] “Electromagnetic Pulse: The Dangerous but Overlooked Threat.” 27 Apr. 2021 (www.mitre.org/publications/project-stories/electromagnetic-pulse-the-dangerous-but-overlooked-threat)

[2] Euronews. “North Korea EMP Attack ‘Could Kill 90% of Americans.’” Euronews, 17 Oct. 2017 (www.euronews.com/2017/10/17/north-korea-emp-attack-warning)

[3] Barnes, Abigail, “Heading Toward An EMP Catastrophe.” FDD, 24 Oct. 2018 (www.fdd.org/analysis/2015/07/22/heading-toward-an-emp-catastrophe)

Een tweede grote aanval, fataal voor de VS

Bovenop Herbert Armstrongs voorspelling dat 10 landen in Europa zouden opstaan om uiteindelijk een militaire alliantie te vormen, voorspelde hij ook hoe zij hun gezamenlijke macht zouden gebruiken. Hij voorspelde dat deze tien landen zich zouden verenigen om de Verenigde Staten aan te vallen en hen in een grootschalige militaire aanval te verslaan.

Bedenk nogmaals hoe ongeloofwaardig dit geklonken moet hebben in de oren van diegenen die Herbert Armstrong vlak na Wereld Oorlog II hoorden voorspellen dat Europa zou herrijzen met Duitsland aan het hoofd. Het vooruitzicht dat Europa de Verenigde Staten zou aanvallen met nucleaire wapens is voor mensen vandaag een nog veel absurder idee! Toch is dat precies wat geprofeteerd is dat er zal gebeuren tijdens de vervulling van de Vijfde Trompet die volgt op de eerste vier die de VS lamleggen.

Vlak voor de vervulling van deze Vijfde Trompet, zullen alle landen ter wereld diep geschokt zijn door de verwoestingen die door de eerste vier Trompetten in de VS aangericht zijn, en zij zullen heel bevreesd zijn vanwege de onzekerheid over wat nog volgen zal.

Vele gebieden in de wereld die zich steeds koest gehouden hebben vanwege de overheersende invloed van de Verenigde Staten en haar nauwste bondgenoten, zullen zich nu vastberaden tonen om hun eigen wil door te drukken. Denk maar aan landen die al lange tijd in grensgeschillen en territoriale betwistingen verwikkeld zijn, en ook aan landen met religieuze en politieke geschillen die nooit opgelost zijn. Zij zullen niet langer tegengehouden worden!

Hoewel het aan Herbert Armstrong gegeven was om te kunnen voorzeggen dat Europa nog een laatste keer als wereldmacht zou herrijzen, toch was hem niet geopenbaard hoe dit alles tot stand zou komen. Dat brengt ons bij de huidige voorspellingen die God gedurende de laatste twee decennia vollediger geopenbaard heeft.

In het voorgaande boek werd al uitgebreid uitleg gegeven over de Vijfde Trompet. Dus, in plaats van hier terug in groot detail op in te gaan, zullen we nu eenvoudigweg uitleggen wat deze verzen in Openbaring profeteren. Deze verzen spreken namelijk over de laatste heropleving in Europa van het oude profetische Europese rijk, dat uit 10 landen zou bestaan die een militaire alliantie vormen. Wat hier in Openbaring geopenbaard wordt gaat over hun hoofdrol tijdens deze laatste heropleving om een precieze profetische timing te vervullen, die in alle kracht uitmondt in een grote totale nucleaire confrontatie tussen de grootmachten.

‘En ik zag en hoorde een engel, die hoog aan de hemel vloog en met een luide stem riep: Wee, wee, wee hun die op de aarde wonen, vanwege de overige trompetstoten van de drie engelen die nog op de trompet zullen blazen.’ (Openbaring 8: 13)

Dit vers beschrijft ongelooflijk ernstige waarschuwingen die aan de wereld gegeven worden. Maar deze waarschuwingen zullen niet ter harte genomen worden totdat de VS lamgelegd is en de volle aandacht van de wereld scherp gericht wordt op datgene wat zojuist gebeurd is. Dit vers nu, waarschuwt voor de nog veel grotere catastrofale gebeurtenissen die nog zullen volgen, omdat er nog drie gebeurtenissen van drie Trompetten moeten plaatsvinden, want in totaal zijn er zeven Trompetten.

De gebeurtenissen van die laatste drie Trompetten, worden omschreven als drie Weeën die dan nog over de mensheid uitgestort zullen worden. De gebeurtenissen van de eerste vier Trompetten zullen hierbij in het niet vallen.

Het doet je hart in je schoenen zinken als je begint te beseffen dat het tot op dat moment in de tijd zal duren, wanneer de mensheid zo ontzet, geschokt en bang is geworden, voordat sommigen zullen beginnen te luisteren naar de Ene die al sinds meer dan 2.500 jaar voor deze tijd gewaarschuwd heeft.

Die gebeurtenissen waar Herbert Armstrong over sprak betreffende Europa, die ondertussen perfect vervuld zijn, waren waar omdat dit door God aan hem gegeven was. God openbaarde de betekenis van die profetische geschriften aan hem. Maar de wereld heeft er niet naar geluisterd, precies zoals God ook zei dat het zou gebeuren. Het is altijd al zo geweest, zoals het ook aan de profeet Jeremia gegeven was om te zeggen:

‘Omdat zij niet naar mijn woorden gehoord hebben, luidt het woord des Heren, waarmee Ik mijn knechten, de profeten, tot hen zond, vroeg en laat, zonder dat gij gehoord hebt, luidt het woord des Heren.’ (Jeremia 29: 19)

God zond Zijn dienaar Herbert Armstrong al heel vroeg erop uit, om dit huidige tijdperk te waarschuwen voor de eindtijd gebeurtenissen die tot Wereld Oorlog III zouden leiden. De waarheid is dat deze boodschap al meer dan 70 jaar aan de wereld verkondigd wordt, en de intensiteit en de urgentie waarmee deze waarschuwingen verkondigd worden is alleen maar toegenomen, maar inderdaad, wie heeft er geluisterd?

De Vijfde Trompet: Het eerste Wee!

De verwoesting die op de gebeurtenissen van de eerste vier Trompetten volgt, eindigt in een onvoorstelbare ravage over heel de VS, die gepaard gaat aan de dood van tienduizenden mensen en mogelijk nog veel meer; maar, het vers over de drie Weeën in Openbaring 8, waarschuwt voor nog veel ergere gebeurtenissen die snel daarop zullen volgen. Van zodra er kernwapens tegen gelijk welke grootmacht gebruikt worden is het een zekerheid dat daarop een veel groter aantal kernwapens ingezet zal worden, en dat is precies wat er op dat tijdstip zal beginnen te gebeuren.

De gebeurtenis van deze Vijfde Trompet - het 1ste Wee - is het begin van een totale thermonucleaire oorlog - een grootschalige Wereld Oorlog III. In werkelijkheid begon deze oorlog met de initiële aanval op de VS, maar in verhouding tot wat er daarna gebeurd was dat maar een kleintje.

Deze Trompet wordt in heel unieke bewoording uitgedrukt teneinde de exponentiële toename van het soort van vernietiging dat op aarde zal gaan plaatsvinden te benadrukken. Dit gaat ver voorbij aan de verwoestingen die over de VS gekomen zullen zijn als gevolg van de gebeurtenissen van de eerste vier Trompetten.

‘En de vijfde engel blies op de trompet, en ik zag een ster, uit de hemel op de aarde gevallen. En hem werd de sleutel van de put van de afgrond gegeven. En hij opende de put van de afgrond, en er steeg rook op uit de put als rook van een grote oven. En de zon en de lucht werden verduisterd door de rook van de put. En uit de rook kwamen sprinkhanen op de aarde, en hun werd macht gegeven, zoals de schorpioenen van de aarde macht hebben.’ (Openbaring 9: 1 - 3)

Nogmaals, Johannes probeert om op de meest eenvoudige manier te beschrijven wat hij in een visioen te zien kreeg. Wat hij zag was de escalatie van het gebruik van kernwapens in een oorlog. Deze gebeurtenis is zo allesomvattend dat er vervolgens beschreven wordt hoe alles daardoor verduisterd wordt, veel meer dan tijdens de voorgaande gebeurtenissen.

De profetische betekenis van de sprinkhanen, staat voor enorme legers en hun macht om te overwinnen. De schorpioenen die beschreven worden, gaan over de kracht die zij bezitten om bij een aanval snel toe te slaan. Vandaag de dag, dankzij de moderne technologie, kan zo’n militaire macht door slechts een paar wapens in te zetten in enkel minuten miljoenen mensen vernietigen.

Dus onthoudt dat deze Vijfde Trompet over een totale thermonucleaire aanval op de verenigde Staten gaat, die snel een einde maakt aan hun bestaan als een functionerend land. De meest mensen in de Verenigde Staten zullen wat hier gezegd wordt totaal belachelijk vinden, maar dat zal wat komen gaat niet vertragen of verhinderen.

Vanaf dit punt voorwaarts, is er geen andere manier om deze gebeurtenissen duidelijk uit te leggen, dan hun betekenis te verklaren aan de hand van wat God geopenbaard heeft.

Nogmaals, het is dus duidelijk dat mensen pas enige geloofwaardigheid aan deze waarschuwingen zullen beginnen te hechten, nadat zij getuige geweest zijn van de verwoestingen die door de eerste vier Trompetten zijn aangericht. Pas dan zal men de mogelijkheid van datgene waar vooraf voor gewaarschuwd werd, als een angstaanjagende waarschijnlijkheid gaan zien.

Het is inderdaad erg moeilijk voor mensen om, datgene wat hier gezegd wordt over het soort van verwoesting dat het gevolg zal zijn van zo’n catastrofale gebeurtenis, te beschouwen en te overwegen. En het wordt nog moeilijker te geloven naarmate dit deel van Openbaring 9 uitgelegd wordt. Dat is omdat deze verzen spreken over de vrijlating van Satan uit een geestelijke gevangenschap, waarin hij sinds het einde van Wereld Oorlog II geplaatst werd.

In deze hedendaagse wereld wordt de waarschijnlijkheid dat God ‘bestaat’ door steeds meer mensen in twijfel getrokken. Maar het idee dat er op aarde een wezen zou bestaan dat Satan genoemd wordt, is nog veel ongelooflijker en wordt door de meeste mensen zeer betwijfeld.

Maar er bestaat wel degelijk een echt wezen - een geestelijk wezen - dat bekend staat als Satan. Voor de schepping van de mensheid, schiep God een engelenrijk samengesteld uit geestelijke wezens die engelen genoemd werden. Er staat geschreven dat een van de drie aartsengelen die geschapen werden, tegen God rebelleerde. De naam die hij initieel ontving was ‘Lucifer’, wat zoveel betekent als ‘schitterende’ of ‘lichtdrager’.

Deze aartsengel keerde zich al lang voor de schepping van de mensheid tegen God, en hij haalde een derde van alle engelen over om hem in zijn kwade wegen te volgen. Toen God aan het engelenrijk openbaarde dat Hij de mensheid zou scheppen en wat Zijn doel daarmee was, veranderde Lucifer en begon hij jaloers te worden op de mensheid. Hij begon zich te verzetten tegen Gods plan en werkte Hem aan alle kanten tegen, en toen de mensheid eenmaal geschapen werd, werd hij meedogenloos in zijn streven om het denken van de mensheid te bezoedelen en om zoveel mogelijk verderf en ellende te veroorzaken.

Na zijn opstand tegen God, kwam hij bekend te staan als ‘Satan’ (de ‘tegenstander’) en de ‘Duivel’ (de ‘valse beschuldiger’). Deze namen geven weer hoe kwaadaardig en geperverteerd zijn gedachten en zijn daden zijn, die ingaan tegen alles wat goed is. Hij gebruikt zijn beïnvloedende macht om de mensheid ertoe te bewegen zijn manier van denken te adopteren, waardoor de mensen zelf valse beschuldigers worden en zodoende vijandig tegen elkaar worden.

Maar hij staat ook onder nog een andere naam bekend, een naam die de macht die hij nu al duizenden jaren uitoefent om de mensheid tot grote oorlogen te bewegen weergeeft. Die naam is ‘Apollyon’, wat ‘vernietiger’ betekent. Satan is altijd de drijvende kracht in het geestenrijk geweest die de mens door de eeuwen heen tot vernietigende oorlogen heeft aangezet.

Satans Macht om Oorlog te voeren

Satan wordt in het boek Openbaring bij nog andere namen genoemd, en hij wordt inderdaad beschreven als iemand die grote macht heeft om volkeren tot oorlog aan te zetten. Profetisch wordt hij geïdentificeerd als een draak en als een beest met zeven hoofden en tien horens. Die beschrijving als het ‘beest’ staat symbool voor Satans daadwerkelijke macht om meerdere perioden van Europese verovering en oppermacht te domineren, wat ook uitgebeeld wordt door de benen en de voeten van Nebukadnezars standbeeld.

Zoals eerder vermeld werd, symboliseert het onderste deel van Nebukadnezars standbeeld het langst durende koninkrijk van alle profetische koninkrijken die door dit beeld voorgesteld worden. Dit onderste deel vertegenwoordigt de verschillende landen van Europa met hun uiteenlopende sterktes en zwaktes, die losjes met elkaar verbonden zijn, die uiteindelijk samenkomen en tot de tijd van de laatste oorlog van de mensheid leiden. Gedurende het grootste deel van haar geschiedenis stond dit koninkrijk bekend als het Romeinse Rijk. In Openbaring wordt ook door middel van symboliek, profetisch over dit Keizerrijk gesproken:

En ik stond op het zand van de zee, en ik zag uit de zee een beest opkomen met tien horens en zeven koppen; en op zijn horens tien kronen en op zijn koppen namen van godslastering. En het beest, dat ik zag, was een luipaard gelijk, en zijn poten als van een beer en zijn muil als de muil van een leeuw. En de draak gaf hem zijn kracht en zijn troon en grote macht. En (ik zag) een van zijn koppen als ten dode gewond, en zijn dodelijke wond genas; en de gehele aarde ging het beest met verbazing achterna. (Openbaring 13:1 - 3)

Deze verzen gaan over Satan die de macht bezit om macht te geven aan de verschillende geprofeteerde regeringen die met grote macht over de volkeren van Europa geheerst hebben. Het ‘zand van de zee’ is een profetisch symbool voor de mensenmassa’s die gedurende het lange verloop van de heerschappij van dit koninkrijk geleefd hebben. Het Romeinse Rijk begon in 31 v. Chr. en bleef voortbestaan totdat het in 476 n. Chr. ten val kwam, in deze verzen in Openbaring wordt hiernaar verwezen met de woorden ‘als ten dode gewond’.

De kop waarover het volgende geschreven staat: ‘als ten dode gewond, en zijn dodelijke wond genas’, gaat over wat er met het Romeinse Rijk gebeurde toen het eenmaal ten val kwam. Want dit oude rijk kende een soort van heropleving toen Justinianus in 554 na Christus aan de macht kwam. Deze profetie openbaart dat dit de eerste heropleving één van zeven heroplevingen zou zijn, wat beschreven wordt als ‘een beest met zeven koppen’. De zeven koppen hebben betrekking op zeven verschillende perioden waarin dit beest zijn macht zou uitoefenen over degenen waarover het zou heersen. Elke heropleving zou geregeerd worden door een leidersfiguur - één hoofd over elke heropleving.

De vijfde heropleving vond onder Napoleon plaats. De regeringsperioden van vijf van deze heroplevingen wordt beschreven in de verzen in Openbaring 13. Bovendien eindigde Napoleons regeerperiode exact binnen het tijdskader dat God voorzegd had.

‘En zij aanbaden de draak, omdat hij aan het beest de macht gegeven had, en zij aanbaden het beest, zeggende: Wie is aan het beest gelijk? Wie kan er oorlog tegen voeren?’ En hem werd een mond gegeven, die grote woorden en godslasteringen spreekt; en hem werd macht gegeven dit tweeënveertig maanden lang te doen.’ (Openbaring 13: 4 - 5)

In de eerste vijf verzen van Openbaring 13 worden zeven heroplevingen van machtige heerschappij in Europa beschreven - een macht die altijd geassocieerd is geweest met oorlog en veroveringsmacht. In verzen 4 en 5 wordt een specifieke fase van deze Europese heerschappij beschreven die exact 1.260 jaar standhield. Dit vertelt ons hoe lang die macht over deze heroplevingen van Europa en haar leiders uitgeoefend zou kunnen worden. Er staat in deze verzen dat dit tweeënveertig profetische maanden zou duren. Een profetische periode van 42 maanden telt 1.260 dagen - en elke dag daarvan vertegenwoordigt een profetisch jaar.

Deze periode begon toen Justinianus’ heerschappij in 554 n. Chr. begon en eindigde bij de val van Napoleon in 1814, exact 1.260 jaar later. Deze profetische periode besloeg de hele tijdspanne die bekend staat als het ‘Heilige Roomse Rijk’. Het was getuige van de opkomst en ondergang van vijf geprofeteerde leiders binnen die periode. Het droeg de naam ‘Heilig’ Rooms Rijk, vanwege de invloed die die grote kerk van Europa over haar volk en haar leiders had.

In deze verzen wordt ook over de draak - Satan - gesproken als degene die aan deze heroplevingen autoriteit (macht) gaf, en elke regeerperiode wordt omschreven als zijnde een ‘beest’, wat een weerspiegeling is van waar hun macht om te heersen en te veroveren vandaan kwam.

Twee heroplevingen blijven over

Na de val van Napoleon worstelde Europa met haar identiteit omdat verschillende van haar opkomende nationale machthebbers om de macht wedijverden. En die grote kerk in Europa kon niet langer het soort van invloed over deze opkomende landen van Europa uitoefenen, zoals ze dat vele eeuwenlang wel gedaan had. Dit brengt ons bij een woelig tijdperk voor Europa, waarin er grote sprongen vooruit gemaakt werden op het gebied van uitvindingen en technologie.

Hoewel zij in macht en invloed gegroeid waren, vertoonden de individuele landen van Europa geen enkele samenhang. Zij waren onderling verdeeld. Vandaar de passende beschrijving als de voeten van ijzer vermengd met leem.

De aanzet tot een zesde heropleving van een Europees Rijk, uitgebeeld door de voeten van ijzer en leem (en niet de tenen), werd gegeven bij het uitbreken van WOI. In die oorlog was er sprake van een alliantie tussen Duitsland, Oostenrijk-Hongarije, Bulgarije en het Ottomaanse Rijk. Zij stonden bekend als de ‘Centrale Mogendheden’. Het was de eerste oorlog waar andere landen van over heel de wereld bij betrokken waren. De Centrale Mogendheden vochten tegen Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland, Italië, Roemenië, Japan en de Verenigde Staten. Deze stonden bekend als de Geallieerde Machten.

Na bijna 5.900 jaar in het bestaan van de mensheid, waren zij die bij deze oorlog betrokken waren de eersten die de gevolgen van het gebruik van zulk hogelijk superieur wapentuig ondervonden, in een tijdperk waarin er razendsnelle vooruitgang geboekt werd qua wetenschappelijke kennis, uitvindingen en technologie, meer dan in alle millennia daarvoor.

Deze oorlog bracht een grote sociale omwenteling teweeg doordat miljoenen vrouwen gingen werken om de mannen die naar de oorlog waren gegaan te ondersteunen en degenen die nooit meer terugkwamen te vervangen. De oorlog zelf resulteerde in de dood van ongeveer 9 miljoen soldaten en 10 miljoen burgers. Bovendien droeg de oorlog bij tot de verspreiding van ‘s werelds eerste pandemie - de Spaanse griep van 1918, waaraan naar schatting zo’n 30 tot 50 miljoen mensen stierven.

De eerste wereldoorlog was nog maar het begin van de zesde heropleving van het Europese Rijk, want die oorlog maakte slechts de weg vrij voor een nog veel grotere heropleving onder Hitler. Die heropleving met haar poging om Europa te veroveren openbaart de geest die hier werkelijk achter zit, want het is diezelfde geest die achter alle andere heroplevingen van dat laatste profetische Europese Rijk zat. Omdat Satan niet langer in staat was om door een grote kerk te werken om de heroplevingen van Europa te beïnvloeden, werkte hij deze keer rechtstreeks door één man waarbij hij grote geestelijke invloed uitoefende op de geest en het denken van Hitler.

Hitler was vastberaden om het ‘Drittes Reich’ (het ‘Derde Rijk’) op te richten. De vertaling van het Duitse woord ‘Reich’ is ‘Rijk’ of ‘Koninkrijk’. Dit openbaart het verlangen en de verknochtheid die hij koesterde om het oude Romeinse Rijk in Europa terug op te richten, maar dan onder een Duitse naam en onder Duitse leiding.

Het ‘Derde Rijk’ werd de meest populaire term om deze historische periode te omschrijven, hoewel het Hitlers expliciete wens was dat het bekend zou komen te staan als het ‘Grossdeutsche Reich’ (het ‘Groot-Duitse Rijk’). Een andere benaming die ook wel gebruikt werd was ‘Tausendjähriges Reich’ (het Duizendjarige Rijk’).

Hitler wilde Berlijn hervormen tot de hoofdstad van een Groot-Duitse ‘Wereld Rijk’ – dat groter dan het Romeinse Rijk zou zijn. Hij verkondigde tijdens een bijeenkomst in Neurenberg dat ‘...er in de volgende duizend jaar geen andere revolutie in Duitsland zou zijn.’

Zelfs hierin trachtte Satan om Gods waarheid te bespotten, want er is maar één Millennium, en dat is een profetische periode die God vastgelegd heeft, wanneer Hij een eerlijke en rechtvaardige regering zal aanstellen om over de wereld te regeren. En Hij heeft verkondigd dat er in Gods Koninkrijk geen revolutie meer zal zijn - geen oorlogen meer.

Satan heeft vanaf het begin van de schepping van de mensheid tegen God gevochten en zich tegen Hem verzet. Hij verspilde geen tijd om de eerste twee mensen die geschapen werden, Adam en Eva, tot zonde en opstand tegen God te verleiden. Hij probeerde zelfs om Christus op erg jonge leeftijd te laten doden, en hij heeft de voorbije 6.000 jaar Gods apostelen en profeten tegengewerkt door hen gevangen te laten nemen en/of te doden. En hij is ook verantwoordelijk voor het leiden van een rampzalige aanval op Gods eigen Kerk in deze eindtijd, wat resulteerde in de Apostase die door Paulus voorspeld werd.

Hitlers heerschappij was de voltooiing van de zesde heropleving van een geprofeteerde Europese macht, uitgebeeld door het zesde hoofd van het beest. Er blijft nog één heropleving over.

Een uniek moment in de tijd

Zoals gezegd, het werd aan Herbert Armstrong geopenbaard dat in de eindtijd 10 landen in Europa zich zouden verenigen en uiteindelijk een militaire alliantie zouden vormen. Deze tien landen werden gezien in het licht van de tien tenen van het standbeeld uit Nebukadnezars droom. De verzen in Openbaring 13 die we zonet gelezen hebben betreffende de tien horens met tien kronen, vertegenwoordigen dezelfde profetie.

In Openbaring 17 wordt ook over diezelfde tien landen gesproken. Hoewel er later nog veel meer uitleg gegeven zal worden over de verzen in dit hoofdstuk, is het hier en nu van belang dat we ons eerst concentreren op de zeven heroplevingen van Europa en die laatste tien landen.

In Openbaring 17 is er sprake van een vrouw die gezeten is op een scharlakenrood beest met zeven hoofden en tien horens. Hier zien we dus een andere unieke profetische beschrijving van zeven hoofden (zeven heroplevingen van een geprofeteerd Europees Rijk) en de tien horens die gaan over tien landen die de laatste heropleving vertegenwoordigen.

‘Hier is het verstand, dat wijsheid heeft: De zeven koppen zijn zeven bergen, waarop de vrouw gezeten is.’ (Openbaring 17: 9)

Eerst en vooral wordt hier over ‘het verstand’ gesproken, omdat dit vers begint met uitleg te geven over de betekenis van de voorgaande verzen. De bewoording die hier gekozen is legt de nadruk op ‘het verstand dat wijsheid heeft’, omdat goed begrepen dient te worden dat alle openbaring van alles wat profetisch is enkel en alleen van God komt. De mensheid bezit zulke wijsheid niet – zij bezit niet het vermogen om de betekenis van vastgelegde profetieën te kennen.

Hier gaf God Zijn wijsheid aan Herbert Armstrong, zodat hij zou kunnen begrijpen dat deze verzen op de zeven heroplevingen van Europa van toepassing waren, en dat deze leiden tot aan de gebeurtenissen van de eindtijd.

Herbert Armstrong kreeg het inzicht dat God ‘bergen’ gebruikt als metafoor om profetisch over grote landen of koninkrijken te spreken. In dit vers wordt duidelijk geopenbaard dat een ‘vrouw’ (wat een metafoor is voor die grote kerk in Europa) ‘op’ ieder van deze beesten zat tijdens hun heroplevingen.

Na de vijfde heropleving onder Napoleon waarmee meteen ook het Heilige Roomse Rijk eindigde, had deze ‘vrouw’ niet meer dezelfde macht en invloed die zij sinds de tijd van Justinianus genoten en uitgeoefend had. Nochtans heeft haar aanwezigheid en invloed gedurende al die perioden, Europa gevormd tot wat het nu is. Het volgende vers begint met de twee overblijvende heroplevingen te bespreken.

‘Ook zijn het zeven koningen: vijf ervan zijn gevallen, een is er nog en de andere is nog niet gekomen, en wanneer hij komt, moet hij korte tijd blijven.’ (Openbaring 17: 10)

Dit vers is heel uniek geschreven. Het werd dusdanig geschreven dat het enkel en alleen begrepen kon worden op het specifieke moment in de tijd dat dit effectief gebeurde.

De zeven heroplevingen van Europa komen hier opnieuw ter sprake. Er staat dat ‘vijf ervan zijn gevallen’, wat het geval was bij de val van Napoleon, die aan het hoofd van de vijfde heropleving stond. Maar dan stat er geschreven dat er één is, wat betekent dat op het moment dat dit vers begrepen zou kunnen worden die ‘ene specifieke heropleving’ een feit zou zijn. Het werd aan Herbert Armstrong gegeven om dit te kunnen ‘zien’ toen Wereld Oorlog II ten einde liep, terwijl Hitlers heerschappij – ‘één is’ – nog in volle gang was.

Vanaf dat moment begon Herbert Armstrong de wereld te waarschuwen dat er nog één heropleving zou komen, omdat hem te verstaan gegeven was dat de woorden ‘de ander is nog niet gekomen’ over de zevende en laatste heropleving gaan. Gelukkig zal die laatste heropleving, wanneer zij zich eenmaal aandient, slechts van korte duur zijn. De atoomoorlog die er komt zal van korte duur zijn, want anders zou de mensheid zichzelf uitroeien, precies zoals God voorzegt heeft.

Het Eerste Wee

De cirkel is nu rond, en we zijn weer helemaal terug aangekomen bij de gebeurtenis van de Vijfde Trompet. Dat is wanneer de zevende en laatste geprofeteerde heropleving van Europa zal plaatsvinden. Wanneer uiteindelijk tien landen van Europa zich zullen verenigen in een militair akkoord om een nucleaire aanval op de Verenigde Staten uit te voeren.

Dit is het eerste van drie Weeën waarvan geprofeteerd is dat zij over de mensheid zullen komen, en zij voorspellen enorme verwoestingen op aarde waaronder ook de dood van een groot aantal mensen over de hele wereld. De omschrijving van dit Wee spreekt over het doden van tientallen miljoenen mensen.

Profetisch gezien kan deze gebeurtenis zich nu op een aantal uiteenlopende manieren voltrekken, omdat de onderlinge betrekkingen tussen landen tegenwoordig buitengewoon onstabiel zijn en in snel tempo veranderen. Desalniettemin zal dit gebeuren zoals het in deze profetieën geschetst wordt.

Maar wat zou Europa er in de eerste plaats toe kunnen bewegen om de VS aan te vallen?

De laatste jaren is de houding van Europa ten opzichte van de VS snel aan het veranderen. En niet alleen in Europa, maar ook in de rest van de wereld, is de verbittering en het misprijzen voor de VS toegenomen, vanwege de manier waarop de VS hen voortdurend systematisch gemanipuleerd heeft om haar eigen wil en belangen aan hen op te leggen.

Dreigementen en anderen praktijken waaronder sancties, de hardhandige controle over de petrodollar en het wereldwijde restrictieve bancaire beleid hebben alle landen ter wereld in de richting van een uiteindelijke confrontatie met de VS geduwd. En die landen ondervinden ook andere vormen van datgene wat zij als bullebakgedrag beschouwen, zoals invasieve militaire praktijken of militaristische omkoperijen in de vorm van bescherming en/of wapenaankopen.

Bijna heel Europa heeft schoon genoeg van het soort van druk dat de VS uitoefent om zich in hun handels- en regeringszaken te mengen. Ze zijn het beu om verteld te worden wat zij zouden moeten doen. In het verleden was een groot deel van Europa dankbaar voor de tussenkomst van de VS om hen te helpen bevrijden van het meedogenloze Naziregime tijdens Wereld Oorlog II. Maar de voortdurende verwachtingen van de VS hebben een zware hypotheek gelegd op hun relaties, die steeds zwaarder gaat doorwegen en steeds moeilijker te verdragen is.

De laatste jaren heeft de Franse president Macron gepleit voor een ‘echt Europees leger’. De landen van Europa hebben het gevoel alsof zij in een soort bankschroef vastzitten die langzaam aangedraaid wordt, waarbij de NAVO als een soort van hamer gebruikt wordt om hen in het gareel te doen lopen. Daarom willen zij nu dus hun eigen militaire apparaat dat onafhankelijk is van al dergelijke druk van buitenaf.

Zij zijn het spuugzat dat de VS constant aan de touwtjes probeert te trekken alsof zij een soort van marionetten zijn waarvan verwacht wordt dat zij naar de pijpen van hun vroegere bevrijder dansen, aan wie zij ‘klaarblijkelijk’ eeuwige dank verschuldigd zijn.

In November 2018 deed de Franse president Macron onbewust een nogal onheilspellende uitspraak, die maar weinigen zouden kunnen begrijpen omdat deze uitspraak naadloos past in een profetische verhaallijn. Hij zei: ‘Wij moeten onszelf kunnen verdedigen tegen China, Rusland en zelfs de Verenigde Staten.’ Dit is veel onheilspellender dan je je ook maar kan voorstellen, omdat deze laatste zevende heropleving van een Europees Rijk het voortouw zal nemen in een uiteindelijke confrontatie met alle drie die landen die Macron bij naam noemde.

De Europeanen spreken steeds meer hun afkeer uit voor de manier waarop de Verenigde Staten zich met hun zaken bemoeit. In een artikel van eerder dit jaar in de New York Times wordt een goed beeld geschetst van de groeiende wrevel in Europa ten opzichte van de VS. De titel van dit artikel was “Europe Struggles to Defend Itself Against a Weaponized Dollar” (‘Europa worstelt om zich te verdedigen tegen een dollar die als wapen wordt ingezet.’)

Een paar uitspraken zullen helpen illustreren wat voor soort van diepgewortelde wrok zich nu snel aan het ontwikkelen is, wat snel zal leiden tot de vervulling van de gevaarlijkste profetische gebeurtenissen die de wereld ooit heeft meegemaakt.

BRUSSEL – De nieuwe regering Biden wil zoete broodjes baken met de Europese Unie door te praten over hernieuwde samenwerking en het opschorten van de vergeldingsheffingen die nog stammen uit een oud geschil tussen Airbus en Boeing.

Maar ondanks de warme woorden en de inspanningen om het vertrouwen te herstellen, blijft de Amerikaanse bereidheid om zijn Europese bondgenoten te sanctioneren en strafmaatregelen op te leggen bij het nastreven van hun eigen buitenlandse beleid en doelstellingen, ergerlijk.

Het is een onderliggende spanning en een blijvende herinnering aan de asymmetrische macht van de Verenigde Staten. Dat geldt met name voor de zogeheten secundaire sancties. Bijvoorbeeld, Iran en Rusland kunnen het directe doelwit van primaire sancties zijn, maar de secundaire sancties treffen andere landen en bedrijven – zeer vaak Europese – die ook zaken met hen doen. […]

Secundaire sancties blokkeren de toegang tot het Amerikaanse banksysteem, wat een effectieve dreiging is vanwege het centrale karakter van dat systeem en de wereldwijde reikwijdte van de dollar.

Het inzetten van de dollar en de Amerikaanse schatkist als wapen maakt Europa, dat afhankelijk is van open marktmechanismen, uitgesproken kwetsbaar. Dit heeft geleid tot serieuze discussies over hoe Europa zichzelf en de euro kan verdedigen tegen de grillen van Washington, en het is het centrale thema geworden in het debat over de vraag hoe men een ‘strategische autonomie’ kan verwezenlijken zodat Europa zijn eigen belangen kan verdedigen.

Vorige maand heeft de Europese Unie aangekondigd dat zij inspanningen doet om een ‘anti-drukkings instrument tegen oneerlijke handelspraktijken’ op te zetten. De belangrijkste veroorzakers daarvan zijn China en Europa’s zelfverklaarde bondgenoot en partner, de Verenigde Staten.

Hoewel Europa er bij handelsgeschillen de voorkeur aan geeft om gebruik te maken van multilaterale instellingen, “kunnen wij het ons niet veroorloven ons in de tussentijd weerloos op te stellen”, zei Valdis Dombrovskis, handelscommissaris van de Europese Unie. De Europese Unie moet zich kunnen verdedigen tegen ‘degenen die proberen te profiteren van onze openheid”, zei hij. […]

De Europese afkeer van Amerikaanse secundaire sancties “hangt samen met het besef van onze eigen interne en economische kwetsbaarheid,” zei Nathalie Tocci, directeur van het Italiaanse Instituut voor Internationale Zaken en adviseur van de heer Borrell. [4]

Soortgelijke uitspraken en bezorgdheden geuit door nog een aantal andere kopstukken, geven een snelgroeiende verontwaardiging weer die Europa overspoelt. Het tempo waaraan deze negatieve gevoelens en de frustratie die daaraan gepaard gaat groeit, drijft Europa in snel tempo in de richting van het ondenkbare.

De snelheid waarmee de profetische gebeurtenissen zich ontplooien, moet als alarmerend gezien worden. Datgene wat nog veraf lijkt te zijn, is dat niet!

Wanneer zij horen wat er hier gezegd wordt over dit Eerste Wee dat over de mensheid zal komen, zullen velen geneigd zijn om gerust gesteld te zijn door het veilige gevoel dat zoiets nooit zal kunnen gebeuren zolang de NAVO bestaat. Dat zou een grote vergissing zijn en een zeer vals gevoel van veiligheid weerspiegelen. Europa is erop gebrand om zelfbeschikking te hebben over haar eigen militaire operaties, los van enige invloed of controle van de NAVO; en dat is precies wat de profetieën openbaren wat er zal gebeuren.

De NAVO heeft de grondslag al gelegd voor de vervulling van deze profetie, gewoonweg doordat zij op bepaalde plaatsen wapens heeft opgesteld, die makkelijk onder de exclusieve controle van Europa kunnen komen. Europa heeft al grote macht binnen handbereik als het die wil gebruiken. Frankrijk bezit een grote voorraad kernwapens in Europa, en de NAVO heeft een zeer groot aantal kernwapens verdeeld opgesteld in heel Europa. De dag dat zij deze zullen gebruiken is nabij! Dat is de profetie over de vervulling van de Vijfde Trompet.

Voetnoten

[4] Erlanger, Steven. “Europe Struggles to Defend Itself Against a Weaponized Dollar.” The New York Times, 12 Mar.2021 (www.nytimes.com/2021/03/12/world/europe/europe-us-sanctions.html)

Waarom is de VS het eerst land dat zal vallen?

Zoals gezegd, de eerst vijf Trompetten gaan eerst en vooral over de volledige ondergang van de Verenigde Staten. Maar men kan zich afvragen ‘Waarom?’

Een deel van het antwoord op deze vraag hebben we al aangekaart. De voornaamste reden hiervoor is dat dit een kwestie is van Gods oordeel tegen de VS omdat zij niet naar Hem hebben willen luisteren. En dat heeft op zich ook veel te maken met de reden waarom dit boek geschreven is.

Eerder haalden we een citaat uit Jeremia aan dat sprak over hoe God altijd ruim op voorhand gewaarschuwd heeft, voordat een vernietiging zou komen. Maar de mensheid is altijd eerder geneigd geweest om God te negeren en niet naar Hem te luisteren. Vervolgens, als gevolg van het feit dat zij niet willen luisteren, laat God na verloop van tijd toe dat de vernietiging over hen komt omdat zij niet hebben gereageerd. Deze dwaze geneigdheid van de mensheid wordt uitvoeriger besproken aan het begin van het boek Jeremia.

‘Van de dag af dat uw vaderen uit het land Egypte gingen tot op deze dag. Ook zond Ik tot u al mijn knechten, de profeten, dagelijks, vroeg en laat, doch zij hoorden naar Mij niet noch neigden hun oor, maar betoonden zich hardnekkiger dan hun vaderen. Ook nu gij tot hen al deze woorden spreekt, horen zij niet naar u, en nu gij tot hen roept (context – Zijn woorden verkondigt), antwoorden zij u niet; zeg dus van hen: Dit is het volk dat niet hoort naar de stem van de Here, zijn God, en dat geen tuchtiging (van Hem) aanneemt; de oprechtheid is verdwenen en teloorgegaan uit hun mond.’ (Jeremia 7: 25 - 28)

In deze eindtijd heeft God geopenbaard dat deze verzen eerst en vooral profetisch aan de Verenigde Staten gericht zijn. Dit boek is specifiek geschreven om Gods woorden, die nu bijna 2650 jaar geleden door Jeremia werden opgetekend, te verkondigen.

God bepaalt nu dat de woorden die Hij in deze verzen liet optekenen eerst en vooral aan de Verenigde Staten verkondigd moeten worden. Daarna moeten zij ook aan alle landen ter wereld verkondigd worden, omdat hun reactie op Hem dezelfde is geweest. Dit zijn Zijn woorden voor elk land ter wereld: ‘Dit is een volk dat niet hoort naar de stem van de Here, zijn God, en dat geen tuchtiging van Hem aanneemt.’

De grootste sta-in-de-weg om deze boodschap te kunnen horen is de menselijke hoogmoed.

Begin 1950 begon God bij monde van Herbert Armstrong eindtijdwaarschuwingen aan de VS te geven. De waarschuwing ging uit dat er een aanval vanuit Europa zou komen die de Verenigde Staten zou vermorzelen als zij niet zou luisteren naar wat God aan het zeggen was.

Daarenboven zou er, als de wereld niet zou willen luisteren, nog veel grotere vernietiging volgen, op een wereldwijde schaal. Het is overduidelijk dat de wereld niet geluisterd heeft, en dus zal er nu catastrofale wereldwijde vernietiging over de mensheid komen ten gevolge van het Tweede en Derde Wee.

Hoewel Herbert Armstrong onvermoeibaar doorwerkte om de VS en de rest van de wereld te waarschuwen, toch is de reactie die hij kreeg, op zich ook al een profetische vervulling betreffende deze eindtijd, die nu uitgekomen is. En dat is dat zelfs na zo vele jaren en alle miljoenen dollars die gespendeerd werden aan een groot aantal publicaties, radio- en televisieprogramma’s en persoonlijke optredens, het resultaat hetzelfde is gebleven. De meerderheid van de bevolking met inbegrip van haar leiders heeft niet naar Gods waarschuwingen geluisterd.

Daarom, omdat ruim op voorhand geweten was dat dit de reactie van alle landen ter wereld zou zijn, legde God een oordeel vast dat over de wereld zou mogen komen, te beginnen met de Verenigde Staten.

Dit boek, samen met de vier voorgaande boeken, gaat over diezelfde waarschuwingen die Herbert Armstrong gaf. Die boeken bevatten nog meer openbaring van God. Maar nogmaals, de meerderheid van de bevolking en haar leiders willen nog steeds niet luisteren. Zelfs tijdens het schrijven van dit boek, bestaat het besef dat die toestand niet zal veranderen totdat de gebeurtenissen van de eerste vijf Trompetten de Verenigde Staten ten val brengen.

Desondanks wordt dit boek nog steeds geschreven, omdat God geopenbaard heeft dat datgene wat Jeremia in deze verzen opschreef nog één keer verkondigd moet worden, vlak voordat deze gebeurtenissen beginnen plaats te vinden.

De reden waarom de Verenigde Staten als eerste zal vallen, is omdat zij de afgelopen 70 jaar, meer dan alle andere landen ter wereld, de allergrootste kans gekregen heeft om naar Gods waarschuwingen te luisteren, betreffende datgene waarvan Hij openbaart dat het het einde van het zelfbestuur van de mensheid op aarde zal zijn.

In zijn boek ‘De Verenigde Staten en Groot-Brittannië in de Profetieën’ openbaarde Herbert Armstrong dat God geprofeteerd had dat Hij de VS tot de allergrootste natie die de wereld ooit gekend heeft zou maken. Zij zouden de allergrootste rijkdom en grootst militaire macht ontvangen, groter dan gelijk welke natie die ooit bestaan heeft. God gaf dit aan de Verenigde Staten.

Maar in plaats van toe te geven dat God hun als land dit alles gegeven heeft, hebben het volk en haar leiders de eer voor die grootsheid aan zichzelf toegeschreven. God zegt dat dit een land is dat vervuld is geraakt van hoogmoed en trots, en dat Hij hen zal vernederen. En die vernedering zal door de gebeurtenissen van de eerste vijf Trompetten die nu op het punt staan te beginnen, voltrokken worden. De reden waarom zo de nadruk gelegd wordt op deze vijf gebeurtenissen, is omdat God openbaart dat er zo veel voor nodig zal zijn om eerst de trots van zo’n grote natie te breken, voordat er nederigheid kan voortgebracht worden.

Hoe meer de Verenigde Staten aan hun trots zullen vasthouden, des te meer zij zal lijden totdat zij vernederd is. Dit is een kwestie van Gods oordeel en van wat Hij heeft bepaald over hoezeer zij vernederd moeten worden.

Dit vernederingsproces is vergelijkbaar met hoe God in de tijd van Mozes met Farao en Egypte afrekende. God vernederde Egypte om zo Israël uit haar macht te bevrijden, maar dit ging ten koste van groot verlies en veel verdriet voor heel haar volk vanwege hun grote hoogmoed. Het grootste deel van de Egyptische landbouw werd totaal vernietigd samen met het grootste deel van de veestapel. Veel mensen stierven aan de gevolgen van de plagen, waaronder ook alle eerstgeborenen van Egypte. Tenslotte werd ook Farao zelf samen met zijn hele leger in de Rode Zee vernietigd. Hoogmoed is een groot kwaad, en het is een hardnekkige vijand van het gezond verstand.

Vandaag de dag zijn overheden en hun vele instanties diepgeworteld in hoogmoed. Hetzelfde geldt voor grote multinationals, financiële- en onderwijsinstellingen etc. Door hoogmoed wordt de VS naar de rand van een zware economische ineenstorting geduwd – een ineenstorting die gestaag in de richting van een wereldwijde ineenstorting beweegt. En dat is precies wat zal leiden tot de ontketening van de gebeurtenissen van de eerst vier Trompetten.

Gedurende de voorbije 6.000 jaar is elke grote natie en elk koninkrijk steeds ten val gekomen. Het is profetische voor onze tijd nu dat het grootste, machtigste en rijkste land dat de wereld ooit gekend heeft op het punt staat om ook ten val te komen.

Niet alleen zal de VS vreselijk lijden onder de gebeurtenissen van de eerste vijf Trompetten, maar in het boek Openbaring wordt ook geopenbaard dat zij parallel hieraan ook plagen en verwoestingen zullen ondergaan vanwege gebeurtenissen die Donders genoemd worden. Deze zullen ook gestaag escaleren tenzij en totdat zij naar God zullen beginnen te luisteren.

Hoe meer de VS zal vasthouden aan haar trots, hoe meer zij zal lijden, totdat zij vernederd is. Dat is gewoon een kwestie van Gods oordeel en wat Hij bepaald heeft betreffende de VS.

Hoofdstuk 3

EINDTIJD VERNIETIGING

Door de eeuwen heen zijn er voortdurend nieuwe wapens uitgevonden, die de mensheid steeds meer macht in handen gegeven hebben om anderen in oorlogen te vernietigen, te doden en te onderwerpen. Het duidelijkste voorbeeld daarvan zijn kernwapens. Tijdens Wereld Oorlog II werden door slechts twee atoombommen die tegen Japan ingezet werden, bijna 200.000 mensen gedood. Dit was een daad die de wereld schokte en met afgrijzen vervulde.

In de jaren die volgden ontstond er een wedloop om nog grotere wapens met nog meer vernietigingskracht te ontwikkelen. Die krankzinnige dolle zoektocht heeft geleid tot de ontwikkeling van kernwapens die nu honderden malen krachtiger zijn! Dit ligt nu eenmaal in de natuur van de mens. En nu kan dus door het potentieel inzetten van één zo’n grote atoombom gelijk welke grote stad ter wereld totaal vernietigd worden.

Het is onvermijdelijk dat kernwapens uiteindelijk in een grootschalige oorlog gebruikt zullen worden. God heeft geopenbaard dat dát is wat er in de profetieën geschreven staat over wat er tijdens de eerste twee Weeën zal gebeuren.

De Zesde Trompet – Een Tweede Wee!

Wanneer de gevolgen van de Vijfde Trompet – het Eerste Wee – eenmaal uitgewerkt zullen zijn, zal er over het hele grondgebied van de Verenigde Staten grote verwoesting aangericht zijn. Het is profetisch geopenbaard dat de nucleaire verwoesting als gevolg van deze Vijfde Trompet één derde van de VS zal vernietigen; en dat betekent dus ook de dood van meer dan honderd miljoen mensen.

‘Het eerste Wee is voorbijgegaan: zie, nog twee Weeën komen hierna.’ (Openbaring 9: 12)

Op dat kantelmoment wordt de wereld gewaarschuwd voor de nog veel grotere vernietiging die nog volgen zal.

‘En de zesde engel blies op de bazuin (trompet), en ik hoorde uit de vier hoorns van het gouden altaar dat vóór God stond, één stem komen. Die zei tegen de zesde engel die de bazuin (trompet) had: Maak de vier engelen los die gebonden zijn bij de grote rivier, de Eufraat. En de vier engelen werden losgemaakt. Zij waren in gereedheid gehouden tegen het uur en de dag en de maand en het jaar dat zij het derde deel van de mensen zouden doden. En het aantal bereden troepen bedroeg tweemaal tienduizend maal tienduizend (tweehonderd miljoen), en ik hoorde hun aantal.’ (Openbaring 9: 13: 16)

Dit Tweede Wee gaat over de verwoesting die het gevolg zal zijn van de gebeurtenis die door de Zesde Trompet wordt aangekondigd. Deze Trompet verwijst namelijk naar een grootschalige escalatie van Wereld Oorlog III, doordat andere landen menen dat zij zich ook in deze oorlog moeten mengen. Wereldwijd zullen legers bij deze afgrijselijke oorlog betrokken geraken, en zoals in de voorgaande verzen beschreven staat zal de grootte van de legermacht die dan op de been gebracht wordt zo’n tweehonderd miljoen tellen.

Bovenop de grote militaire machten die op dat moment al op de been gebracht zullen zijn, zullen bijna alle landen ter wereld snel beginnen aan het vergroten van hun eigen militaire macht. Zij zullen dit zien als een kwestie van hun eigen overlevingskans en voortbestaan, omdat de hele wereld in deze laatste oorlog meegesleept wordt - en zij weten dat zij nu voor een totale oorlog staan!

In dit Tweede Wee worden twee machtige landen geïdentificeerd die van zodra zij hun kernwapens ontketenen, wereldwijd het grootste verderf zullen zaaien. Het is profetisch geopenbaard dat dit Rusland en China zijn.

De vernietigingskracht van dit Tweede Wee is vele malen groter dan die van het Eerste Wee. Er valt niet veel meer te zeggen over de gebeurtenis van deze Zesde Trompet, omdat deze profetie slechts gegeven is om de omvang van de verwoesting die daaruit voortkomt te openbaren. En het betekent precies wat er geschreven staat. Deze catastrofale Wee zal resulteren in de vernietiging van één derde van de gehele mensheid. Dit zal op zich de dood van meer dan 2,5 miljard mensen veroorzaken! Dat is onvoorstelbaar, maar het zal nu snel komen te gebeuren.

Hoewel God zelf deze gebeurtenissen die zo’n groot deel van de mensheid en deze wereld zullen vernietigen voorspeld heeft, toch is het niet God die de mensheid dit aandoet. De mensheid doet dit zichzelf aan - het is het gevolg van haar eigen keuzes. God heeft slechts de profetieën gegeven die het onvermijdelijke openbaren, wat de mensheid uiteindelijk zou doen wanneer zij eenmaal zou beschikken over de technologie die nu bestaat.

Daarenboven zal er eerst een ommekeer moeten komen in het denken van een hoogmoedige en op zichzelf vertrouwende mensheid, voordat zij uiteindelijk naar haar Schepper zal beginnen te luisteren. Daarom zal God de mensheid toestaan om tot een dusdanig niveau van zelfvernietiging en sterfte te komen, omdat dit op geen enkele andere manier te verwezenlijken is. Dit niveau van zo’n grootschalige vernietiging zal het gevolg zijn van de beslissingen van de mensheid zelf. God openbaart dat wanneer de mensheid eenmaal tot dit niveau van wereldwijde vernietiging gekomen is, Hij zal ingrijpen om dit een halt toe te roepen. Hij zal voorkomen dat de mensheid zichzelf uitroeit.

Op het moment dat God ingrijpt zullen er nog steeds enorme bruikbare arsenalen van kernwapens voorhanden zijn. De omvang van de vernietiging die tot op dat moment aangericht zal zijn, zal veroorzaakt zijn door het gebruik van slechts een fractie van het totale arsenaal dat de landen tot hun beschikking hebben. God openbaart dat indien Hij niet precies op dat moment zou ingrijpen, het gebruik van kernwapens snel zou escaleren en zou resulteren in de vernietiging van alle leven op aarde.

De wereld weigert nog steeds om te luisteren

Wanneer God ingrijpt om een einde te maken aan Wereld Oorlog III, voordat de mensheid deze oorlog voortzet en zichzelf uitroeit, zullen er reeds zo’n 3 miljard mensen gestorven zijn. Dat is ondenkbaar, maar het zal gebeuren. Landen en volken zullen vervuld zijn van woede, angst, wraakgevoelens en alle andere denkbare emoties die het gezonde verstand, dat anders tot het einde van de oorlog had kunnen leiden, volledig vertroebelen.

Landen die over kernwapens beschikken gaan geloven dat zij er niet langer op kunnen vertrouwen dat anderen zullen ophouden met hun kernwapens te gebruiken. En daarom besluiten zij om als eerste hun kernwapens te gebruiken. Dat is het moment waarop God moet ingrijpen.

Hoogmoed zit diepgeworteld in de menselijke natuur. En zelfs na alles wat er tot op dat moment gebeurd is, zal de meerderheid van de mensheid zich nog steeds tegen God verzetten, en zullen zij niet willen luisteren naar waarom deze zaken aan het gebeuren zijn en waar dit alles toe zal leiden – tot volledige zelfvernietiging.

Hoewel er wereldwijd miljoenen mensen zullen zijn die beginnen met God te aanroepen en naar Hem beginnen te luisteren, toch zal de overgrote meerderheid nog steeds weigeren om ook maar iets van wat God zegt in overweging te nemen. Dat wordt beschreven in de verzen die volgen op de beschrijving van de grootschalige gemilitariseerde toestand van de wereld.

‘En de overige mensen, die niet door deze plagen werden gedood, bekeerden zich niet van de werken van hun handen; zij bleven de demonen aanbidden en de gouden, zilveren, koperen, stenen en houten afgoden, die niet kunnen zien, horen of lopen. Ook bekeerden zij zich niet van hun moorden, hun tovenarij, hun ontucht en het plegen van diefstal.’ (Openbaring 9: 20 - 21)

Deze uitdrukking ‘de overige mensen’ betekent niet dat dit over alle mensen gaat, maar het geeft de geest en de houding van de overgrote meerderheid weer. Er zullen dan een aantal miljoen mensen zijn die zich aan het bekeren zijn en die God aanroepen om, om zijn tussenkomst en verlossing te vragen.

Tegen die tijd is de vernietiging onvoorstelbaar groot, want meer dan één derde van de wereld is verwoest. De meeste grootmachten die dan nog veel macht in handen hebben zijn vervuld van koppige trots. Zij geloven dat zij dit nog steeds kunnen overleven, als winnaar uit de strijd kunnen komen en zichzelf terug als grootmacht kunnen vestigen. Zij geloven nog steeds in hun eigen kracht om deze oorlog te kunnen winnen, en om alle problemen die daardoor veroorzaakt zijn op te lossen. Het laatste waar zij aan zouden denken is om zich tot God te keren of om zich te bekeren van ‘hun eigen wegen’.

Tenzij de mensheid vernederd wordt, zal zij niet naar God luisteren. En dat is dus exact wat God gaat doen - Hij zal de overblijvende machten die zich blijven verzetten vernederen. Indien Hij dit niet zou doen, dan zouden zij blindelings en koppig doorgaan met zichzelf en alle leven op aarde te vernietigen. Die hoogmoed en trots van de mensheid zitten zeer diepgeworteld. Zij vormen het echte obstakel dat samenwerking en vrede in de weg staat.

De Zevende Trompet

Het is zuiver een kwestie van Gods oordeel dat deze wereld meer dan genoeg tijd en informatie heeft gekregen, om te kunnen weten en begrijpen wat er op het punt staat over haar te komen in de vorm van een laatste oorlog. De eenvoudige waarheid is dat mensen niet willen horen wat God te zeggen heeft. Zij willen niet dat iemand, ook God niet, hun zou vertellen hoe zij behoren te leven.

In de afgelopen 70 jaar heeft de wereld als het ware een dossier vol bewijslast - een getuigenis - aangelegd betreffende haar werkelijke bezorgdheid over eindtijd waarschuwingen. Mensen willen misschien liever helemaal niets horen over een derde wereldoorlog die nu op handen is, toch zullen zij die wel meemaken.

‘Het Tweede Wee is voorbijgegaan: zie, het Derde Wee komt spoedig. En de zevende engel blies op de bazuin en er klonken luide stemmen in de hemel, die zeiden: De koninkrijken van de wereld is zijn van onze Here en van Zijn Christus geworden, en Hij zal als koning heersen tot in alle eeuwigheden.’ (Openbaring 11: 14 - 15)

Deze gebeurtenis gaat over een tussenpoos in de tijd wanneer God begint te openbaren hoe Hij in de zaken van de mensheid zal gaan ingrijpen om deze catastrofale oorlog te beëindigen. Dit Derde Wee dat volgt zal deze keer wel van God afkomstig zijn. Naar alle waarschijnlijkheid zal dit veel verwoestender voor de mensheid zijn dan de twee voorgaande Weeën. Het woord ‘waarschijnlijkheid’ wordt hier gebruikt omdat het niet zo zou hoeven te zijn als de mensheid naar God zou beginnen te luisteren, en een einde zou beginnen te maken aan die afgrijselijke oorlog. Maar hoe waarschijnlijk is dat? De aard en de voorspelbaarheid van het menselijke gedrag openbaart ons dat dit Wee veel erger zal zijn dan het voorgaande.

De taal die in deze verzen gebruikt wordt als het gaat over een Derde Wee dat ‘spoedig komt’, heeft zowel bijbelgeleerden als leraren van het traditionele Christendom in verwarring gebracht. Zij kunnen in de verste verte niet beginnen te begrijpen wat God hier zegt over ‘de koninkrijken van de wereld’ die ‘de koninkrijken van Christus’ worden.

De reden voor dit gebrek aan inzicht is dat deze mensen totaal niet begrijpen wat de betekenis is van de naam ‘Christus’.

Weten en begrijpen wat hier gezegd wordt heeft alles te maken met de werkelijke reden voor het bestaan van de mensheid. Er zijn maar weinig mensen in de wereld die ooit de waarheid over Gods doel voor het scheppen van het menselijke leven gehoord of gekend hebben. Weinigen hebben ooit geweten dat God een van tevoren vastgelegd plan heeft voor het menselijke leven, en dat Hij systematisch dat plan en doel aan het uitvoeren is om de mensheid tot een veel hoger bestaansniveau te tillen.

God heeft duidelijke cyclische perioden voor de mensheid vastgelegd. Hij gaf de zevendaagse week aan de mensheid, waarin de zevende dag een herinnering zou zijn aan het feit dat Hij onze Schepper is, en ook de Schepper van alles wat er is. God gaf de zevendaagse week die een profetisch symbool is van Zijn 7.000-jarige plan waarin Hij Zijn doel voor de schepping van de hele mensheid zal verwezenlijken.

Slechts heel weinig mensen hebben ooit geweten wat de betekenis is van Gods openbaring aan de profeten, door de tijden heen, over een Messias die Hij zou zenden om over de mensheid te regeren. De woorden Messias en Christus betekenen exact hetzelfde - ‘de Gezalfde’. Maar gezalfd waartoe? Het betekent gezalfd om koning te zijn, precies zoals zo vele koningen in Oudtestamentische tijden gezalfd werden.

De Israëlieten en het Joodse volk wisten tot aan Christus’ tijd, dat de verzen die spreken van een Messias, gingen over een koning die door God gezonden zou worden om in Zijn Koninkrijk te regeren. Maar zij begrepen niet ten volle wat dit allemaal werkelijk betekende.

Zelfs de discipelen worstelden met datgene wat Christus over zichzelf zei. Zij geloofden dat hij de geprofeteerde Messias was - de Christus - en dat God hem als die koning zou aanstellen, en hen zodoende zou bevrijden van de Romeinse bezetting van die tijd. Maar zij begrepen niet dat hij op dat tijdstip niet gekomen was om dan die koning te zijn.

‘Christus antwoordde: Mijn koninkrijk is niet van deze wereld. Als mijn koninkrijk van deze wereld was, zouden mijn dienaars gestreden hebben, opdat Ik niet aan de Joden overgeleverd zou worden, maar nu is mijn koninkrijk niet van hier.’ (Johannes 18: 36)

Het woord dat hier vertaald wordt als ‘wereld’, is het Griekse woord ‘kosmos’ dat ‘orde, een geordend systeem, ordening’ betekent. Hij vertelde hun dat zijn koninkrijk niet tot de systemen van de mensheid behoorde, en dat de vestiging van het Koninkrijk van God voor een andere tijd bestemd was, namelijk bij zijn tweede komst. Hij zal Koning zijn in het geordende systeem dat God zal vestigen nadat Hij Wereld Oorlog III beëindigd heeft.

Het Koninkrijk van God zal over de mensheid regeren

Openbaring 11 openbaart een drastische verandering in de regering op aarde. Het gaat over een verandering van een werelds systeem dat door de mens geregeerd wordt naar een systeem dat door God geregeerd wordt.

‘En de zevende engel blies op de bazuin, en er klonken luide stemmen in de hemel, die zeiden: De koninkrijken van de wereld zijn van onze Heere en van Zijn Christus geworden, en Hij zal Koning zijn in alle eeuwigheid.’ (Openbaring 1: 15)

Zelfs toen Christus tijdens de laatste week van zijn fysieke leven Jerusalem binnentrad, riepen duizenden mensen hem aan en prezen hem als de Messias, de zoon (afstammeling) van David; de ene die door God gezonden werd om hun Koning in Zijn Koninkrijk op aarde te zijn.

Christus zei herhaaldelijk aan de discipelen dat hij, op dat tijdstip, niet gekomen was om de rol van de Messias te vervullen, maar in plaats daarvan de rol van het Pascha. Maar zij konden de geestelijke betekenis van zijn woorden en zijn uitleg niet begrijpen, totdat zij na zijn dood Gods geest ontvingen. Dat gebeurde op de dag van het Pinksteren in 31 na Christus, toen Gods Kerk werd opgericht. Op dat moment, zoals opgetekend in het boek Handelingen, wisten zij dat hij inderdaad de Koning van Gods Koninkrijk was die mettertijd op aarde zou gaan regeren. Maar zij begrepen toen ook dat hij eerst gekomen was om de betekenis en het doel te vervullen die geopenbaard worden in de jaarlijkse naleving van het Pascha.

Christus kwam eerst als het Lam Gods, opdat hij zou kunnen sterven om het Pascha-offer voor de gehele mensheid te kunnen worden. Maar hij komt nogmaals, en ditmaal als degene waar de discipelen in hun tijd naar uitkeken. Hij staat zelfs op het punt om terug te keren, deze keer om zijn rol als de Leeuw Gods te vervullen, die over alle landen ter wereld zal regeren als Koning aller koningen in Gods Koninkrijk.

Het Koninkrijk van God bevindt zich niet ‘in de hemel’ zoals velen geloven, noch bevindt het zich ‘in de harten der mensen’ zoals anderen geloven. Het is een Koninkrijk dat over zijn onderdanen zal regeren, en die onderdanen zijn zij die verder zullen leven in een nieuw tijdperk voor de mensheid dat volgt op deze laatste oorlog – Wereld Oorlog III.

Net zoals de zevendaagse week door God werd vastgelegd, werd ook de periode van 7.000 jaar die zij profetisch symboliseert door God vastgelegd. God gaf de eerste zes dagen van de week aan de mensheid om zich daarin op hun eigen werk te kunnen richten, maar God legde de zevende dag - de wekelijkse Sabbat - vast, als een tijd waarin de mensheid haar aandacht op Zijn werk, Zijn onderricht en Zijn waarheid diende te richten.

Deze zelfde symboliek wordt ook profetisch weergegeven en geopenbaard in de 7.000 jaar die God voor de mensheid heeft vastgelegd. We naderen nu het einde van 6.000 jaar van zelfbestuur van de mensheid.

Gedurende die periode werd het de mensheid toegestaan om ‘haar eigen wegen’ na te volgen, en die ‘wegen’ leiden ons nu tot de volledige zelfvernietiging als God niet zou ingrijpen. God heeft de mensheid 6.000 jaar van zelfbestuur gegeven, waarin zij elke denkbare regeringsvorm mocht uitproberen. En, hoe is ons dat vergaan?

Maar gedurende de volgende 1.000 jaar - tijdens het Millennium - zal de mensheid Gods manier van leven leren kennen en leven, wanneer zij onder Zijn Regering komt te staan, die gedurende die tijd over alle landen ter wereld zal regeren. Het zal een tijd van vrede en vervulling zijn voor het menselijke leven. Er zullen geen oorlogen meer zijn. Wereld Oorlog III is de laatste oorlog van de mensheid!

Wanneer die 1.000-jarige regeringsperiode eenmaal begint, zal er slechts één regering op aarde heersen. God zal niet toestaan dat er ooit nog een menselijke regering zal bestaan. Er zullen nooit meer dictators, politiek en politieke partijen, verkiezingen en menselijke regeringen zijn. Dat is waar het ‘goede nieuws’ (het evangelie) van Gods waarheid over gaat.

Bovendien zal er slechts één kerk zijn – Gods Kerk. Er zullen geen andere kerkelijke organisaties zijn, en het zal niet toegestaan worden dat er ook maar één andere godsdienst beoefend wordt. De grootschalige verwarring die er vandaag de dag onder de verschillende religies heerst, zal niet meer bestaan.

Deze gebeurtenis van de Zevende Trompet, begint met de aankondiging dat de menselijke heerschappij van de voorbije 6.000 jaar eindelijk beëindigd wordt, en dat God nu zal ingrijpen om Zijn regering op aarde te beginnen, in Zijn Koninkrijk, met Christus aan het hoofd daarvan. Op dat moment wordt Christus eindelijk de Koning der koningen over gehele de aarde.

Wanneer dan aangekondigd wordt dat het Derde Wee nu ‘spoedig komt’, wordt eerst en vooral verkondigd dat de koninkrijken van deze wereld nu de koninkrijken van Christus geworden zijn, en dat hij zal beginnen te regeren. In deze zelfde verzen wordt verder verteld dat nu de tijd is gekomen dat God de heerschappij over de aarde zal overnemen.

‘En de vierentwintig ouderlingen, die voor God op hun troon zitten, wierpen zich met hun gezicht ter aarde en aanbaden God, en zeiden: Wij danken U, Heere, God de Almachtige, die is en die was en die komt, omdat Gij Uw grote kracht ter hand hebt genomen en Koning geworden bent (nu zult beginnen te regeren).’(Openbaring 11: 16 - 17)

Wanneer God Zijn Zoon zendt om in Zijn Koninkrijk over alle landen ter wereld te heersen, neemt Hij datgene tot Zich wat Hij de voorgaande 6.000 jaar niet gedaan heeft. In tegendeel, God heeft de mensheid al die tijd toegestaan om haar eigen soort van regeringsvormen uit te oefenen opdat zij de ultieme les zou leren - dat Zij niet over zichzelf kan regeren.

Op dat precieze moment neemt God de controle in handen over datgene wat sowieso van Hem is, en zendt Hij Zijn eigen Zoon om over Zijn Koninkrijk te heersen. Dat is de enige manier waarop de vrede verzekerd kan worden gedurende het hele Millennium van Christus’ regering. Het is de enige manier waarop de mensheid een hoger niveau van volwassenheid kan gaan ervaren, dat zij de kans krijgt om een eerlijk verdeelde welvaart te ervaren, en dat zij kan leren hoe zij correct gebruik kan maken van zeer geavanceerde technologieën die datgene wat wij vandaag kennen ver te boven zullen gaan.

In de laatste hoofdstukken van Openbaring wordt deze tweede komst van de Messias om Koning der koningen te worden geopenbaard. Hij is die ene die én het Pascha én de Christus van de mensheid is. Hij is letterlijk de Zoon van God, wiens Vader de Ene Eeuwige Almachtige God is. Hij is diegene die toen hij eenmaal tot fysiek leven uit zijn moeder Maria geboren werd, in het bestaan kwam.

Christus en Zijn Leger

Christus keert niet terug als een Lam zoals de eerste keer dat hij kwam, toen hij zichzelf vernederde en zich niet verdedigde toen hij geslagen en gedood werd om het Pascha (offer) voor de gehele mensheid te kunnen worden. Ditmaal keert hij terug als een grote Koning, en hij zal zijn heerschappij beginnen met het aanvallen en overwinnen van diegenen die niet willen ophouden met het vernietigen van de mensheid en alle andere leven dat God op aarde geschapen heeft.

Hij komt echter niet alleen terug. Gedurende de voorbije 6.000 jaar is God bezig geweest met het voorbereiden van een aantal mensen die geleefd hebben en gestorven zijn, die bij de wederkomst van Christus opgewekt zullen worden om samen met hem te regeren. Het is een heel specifiek aantal dat met hem zal terugkeren als deel van zijn leger.

‘En ik zag, en zie, het Lam (Christus) stond op de berg Sion, en bij Hem honderdvierenveertigduizend mensen met op hun voorhoofd geschreven (niet letterlijk, maar metaforisch, dit gaat over dat zij deel van Elohim gaan uitmaken) de Naam van Zijn Vader.’ (Openbaring14: 1)

Dezen worden verder ook nog beschreven als de ‘eerste vruchten’ van Gods plan van redding, waarbij Christus beschreven wordt als de ‘eerste van de eerste vruchten’. Dit gaat over de eerst fase van Gods plan wanneer Zijn regering gevestigd zal worden. Het gaat over diegenen die als eersten deel zullen gaan uitmaken van wat in het Oude Testament beschreven wordt als Elohim - de God Familie.

Deze 144.000 zullen met Christus wederkeren om samen met hem in het Koninkrijk van God over de mensheid te regeren. Maar voordat dat Koninkrijk volledig gevestigd zal worden, zullen zij aan Christus’ zijde strijden als één machtig leger. Zij zullen het Derde Wee dat een einde maakt aan Wereld Oorlog III over de mensheid brengen, doordat zij een grote strijd aangaan om die oorlog te beëindigen. De eerste twee Weeën worden door de mensheid zelf veroorzaakt, maar dit Derde Wee zal door Christus en de 144.000 geïnitieerd worden. Want dit is het ultieme middel waardoor God een einde gaat maken aan de rampspoedige verwoestende campagne van de mensheid die tot haar totale uitroeiing leidt.

‘En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard, en Hij Die daarop zat, werd Getrouw en Waarachtig genoemd. En Hij oordeelt en voert oorlog in gerechtigheid. En Zijn ogen waren als een vuurvlam en op Zijn hoofd waren vele kronen (figuurlijk – om over alle volkeren te heersen). Hij had een naam, die opgeschreven was, en die niemand kent dan hijzelf. En hij was bekleed met een in bloed gedoopt bovenkleed, en zijn naam luidt: Het Woord van God (dat is Christus, die zijn bloed op aarde vergoot als ons Pascha). En de legers in de hemel (dit is de hemel boven ons hoofd binnen de atmosfeer rond de aarde, in de lucht) volgden hem op witte paarden, gekleed in fijn linnen, wit en smetteloos. En uit zijn mond kwam een scherp zwaard, opdat hij daarmee de volken zou slaan. En hij zal hen hoeden met een ijzeren staf. En hij treedt de wijnpersbak van de wijn van de grimmige toorn van de Almachtige God. Er stond op zijn bovenkleed en op zijn dij deze naam geschreven: Koning der koningen en Heere der heren. (Openbaring 19: 11 - 16)

De ‘toorn’ van God waarvan hier gesproken wordt, is niet wat de meeste mensen geloven of denken dat dit is. Dit gaat over de ‘uitvoering van een oordeel’ afkomstig van God. Het gaat over datgene waarvan God oordeelt dat het billijk en rechtvaardig is. Het gaat over diegenen die in naam van Gods gerechtigheid komen om Zijn oordeel te voltrekken, door te strijden tegen allen die op deze aarde oorlog aan het voeren zijn. Indien Christus en zijn leger niet zouden ingrijpen om hier een einde aan te maken, dan zou de aarde volledig vernietigd worden. Deze rechtvaardige voltrekking van oordeel die door Christus en de 144.000 wordt uitgevoerd, is de oorlog die voor altijd een einde zal maken aan alle oorlogen.

Eerder hebben we aangehaald dat er bij de eerste gebeurtenis van de Zevende Trompet vierentwintig ouderlingen op dat moment in de tijd tot God zeggen ‘…dat Gij uw grote macht hebt opgenomen, en het koningschap aanvaard hebt.’ En in het volgende vers staat geschreven dat zij vervolgden met te zeggen dat de volkeren toornig geworden waren, en dat de tijd voor Gods ‘toorn’ (Zijn oordeel) aangebroken was, en dat nu het moment gekomen was om hen te vernietigen die de aarde vernietigen.

Inderdaad, alle landen ter wereld zullen zich vervuld van woede blindelings in een kernoorlog storten. Dat is het moment om hier een einde aan te maken, omdat anders alles in puin zou liggen en er geen leven meer zou overblijven. Het is op dat moment dat de tweede gebeurtenis van de Zevende Trompet aangekondigd wordt, en dat betreft het grote leger dat samen met Christus terugkeert. Zij zullen dan oorlog voeren om ‘hen te vernietigen die de aarde vernietigen’. Dat is het Derde Wee dat over de mensheid komt. Ieder Wee wordt steeds verwoestender voor het menselijke leven op aarde, en dit Wee is krachtiger dan het Tweede Wee waardoor al één derde van de mensheid gedood werd.

Hoewel God geen exact aantal aangeeft, toch moeten we nogmaals begrijpen dat het ‘waarschijnlijk’ is dat er nóg ruim één derde van de mensheid vernietigd zal worden door dit grote leger. Degenen die dan vernietigd worden zullen niet ophouden met oorlog te voeren, en zij zullen nog steeds niet naar God willen luisteren. Daarom zullen Christus en zijn leger grotere macht gebruiken, een macht die de mensheid nog nooit ervaren heeft, om diegenen die weigeren om hun strijden te staken te vernietigen. Zij zullen gestopt worden!

Wanneer Christus en de 144.000 een einde gemaakt zullen hebben aan die oorlog van de mensheid, zal de eerste fase van de vernietiging van de mensheid door het Derde Wee voorbij zijn. Maar er zal nog een tweede fase zijn waarmee de vervulling van het Derde Wee voltooid wordt, maar die zal pas 1.100 jaar later plaatsvinden.

Een einde aan Satans aanwezigheid

De volgende grote gebeurtenis in de vervulling van de Zevende Trompet, gaat over Satan en het demonische geestenrijk.

‘En ik zag een engel nederdalen uit de hemel met de sleutel van de afgrond en een grote ketting in zijn hand; en hij greep de draak, de oude slang, dat is de Duivel en de Satan, en hij bond hem duizend jaren, en hij wierp hem in de afgrond en sloot en verzegelde die boven hem, opdat hij de volkeren niet meer zou verleiden, totdat de duizend jaar voleindigd waren; en daarna moet hij voor een korte tijd worden losgelaten.’ (Openbaring 20: 1 - 3)

Hier wordt uiteengezet dat Satan terug in een ‘afgrond’ (‘bodemloze put’) opgesloten zal worden; dit is een profetische beschrijving van een toestand van geestelijke ‘gebondenheid’ (‘gevangenschap’). Dit is een ‘gebondenheid’ (‘gevangenschap’) waarin hij reeds eerder enkele malen in opgesloten werd, zoals eerder beschreven werd betreffende de verschillende heroplevingen van het Europese rijk. Maar deze keer wordt hier toch iets nieuws aan toegevoegd. Er wordt duidelijk gezegd dat hij niet slechts terug in die geestelijke gebondenheid (gevangenschap) geplaatst wordt, maar dat hij deze keer ook verzegeld zal worden, zodat hij terwijl hij daar voor een laatste keer opgesloten zit geen enkele macht om de volkeren te misleiden zal hebben.

Voordien werd Satan slechts gebonden zodat hij niet langer macht kon uitoefenen om landen tot oorlog aan te zetten, maar hij kon wel nog steeds de mensheid beïnvloeden en misleiden. Wanneer deze gebeurtenis echter zal plaatsvinden zal hij geen enkele macht meer bezitten. Hij zal niet langer in staat zijn om in aanwezigheid van de mensheid te zijn.

Deze laatste gevangenschap zal iets langer zijn dan het Millennium en zal 1.100 jaar duren. Gedurende die tijd zal Satan zich op geen enkele manier kunnen bemoeien met het werk dat God zal verwezenlijken tijdens de periode dat het Koninkrijk van God over de mensheid zal regeren. Het Millennium zal een veel betere en hoogstaandere tijd voor de mensheid zijn, alleen al door het feit dat Satan en de demonen de mensheid dan niet meer zullen kunnen misleiden noch tot kwaad kunnen aanzetten, wat zij de voorgaande 6.000 jaar wel gedaan hebben.

De vestiging van de Millennium Regering van Gods Koninkrijk

Wanneer Wereld Oorlog III eenmaal door Christus en zijn leger beëindigd is en Satan en het demonische rijk in hun geestelijke gevangenschap opgesloten zullen zijn, zal de Millennium regering van Gods Koninkrijk op aarde beginnen.

Dan zal eindelijk na 6.000 jaar van het constante falen van de systemen en regeringen van de mensheid een nieuwe wereldorde gevestigd kunnen worden - één die niet kan falen. Er zal slechts één regering zijn die waarlijk van God is –- een regering zonder enige menselijke inmenging.

Er zal maar één religie bestaan die door één ware Kerk – Gods Kerk – overzien zal worden, en waarover sommigen van de 144.000 aangesteld zullen worden om alles wat juist en waar is van God toe te passen. Bedenk je wat een vrede er zal zijn wanneer er op heel de aarde slechts één Kerk zal bestaan - de enige ware Kerk. Er zal geen verdeeldheid, strijd, haat en jaloezie tussen religieuze groeperingen meer zijn. Leraren die zelfgerechtigheid, een houding van veroordeling, bekrompen vroomheid, valse doctrines en leerstellingen en nog zo veel meer uitdragen zullen niet langer de boventoon voeren.

In het Millennium zullen er geen terrorisme, oorlog, bendes en kartels meer zijn. Legers en wapens zullen niet langer nodig zijn. Grote politiemachten, advocatenkantoren, verzekeringsmaatschappijen en ingewikkelde banksystemen zullen drastisch ingekrompen worden, als zij mettertijd al niet volledig afgeschaft worden. En dat is nog maar het begin van de vele veranderingen die aangebracht zullen worden.

Er zullen geen overheidsdiensten meer zijn die centrale of buitenlandse inlichtingen verzamelen of nationale onderzoeken doen. Er zullen geen repressieve belasting innende diensten noch hoge belastingen meer zijn die vandaag de dag wel overal bestaan.

Rechtspraak zal snel en onpartijdig zijn, zonder politieke invloed, zonder vooroordelen en zonder jury’s. Niemand zal ooit nog onschuldig opgesloten worden, en er zullen geen levenslange of buitensporig langen gevangenisstraffen meer opgelegd worden. Het hele systeem zal van boven tot onder veranderd worden. Dat is iets waar de mensheid zelf niet toe in staat is. Zesduizend jaar van archaïsche, wrede, onmenselijke en immorele praktijken van menselijke ‘rechtspraak’ zullen beëindigd worden.

Dakloosheid, epidemieën, mensenhandel, drugsverslaving, illegale drugs, woekerende misdaad en nog zoveel meer misstanden zullen dingen uit een ver verleden worden, van een corrupt, egoïstisch en losgeslagen tijdperk van een mensheid die zichzelf niet kon regeren.

Kan je beginnen te zien wat voor verschil Gods regering over de mensheid kan betekenen? Klinkt dit niet alsof het bijna te mooi is om waar te kunnen zijn? Dat is namelijk het punt! Dat is de voorbije 6.000 jaar Gods boodschap aan de mensheid geweest - dat de mensheid Zijn regering in haar leven nodig heeft, en dat zij zonder die leiding nodeloos lijdt onder onrecht, frustratie in het leven, verwarring, kwaad, drama, moord en oorlogen.

Dit nieuwe tijdperk dat op het punt staat om geïntroduceerd te worden zal een tijd van genezing voor de mensheid en genezing van de aarde zelf zijn. Dan zal de aarde vernieuwd beginnen te worden, door haar te reinigen van alle vervuiling en verwoesting die de mensheid haar aangedaan heeft. God openbaart dat zelfs de woestijnen terug vruchtbaar zullen worden. De mensheid zal beginnen met het proces om te keren van de verwoestingen die zij duizenden jaren geleden begon, die geresulteerd hebben in het ontstaan van zo vele woestijnen en onbewoonbare gebieden op aarde.

Door de millennia heen heeft God de mensheid voortdurend verteld over een betere wereld die komen gaat - een wereld die door Zijn Koninkrijk geregeerd zal worden. Die boodschap die door de eeuwen heen verkondigd werd, wordt het ‘goede nieuws’ genoemd. Het is het goede nieuws van Gods regering die nu op het punt staat op aarde gevestigd te worden, onder leiding van Christus.

Datgene wat in het Nieuwe Testament vertaald wordt als het ‘evangelie’, betekent letterlijk het ‘goede nieuws’. Christus heeft veel over dat goede nieuws gezegd maar de wereld begreep het niet, omdat het toen niet de tijd was om dit ten volle ten openbaren noch dat dit vervuld zou worden.

Dit is slechts een glimp van hoe het Millennium zal zijn. Die nieuwe era voor de mensheid zou niet mogelijk zijn zonder Gods interventie door middel van het Derde Wee dat een einde maakt aan Wereld Oorlog III, en door de vestiging van Zijn Koninkrijk onder leiding van Christus.

Waarom zoveel onwetendheid over Gods Koninkrijk?

Waarom zijn mensen zich niet bewust van deze regering die God gaat vestigen? Waarom praten onze leraars godsdienst niet over het 1.000-jarige rijk van Christus als Koning der Koningen? Dit staat duidelijk in hun Bijbels, maar zij weigeren hier onderwijs over te geven. Waarom? Dit moet beantwoord worden!

We zullen dit nog veel dieper moeten behandelen, maar het snelle antwoord op deze kwestie is dat datgene wat er in de Bijbel geschreven staat niet strookt met hun eigen doctrines. Het past niet in hun onderwijs. Maar waarom niet?

Eerder in dit hoofdstuk hebben we Bijbelverzen aangehaald die spreken over de wederkomst van Christus; in die beschrijving berijdt hij een wit paard gezeten en komt er met hem een groot leger. Welke leraar uit het traditionele christendom onderwijst dat Christus zal terugkeren samen met een groot leger? Waarom geven zij geen onderwijs over de 144.000 die duidelijk in de Bijbel vermeld worden? Waarom praten zij niet over een 1.000-jarige regering, die ook duidelijk in Openbaring vermeld wordt? Is er iemand die onderwijst dat Christus zal terugkomen om alle landen ter wereld neer te slaan, om vervolgens met kracht over hen te gaan heersen?

‘En uit Zijn mond kwam een scherp zwaard, opdat hij daarmee de volken zou slaan. En Hij zal hen hoeden met een ijzeren staf. En Hij treedt de wijnpersbak van de wijn van de grimmige toorn van de almachtige God. Er stond op Zijn bovenkleed en op Zijn dij deze Naam geschreven: Koning der koningen en Heere der heren.’ (Openbaring 19: 15 - 16)

Over wie anders dan Christus zouden de voorgaande verzen kunnen spreken, waarin deze Koning beschreven wordt die een gewaad draagt dat in bloed gedoopt is en wiens naam ‘Het Woord van God’ is? In Johannes 1, waar staat dat het ‘Woord van God vlees is geworden’ wordt Christus duidelijk met deze naam geïdentificeerd. Hij werd fysiek geboren uit zijn moeder Maria, maar zijn Vader was God.

De eerste drie verzen van het volgende bijbelhoofdstuk waarin gesproken wordt over Satan die terug in zijn plaats van geestelijke gevangenschap (de bodemloze put) opgesloten wordt, hebben we reeds eerder aangehaald. In de daaropvolgende verzen worden degenen die met Christus terugkomen, als zijn leger, beschreven. Er staat geschreven dat zij op tronen zitten, omdat zij tot koningen gemaakt zijn die samen met Christus in Gods nieuwe gevestigde regering over de mensheid zullen regeren. Dat is het Koninkrijk van God dat tijdens het Millennium zal regeren.

‘En ik zag tronen, en zij gingen daarop zitten, en het oordeel werd hun gegeven (aan de 144.000 die samen met Christus zullen regeren). En ik zag de levens van hen (dezelfden) die onthoofd waren om het getuigenis van Jozua (afgesneden van de wereld) en om het woord van God, en die het beest en zijn beeld niet hadden aanbeden, en die het merkteken niet ontvangen hadden op hun voorhoofd en op hun hand. En zij leefden en gingen als koningen regeren met Christus, duizend jaar lang. Maar de overigen van de doden werden niet weer levend, totdat de duizend jaar tot een einde gekomen waren. Dit is de eerste opstanding.’ (Openbaring 20: 4 - 5)

Vanaf dit punt voorwaarts is er geen andere manier mogelijk om alles wat WAAR en van God is verder uit te leggen, behalve door ook duidelijk de waarheid te zeggen over alles wat vals is in het traditionele Christendom. De beste manier om dat in dit stadium te bereiken is door ons eenvoudigweg te concentreren op datgene wat in deze verzen gezegd wordt. Dan zal het klaar en duidelijk beginnen te worden waarom leraren van het traditionele Christendom dit niet onderwijzen.

Het is zoveel makkelijker om te begrijpen wat Johannes in Openbaring schrijft als je de context begrijpt. De eerste hoofdstukken geven een samenvatting van de instructies voor Gods Kerk. De daaropvolgende hoofdstukken van Openbaring gaan snel over in een beschrijving van de gebeurtenissen die in de eindtijd nog vervuld moeten worden. En aan het einde van het boek Openbaring schrijft Johannes over de gebeurtenissen die zullen volgen nadat God Zijn Koninkrijk gevestigd heeft.

In de verzen die we zonet aangehaald hebben wordt een unieke groep mensen beschreven. Deze groep wordt aan het begin van Openbaring 5 geïntroduceerd. Zij zijn diegenen die door alle tijden heen vrijgekocht (verlost) zijn door het bloed van Christus. Dit vertelt ons over hoe Christus met hen gewerkt heeft om hen op te leiden tot koningen en priesters voor God.

Vervolgens wordt in hoofdstuk 7 hun ‘getal’ geopenbaard, het aantal van diegenen die zoals geschreven staat ‘hun gewaden gewassen en wit gemaakt hebben in het bloed van het Lam.’ Het dragen van ‘witte gewaden’ is symbolisch taalgebruik voor het veranderd worden door bekering dankzij het bloed van Christus waardoor men met gerechtigheid bekleed wordt.

In ditzelfde hoofdstuk wordt ook geopenbaard dat dit getal ‘144.000’ is; dat is het aantal dat doorheen de tijd (gedurende 6.000 jaar) vrijgekocht (verlost) werd en uiteindelijk in ‘witte gewaden’ gekleed werd. In deze verzen wordt vervolgens geopenbaard dat zij deel worden van Gods Familie, want zij worden daar beschreven als geestelijke wezens.

En in Openbaring 14 staat geschreven dat Christus (als het Lam Gods) op de Berg Sion stond, samen met de 144.000.

De context in al deze hoofdstukken van Openbaring toont ons dat de 144.000 die samen met Christus komen als zijn leger, diegenen zijn die door alle tijden heen vrijgekocht (verlost) zijn. En in hoofdstuk 20 staat geschreven dat zij 1.000 jaar lang samen met Christus zullen regeren. Er wordt ook gezegd dat dit alles over de eerste opstanding gaat. Maar is er ook maar iemand in het traditionele Christendom die onderwijs geeft over een ‘eerste opstanding’?

Een Eerste Opstanding van de mensheid

Als God deze mensen doorheen de tijd vrijgekocht (verlost) heeft en er over deze gebeurtenis gesproken wordt als zijnde een eerste opstanding, waarom onderwijst het traditionele Christendom dan dat alle mensen die door het bloed van Christus vrijgekocht (verlost) worden rechtstreeks naar de hemel gaan wanneer zij sterven? Waarom zou er een opstanding van zoveel mensen nodig zijn, als zij toch al naar de hemel gegaan zijn? Deze leraren kunnen hier geen antwoord op geven omdat dit in strijd is met hun eigen doctrines.

De waarheid is dat er in Gods plan van redding (verlossing) na de dood verschillende opstandingen tot leven bestaan. Niemand gaat na de dood naar de hemel of naar de hel.

De doctrine dat men naar een plaats die de ‘hel’ wordt genoemd gaat, is vals. In talloze Bijbelverzen wordt het woord ‘hel’ verkeerd vertaald, waarbij dit woord ‘hel’ de betekenis krijgt van een ‘plaats van eeuwige bestraffing of pijniging.’

De overgrote meerderheid van deze foute vertalingen zijn gebaseerd op het Hebreeuwse woord ‘sheol’ en het Griekse woord “hades’, die beide precies hetzelfde betekenen. De correcte vertaling en betekenis van deze beide woorden is ‘graf’ of simpelweg ‘een gat in de grond’. Dat is waar het lichaam van de meest mensen eindigt na de dood - in het graf. Wanneer een mens sterft, is er niets meer. Er is geen leven meer, en er zal ook geen leven meer zijn, totdat God dit geeft in een opstanding uit de dood.

Er zijn nog een paar Griekse woorden die ook als ‘hel’ vertaald worden, maar zij gaan niet over een plaats van eeuwige pijniging of bestraffing voor diegenen die een slecht leven geleid hebben. Eén zo’n woord dat veel gebruikt wordt, refereert gewoonweg naar een plaats van gebondenheid (gevangenschap).

Een ander foute vertaling is gebaseerd op het Griekse woord ‘Gehenna’ wat refereert naar een vallei in de buurt van Jeruzalem. In de bijbel wordt dit woord meestal geassocieerd met het Griekse woord voor ‘vuur’. Menigeen gelooft dat die ‘hel’ een plaats is van vuur en verschroeiende hitte die geassocieerd wordt met een eeuwige bestraffing en constante pijniging voor de verdoemden na de dood. Wanneer deze twee woorden op deze manier samen gebruikt worden, dan gaat dit inderdaad over een laatste straf waardoor het fysieke leven beëindigd wordt waarna men nooit meer opnieuw leven kan ontvangen - nooit meer tot leven opgewekt kan worden. Het gaat over een straf die voor altijd zal duren omdat de desbetreffende persoon nooit meer zal kunnen leven, maar dit gaat niet over eeuwigdurende bestraft (gepijnigd) worden.

Inderdaad, na de dood gaat er niemand naar de hel en gaat er ook niemand naar de hemel.

Op de Dag van het Pinksteren in 31 na Christus, toen God Zijn Kerk oprichtte, deed Petrus een aantal scherpe uitspraken geadresseerd aan de Joden. Hij citeerde een aantal profetieën die David over de Messias geschreven had, en hij legde uit dat deze zaken nu in Christus vervuld waren. Deze profetieën gingen niet over David, zoals zo velen veronderstelden.

De Joden in die tijd waren ver afgedwaald van het onderricht dat God hen door middel van Mozes verstrekt had. Velen van hen begrepen niet wat David geschreven had, omdat zij dachten dat bepaalde verzen in de Psalmen over David zelf gingen, maar dat was niet het geval. Eén zo’n uitspraak is erg veelzeggend voor diegenen die vasthouden aan het concept dat de gelovigen na de dood naar de hemel gaan. Als dat waar zou zijn dan zou David daar zeker zijn, want er wordt over hem gezegd dat hij een profeet was en iemand waarvan God zelf zei dat ‘hij een man naar Zijn eigen hart’ was.

‘Mannen, broeders, laat mij vrijuit tot u zeggen over de aartsvader David, dat hij én gestorven én begraven is, en dat zijn graf tot op deze dag bij ons is. Aangezien hij een profeet was en wist dat God hem met een eed gezworen had dat Hij uit de vrucht van zijn lichaam, voor zover het zijn vlees betrof, de Christus zou doen opstaan om hem op Zijn troon te zetten, daarom voorzag hij (David) dit en zei hij over de opstanding van Christus dat zijn ziel (leven) niet is verlaten in de hel (Grieks – ‘hades’ wat ‘het graf’ betekent) en dat Zijn vlees geen ontbinding heeft gezien. Deze Jozua heeft God doen opstaan, waarvan wij allen getuigen zijn.’ (Handelingen 2: 29 - 32)

Aan het einde van deze verzen staat dat Christus’ lichaam geen ontbinding zou ondergaan, en dat gebeurde ook niet omdat hij slechts drie dagen en drie nachten in het graf (de graftombe) verbleef. Hier wordt klaar en duidelijk gemaakt dat deze verzen die uit de Psalmen geciteerd werden over Christus gaan, die opgewekt zou worden nog voordat zijn lichaam tot ontbinding zou overgaan. En Petrus maakte ook duidelijk dat dit niet over David ging omdat diens lichaam wel ‘ontbinding’ onderging, want Petrus verkondigde klaar en duidelijk dat zijn (Davids) lichaam begraven werd en tot op die dag (vele honderden jaren later) nog steeds in het graf lag. David ging dus niet naar de hemel, maar in plaats daarvan zal hij één van diegenen zijn die bij de wederkomst van Christus opgewekt zullen worden om samen met hem te regeren.

Er is slechts één iemand die in de afgelopen 6.000 jaar tot eeuwig leven opgewekt werd, en dat is meteen ook de enige die ooit naar de hemel is gegaan om bij God zijn Vader te zijn - dat is Christus.

Omdat het traditionele Christendom niet in toekomstige opstandingen gelooft, houdt het zich ook verre van deze verzen in Openbaring 20. Hoe zouden zij hun geloof kunnen rijmen met wat er in deze verzen geschreven staat? Hoe zouden zij deze verzen ooit kunnen verklaren die zo in tegenspraak zijn met hun eigen geloofsovertuigingen?

In deze verzen wordt ook nog een ander ongelooflijk onderwerp aangekaart waar nooit over gesproken wordt - een onderwerp dat uitermate bemoedigend is en betrekking heeft op Gods plan en doel voor iedereen die ooit gestorven is en tot op heden dood gebleven is. Het maakt deel uit van het ware evangelie – het goede nieuws van God!

Deze verzen in Openbaring 20 vertellen ons over de tijd van het Millennium (de 1.000 jaar) wanneer de 144.000 samen met Christus over alle landen ter wereld zullen regeren. Maar na de beschrijving van al diegenen die opgewekt zullen worden om 1.000 jaar lang te regeren, staat er geschreven: ‘Maar de overigen van de doden werden niet weer levend, totdat de duizend jaar tot een einde gekomen waren.’

Wie zijn deze ‘overigen van de doden’? Dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. Dat zijn alle mensen die de afgelopen 6.000 jaar geleefd hebben en gestorven zijn, die geen deel uitmaakten van de eerste opstanding van de 144.000. Zij zijn ‘de overigen van de doden.’

Op dit moment zijn alle mensen die geleefd hebben en gestorven zijn teruggekeerd tot het stof der aarde, precies wat God zei dat er zou gebeuren (Prediker 3: 20). Maar er komt een tijd in Gods plan wanneer deze mensen ook de kans zullen krijgen om opnieuw tot leven opgewekt te worden. Verder staat in vers 20 van Openbaring geschreven wanneer zij opgewekt zullen worden. Want er staat geschreven ‘zij werden niet weer levend, totdat de duizend jaar tot een einde gekomen waren.’ Laten we even kijken wat er verder nog geschreven staat in deze verzen in Openbaring 20.

‘Maar de overigen van de doden werden niet weer levend, totdat de duizend jaar tot een einde gekomen waren. Dit is de eerste opstanding (van de 144.000). Zalig en heilig is hij die deelheeft aan de eerste opstanding. Over hen heeft de tweede dood geen macht, maar zij zullen priesters van God en van Christus zijn, en zij zullen met Hem als koningen regeren, duizend jaar lang.’ (Openbaring 20: 5 - 6)

Nadat er gesproken wordt over de ‘overigen van de doden’ die niet weer levend worden tot het Millennium voorbij is, wordt er terug gerefereerd naar de 144.000 die opgewekt werden om samen met Christus terug te komen. Er staat dat zij die deelhebben aan deze eerste opstanding gezegend zijn omdat ‘de tweede dood geen macht heeft’ over hen. Dat is omdat zij geen tweede fysiek leven ontvangen, maar wel als geestelijke wezens in Gods Familie geschapen worden, precies zoals hun oudere broer Christus. Zij kunnen nooit meer sterven.

De vervulling van de Zevende Trompet

Er is nog een essentieel onderdeel in Gods plan dat tijdens Christus’ regering gedurende de volgende 1.100 jaar voltooid zal worden.

Het laatste vers refereert naar de 144.000 die met Christus zullen komen om samen met hem gedurende 1.000 jaar te regeren, en er staat geschreven dat diegenen die samen met hem komen deel uitmaken van de eerste opstanding. God heeft geopenbaard dat er daarna nog andere opstandingen zullen zijn, op verschillende tijdstippen, naarmate Hij doorgaat met de voltooiing van Zijn plan van verlossing.

Zoals eerder gezegd, mensen gaan na de dood niet rechtstreeks naar de hel of de hemel. Zij blijven gewoon dood totdat God hen opwekt. Dat is een grote waarheid die deel uitmaakt van het ‘geheimenis van God’ dat tijdens de volgende 1.100 jaar geopenbaard zal worden. Het is een ‘geheimenis’ voor de mensheid omdat zij dit niet gekend hebben, en het blijft een ‘geheim’ totdat het aan hen geopenbaard wordt.

Het traditionele Christendom heeft liefst dat mensen geloven dat zij na de dood rechtstreeks naar de hemel of de hel gaan omdat zij geloven dat de mens een onsterfelijke ziel heeft - een soort van onsterfelijk leven dat zij in zich dragen. Dat is niet waar. Enkel en alleen de Almachtige God heeft onsterfelijk leven inherent in Zichzelf. Zelfs Christus moest nadat hij drie dagen en drie nachten in de graftombe gelegen had door God uit de dood tot leven opgewekt worden, waarna hij een nieuw lichaam kreeg - een geestelijk lichaam. Maar daarna kon Christus zichzelf nog wel in een fysiek lichaam manifesteren, wat hij gedurende de eerste 40 dagen na zijn opstanding ook deed in het bijzijn van zijn discipelen.

Christus had geen ’onsterfelijke ziel’ en hij bleef dus dood totdat God hem terug tot leven opwekte. Vervolgens steeg hij na die 40 dagen ten hemel op waar hij bleef en zal blijven, totdat hij terugkeert als Koning der koningen in het Koninkrijk van God dat op aarde zal regeren.

Het begin van de Laatst 100 jaar

Vlak voor de opstanding van ‘de overigen van de doden’ tot een tweede fysiek leven, vindt er een ongelooflijk grootse gebeurtenis plaats. Voordat zij die gedurende de eerste 6.000 jaar geleefd hebben en gestorven zijn tot een tweede fysiek leven opgewekt worden, vindt er eerst nog een andere opstanding tot geestelijk leven in de Familie van God plaats.

Vlak voor het begin van die laatste periode van 100 jaar vindt er een opstanding plaats die gelijkaardig is aan de eerste opstanding van de 144.000, maar deze keer veel en veel groter. Dit is de opstanding van allen die tijdens het Millennium geleefd hebben en gestorven zijn die de gelegenheid gekregen hebben om Gods manier van leven te leren kennen. Iedereen die ervoor gekozen heeft om getrouw Zijn manier van leven te leven, zal dan opgewekt worden tot geestelijk leven - in de Familie van God als geestelijke wezens precies zoals de 144.000 voor hen.

God heeft een groot doel voor ogen om deze opstanding juist op dat moment te laten plaatsvinden, en niet aan het einde van de 100 jaar. Dat doel is de enorme taak die dan zal klaarliggen om de miljarden mensen die dan op het punt staan om opgewekt te worden tot een tweede fysieke leven, te regeren, te onderwijzen en te helpen.

Na deze tweede grote opstanding in de God Familie, zullen de laatste honderd jaar beginnen - de allerlaatste jaren van het bestaan van de mensheid. God verwijst naar deze periode als de Laatste Grote Dag. Dat is de tijd dat miljarden mensen tot een tweede fysiek leven opgewekt zullen worden. Deze periode wordt ook wel het Oordeel van de Grote Witte Troon genoemd. Deze omschrijvende titel wordt gebruikt om deze periode van het laatste oordeel over de mensheid te identificeren.

‘En ik zag een grote witte troon en Hem, die daarop gezeten was, voor wiens aangezicht de aarde en de hemel vluchtten (Grieks – ontsnapten of wegvluchten van), en geen plaats werd voor hen gevonden. En ik zag de doden, de groten en de kleinen, staande voor de troon, en er werden boeken geopend. En nog een ander boek werd geopend, het (boek) des levens; en de doden werden geoordeeld op grond van hetgeen in de boeken geschreven stond, naar hun werken.’ (Openbaring 20: 11 - 12)

Dit gaat over een opstanding van miljarden mensen tot een tweede fysiek leven, al de mensen die in Openbaring 20:5 als ‘de overigen van de doden’ aangeduid worden. Het is een tijd waarin deze miljarden mensen een periode zullen binnentreden, waarin zij geoordeeld zullen worden over hoe zij zullen verkiezen om hun tweede fysieke leven te leiden. In hun eerste leven kenden zij de waarheid van God niet. Het was niet Zijn bedoeling om Zijn waarheid dan al aan hen te openbaren. De enigen waaraan Hij Zijn waarheid openbaarde waren diegenen die voorbereid werden om deel te worden van Zijn regering - deel van de 144.000.

Al deze mensen zullen dan opnieuw tot fysiek leven opgewekt worden om te kunnen leren over de waarheid van God. Dit zal voor hen de tijd zijn om te kunnen kiezen hoe zij willen leven - volgens Gods manier van leven of volgens hun eigen manier die zij daarvoor ook geleefd hebben. Baby’s en kinderen zullen gezond en wel opgewekt worden - gezond en zonder enig gebrek. Mensen die van ouderdom gestorven waren zullen ook opgewekt worden in gezonde en gave lichamen - niet in een oud lichaam, maar in een lichaam van middelbare leeftijd.

Het is bij deze opstanding belangrijk om te weten dat God de eerste 7.000 jaar voorzien heeft voor de voortplanting en vermenigvuldiging van de mensheid. Nadat de 7.000 jaar voorbij zijn - dat is wanneer het Millennium ten einde loopt - zal er geen voortplanting meer zijn. Wanneer de laatste 100 jaar beginnen, en er weer een grote opstanding tot fysiek leven zal plaatsvinden, zal God het vermogen om zich voort te kunnen planten van de mensheid weggenomen hebben. Vrouwen zullen niet langer zwanger kunnen worden; er zullen gedurende die periode geen kinderen meer geboren worden.

God maakt het heel duidelijk dat wanneer Hij iemand roept en hen de mogelijkheid geeft om Zijn waarheid te kunnen zien, dan begint die persoon op dat moment onder oordeel te komen. Gedurende die periode moet men dan uit zijn eigen vrije wil gaan kiezen tussen Gods manier van leven of zijn eigen manier van leven (de wereldse manier, van Satan en/of anderen). Wanneer dan iedereen opgewekt zal worden tot een tweede fysieke leven, zullen zij ook Gods waarheid leren kennen. Dán zullen zij moeten beginnen te kiezen tussen Gods manier van leven of hun eigen manier.

De beschrijving die Johannes geeft van een grote witte troon staat symbolisch voor een tijd van oordeel door God. Er staat dat ‘de aarde en de hemel wegvluchtten’ of ‘ontsnapten’. Dit betekent dat tot op dat moment die grote mensenmassa nog niet onder oordeel van God gekomen was, maar dat zij hieraan bij wijze van spreken ‘ontsnapt’ waren tijdens hun eerste leven. Zij zullen opgewekt worden in een veel betere wereld waarin het potentieel om voor Gods manier van leven te kiezen veel makkelijker gemaakt zal zijn. Zij zullen dan leven in een wereld waar Satan en de demonische wereld niet langer aanwezig zullen zijn, in een wereld waarin misleiding, leugens en valse religies niet langer zullen bestaan.

In dit laatste tijdperk van de mensheid zullen mensen een rechtvaardige regering en ware gerechtigheid beginnen te ervaren. Tijdens de voorgaande 1.000 jaar zal het Koninkrijk van God over de aarde geregeerd hebben, en daardoor zal de wereld dusdanig veranderd zijn dat het moeilijk is om je dit voor te stellen. Wetenschap en technologie zullen een enorme sprong voorwaarts nemen. En dit alles zal dusdanig samenwerken dat de productiviteit en de welvaart in het menselijk leven enorm zullen toenemen, veel en veel meer dan wij ons kunnen voorstellen.

Tijdens deze tweede opstanding tot fysiek leven zal Gods oordeel eindelijk ook over de rest van de mensheid komen. In deze grote opstanding zal iedereen die dan opgewekt wordt mogen leven in een nieuwe wereld die onderwezen en geregeerd wordt door Gods Zoon samen met iedereen die dan in de God Familie is. In deze verzen staat dat alle mensen van alle tijdperken, de kleine en de grote (mensen van klein en groot aanzien) dan voor God opgewekt zullen worden, om Zijn waarheid te kunnen ontvangen uit Zijn woord dat dan voor hun begrip geopend zal worden (de boeken worden geopend).

Bovendien wordt in deze verzen naar nog een ander boek verwezen dat ook geopend wordt – het ‘Boek des Levens’. Dit betekent dat zij de gelegenheid zullen hebben om hun naam (hun leven) toegevoegd te zien worden aan de Familie van God en zo eeuwig leven te ontvangen. Al deze mensen zullen ook het proces moeten doorlopen van te kiezen of zij hun leven volgens het Woord van God zullen willen leven. Zullen zij eraan werken om volgens Gods wegen te leven of niet?

De volgende verzen zijn een samenvatting van de laatste 100 jaar van de mensheid. Het begint met de beschrijving van een grote opstanding van allen die ooit gestorven zijn. Let op wat er gezegd wordt over het oordeel aan het einde van die 100 jaar.

‘En de zee gaf de doden die in haar waren. Ook de dood en het graf (sommigen gebruiken hier het Griekse woord ‘hades’ anderen gebruiken het woord ‘hel’) gaven de doden die in hen waren, en zij werden geoordeeld, ieder overeenkomstig zijn werken. En de dood en het rijk van de dood werden in de poel van vuur geworpen. Dit is de tweede dood. En als iemand niet bleek ingeschreven te zijn in het boek des levens, werd hij in de poel van vuur geworpen.’ (Openbaring 20: 13 - 15)

Nadat zij een tweede leven ontvangen hebben en het vermogen krijgen om Gods waarheid te kennen, worden de mensen geoordeeld op basis van hun vrije keuze en de ‘werken’ in hun leven die een weerspiegeling van die keuzes zijn.

Uiteindelijk volgt dan het einde, wanneer diegenen die voor Gods manier van leven gekozen hebben geoordeeld worden om in Zijn Familie opgenomen te worden en eeuwig leven te ontvangen. Echter zij die een andere manier van leven gekozen hebben dan Gods manier van leven, zullen geoordeeld worden om een tweede dood te ontvangen - een eeuwige dood.

Een Tweede Dood

Wordt er in het traditionele Christendom onderwijs gegeven over een ‘tweede dood’? Neen! Deze wordt duidelijk in de Bijbel vernoemd, maar ministers en predikanten mijden dit onderwerp als de pest omdat dit ten zeerste in strijd is met wat zij geloven. Zij kunnen met geen mogelijkheid begrijpen hoe iemand twee keer zou kunnen sterven, omdat dat betekent dat zij dan ook twee keer zouden moeten leven.

Hoewel veel mensen tijdens die 100 jaar voor Gods manier van leven zullen kiezen, toch zullen er ook zijn die niet op die manier willen leven, die er integendeel voor kiezen om de manier van leven die zij er in hun eerste leven op na hielden aan te houden - de egoïstische manier van leven - de manier van leven van de wereld. God heeft een periode van 100 jaar voorzien waarin mensen de keuze zullen moeten maken over volgens welke manier van leven zij zullen willen leven.

Het staat diegenen die kiezen voor hun eigen manier van leven - de manier van leven uit hun eerdere leven - vrij om dit te doen, maar zij zullen geen leven ontvangen dat na die 100-jarige periode van het ‘Oordeel van de Grote Witte Troon’ voortduurt. Daarentegen zal het oordeel dat zij zullen ontvangen de ‘eeuwige dood’ zijn; niet een eeuwigdurende bestraffing - om voor altijd gestraft te worden.

Het past niet in Gods levenswijze om wie dan ook voor eeuwig te martelen of te straffen omdat zij niet voor Zijn manier van leven kiezen. God is niet wraakzuchtig of wreed, zoals Hij door velen afgeschilderd wordt. Hij wil niet dat mensen voor eeuwig gekweld en gemarteld worden omdat zij Hem niet gehoorzaamd hebben. Je moet echt wel een zieke geest hebben om iemand zo’n straf op te leggen. Gelukkig is God absoluut niet zo! Hij is in niets als de God die door het traditionele Christendom afgeschilderd wordt op basis van hun perverse leringen over de hel en het hellevuur.

Voor het leven kiezen

De periode van de ‘Laatste Grote Dag’ gaat over de keuzes die mensen zullen maken gedurende die laatste 100 jaar. Het is een tijd om voor het leven te kiezen, of niet. Dat lijkt een makkelijke keuze, maar dat zal het niet zijn.

Tijdens die laatste honderd jaar zal het leven van de mensheid heel anders zijn. Deze tweede kans op een fysiek leven zal plaatsvinden in een wereld die enorm verschilt van de wereld waarin zij vroeger leefden. Maar wat echter wel hetzelfde zal blijven is de menselijke natuur die hen tijdens hun eerste leven gemaakt heeft tot wat zij geworden zijn.

Uiteraard zullen baby’s en kinderen die tot een tweede fysiek leven opgewekt worden niet gebukt gaan onder de slechte ervaringen die het gevolg zijn van de zondige keuzes die teenagers en volwassenen wel gemaakt hebben. Maar voor de ouderen die bij hun dood meer vastgeroest waren in hun eigen wegen, zijn veel aspecten van de manier waarop zij geleefd hebben in strijd met Gods manier van leven. En die wegen zijn niet makkelijk te veranderen. En zelfs na alles wat God zo overvloedig voorzien zal hebben voor diegenen die opgewekt worden tot een tweede fysiek leven, zal er toch een enorm groot aantal mensen gewoonweg kiezen om niet te veranderen. Zij zullen hun eigen oude wegen (manier van leven) verkiezen boven Gods wegen.

Zulke mensen zullen verkiezen om een manier van leven te leven die drama voortbrengt; zaken zoals overspel, diefstal, corruptie, politieke spelletjes, dronkenschap, drugsverslaving, seksuele perversie, ongecontroleerd zwelgen, haat en jaloezie, eigendunk, lust naar macht, lust naar rijkdom en alle andere mogelijke zaken die het gevolg zijn van de keuze om te leven volgens de egoïstische menselijke natuur – volgens wat jij zelf wil.

Hoewel er miljarden mensen opgewekt zullen worden tot een tweede fysiek leven, toch zal niet iedereen willen veranderen. Niet iedereen zal de weg die God hen dan zal tonen willen volgen. Integendeel, zij zullen zich tegen die weg verzetten. Velen zullen zich gewoonweg conformeren vanwege de maatschappij waarin zij dan zullen leven die over de hele wereld door het Koninkrijk van God geregeerd wordt, maar zij zullen het er niet mee eens zijn en zullen dit niet willen.

Alleen zij die écht voor Gods manier van leven kiezen zullen in staat zijn om de nodige veranderingen in hun leven aan te brengen, zodat zij geestelijk zullen kunnen groeien tot op een zeker niveau dat God hen in Zijn Familie zal ontvangen. God is aan niemand iets verschuldigd. Hij heeft ons al alles gegeven wat wij hebben. Als het erop neer komt dat mensen gewoonweg verkiezen om hun eigen manier van leven te leven en niet die van God, dan is dat hun eigen keuze. Gods manier van leven kan en zal niet aan mensen opgelegd worden. Voor Zijn manier van leven moet je uit vrije wil kiezen.

Dus aan het einde van die 100 jaar zal het voor God heel duidelijk zijn wie er allemaal tot in alle eeuwigheid lid van Zijn Familie zullen worden. En het zal ook duidelijk zijn wie er allemaal voor hun eigen weg gekozen hebben en niet voor die van God.

Op dat moment zullen er miljarden mensen voor Gods manier van leven gekozen hebben. Zij zullen dus voor het leven gekozen hebben. Zij zullen de gelegenheid die God hun voorgelegd heeft om eeuwig geestelijk leven in Zijn Familie te ontvangen, met beide handen aangegrepen hebben.

Maar er zullen tegen het einde van die 100 jaar, waarschijnlijk ook miljarden mensen zijn die God en Zijn weg niet geaccepteerd zullen hebben. In plaats daarvan zullen zij ervoor gekozen hebben om hun eigen wegen te volgen, precies zoals Lucifer dat vele duizenden jaren geleden ook deed.

Lucifer was de eerste die tegen God in opstand kwam en daarna bekend kwam te staan als Satan de Duivel, en eveneens als het Beest en de Valse Profeet. Hij sleepte een derde van het engelenrijk mee in zijn weg van egoïsme en hoogmoed, om meer rijkdom en macht voor zichzelf te vergaren. Zij die samen met hem in opstand kwamen, kwamen bekend te staan als de demonen, en ook zij hebben zich tegen God verzet en tegen Hem gevochten sinds zij tegen Hem rebelleerden.

Als zo’n groot aantal geestelijk geschapen engelen na verloop van een heel lange tijd die keuze konden maken om zich af te keren van alles wat God hen aangeboden had, dan zou het niet moeilijk moeten zijn om te begrijpen dat grote aantallen fysieke, egoïstische mensen hetzelfde zullen doen in een heel kort tijdsbestek.

Gods plan bijna voltooid

Nadat de laatste periode van 100 jaar voor de mensheid beëindigd is, zal er nog een tijdsbestek volgen waarvan God nog niet geopenbaard heeft hoelang dit zal duren, maar het zal kort zijn. Het is de tijd waarin God Zijn laatste oordeel over de mensheid zal voltrekken. Dat zal het sluitstuk van het ‘Oordeel van de Grote Witte Troon van God’ zijn.

De exacte opeenvolging van de gebeurtenissen die dan volgen heeft God nog niet geopenbaard, maar Hij heeft duidelijk te kennen gegeven wat er zal gebeuren met iedereen die voor Zijn manier van leven heeft gekozen, en met allen die dat verworpen hebben.

Hoe al deze gebeurtenissen waardoor het tijdperk van de mensheid afgesloten wordt zich afspelen, is een ongelooflijk verhaal. God heeft ons getoond hoe Hij dit tijdperk zal beëindigen en hoe Hij Zijn laatste oordeel over allen die Hem door alle tijden heen verworpen hebben zal volrekken.

In Openbaring 20, wanneer Satan in gevangenschap ‘verzegeld’ wordt, staat er geschreven dat hij daar opgesloten moet blijven ‘totdat de duizend jaar voltooid zijn, en dat hij daarna voor een korte tijd losgelaten moet worden’ (vers 3). Het exacte moment waarop hij na de 1.000 jaar voor ‘een korte tijd losgelaten’ moet worden wordt niet gespecificeerd, maar uit de context van andere Bijbelverzen kan je wel afleiden dat dit pas na de 100 jaar die op het Millennium volgen kan gebeuren. Vervolgens wordt er ook geopenbaard wat er gebeurt wanneer hij ‘losgelaten’ wordt.

‘En wanneer die duizend jaar tot een einde gekomen zijn, zal de Satan uit zijn gevangenis worden losgelaten. En hij zal uitgaan om de volken te misleiden die zich in de vier hoeken van de aarde bevinden, Gog en Magog, om hen te verzamelen voor de oorlog. En hun aantal is als het zand van de zee.’ (Openbaring 20: 7 - 8)

Satan moet nog een laatste keer uit zijn gevangenschap losgelaten worden, teneinde te helpen het plan van God voor de hele mensheid te voltooien en een einde te maken aan het bestaan van de mensheid. Satan zal door middel van misleiding en vernietiging datgene verwezenlijken waar hij het beste in is; dat is namelijk ook één van zijn namen: ‘De Vernietiger’.

Satan is altijd al instrumenteel geweest bij het versnellen van het proces waardoor landen met elkaar in oorlog verwikkeld raken. Doorheen de geschiedenis is de spanning tussen de verschillende landen altijd opgelopen totdat er oorlog van kwam. Oorlog is altijd onvermijdelijk geweest, dat is een vaststaand feit. Dat ligt nu eenmaal in de aard van de mensheid. Maar het is altijd een onderdeel van Gods plan geweest om de vernietigende natuur van dit wezen te gebruiken om de zekerheid van eventuele oorlogen tussen volkeren en landen sneller te beslechten, zodat het lijden en het kwaad dat uit lang uitgesmeerde conflicten zou voortkomen verminderd kon worden.

Het is met de mensheid nu eenmaal zo gesteld, dat oorlogen het onvermijdelijke resultaat van de egoïstische menselijke natuur zijn. Oorlog is een zekerheid omdat de mensheid niet in staat is om uit zichzelf te leven op een manier die vrede voortbrengt. Vrede kan je alleen maar ervaren als je ervoor kiest om de hulp van Gods geest daarvoor te ontvangen, zodat je Gods manier van leven kan gaan leven. Tijdens het Millennium en de periode van het ‘Oordeel van de Grote Witte Troon’ zal de mensheid de gelegenheid krijgen om voor die manier van leven te kiezen en haar aan te leren. God zal niet toestaan dat er zich omstandigheden zullen voordoen tot op het punt dat er mogelijk oorlog zou uitbreken. De heerschappij van Gods regering zal de vrede tussen landen verzekeren.

Maar wanneer Satan eenmaal losgelaten wordt, zal hij alles uit de kast halen om de mensheid terug in een grote oorlog te verwikkelen - een oorlog die beëindigd zal worden nog voordat hij kan beginnen.

Het zal voor Satan heel makkelijk zijn om die mensen die dan twee keer geleefd hebben en niet voor Gods manier van leven gekozen hebben, te beïnvloeden. Mensen die ervoor kiezen om op een andere manier te leven dan de ware juiste manier van leven die God geopenbaard heeft, leven in zonde. Dat is de definitie van zonde: leven op een manier die in strijd is met wat God zegt dat goed is.

Wanneer Satan vrijgelaten wordt om de wereld in te trekken, wordt daarbij profetisch de uitdrukking ‘Gog en Magog’ gebruikt als symbool voor het soort van mensen die massaal Gods manier van leven afgewezen hebben. Vervolgens wordt beschreven dat die mensenmassa zo omvangrijk is als het zand van de zee. Als je het totaal van de bevolking op aarde gedurende de vele duizenden jaren van de menselijke geschiedenis in ogenschouw neemt, dan zal het aantal mensen die uiteindelijk God en Zijn manier van leven verwerpen in de miljarden oplopen.

Het is onmogelijk om de gedachtegang van een ongezonde geest te doorgronden. Wat Satan doet is moeilijk te bevatten. Maar je kan wel weten dat hij Gods plan en de mensheid dusdanig hartgrondig haat, dat hij er alleen maar op uit is om zoveel mogelijk van Gods schepping te vernietigen.

Hoewel Satan onophoudelijk tegen God gevochten heeft en altijd geprobeerd heeft om alles wat hij maar kan te vernietigen, toch is hij er nooit in de verste verte in geslaagd om ook maar één van Gods voornemens te dwarsbomen, maar toch blijft hij proberen. En daarom zal hij opnieuw in die laatste periode aan het einde van de 100 jaar proberen om zoveel mogelijk mensen te mobiliseren om tegen de God Familie ten strijde te trekken, ook al bestaat er geen enkele kans dat zij hierin succesvol kunnen zijn. Satan moet op een of andere manier miljarden mensen doen geloven dat zij hierin kunnen slagen. God heeft niet geopenbaard hoe dit in zijn werk zal gaan, maar er staat wel geschreven wat zij zullen proberen te doen.

‘Zij rukten van alle kanten op en belegerden het kamp van de gelovigen, de stad die God liefheeft. Maar er kwam vuur uit de hemel dat hen verteerde.’ (Openbaring 20: 9)

Dit vers toont ons dat er een enorme mensenmassa onder leiding van Satan tegen Gods volk zal optrekken met slechts één doel voor ogen…om tegen hen te strijden. Er wordt profetisch op veel verschillende manieren naar Gods volk verwezen, en hier gebeurt dat in de vorm van ‘de stad die God liefheeft’. Dit betekent hier niet de letterlijke fysieke stad Jeruzalem, maar wel de geestelijke stad van Gods volk.

Vervolgens staat er dat God Satan en diegenen die hem gevolgd zijn tegenhoud en verhinderd dat zij een oorlog beginnen. Ook al zijn zij er op uit om oorlog te voeren, toch zal God niet toestaan dat er een oorlog begint, maar Hij zal gewoonweg Satan en zijn leger vernietigen. Dat zal de tweede fase van het Derde Wee over de mensheid zijn.

Er zijn verzen in de Bijbel waarin zeven engelen beschreven worden die zeven schalen (met de zeven plagen) hebben, die over de mensheid uitgegoten moeten worden. Er wordt daarin ook getoond dat één van deze zeven engelen aanwezig is tijdens die laatste periode aan het einde van de 100 jaar. We weten nog niet wat deze zeven plagen die over de mensheid uitgegoten moeten worden precies inhouden, maar er wordt hier wel getoond dat dit alles het Derde Wee is dat zal plaatsvinden tijdens de vervulling van de Zevende Trompet. Onthoud daarbij dat de volledige vervulling van de gebeurtenissen van de Zevende Trompet iets meer dan 1.100 jaar zal duren.

De gebeurtenissen van de Zevende Trompet beginnen met de komst van Christus samen met de 144.000 die als een leger de eerste fase van het Derde Wee zullen vervullen. Zij zullen een einde maken aan Wereld Oorlog III en diegenen vernietigen die de aarde aan het vernietigen zijn. Dat is ook het moment dat Satan en de demonen in een geestelijke gevangenschap geplaatst worden en verzegeld worden zodat zij niet langer in het bijzijn van de mensheid kunnen zijn. Daarna zullen zij aan het einde van de 100 jaar voor een korte tijd vrijgelaten worden.

Terwijl Satan en de demonische wereld de mensheid zullen tegenwerken en zich zullen inspannen om een nieuwe grote oorlog uit te lokken, zal God dit verhinderen. Dat zal de tweede en laatste fase van het Derde Wee zijn, wat vervuld zal worden door die zeven engelen die hun schalen over de aarde zullen uitgieten.

Dit is het laatste Wee voor de mensheid. Het maakt een einde aan het bestaan van de mensheid. Het zal kort en krachtig zijn. En het maakt ook een einde aan Satans zwakke pogingen om te vechten tegen datgene wat van God is.

Inderdaad de ultieme vernietiging van Satan en de demonen past ook in Gods plan, en moet uitgevoerd worden om Gods plan voor de mensheid volledig te vervullen. Dat komt in het volgende vers naar voren.

‘En de duivel, die hen misleidde, werd in de poel van vuur en zwavel geworpen, waar ook het beest en de valse profeet reeds zijn. En zij zullen dag en nacht gepijnigd worden in alle eeuwigheid.’ (Openbaring 20: 10)

Velen hebben geloofd dat Lucifer, omdat hij door God als aartsengel in een geestelijke schepping geschapen werd, eeuwig leven in zich had. Maar dat is niet waar. Hij is een wezen dat geschapen werd. Enkel en alleen God heeft onsterfelijk zelfvoorzienend leven inherent in Zichzelf voor alle eeuwigheid. De engelen hebben niet zulk zelfvoorzienend leven in zich, zij werden als geestelijke wezens geschapen. Zowel geestelijk als fysiek leven dat door God geschapen werd, kan door God ook weer afgenomen of beëindigd worden.

Het is die kennis over zijn toekomstige lot die een kwelling is voor Satan. Dit wezen is altijd al een valse leraar (een valse profeet) geweest, en hij heeft altijd leugens verspreid over God en Gods doel voor Zijn schepping. Satan is degene die de mensheid misleid heeft met al zijn valse leringen en valse doctrines over God en degene die zij Jezus noemen, die zo veel mensen als waarheid geslikt hebben.

Satan is dus inderdaad ‘de valse profeet’ en ook ‘het beest’. Dat beest was de drijvende kracht achter alle geprofeteerde heroplevingen van het Europese rijk. Zijn macht als ‘het beest’ en zijn misleiding als ‘de valse profeet’ zal doorwerken in die laatste periode van 100 jaar van de Grote Witte Troon. Dat komt omdat de meerderheid van de mensen hun eerste leven geleefd hebben in een tijd dat Satan nog grote invloed uitoefende, en wanneer zij dan tot een tweede fysiek leven opgewekt worden zullen zij de herinnering aan die tijd nog in zich dragen. Velen van hen gaven de voorkeur aan dat leven onder die misleiding die zij destijds omarmd hadden, en daarom zullen zij nog steeds de waarheid die God hen dan voorlegt niet willen aanvaarden.

De realiteit is dat veel mensen dan nog steeds de weg van Babylon zullen verkiezen, met haar valse geloofspraktijken, de frauduleuze werkwijzen van regeringen in het verleden, en alle mogelijke valse levenswijzen die mensen eropna hielden. Zij verkiezen dat leven boven Gods manier van leven. Het werk wat Satan doet als ‘het beest’ en ‘de valse profeet’ staat symbool voor al die valse wegen. Al die valse manieren van leven kunnen alleen maar volledig uitgeroeid worden wanneer diegenen die ze omarmd hebben volledig vernietigd zijn.

Hiervoor zullen deze valse wegen uitgeroeid beginnen te worden door het werk dat tijdens het Millennium gedaan zal worden, maar zij zullen echter meteen weer op de voorgrond treden wanneer alle mensen die heel hun leven volgens deze wegen geleefd hebben tot een tweede fysieke leven opgewekt worden. Velen zullen hun vorige levenswijze verwerpen en zullen de levenswijze die God aan hen openbaart omarmen, maar er zullen ook velen zijn die dit niet zullen doen.

In het bovenstaande vers staat dat Satan ‘gepijnigd’ zal worden.’ Hij wordt ‘gepijnigd’ door de wetenschap van zijn ondergang. De uitdrukking ‘zij zullen dag en nacht gepijnigd worden in alle eeuwigheid’ die hier zo vertaald werd, betekent niet dat dit voor alle eeuwigheid blijft duren. In de Griekse taal wordt die uitdrukking gebruikt om een tijdspanne aan te geven die zo lang blijft duren als de specifieke omstandigheden waar zij op van toepassing is blijven duren. Wanneer een tijdperk eindigt dan houden de omstandigheden van dat tijdperk ook op te bestaan.

Wanneer Satan eenmaal in dat ‘vuur’ dat God beschrijft (wat niet fysiek is) geworpen wordt, zal het tijdperk van zijn bestaan eindigen. Maar tot dan wordt hij constant gekweld door de gedachte aan wat komen gaat.

Gods plan voltooid

Op een bepaald moment tijdens de gebeurtenissen die we zojuist beschreven hebben, zal iedereen die getrouw Gods manier van leven geleefd heeft veranderd - opgewekt - worden tot geestelijk leven in Gods Familie - in Elohim.

Op dat tijdstip zal Gods plan en doel voor de schepping van de mensheid volledig vervuld zijn. Dan is de geestelijke Familie van God voltooid. God beschrijft die tijd op veel verschillende manieren.

‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer.’ (Openbaring 21: 1)

In dit vers legt Johannes uit dat er een grote verandering op aarde heeft plaatsgevonden, en dat niets nog is als tevoren. Alles werd nieuw en anders gemaakt.

De uitdrukking ‘en de zee was niet meer’ gaat niet over de letterlijke zeeën en oceanen op aarde. Het is profetische symboliek die aangeeft dat er dan geen ‘zeeën’ van mensen (mensenmassa’s) meer zullen zijn, zoals gedurende de voorgaande 7.100 jaar. Het tijdperk van de mensheid is voorbij en Gods doel voor de schepping van de mensheid is verwezenlijkt - het is voltooid - het mysterie van God is volbracht, en er is geen menselijk leven meer.

‘En ik, Johannes, zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel (de hemel boven het aardoppervlak - de lucht), gereedgemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.’ (Openbaring 21: 2 - 4)

Allen die dan opgewekt zullen zijn, worden toegevoegd aan wat beschreven wordt als het ‘nieuwe Jeruzalem’, dat is de geestelijke woonplaats van Gods mensen die in Zijn Familie opgenomen zijn. Deze verzen laten ook zien dat zij nu verlost zijn van de dood, zorgen, pijn en tranen die in hun fysieke leven wel voorkwamen, en dat zij deze ook nooit meer zullen ervaren omdat zij nu geboren zijn in een geestelijke schepping – uit geest samengesteld zijn. En dan, wanneer iedereen die uit de mensheid bevrijd is aan Gods Familie is toegevoegd, volgt er een grote verkondiging.

‘En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar. En Hij zei tegen mij: Het is geschied! Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde. Wie dorst heeft, zal Ik voor niets te drinken geven uit de bron van het water des levens.’ (Openbaring 21: 5 - 6)

Op het moment dat het doel van de periode van de ‘Grote Witte Troon’ bereikt is en het bestaan van de mensheid beëindigd is, ofwel door de tweede dood of door een opstanding tot eeuwig geestelijk leven, verkondigt God dat Hij nu ‘alle dingen nieuw’ heeft gemaakt en dat ‘het geschied is!’ Het mysterie van God - Zijn plan en doel voor de mensheid - is volledig geopenbaard en voltooid. De gebeurtenissen van de Zevende Trompet zijn voorbij.

Nadat God verkondigd heeft wat Hij zal vervullen, gaat Hij verder met een laatste waarschuwing aan de mensheid.

‘Wie overwint, zal alles beërven, en Ik zal voor hem een God zijn en hij zal voor Mij een zoon zijn. Maar wat betreft de lafhartigen, ongelovigen, verfoeilijken, moordenaars, ontuchtplegers, tovenaars, afgodendienaars en alle leugenaars: hun deel is in de poel die van vuur en zwavel brandt; dat is de tweede dood. En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, vol van de zeven laatste plagen, kwam naar mij toe en hij sprak met mij en zei: Kom, ik zal u de bruid, de vrouw van het Lam, laten zien. En hij voerde mij weg in de geest op een grote en hoge berg en liet mij de grote stad zien, het heilige Jeruzalem, dat neerdaalde uit de hemel, bij God vandaan.’ (Openbaring 21: 7 - 10)

Aan het einde van Zijn geschreven woord benadrukt God nogmaals het belang van de keuzes die de mens vrijelijk mag maken, en dat er aan het maken van verkeerde keuzes consequenties vastzitten. Op het einde van de laatste periode van 100 jaar van het bestaan van de mensheid zullen er zijn die een tweede dood zullen ondergaan, en zullen er ook diegenen zijn die Gods kinderen zullen worden voor alle eeuwigheid.

Hoofdstuk 4

VERWARRING IN RELIGIE

Heb je je ooit afgevraagd waarom er zoveel verschillende religies zijn in de wereld? Of waarom mensen geloven wat zij geloven? De realiteit is dat de meeste mensen gewoonweg het geloof waarin zij geboren zijn voortzetten.

Als je je zou verdiepen in de vele verschillende religies die er bestaan, dan zou het je duidelijk worden dat er tussen deze allen enorme verschillen, discrepanties en meningsverschillen bestaan. En dat heeft enorme verwarring veroorzaakt voor de mensheid, en heeft geleid tot grote verdeeldheid en zelfs tot oorlogen.

Het Christendom is de grootste godsdienst ter wereld en vertegenwoordigt bijna 1/3 van de gehele mensheid. Binnen het Christendom zijn er drie grote stromingen, en het Protestantisme is er daar één van. Naar schatting zijn er alleen al binnen dit geloof meer dan 45.000 verschillende denominaties. En daar komt nog bij dat niet-confessionele kerken steeds meer aan populariteit winnen, waardoor het echte getal van deze verschillende Protestantse groepen, met ieder hun eigen ideeën, nog veel groter is.

Is het dan verwonderlijk dat er zoveel verwarring en verdeeldheid in de wereld heerst, aangezien deze uiteenlopende groeperingen allemaal verschillende geloofsovertuigingen hebben. Dit alles heeft alleen maar geleid tot nog grotere diversiteit, verdeeldheid, onenigheid, conflicten en rivaliteit tussen de verschillende groeperingen binnen het traditionele Christendom. Dat is de reden bij uitstek waarom zoveel mensen in vraag stellen en betwijfelen of er wel zoiets als een absolute waarheid bestaat.

Een groot deel van het probleem ligt erin dat slechts weinigen in het traditionele Christendom ook maar enige kennis hebben over wanneer en hoe de specifieke leerstellingen van de kerk die zij aanhangen tot stand gekomen zijn. Dit probleem wordt nog verergerd door het feit dat de meeste mensen geen idee hebben waar de doctrines en de leringen van hun kerk vandaan komen. Men gaat er van uit dat alles wat onderwezen wordt en alles wat zij geloven rechtstreeks uit de Bijbel komt.

Daarom ook is de overgrote meerderheid van de wereld blind voor de echte waarheid. Hun vooringenomen religieuze overtuigingen en hun onbereidwilligheid om reeds lang gekoesterde geloofsovertuigingen in vraag te stellen, hebben hen er van weerhouden om te luisteren en acht te slaan op de eindtijd-profetieën die heel nauwkeurig de gebeurtenissen hebben voorspeld die nu aansturen op de laatste oorlog van de mensheid. Dit openbaart op zijn beurt de ware houding van de mensheid ten opzichte van God. En dit weerspiegelt ook hoe groot de apathie in het traditionele Christendom wel niet is. Daarom zal God aan de kaak stellen dat dit vals is.

De waarheid bestaat wel degelijk en God staat op het punt om dit klaar en duidelijk te maken aan de mensheid, wanneer Hij Zijn Zoon samen met de 144.000 zal sturen, om Zijn Koninkrijk (regering) en één ware Kerk op aarde te vestigen.

Je kan op de wederkomst van Christus wachten om te leren wat de waarheid is…of je kan het nu beginnen te leren.

De oorsprong van de Kerk van God

Dus, wanneer begon de Kerk van God nu eigenlijk echt? De eerste vermelding dat er mensen aan de Kerk toegevoegd werden, dateert van direct na het Pinksteren van 31 n.Chr. toen God, precies zoals Hij beloofd had, Zijn heilige geest over zijn discipelen begon uit te storten. Meteen na dat Pinksteren en de miraculeuze gebeurtenissen die op die dag plaatsvonden, hielden de discipelen zich nog een tijd lang in de buurt van Jeruzalem op, en begonnen zij onderwijs te geven over alles wat Christus vervuld had.

‘En zij bleven dagelijks eensgezind in de tempel bijeenkomen (onderwijzende), en terwijl zij van huis tot huis brood braken, namen zij gezamenlijk voedsel tot zich, met vreugde en in eensgezindheid van hart; en zij loofden God en vonden genade bij heel het volk. En de Heere voegde dagelijks mensen aan de gemeente toe die behouden zouden worden.’ (Handelingen 2: 46 - 47)

God begon toen dus mensen aan de Kerk toe te voegen die Hij riep opdat zij behoud (verlossing) zouden kunnen ontvangen. Verderop in het Boek Handelingen maakt Paulus klaar en duidelijk wiens Kerk dit was.

‘En nu zie, ik weet dat gij allen, onder wie ik rondgereisd heb en het Koninkrijk van God gepredikt heb, mijn gezicht niet meer zult zien. Daarom betuig ik u op de huidige dag dat ik rein ben van het bloed van u allen, want ik heb niet nagelaten u al de raad Gods te verkondigen. Zie dan toe op uzelf en op heel de kudde, te midden waarvan de Heilige Geest u tot opzieners aangesteld heeft om de Kerk van God te voeden, die Hij verkregen heeft door Zijn eigen bloed (het bloed van Zijn Zoon).’ (Handelingen 20: 25 - 28)

De instructies die Paulus hier aan de dienaars (de ministry) van de Kerk geeft, is het eerste geschrift waarin de Kerk duidelijk als Gods Kerk geïdentificeerd wordt; en in de Schriftgedeelten die daarop volgen wordt ook op deze manier naar de Kerk verwezen. Er wordt in de Bijbel nooit op een andere manier naar de Kerk verwezen als zou zij aan iemand anders toebehoren, zelfs niet aan Christus, hoewel hij wel wordt aangeduid als het hoofd van de Kerk. Nergens in de Bijbel wordt Gods Kerk als Rooms-Katholiek geïdentificeerd.

Dit is een belangrijk onderscheid omdat dit twee zeer verschillende kerken toont, Gods Kerk en de Rooms Katholieke Kerk, die zich beiden tot het einde van de Middeleeuwen Christelijk noemden. Daarna begonnen sommigen andere groeperingen te vormen die zich van de Rooms Katholieke Kerk afscheurden; dat was het begin van de Protestantse kerken.

De eerste Kerk die zichzelf Christelijk noemde, was die Kerk die op het Pinksteren van 31 n.Chr. begon. Maar het duurde echter niet lang voordat anderen zich valselijk begonnen voor te doen als ware discipelen. Zij deden dit om zichzelf een aanhang te verwerven teneinde erkenning en aanzien te verwerven, en in de regel met het doel om zich te verrijken ten koste van anderen. Van sommige van deze mensen wordt gesproken en sommigen worden zelfs bij naam genoemd in verschillende Boeken van het Nieuwe Testament.

Er zijn maar weinig mensen vandaag de dag die weten dat de eerste kerk van het huidige ‘traditionele Christendom’ in 325 na Christus begon. Uit die kerk ontstond het ‘Rooms Katholieke’ geloof. Haar begin is niet moeilijk te achterhalen en te identificeren. Maar de eerste kerkorganisatie die zichzelf Christelijk noemde begon wel degelijk in 31 na Christus. - de Kerk van God. Voor alle duidelijkheid, de Kerk van God werd niet door de Romeinen opgericht, maar door God. Desalniettemin beweert de Rooms Katholieke Kerk dat de leringen van Jezus aan hen werden doorgegeven.

De oorsprong van de Rooms Katholieke Kerk

Tegen de tijd dat de Rooms Katholieke Kerk in 325 na Christus werd opgericht, was zij de enige andere gevestigde organisatie, naast de Kerk van God die in 31 na Christus gevestigd werd, die zichzelf Christelijk noemde en die in staat was om in de daaropvolgende eeuwen voort te blijven bestaan.

Naarmate het ware Christendom langzaam maar zeker begon te groeien en zich in andere delen van het Romeinse Rijk begon te verspreiden, ondervond zij grote weerstand van die regering in het bijzonder, maar ook van anderen in de wereld. Dit gebeurde op dezelfde manier als Christus’ eigen woorden die door de overgrote meerderheid weerstaan en verworpen werden, wat er toe leidde dat hij door diezelfde regering ter dood veroordeeld werd. Die weerstand tegen Gods Kerk is door de eeuwen heen niet veel veranderd.

Na Christus’ dood en de oprichting van Gods Kerk, begonnen ideeën over en het onderwijs van Christus in de door de Romeinen gedomineerde wereld door te dringen. Er waren priesters en leraren van andere godheden die wel hielden van de verhalen over God en Zijn Zoon en die deze adopteerden. Zij misbruikten deze verhalen om daarmee mensen te beïnvloeden en hen over te halen om te gaan geloven in hun eigen goden, door de ware geschiedenis van het verleden te vermengen met hun eigen valse geloofsovertuigingen en leerstellingen.

De Romeinen stonden bekend om het grote aantal godheden die zij vereerden, en zij schreven dan ook hun succes als wereldmacht toe aan hun collectieve vroomheid of ‘pietas’ (hun religieuze toewijding, plichtsbewustheid en getrouwheid) die zich uitte in hun inspanningen om op goede voet te staan met de goden. De Romeinen veroverde vele landen, en het was hun praktijk om de religieuze geloofsovertuigingen van veel van die veroverde volken te integreren in hun eigen religie. Dat kan je gewoonweg in de geschiedschrijving terugvinden.

De oude Romeinse religie was meer gericht op kennis van het correct uitvoeren van gebeden en rituelen, dan dat het op absoluut geloof in hun geloofsovertuiging gestoeld was. Toen Gods Kerk in 31 na Christus begon en de Christelijke leer zich begon te verspreiden, vonden de priesters en leraren van de godheden in de Romeinse religie het makkelijk om het onderwijs en de praktijken rondom God en Christus in hun eigen religie te integreren. Deze praktijk werd zelfs zo massaal en succesvol toegepast, dat zij zichzelf de naam ‘Christelijk’ toe-eigenden en zichzelf daarmee identificeerden.

Tegen 325 na Christus was deze beweging onder de priesters van het Romeinse Rijk die zichzelf Christelijk noemden zo invloedrijk en machtig geworden, dat Keizer Constantijn de Grote zelf ingreep om het onderwijs (de leer) van dit nieuwe soort van Christendom te consolideren. De geschiedenisboeken vertellen ons dat hij dit deed omdat er verdeeldheid heerste onder deze wijd en zijd verspreide priesters in het Romeinse Rijk die zich in verschillend groepen georganiseerd hadden. Hij begon aan de taak om hen allen te verenigen en zo een nieuwe staatsreligie te vormen.

Constantijn wilde deze priesters verenigen en in overeenstemming brengen met een nieuw gevestigd en verenigd geheel van geloofsovertuigingen. En dat niet alleen, maar hij begon ook die sekte (strekking) van het Christendom die naar de smaak van de Romeinen te nauw verbonden was aan het Jodendom, vogelvrij te verklaren en uit te roeien. De Joden werden al lange tijd gehaat in het Romeinse Rijk. Zij werden zelfs als slaven gebruikt om het grote Colosseum in Rome te bouwen.

De Romeinse Keizer Constantijn belegde een vergadering waarin alle zaken betreffende het Christendom vastgelegd moesten worden, en geïntegreerd zouden worden in het Romeinse Rijk. Hij riep datgene wat later bekend kwam te staan als het Concilie van Nicea van 325 na Christus samen, en hij nam actief deel aan het beslissingsproces van die vergadering.

Daar werd de ‘Geloofsbelijdenis van Nicea’ vastgelegd; de verklaring van al hun geloofsovertuigingen waarin ook de doctrine van de Drie-eenheid tot stand kwam. In de geschiedenisboeken staat geschreven dat de grote motivatie voor Constantijn om de belangrijkste leiders onder de Romeinse priesters samen te roepen, één van die Romeinse priesters genaamd Arius was, omdat die verdeeldheid zaaide met zijn onderwijs. In de ogen van Constantijn en de overgrote meerderheid van de Romeinse priesters, leunde Arius te dicht bij de leringen van de Joden aan, die het Romeinse Rijk doorkruisten om mensen te onderwijzen over Christus.

Er bestond grote onenigheid onder de Romeinse priesters over de hoedanigheid van Christus. Arius onderwees dat hij - de zoon van God - geschapen werd, en pas in het leven kwam na geboren te zijn uit zijn moeder Maria. Maar de veel populairdere groep van priesters die het oor en de goedkeuring van Constantijn hadden, geloofden dat Christus ook God was en eeuwig bestaan had.

Je kan dit alles makkelijk op het internet opzoeken en lezen. Om een lang verhaal kort te maken, de Drie-eenheid werd in die tijd vastgelegd als één van vele doctrines, en werd uiteindelijk één van de belangrijkste godsdienstige leringen van deze nieuwe Romeinse kerk. Constantijn creëerde zo de officiële staatsreligie voor heel het Romeinse Rijk.

Arius werd als ketter bestempeld en werd verbannen. Alhoewel hij het wel eens was met veel van de doctrines van deze priesters die in Rome vergaderd waren, toch kon hij zijn standpunt en geloof dat Christus niet bestaan had voordat hij uit zijn moeder Maria geboren was, niet loslaten. Zijn onenigheid met deze priesters van Rome, gaf hen extra motivatie om hun geloof in de Drie-eenheid en hun geloof in het eeuwige bestaan van Christus te consolideren. Deze controverse maakte de weg vrij voor een andere kerk, heel anders dan de originele Kerk. Deze andere kerk verscheen op het wereldtoneel, en nam een enorme groei omdat zij geruggensteund en geholpen werd door de Romeinse regering van die tijd. Daarna, bijna 1.100 jaar later, scheurden andere kerken die zich Christelijk noemden zich af van het gezag van die Romeinse (Roomse) Kerk; zij vormden het fundament van de Protestantse kerken en datgene wat het beste omschreven kan worden als het ‘traditionele Christendom’.

Niet alleen de doctrine van de Drie-eenheid werd in 325 na Christus vastgelegd, maar ook Pasen werd toen officieel geadopteerd. En omdat de leer van de lenteviering van Pasen (Engels: Easter) rechtsreeks botste met het gebod om jaarlijkse in de lente het Pascha te houden, werd het Pascha verboden in heel het Romeins Rijk.

Zelfs het houden van de wekelijkse Sabbat op de 7de dag van de week werd verboden. Dit nieuwe Romeinse Christendom gebruikte het verhaal van Pasen (Engels: Easter) als hun autoriteit om de viering van de Sabbat op de zevende dag van de week te verplaatsen naar de eerste dag van de week - Zondag. Deze verandering rechtvaardigden zij niet op basis van de Bijbel, maar door te onderwijzen dat Christus op een Zondag ochtend opgewekt werd, wat niet waar is! Toen ze de Zondagochtend na zijn dood bij de graftombe van Christus aankwamen, zei de engel tegen hen dat hij al reeds opgestaan was. Er staat niet dat hij die Zondag ochtend opstond.

Voorts geeft de Katholieke Encyclopedie toe dat er geen enkel vers in de Bijbel ook maar enige autoriteit geeft om de 7de-dags Sabbat naar de 1ste dag van de week - Zondag - te verplaatsen, maar zij verklaren dat zij dit gedaan hebben op basis van de autoriteit waarvan zij beweren dat die aan de Katholiek kerk en de Pausen gegeven is. Zodoende zeggen zij dus eigenlijk dat alle Protestantse kerken geen enkele Bijbelse autoriteit hebben om de 1st dag van de week, de Zondag, als hun Sabbat te vieren. Zij hebben in plaats daarvan klakkeloos de autoriteit van de Katholieke Kerk aanvaard om dit te doen.

De originele Kerk van 31 na Christus heeft ondanks dat zij door de eeuwen heen vervolgd werd, altijd vastgehouden aan het jaarlijkse Pascha, ondanks dat dit al heel vroeg door het Romeinse Rijk verboden werd. In Johannes 13 komt duidelijk naar voren dat Christus zelf de nieuwe ceremonie voor het Pascha instelde. En de apostel Paulus onderwees en gebood de Kerk om diezelfde Pascha ceremonie te houden (I Corinthiërs 11: 23 - 28 & I Corinthiërs 5: 1 - 8)

Dus wat is waar? Moeten mensen die zichzelf naar de naam van Christus vernoemen, het Pascha houden of Pasen vieren? Dat is één van vele beslissingen die je zal moeten nemen betreffende wat je zal kiezen om te geloven en wat je niet zal willen geloven?

De wereld is zo ontzettend verward over wie God werkelijk is en wat God effectief zegt. Het doel van te wijzen op deze misvattingen en valse verhalen over God en Christus, heeft alles te maken met de vraag of jij de waarschuwingen die over de eindtijd gegeven worden kan beginnen te erkennen en te geloven, teneinde je adequaat te kunnen voorbereiden op een derde wereldoorlog.

Twee tegenstrijdige leerstellingen over Christus

De Romeinse Kerk die door Constantijn over het Romeinse Rijk werd aangesteld, groeide snel in populariteit, macht en omvang, omdat zij door de belangrijkste wereldmacht van die tijd gesteund werd. Zij bleef in de daaropvolgende eeuwen aan populariteit, invloed en macht winnen, en werd universeel erkend als het ‘Christendom’, terwijl Gods eigen Kerk verdrukt en onderdrukt werd en als een gevaarlijke sekte beschouwd werd.

De waarheid is dus dat het Christendom dat in 31 na Christus begon, niet hetzelfde ‘Christendom’ is dat zich sinds 325 na Christus ontwikkelde en heel erg groot werd in het Romeinse Rijk en in de wereld.

Je kan door gewoonweg terug te kijken op je kindertijd, jezelf in staat stellen om eerlijk en objectief grote verschillen tussen twee tegenstrijdige leerstellingen over het Christendom te beschouwen. Er is namelijk een moment in het leven van elk kind dat in het traditionele Christendom is opgegroeid, dat zij gaan beseffen dat hen niet altijd de waarheid verteld is over een aantal elementaire zaken. Vroeg of laat ontdekken zij dat de ‘Paashaas’ niet bestaat, en dat de Kerstman (Engels: Santa Claus) die zogenaamd op de Noordpool woont en in één nacht geschenken naar alle kinderen ter wereld brengt ook niet bestaat. Dit verhaal wordt vooral gretig in de Verenigde Staten verspreid, en werd overal ter wereld door veel mensen overgenomen. Maar er zijn ook gelijkaardige Kerstmis vieringen waar andere gewoontes aan te pas komen, met andere namen voor de Kerstman (Engels: Santa Claus) Het verhaal van Kerstman (Engels: Santa Claus) vindt zijn oorsprong in de Britse ‘Father Christmas’ figuur en de Nederlandse ‘Sinterklaas’. Op andere plaatsen ter wereld heeft men het ook wel over ‘St. Nick’ oftewel ‘St. Nicholas’ (‘Sint-Nicolaas’).

De volgende logische stap zou moeten zijn om ons af te vragen waar ‘Kerstmis’ in de eerste plaats eigenlijk vandaan komt. Het komt sowieso niet uit de Bijbel – totaal niet! De meeste leraren van het traditionele Christendom weten en erkennen nu ook dat Christus helemaal niet rondom de periode van 25 December geboren is - zelfs helemaal niet in de winter. Het historische relaas in de Bijbel openbaart dat hij in de vroege herfst geboren werd.

Pas gedurende de laatste decennia zijn de leraars van het traditionele Christendom deze waarheid eindelijk beginnen toe te geven. Een groot deel van die toegeving werd ingegeven door het feit dat Herbert Armstrong reeds in 1930 begon met het publiceren en uitzenden van die waarheid. De publicaties en uitzendingen die hij maakte werden zo wijd en zijd verspreid dat het traditionele Christendom een aantal toegevingen van de waarheid moest doen. Maar betreffende de waarheid over hun belangrijkste doctrines konden zij geen toegevingen doen, omdat dat hun ‘geloof’ volledig zou ondermijnen.

Een ander verhaal dat in verband met Kerstmis verteld wordt, is dat er een ster schitterde boven het kleine dorpje Bethlehem, die de plaats aangaf waar Christus geboren was. Dat is ook een fabeltje, en bovendien totaal in strijd met de sterrenkunde. De waarheid is dat in de Bijbel vaak het begrip ster gebruikt wordt om een geestelijk-gecreëerde engel aan te duiden. Het was dan ook een engel die weg naar de plaats waar Christus geboren was aanwees.

Nogmaals, het is vandaag de dag heel makkelijk om dit soort van informatie terug te vinden op het internet.

Het idee dat Christus geboren werd in de periode rondom de winterse zonnewende, werd in de 12de eeuw door de Kerk van Rome tot één religieuze viering samengesmolten. Er bestond toen al lang een feest dat hoofdzakelijk door een andere Romeinse keizer - Aurelius - ingesteld was. ‘Sol Invictus’ (‘Onoverwinnelijke Zon’) was de officiële zonnegod van het latere Romeinse Rijk, en de patroonheilige van de soldaten.

Deze werd door Aurelius op 25 December 274 na Christus officieel als godheid erkend naast de andere traditionele Romeinse goden. De reden waarom de Romeinse Kerk Kerstmis officieel erkende staat geboekstaafd in de kanttekeningen van een manuscript dat deel uitmaakt van een werk van de 12de-eeuwse bisschop Jacob Bar-Salibi. Daarin staat geschreven:

‘Het was een traditie van de heidenen om op 25 December de geboorte van de zon te vieren, waarbij zij vreugdevuren ontstaken. De christenen namen ook deel aan die plechtigheden en feestvreugde. Toen de leraren (theologen) van de Kerk bemerkten dat de Christenen naar dit feest neigden, beraadslaagden zij en besloten zij dat de ware geboorte (van Christus) plechtig op diezelfde dag gevierd moest worden.’

Kerstmis is een bedenksel van die Rooms Katholieke Kerk. Kerstmis is samengesteld uit twee woorden. Namelijk ‘Kerst’ afgeleid van ‘Christus’ en ‘mis’ wat het centrale liturgische ritueel van de Katholieke Kerk is. Het overgrote merendeel van de traditionele Christenen houd vast aan de leer van Kerstmis en viert dit ook, maar dit werd nooit erkend door Gods Kerk en zij die zich Christenen noemen wiens doctrines en afkomst teruggaan tot aan die oorspronkelijke Kerk uit 31 na Christus.

Sommige mensen zullen zich afvragen, kan het dan kwaad dat je dit viert terwijl de Kerstman (Engels: Santa Claus) een fabeltje is en ‘Kerstmis’ echt niet de geboortedag van Christus is? Het maakt niets uit als het je niet kan schelen dat God opdraagt de er geen vermenging mag zijn van de gebruiken en de gewoonten van de aanbidding van andere goden. Maar als je hier wel om geeft, zou je dan niet willen weten wat de waarheid is, aangezien God zegt dat wij Hem moeten aanbidden in de geest en in de waarheid?

Grote verschillen in doctrines

De uitdrukking ‘het topje van de ijsberg’ geeft perfect weer wat hier tot dusver aan bod gekomen is betreffende de tegenstrijdigheden en de grote verschillen tussen de twee groeperingen die zich beide Christelijk noemen. Deze uitdrukking betekent dat je slechts een heel klein deel van iets kan zien, terwijl er een veel groter deel is dat je nog niet kan zien. Zo is het ook gesteld met de twee tegengestelde leringen over het Christendom, want er is tot nu toe slechts een klein deel van deze tegenstellingen vernoemd.

WOIII en alles wat geprofeteerd is dat er in deze eindtijd zal komen te gebeuren, heeft alles te maken met de vragen die hier gesteld worden over de religies van deze wereld, en vooral over het Christendom. Het feit dat mensen niet geluisterd hebben en geen acht geslagen hebben op de eindtijd profetieën die nauwkeurig de gebeurtenissen voorspeld hebben die leiden tot de laatste oorlog van de mensheid, openbaart de ware houding van de mensheid ten opzichte van God.

Er is een onderliggende reden waarom mensen er voor gekozen hebben om de afgelopen 70 jaar niet naar Gods waarschuwingen over de eindtijd te luisteren. De echte reden waarom de meeste mensen er voor kiezen om niet te luisteren, is omdat zij de waarheid die door Gods Kerk onderwezen wordt haten. Het traditionele Christendom wil haar gewoonten en tradities niet veranderen, zoals het samen vieren van op familie gerichte feestdagen zoals Kerstmis en Pasen en erediensten op Zondag ochtend. Zij willen zich niet onderwerpen aan Gods instructies over hoe wij ons leven dienen te leven.

God openbaart dat de mensheid van nature niet van Zijn wetten houdt, en dat zij niet willen dat hun levens door Zijn wetten geregeerd worden, zelfs niet in het traditionele Christendom. Het is ook geopenbaard dat velen zich zullen verzetten en zelfs zullen vechten tegen Christus en zijn leger wanneer hij terugkeert. Gods Zoon en al diegenen met wie God gewerkt heeft om Zijn waarheid te onderwijzen, zijn gedurende 6.000 jaar gehaat, bespot, belachelijk gemaakt, geminacht, geslagen, gevangen gezet en gedood. Gods waarheid werd verworpen en gehaat. We naderen nu snel de tijd waarin God dat allemaal gaat veranderen.

In wat voor wereld zouden wij leven als de mensheid zich slechts aan drie van Gods wetten betreffende menselijke relaties zou houden? Bijvoorbeeld: ‘niet stelen, geen overspel plegen en niet doden.’

In alle tienduizenden denominaties en niet-confessionele kerken gaan de meeste mensen er van uit dat datgene wat hun onderwezen wordt door hun religieuze bijbelgeleerden en leraren de waarheid is. Maar niets is minder waar. De meeste van de belangrijkste doctrines van het traditionele Christendom, verschillen enorm met de doctrines die door de apostelen van Gods Kerk onderwezen werden. Het is nuttig om te weten wat die verschillen zijn.

Een eenvoudige opsomming van de verschillen tussen wat het traditionele Christendom onderwijst en wat Gods Kerk onderwijst, kan snel onthullen hoe je werkelijk denkt over Gods waarheid - of je er toe wordt aangetrokken of dat je je ertegen verzet omdat je er een grote afkeer van hebt.

Dus wat is de waarheid, en wat is onwaar? Slechts één kan waar zijn, en als geen van beide waar is, dan zijn ze beide onwaar.

De Christenen van 31 na Christus zijn gekend aan de hand van zeer specifieke doctrines. Anderen die zich ook Christenen noemen, volgen datgene wat na 325 na Christus tot stand kwam, en ook zij worden gekend aan de hand van heel specifieke doctrines.

Het oorspronkelijke “traditionele Christendom” haalt haar voornaamste doctrines uit datgene wat door de Kerk van Rome in 325 voor Christus werd vastgelegd. De Kerken van het traditionele Christendom verschillen weliswaar sterk in veel van hun ideeën, leerstellingen en overtuigingen betreffende God en Jezus Christus, maar toch delen zij ook veel van dezelfde hoofddoctrines.

De groep mensen die zichzelf sinds 31 na Christus Christenen noemen, vernoemen zichzelf allemaal naar diegene van wie de Kerk is, precies zoals Christus zei dat het moest zijn - de Kerk van God. Deze groep behoort tot geen enkele andere naam of systeem.

Verschillen

We zullen nu een aantal makkelijk te herkennen verschillen tussen beide groepen die zichzelf Christelijk noemen opnoemen. In deze lijst zal eerst vermeld worden wat de Kerk van 31 na Christus geloofde en daarna zal vermeld worden wat zij ‘NIET’ geloofde maar wat wel door de meesten in het traditionele Christendom geloofd wordt. Vervolgens zullen na deze lijst van verschillen een aantal van deze verschillen besproken worden aan de hand van duidelijk op schrift gesteld bewijs (Bijbels bewijs) van de doctrines van die oorspronkelijke Christenen die sinds 31 na Christus geroepen werden.

• Hielden de wekelijkse zevende-dag Sabbat (die volgt op Vrijdag de 6de dag en valt voor Zondag de 1e dag van de week) als de dag die geboden is voor de eredienst, en NIET de Zondag de 1ste dag van de week.

• Hielden het Pascha en vierden NIET Pasen.

• Geloofden dat Christus exact drie dagen en drie nachten in het graf (in het hart der aarde) was. En NIET anderhalve dag (van Vrijdag late namiddag tot Zondag ochtend).

• Geloofden dat Christus aan het einde van de wekelijkse Sabbat terug tot leven opgewekt werd, NIET op Zondag ochtend.

• Geloofden in het jaarlijks tot zich nemen van de symbolen van het Pascha op die bewuste dag zelf, NIET in een ‘Communie’ waar je wekelijks aan kan deelnemen.

• Hielden de jaarlijkse Heilige Dagen (Feesten) van God, en NIET jaarlijkse feestdagen zoals Pasen en Kerstmis.

• Onderwezen de noodzaak van een opstanding tot toekomstig leven, en NIET het bestaan van een ‘onsterfelijke ziel’ die na de dood onmiddellijk naar de hemel of de hel gaat.

• Geloofden in een laatste eeuwig oordeel, wat betekent dat je dus als gevolg van zo’n oordeel voor altijd dood zal blijven, NIET dat je voor eeuwig in de hel gekweld of gemarteld wordt.

• Geloofden dat er maar Eén Eeuwige Almachtige God (Jahweh Elohim) bestaat die eeuwig uit-zichzelf bestaand leven inherent in Zichzelf heeft, NIET dat God een Drie-eenheid is die bestaat uit drie individuele goden binnen een godheid die samen ook als één god kunnen functioneren.

• Geloofden dat Christus aan een paal vastgemaakt werd, en NIET aan een kruis.

• Onderwezen dat geboden was dat de naam van Christus Jozua moest zijn, NIET dat de naam van Christus Jezus is.

• Geloofden dat Jozua de Christus pas in het bestaan kwam nadat hij uit zijn fysieke moeder Maria geboren was, NIET dat hij eeuwig bestaan heeft zoals God de Vader.

Dit was slechts een gedeeltelijke opsomming van de belangrijkste verschillen die een groter deel van de ijsberg aan het licht brengen - het deel wat het traditionele Christendom niet kan zien. Veel van deze verschillen zullen in de rest van dit hoofdstuk uitgebreider behandeld worden, want er is nog veel meer dat gezien moet worden.

GOD DE VADER NOEMDE ZIJN ZOON JOZUA

In de nieuwe officiële Kerk van het Romeinse Rijk onder leiding van Keizer Constantijn, hadden de gelovigen van die nieuwe religie het gebruik om Christus aan te spreken met de Griekse naam ‘Iesous’ of de Latijnse naam ‘Iesus’ (beiden worden in het Nederlands als ‘Jezus’ vertaald). Maar dat was niet de naam die de discipelen, en anderen in de Kerk die in 31 n.Chr. begon, gebruikten om Christus mee aan te spreken. Zij noemden hem bij zijn Hebreeuwse naam ‘Yehoshua’ (in het Nederlands vertaald als Jozua).

De naam ‘Jezus’ (Iesous in het Grieks, later in het Latijns vertaald als ‘Iesus’) werd in 325 na Christus door de Katholieke Kerk geadopteerd, en werd veel later ook door de Protestantse kerken, die pas honderden jaren later ontstonden, aangenomen.

God had geboden dat Zijn Zoon nadat hij geboren zou zijn uit Maria, Jozua genaamd moest worden. Het was dezelfde naam als die van Jozua uit het Oude Testament, die de kinderen Israëls het beloofde land binnenleidde. Die naam betekent ‘de Eeuwige (Jahweh) is redding’. In zijn fysieke leven kwam de Messias eerst als het Pascha Lam - inderdaad ‘de redding van de Eeuwige’ die aan de mensheid geschonken werd.

Eenieder die iets meer dan gemiddeld de Bijbel bestudeerd heeft, weet dat namen van grote betekenis zijn voor God. Als God namen geeft, dan dragen die grote betekenis in zich. Het zijn niet zomaar namen die goed klinken.

Laat in de 4de eeuw gaf de Katholieke Kerk opdracht voor een Latijnse vertaling van de Bijbel - het Vulgaat - die door hen ook geadopteerd werd. Daarin werd in het Oude Testament de naam Jozua als ‘Iosue’ vertaald. De uitspraak hiervan ligt dichter bij de uitspraak van de naam Jozua (Yehoshua). Maar in het Latijnse Vulgaat van het Nieuwe Testament wordt een ander woord gebruikt – Iesus. In Hebreeën 4:8 gebruikten ze deze naam ‘Iesus’ ook voor Jozua (degene die Israël het beloofde land binnenleidde). Misschien beseften ze niet dat dit geen verwijzing naar Christus was.

De apostel Paulus zou zeker en vast de correcte naam voor Jozua gebruikt hebben toen hij schreef over hoe Jozua de kinderen Israëls het beloofde land binnen leidde. En dus moet de vraag beantwoord worden, waarom zij in het Vulgaat niet hetzelfde woord ‘Iosue’ gebruikten dat zij in het Oude Testament wel gebruikten.

Zowel in de Griekse als de Latijnse vertaling van het Nieuwe Testament werd de naam Jozua veranderd, terwijl de naam Jozua een veel duidelijkere transliteratie (een woord dat hetzelfde klinkt wanneer het in een andere taal gebruikt wordt) zou geweest zijn, die ook in de vertaling van het Oude Testament gebruikt werd. Vooral in het Latijnse Vulgaat maakte de Katholieke Kerk om nog onbekende reden een duidelijk onderscheid tussen de naam van Jozua in het Oude Testament en de naam die voor Christus gebruikt had moeten worden in het Nieuwe Testament.

In beide talen had men een vertaling kunnen gebruiken die dezelfde betekenis in zich draagt als die van Jozua in het Hebreeuws, maar dat deed men niet. Toch werd dit wel correct gedaan wanneer het woord voor ‘Messias’ in het Oude Testament, in het Nieuwe Testament als ‘Christus’ (Christos) vertaald werd. Beide woorden dragen dezelfde betekenis, namelijk ‘de gezalfde’. Dat is de correcte manier om woorden te vertalen, aan de hand van hun werkelijke betekenis in de originele taal.

Maar de naam die de Katholieke Kerk aan Christus gaf is geen vertaling in een woord dat dezelfde betekenis in zich draagt, zoals dit wel gedaan werd met de woorden voor ‘Messias’ en ‘Christus’. De naam ‘Jezus’ heeft niet dezelfde betekenis als de naam Jozua, hoewel dit wel gekund had. En het is zelfs niet eens een correcte transliteratie

De Bijbelboeken Mattheüs, Markus en Lukas werden alle drie in het Aramees geschreven, dat is een Semitische taal die uit dezelfde familie komt als de Hebreeuwse taal. Maar tegenwoordig trachten de meeste Bijbelgeleerden dit te discrediteren en beweren zij dat de apostelen uitsluitend in het Grieks schreven.

Paulus schreef wel degelijk in het Grieks aan de heidenen, want hij had in Jeruzalem een hogere opleiding genoten toen hij nog Saulus heette. Maar de discipelen van Christus kenden en spraken enkel Aramees. De Joodse leiders in Jeruzalem keken zelfs neer op hen en bespotten hen, omdat zij niet dezelfde hoge opleiding genoten hadden als die Joodse leiders zelf. Veel Joden in die tijd in verschillende regio’s van het Romeinse Rijk spraken en schreven Grieks, maar in de streek waar de discipelen ten tijde van Christus woonden was Aramees de voertaal van de Joden.

Het woord ‘Jezus’ werd pas laat in de 16de eeuw geïntroduceerd in de Nederlandse taal. Het was een transliteratie van het Griekse woord ‘Iesous’, en hetzelfde corresponderende Latijnse woord ‘Iesus’. Maar zoals reeds eerder gezegd, ‘Iesous’ en ‘Iesus’ zijn geen van beide een goede transliteratie van ‘Jozua’. Als Gods instructie in deze gevolgd was, dan zou de naam als ‘Jozua’ vertaald geweest zijn - dezelfde naam als die van Jozua die de kinderen Israëls na Mozes’ dood het beloofde land binnenleidde.

Hier volgt die opdracht die God gaf, waarbij de correcte vertaling van die naam uit het Aramees naar het Nederlands gebruikt wordt:

‘De geboorte van Jozua Christus was nu als volgt. Terwijl Maria, Zijn moeder, met Jozef in ondertrouw was, bleek zij, nog voordat zij samengekomen waren, zwanger te zijn uit de Heilige Geest. Jozef, haar man, wilde haar onopgemerkt verlaten, omdat hij rechtvaardig was en haar niet in het openbaar te schande wilde maken. Terwijl hij deze dingen overwoog, zie, een engel van de Heere verscheen hem in een droom en zei: ‘Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, bij u te nemen, want wat in haar ontvangen is, is uit de Heilige Geest; en zij zal een Zoon baren, en gij zult Hem de naam Jozua geven (de Eeuwige is Redding), want Hij zal Zijn volk redden van hun zonden.’ Dit alles is geschied opdat vervuld werd wat door de Heere gesproken is door de profeet, toen hij zei: ‘Zie, de maagd zal zwanger worden en een Zoon baren, en gij zult Hem de Naam Immanuel geven (Jesaja 7: 14); vertaald betekent dat: God met ons.’ Toen Jozef uit de slaap ontwaakt was, deed hij zoals de engel van de Heere hem bevolen had, en hij nam zijn vrouw bij zich; en hij had geen gemeenschap met haar totdat zij haar eerstgeboren zoon gebaard had; en hij gaf Hem de Naam Jozua.’ (Mattheüs 1: 18 - 25)

Inderdaad, nu bijna 2.000 jaar later, staat God op het punt om Zijn Zoon terug te sturen, als de Messias - de Christus - om de mensheid in de eerste plaats van haar zelfvernietiging te redden, en vervolgens de regering van het Koninkrijk van God over alle landen aan te stellen. De laatste grote fout die uit Gods Kerk weggenomen diende te worden, zodat zij volledig gereed gemaakt zou zijn voor de wederkomst van Christus, is de rechtzetting van zijn naam. De naam ‘Jezus’ Christus vertegenwoordigt al het foute onderwijs van die kerk die zichzelf vanaf 325 na Christus Christelijk begon te noemen. De naam ‘Jezus’ vertegenwoordigt de leerstellingen van die kerk die doctrines aanhangt zoals de Drie-eenheid, Pasen, Zondagviering, Kerstmis en nog veel meer foute zaken die in tegenstrijd zijn met Gods Woord.

Degene wiens voeten nu, na bijna 2.000 jaar, binnenkort weer op de Olijfberg zullen staan is Jozua de Christus - de ware Messias door God gezonden om de mensheid te redden.

PASCHA versus PASEN

Misschien is één van de allergrootste misleidingen en verdraaiingen van Bijbelverzen door de wereld van het traditionele Christendom wel dit onderwerp van het Pascha versus Pasen.

De meeste mensen zijn er zich totaal niet van bewust dat er ooit een controverse was over deze twee vieringen. Zoals eerder gezegd bereikte deze controverse tijdens het Concilie van Nicea in 325 na Christus haar hoogtepunt. Dit concilie werd bijeengeroepen en voorgezeten door de Romeinse Keizer Constantijn. En zoals eerder gezegd, werd tijdens dit concilie het Pascha dat door God in het Oude Testament geboden werd, in heel het Romeinse Rijk verboden.

Tijdens dit Concilie van Nicea werd de viering van Pasen in leven geroepen als de dag voor de viering van de opstanding van Christus. Dan en daar werd Pasen geadopteerd als het nieuwe centrale thema van een nieuwe staatsreligie. Het Pascha werd toen officieel vervangen door Pasen in heel het Romeinse Rijk, en het ware Pascha werd zelfs officieel verketterd.

Nergens in de Bijbel, in geen enkel vers, wordt Pasen vermeld, en nergens wordt het gegeven als een tijd die door Gods volk gevierd moet worden, maar het Pascha wel. Maar er bestaan wel vertalingen waarin het Griekse woord, dat overduidelijk Pascha betekent, valselijk als Pasen vertaald werd.

Honderden jaren lang, tot in de tijd van Christus, vierde het volk Juda de jaarlijks geboden samenkomst op het Pascha in de lente, en dat viel op de 14de dag van hun eerste maand (Abib of Nisan genaamd) van het nieuwe jaar. Christus zelf hield het Pascha samen met zijn discipelen, op de laatste dag van zijn fysieke leven op aarde.

De eerste keer dat het Pascha gehouden werd was ten tijde dat de kinderen Israëls in slavernij in Egypte leefden, waarbij God een heel specifiek tijdstip had gekozen om hen uit deze slavernij te bevrijden. Zoals je in de volgende hoofdstukken zal zien, worden profetische gebeurtenissen op heel precieze, nauwkeurige en accurate wijze door God vervuld. Er staat geschreven dat God bij de vervulling van deze gebeurtenis ook precies zo tewerk ging.

“En na vierhonderd en dertig jaar, juist op de dag af, gingen al de legerscharen des Heren uit het land Egypte.” (Exodus 12: 41)

Christus hield samen met zijn discipelen het Pascha precies op dezelfde manier als die eerste keer in Egypte. Er werd een lam geslacht, gebraden en opgegeten. De symboliek daarvan ging over Christus zelf, die in de wereld zou komen om de eerste grote fase in Gods plan voor de redding (verlossing) van de mensheid te vervullen. Christus kwam als het Lam Gods om de rol van het Pascha te vervullen - om zijn bloed op aarde te spillen toen hij gedood werd, om zo zijn rol als het Pascha voor de gehele mensheid te vervullen.

Het is nuttig om op dit punt gekomen te wijzen op een eenvoudige maar fundamentele waarheid, die het traditionele Christendom verdraaid heeft en gebruikt heeft om de mensheid iets anders te laten geloven. Wat hier geschreven staat is heel duidelijk en openbarend. Nadat de originele discipelen verkozen werden om als apostelen aangesteld te worden en tot het volk Israël gezonden werden, koos Christus nog een andere apostel wiens hoofdopdracht het zou zijn om Gods waarheid aan de heidenen (vreemdelingen, niet-Joden) te brengen. Hier volgt wat de apostel Paulus schreef:

“Doet het oude zuurdeeg (gist) weg, opdat gij een vers deeg moogt zijn; gij zijt immers ongezuurd (huizen werden ontzuurd – gist en gezuurde producten verwijderd). Want ook ons Pascha is geslacht: Christus. Laten wij derhalve het Feest houden, niet met oud zuurdeeg, noch met zuurdeeg van slechtheid en boosheid, maar met het ongezuurde brood van oprechtheid en waarheid.” (I Corinthiërs 5: 7 - 8)

Mensen in het traditionele Christendom hebben geen idee wat Paulus hier zegt, omdat zij hierover nooit onderwezen zijn door hun predikanten en leraren. Integendeel, bij Bijbelverzen zoals deze beroepen onderwijzers zich op de valse vooronderstelling dat Gods wet door Christus en de leer van het Nieuwe Testament afgeschaft werd, en dat gehoorzaamheid aan het houden van de 7de dag Sabbat (die volgt op de 6de dag, Vrijdag) na de dood en opstanding van Christus niet langer geboden was.

Deze verzen en de verzen daarvoor en daarna werden meer dan 20 jaar na de dood van Christus geschreven. Zij openbaren klaar en duidelijk dat de Kerk toen nog altijd het gebod om het Pascha te houden gehoorzaamde, evenals datgene wat onmiddellijk daarop volgde, het Feest van Ongezuurde Broden, wat zeven dagen duurde na de dag van het Pascha.

Paulus benadrukte zelfs het belang van het houden van de geboden jaarlijkse Heilige (Feest) Dagen die volgden op de dag van het Pascha. Hij sprak niet alleen over het belang van deze viering, maar ook over het geestelijke doel en de betekenis daarvan. Want hij zei: “Laten wij derhalve het Feest houden”.

De verzen die we zonet aangehaald hebben helpen ons de betekenis te zien in de vervulling van het houden van deze dagen. God gebruikt zuurdeeg (gist zoals in brood) symbolisch om aanschouwelijk te maken wat zonden in het leven van een mens veroorzaken. Zuurdesem wordt vergeleken met zonden die een mens doen opzwellen van trots (hoogmoed). God heeft geboden dat de Dagen (of het Feest) van Ongezuurde Broden, een tijd is waarin alle zuurdesem (gist) en alle gezuurde producten uit de huizen verwijderd moeten worden, en dat iedereen gedurende die periode ongezuurd brood moet eten. Dit benadrukte de leerstelling dat mensen het zuurdesem (de zonden) uit hun leven moeten wegdoen, naar analogie van het zuurdesem dat zij uit hun huizen verwijderen, om vervolgens gedurende die zeven dagen enkel ongezuurd brood te eten.

Zuurdesem is een symbool voor zonden en hoogmoed (trots), en ongezuurd zijn staat symbool voor gehoorzaamheid (om zonder zonden te zijn). Zoals Paulus schreef, Gods mensen moeten leven in gehoorzaamheid aan Zijn wetten (wegen) in “oprechtheid en waarheid”.

Er staat ook duidelijk geschreven dat Christus het doel waarvoor hij de eerste keer in het menselijke leven kwam vervulde - hij vervulde de rol van het Pascha(offer) in Gods plan. Hij was het Lam Gods en verzette zich niet tegen de perverse vervolging tegen hem en zijn daaropvolgende dood, maar onderwierp zich als een lam aan wat hem aangedaan werd. Zodoende, door op die manier te sterven, door zijn bloed op de aarde te spillen met de dood als gevolg, werd hij het Pascha(offer) voor de hele mensheid.

De meeste mensen geloven dat Christus stierf doordat hij aan de paal genageld werd, maar dat is niet waardoor hij stierf. Hij stierf omdat een soldaat terwijl hij daar zo hing een speer in zijn zijde stak, waardoor zijn bloed op de aarde gespild werd. Dit zal later nog erg belangrijk blijken te zijn, wanneer we nog een ander aspect van dit verhaal aan het licht zullen brengen.

Het volgende verslag dat we gaan lezen gaat over Christus’ dood. Maar voor we daaraan beginnen is het belangrijk dat we de juiste volgorde van de gebeurtenissen voor ogen houden. Gedurende het grootste deel van de geschiedenis van de mensheid begon de dag bij zonsondergang, beginnend dus met het avond/nacht-gedeelte, gevolgd door het dag-gedeelte wanneer de zon weer opkwam. Vervolgens begon bij zonsondergang, na dat daglichtgedeelte, een nieuwe dag. Het Pascha begon dus bij zonsondergang op de 14de van de eerste maand (Nissan) en ging verder in en doorheen het nachtgedeelte. Het daglicht gedeelte van het Pascha volgde daarop bij zonsopgang. Vervolgens begon bij de zonsondergang van die dag de eerste jaarlijkse Heilige (Feest) Dag van dat nieuwe jaar. Dat was de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden - waarover Paulus schreef dat wij dit behoren te houden.

Rekening houdend met deze timing is het belangrijk om op te merken dat Christus samen met zijn discipelen het Pascha hield, beginnend met het braden en opeten van een lam tijdens het avond/nacht-gedeelte van het Pascha, voorafgaand aan het dag-gedeelte van de Pascha dag, wanneer hij gedood werd.

Voordat we deze verzen lezen moeten je begrijpen dat het Joodse volk het begrip ‘voorbereiding’ of ‘voorbereidingsdag’ gebruikte, als een tijd om voorbereidingen te treffen voor de wekelijkse Sabbat of een jaarlijkse Sabbat (Heilige/Feest dag). De voorbereidingsdag voor de wekelijkse Sabbat was de laatste dag van de week waarop je de nodige voorbereidingen kon treffen voor het houden van de Sabbat die volgde. Het Joodse volk heeft dus altijd geweten dat Vrijdag (de 6de dag van de week) één van die voorbereidingsdagen is, omdat het de voorbereidingsdag is voor de wekelijkse 7de dag Sabbat.

De dag vóór gelijk welke Jaarlijkse Sabbat (Heilige/Feest dag) is ook altijd een ‘voorbereidingsdag’. Hoewel het Pascha een geboden samenkomst is, is het toch geen Jaarlijkse Heilige (Feest) Dag, maar wel een ‘voorbereidingsdag’. Het Pascha is een ’voorbereidingsdag’ omdat de daaropvolgende dag een jaarlijkse Sabbat is, zoals in Leviticus 23 geschreven staat - de eerste Dag van Ongezuurde Broden.

“De Joden dan, daar het voorbereiding (voorbereidingsdag voor een Jaarlijkse Sabbat) was en de lichamen niet op sabbat aan de paal (Grieks: stauros) mochten blijven - want die Sabbat was groot (een jaarlijkse Sabbat) - vroegen Pilatus, dat hun benen gebroken (zodat zij sneller zouden doodgaan) en zij weggenomen (zodat zij daar niet zouden blijven hangen tijdens de Sabbat) zouden worden. De soldaten dan kwamen en braken de benen van de eerste en van de andere, die met Hem aan palen genageld waren; maar toen zij bij Jozua gekomen waren en zagen dat hij reeds gestorven was, braken zij zijn benen niet, maar één van de soldaten stak (had eerder gestoken) met een speer in zijn zijde en terstond kwam er bloed en water uit (dát was dus het moment dat hij gestorven was).” (Johannes 19: 31 - 34)

Christus werd dus met een speer doorboord omdat hij de symboliek moest vervullen van het Paschalam wiens bloed op de aarde gespild werd waarna het stierf.

Christus stierf dus niet in de late namiddag samen met de andere twee. Integendeel, hij stierf meteen nadat hij met een speer in zijn zijde gestoken was, en dat was halverwege de middag.

“En van het zesde uur (12u ’s middags) af kwam er duisternis over het gehele land tot het negende uur (3u ’s middags). Omstreeks het negende uur (3u ’s middags) riep Jozua met luider stem, zeggende: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat is: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? En sommige van de omstanders, dit horende, zeiden: Hij roept zijn God Jahweh (verkeerd vertaald als Elia) aan.” (Mattheüs 27: 45 - 47)

Hier dient toegelicht te worden dat in dit deel van het verhaal de vertalers woorden van dit historische verslag geïnterpreteerd hebben als zijnde de naam van de profeet Elia, maar dat is volslagen onzin! Christus riep niet een of andere profeet aan die enkele honderden jaren daarvoor geleefd had en gestorven was, daarentegen riep hij tot zijn Vader, Jahweh Elohim - de Eeuwige God. Het woord ‘Elia’ betekent ‘mijn God is Jahweh’, en dat zijn de woorden die Christus gebruikte toen hij ‘zijn God Jahweh’ aanriep.

“En terstond liep één van hen (een soldaat) toe en nam een spons, drenkte die met zure wijn, stak ze op een riet en gaf hem te drinken. Maar de anderen zeiden: Stil, laat ons zien, of zijn God Jahweh komt om Hem te redden. Jozua riep wederom met luider stem en gaf de geest (hij stierf).” (Mattheüs 27: 48 - 50)

Inderdaad Christus stierf halverwege de namiddag op de Pascha dag. Nadat een soldaat de speer in zijn zijde gestoken had (Johannes 19: 34) en Christus’ bloed op de aarde gespild werd, riep hij uit tot zijn Vader God en gaf vervolgens de geest en stierf. Hij vervulde daarmee de rol van het Pascha Lam en stierf voor de zonden van de hele mensheid. Deze jaarlijkse plechtigheid is van zeer grote betekenis in Gods plan van verlossing (redding).

Maar waarom dan werd het Pascha door die nieuwe Romeinse Kerk die opgericht werd tijdens het Concilie van Nicea in 325 na Christus verketterd en vervangen door een nieuwe viering genaamd Pasen? Je kan Pasen nergens in de Bijbel terugvinden, maar er zijn wel vertalers geweest die de Hebreeuwse en Griekse woorden die duidelijk Pascha betekenen verkeerd als Pasen vertaald hebben. Al vele honderden jaren lang hebben veel predikanten en onderwijzers die zichzelf Christelijk noemen geprobeerd om alle mogelijke waarheid en kennis over het Pascha en het Feest van Ongezuurde Broden uit te wissen.

DOOD AAN EEN PAAL OF AAN EEN KRUIS?

Voor velen zal dit een absurde vraag lijken, maar zij moet gesteld worden omdat nog nooit de waarheid verteld is over hoe Christus gestorven is. Het Pascha voor de gehele mensheid stierf niet aan een kruis. Hierover bestaan twee klaar en duidelijke waarheden.

De eerste en meest eenvoudige waarheid heeft te maken met het échte woord dat gebruikt werd, wat als ‘kruis’ vertaald werd. Hoewel vele zogenaamde Bijbelgeleerden hierover graag argumenteren en debatteren omdat zij hier veel bij te verliezen hebben, toch is de waarheid dat zij niet eerlijk zijn over hoe het originele woord, dat verkeer als ‘kruis’ vertaald wordt, in andere historische literatuur en documenten uit die tijd gebruikt wordt.

Zoals we zonet gezien hebben in het voorgaande citaat uit Johannes 19, is het woord dat in de Bijbel als ‘kruis’ vertaald wordt geen Grieks of Aramees woord. Het is een woord dat ‘een paal, een staak of houten balk’ betekent. Maar de vertalers hebben echter het Griekse woord ‘stauros’ genomen en dit fout vertaald zodat het ‘kruis’ zou betekenen. Maar nergens in de oude Griekse literatuur kan je zo’n vertaling of gebruik van dit woord terugvinden die enige geloofwaardigheid zou verlenen aan zo’n absurde interpretatie.

Er bestaan wel woorden in de oude Griekse taal die gebruikt hadden kunnen worden om een ‘kruis’ mee te beschrijven, maar dit woord ‘stauros’ is er zeker niet één van! Maar nogmaals, de meeste mensen zullen nu eenmaal verkiezen om te geloven wat zij willen dat waar is.

Het doel van het breken van de benen

Er is onweerlegbaar bewijs dat onbetwistbaar is, en dat elke discussie over de juiste of foute vertaling van woorden te boven gaat. Het grootste bewijs over de vraag of Christus nu aan een kruis of aan een paal stierf, is terug te vinden in het verhaal dat we eerder gelezen hebben over de twee mannen die samen met Christus ter dood veroordeeld waren.

Je moet dit verhaal namelijk begrijpen aan de hand van wat er daadwerkelijk verteld wordt. Nogmaals, de Joodse leermeesters in die tijd wilden niet dat de dode lichamen van deze drie mannen aan de palen zouden blijven hangen op hun Hoogdag; hun eerste jaarlijkse Sabbat van het jaar – de 1ste Dag van Ongezuurde Broden. Het liep ondertussen tegen het einde van de namiddag op die Pascha Dag (de voorbereidingsdag), en zij wilden dat de lichamen van de palen genomen en weggedragen zouden worden voordat de schemering intrad, en voor het begin van die Heilige (Feest) Dag bij zonsondergang. Zij geloofden dat dit soort van werk niet gedaan mocht worden op hun jaarlijkse Sabbat.

Maar toen de soldaten aanstalten maakten om de benen van alle drie deze mannen te breken zodat de dood snel zou volgen, bemerkten zij dat Christus reeds dood was omdat een soldaat reeds eerder zijn zijde met een speer had doorboord. En hierbij dringt zich dus een prangende vraag op. Hoe zou het breken van de benen van iemand die aan een kruis hangt plotseling de dood tot gevolg kunnen hebben?

Dat is eigenlijk heel eenvoudig en makkelijk te begrijpen. Als je eenmaal het ware klaar en duidelijke antwoord op deze vraag kent, dan openbaart dit op zich een onmiskenbare waarheid.

Er is enkel en alleen maar één reden waarom de soldaten de opdracht kregen om de benen van alle drie de mannen die daar hingen te breken. Als zij aan een kruis hadden gehangen, dan zou het breken van hun benen niet geresulteerd hebben in de snelle dood die de Joodse leiders wilden. Maar wanneer je aan een paal genageld bent dan is dit wel degelijk effectief, en dat is de waarheid over wat er werkelijk gebeurde.

Wanneer iemand ter dood veroordeeld werd en dit vonnis uitgevoerd moest worden aan een paal, dan was het de gewoonte om met één nagel (spijker) beide handen (of polsen) over elkaar geslagen van die persoon vast te nagelen, evenals de voeten. De voeten werden over elkaar geslagen en met één nagel (spijker) doorboord en aan het onderste deel van de paal genageld. De handen (of polsen) werden ook over elkaar geslagen en vervolgens met één nagel (spijker) doorboord en aan de bovenkant van de paal genageld, net zoals de voeten.

In die houding kan je jezelf van zodra je benen gebroken zijn niet meer omhoog duwen om adem te halen. Dat was dan ook het ultieme doel van het breken van de benen, omdat je dan snel zou stikken omdat je niet langer kon ademhalen.

In de profetieën over de komst van de Messias wordt geopenbaard dat er nooit één bot van hem gebroken zou worden. Daarenboven moest als oorzaak van zijn dood ook zijn bloed ook op de aarde gespild worden, teneinde de symboliek van het slachten van het Pascha Lam te vervullen. God zou niet toestaan dat de benen van Zijn Zoon gebroken zouden worden, noch zou Hij toestaan dat zijn dood veroorzaakt zou worden door verstikking, omdat die symboliek niet zou overeenstemmen met hoe de Pascha Lammeren geslacht werden.

Als deze drie mannen aan een kruis gehangen hadden, dan had het geen enkele zin gehad om hun benen te breken, omdat zij dan nog steeds hadden kunnen ademhalen. Het zou hun ademhaling wel bemoeilijkt hebben, maar zij zouden toch nog vele uren lang hebben kunnen ademhalen, terwijl de Joden juist wilden dat zij onmiddellijk zouden sterven.

Wanneer je armen recht omhoog boven je hoofd uitgestrekt zijn, dan zal het gewicht van de rest van je lichaam er in die positie voor zorgen dat je adem afgesneden wordt; je zal dan stikken. Dat is gewoonweg een fysieke realiteit.

Bovendien, waarom zou je je de moeite getroosten om een soort van kruisvormige structuur te maken om daaraan je armen uitgestrekt vast te kunnen maken, wanneer het zo veel makkelijker is om de handen over elkaar geslagen met één nagel aan de paal te nagelen op dezelfde manier als de voeten aan de onderkant van de paal vastgenageld werden?

Er zijn veel historische verslagen over de doodstraf aan een paal terug te vinden, waaruit naar voren komt dat er door de eeuwen heen veel variaties waren in het gebruik daarvan. Zelfs de uitvoering van deze straf varieerde waarbij soms effectief een kruisvormige constructie voor de uitvoering van zo’n straf gebruikt werd. Wanneer er bij een executie zo’n kruis gebruikt werd, dan duurde het veel langer voordat men stierf. Dit was veel wreder dan wanneer je aan een paal genageld werd, omdat je dan veel langer leed door ontbering, grote honger en dorst en blootstelling aan de elementen. Het ultieme doel voor het gebruik van een kruis was om groter lijden te veroorzaken, en vaak ging deze methode gepaard aan martelpraktijken toegepast op degene die aan het kruis hing.

Wanneer er een paal gebruikt werd en beide polsen (of handpalmen) over elkaar geslagen de armen boven het hoofd gestrekt met één nagel vastgenageld werden, dan moest je je in die positie met je voeten omhoog drukken om te kunnen ademen. Zelfs wanneer je niet de dood bespoedigde door iemands benen te breken, dan nog zou deze methode leiden tot een veel snellere dood dan wanneer je aan een kruis genageld wordt.

Dus nogmaals, iemand die aan een kruis vastgemaakt werd zou langer in leven blijven en veel langer lijden. Iemand die aan een paal vastgemaakt werd, zou veel sneller doodgaan. Omdat je in die positie extra inspanning moest doen om jezelf omhoog te duwen teneinde te kunnen ademen, zou je veel sneller uitgeput raken, en niet meer in staat zijn om jezelf omhoog te duwen, om vervolgens te sterven. Als je aan een kruis genageld werd in plaats van aan een paal, dan was dat veel sadistischer en wreder, omdat je veel langer in leven bleef doordat je ademfunctie niet zo belemmerd werd als wanneer je aan een paal bevestigd werd. Afgezien daarvan waren beide praktijken uitermate wrede executie methodes.

En dit werpt nog een andere prangende vraag op. Als men in die tijd de technologie had gehad om Christus met een geweer te fusilleren, zouden mensen dan de gelijkenis van een geweer om de hals dragen om hun Christelijke geloof te onderstrepen?

Er zijn duidelijke redenen waarom de Kerk van Rome die in 325 na Christus begon het idee verspreidde dat hun Christus aan een kruis in plaats van aan een paal gestorven was. Zij veranderden de verhaallijn van deze geschiedenis. De grootste reden waarom zij dit deden komt voort uit bepaalde gebruiken die zij hadden in combinatie met hun geloof in andere goden en het gebruik van kruisen; en het visioen of de droom die Constantijn beweerde gehad te hebben speelt hierin ook een rol.

De verhalen lopen uiteen over wat er exact gebeurde, of Constantijn nu een visioen of een droom of beiden had. Maar de algemene teneur was dat Constantijn zei dat hij een visioen van een symbool of een teken aan de hemel gezien had. Vervolgens wordt er gezegd dat hij de volgende nacht, vlak voor een belangrijke veldslag, een droom had waarin Christus aan hem zei dat hij dat teken wat hij gezien had moest gebruiken om te overwinnen. De woorden die hij naar verluid hoorde of aan de hemel zag waren ‘In dit teken zal je overwinnen’ of uit een andere vertaling ‘Overwin hiermee!’. Constantijn beval zijn soldaten vervolgens om dit teken op hun schild aan te brengen. De veldslag die zij de volgende dag voerden leidde tot een grote overwinning voor zijn leger, waardoor zij gingen geloven dat God aan hun zijde stond. Dit staat allemaal te lezen in geschiedkundige verslagen die je zelf makkelijk met wat opzoekwerk kan terugvinden.

Het verhaal dat Christus aan het kruis stierf werd mettertijd alsmaar populairder. Hoewel het symbool uit Constantijns visioen later op verschillende manieren afgebeeld werd in schilderijen en verhalen, toch werd mettertijd een kruis in de vorm van de letter ‘T’ hét symbool voor Christus’ dood. Deze vorm werd uiteindelijk algemeen aanvaard als zijnde hét voorwerp waaraan Christus genageld werd en waaraan hij ook stierf.

Maar datgene wat in de geschiedenisboeken geschreven staat over wat Constantijn zag, gaat niet over een kruis zoals het kruis waaraan Christus zogenaamd gestorven is. Het symbool leek meer op de vorm van een X over een P. Dit teken werd het ‘Chi-Rho’ teken genoemd, omdat het samengesteld is uit de twee Griekse letters X en P. Dit werd verder gepopulariseerd doordat deze twee Griekse letters de twee eerste letters in het Griekse alfabet zijn die het woord Christos (Christus) vormen.

Als je dit symbool dat Constantijn gebruikte wilt zien, dan kan je dit terugvinden onder de naam ‘het Labarum van Constantijn’.

En zelfs in deze is de waarheid dat één van de geboden die God aan Israël gaf stelt dat er geen gebruik gemaakt mag worden van afgodsbeelden of enige beeltenis als symbool voor godsdienstige verering. Maar de mensheid doet niets liever dan allerlei beeltenissen te gebruiken bij hun erediensten als symbool voor hun geloof. Zoals daar zijn: het kruis, beeltenissen van Christus en Christus aan een kruis, beeltenissen van een moeder met een kind, en nog zoveel andere symbolen die in het hedendaagse traditionele Christendom gebruikt worden.

Dus, wat is nu de waarheid, en wat is vals? Hoe is het mogelijk dat de mensheid er in de loop der eeuwen toe gekomen is om zaken te gaan doen en geloven die vrijwel tegengesteld zijn aan datgene wat God klaar en duidelijk in Zijn woord zegt?

Het is alsof de meest duidelijke geboden die in de Bijbel opgetekend staan over hoe wij ons leven moeten leiden, eenvoudigweg genegeerd worden en als irrelevant beschouwd worden. Zoals bijvoorbeeld datgene wat Christus zei in verband met religieuze leraren. Christus zei klaar en duidelijk hoe zij nooit aangesproken mochten worden door anderen. Het is niet moeilijk om het principe van deze instructie te begrijpen.

‘Doch gij zult niet Rabbi genaamd worden; want Eén is uw Meester, namelijk Christus; en gij zijt allen broeders. En gij zult niemand uw vader noemen op de aarde; want Eén is uw Vader, namelijk Die in de hemelen is.’ (Mattheüs 23: 8 - 9)

Het principe is duidelijk. Niemand mag enige religieuze titel die aan Christus of God toebehoort gebruiken of door anderen daarmee aangesproken worden. Maar veel religieuze leiders laten zich Rabbi, Eerwaarde, Vader, Heilige Vader, Paus, Pastoor, Bisschop etc. noemen. Het gebruik van dergelijke woorden als religieuze titels of begroetingen is duidelijk in strijd met de instructies die Christus gaf.

Maar je moet ook begrijpen dat er sommige woorden zijn die wel gebruikt kunnen worden in een religieuze context, als functietitel of om de taak van een religieuze leider te omschrijven, maar die moeten we niet verwarren met religieuze titels. Iedereen zou dit makkelijk en eenvoudig moeten kunnen begrijpen, maar vaak is dat niet het geval. Er zijn nog andere verzen die ons helpen om hierin gebalanceerd te zijn, waarin aangeven wordt dat het perfect aanvaardbaar is om woorden te gebruiken zoals predikant, leraar, minister, elder, etc. als taakomschrijving, maar nooit als aanspreektitel.

CHRISTUS’ OPSTANDING NIET OP EEN ZONDAG OCHTEND

Eén van de duidelijkste en onmiskenbaarste van alle bewijzen die we in dit hoofdstuk behandelen, betreffende misvattingen, fouten en leugens over Christus, is de waarheid dat Christus niet opgewekt werd op een Zondag ochtend.

Eén waar teken

Christus deed zelf een aantal dogmatische uitspraken over zijn identiteit. En hij zei ook dat er slechts één teken gegeven zou worden als bewijs dat hij de ware Messias was.

‘Toen antwoordden sommigen van de schriftgeleerden en Farizeeën: Meester, wij zouden van U een teken willen zien. Maar hij antwoordde en zei tegen hen: Een verdorven en overspelig geslacht verlangt een teken, maar het zal geen teken gegeven worden dan het teken van Jona, de profeet. Want zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de grote vis was, zo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn.’ (Mattheüs 12: 38 - 40)

Christus zei duidelijk dat er maar één teken gegeven zou worden om te bewijzen wie hij was – één teken dat de Messias zou identificeren. En dat teken was dat Christus exact drie dagen en drie nachten in het ‘hart der aarde’ - in de graftombe - zou vertoeven.

De manier waarop deze uitspraak in het Grieks en vooral in het Aramees gedaan wordt, maakt het overduidelijk dat het hier om een periode van drie volledige dagen en drie volledige nachten gaat. En het feit dat er ook duidelijk gezegd wordt dat deze periode gelijk zou zijn aan de periode dat Jona in de buik van de grote vis zat, maakt het nog specifieker. Uit het Hebreeuws (de taal waarin dit relaas opgetekend werd) komt duidelijk naar voren dat de tijdspanne van die drie dagen en drie nachten exact het equivalent van 72 uur is.

Het traditionele Christendom heeft het moeilijk met deze uitspraak van Christus, en zij proberen zo goed en zo kwaad mogelijk hun eigen timing van deze gebeurtenis te verdedigen en te onderbouwen. Zij proberen om de definitie van wat een dag en wat een nacht is te veranderen, en ze sleutelden zelfs aan het jaar waarin Christus stierf. Dat doen ze met één groot doel voor ogen. Want zij hebben hierbij veel te verliezen en moeten daarom hun verhaallijn over een begrafenis laat op een Vrijdag middag en een opstanding op Zondag ochtend flink verdedigen.

Inderdaad, het traditionele Christendom leert dat het Pascha van dat bewuste jaar op een Vrijdag viel (wat niet waar is), en dat ‘hun’ Jezus laat in de middag van die Vrijdag stierf. En vervolgens leren zij dat zijn opstanding op Zondag ochtend plaatsvond. Maar niemand kan drie dagen en drie nachten in deze periode inpassen, en dat is precies wat zij wel proberen te doen. Zij beweren dat dit alles precies zo gebeurd is, en dat dit Christus’ uitspraak over die drie dagen en drie nachten vervult.

Als we dit even nader bekijken, dan zou dit dus betekenen dat hij Vrijdag middag laat stierf en vlak voor het begin van de wekelijkse Sabbat bij zonsondergang in de graftombe gelegd werd. Als je dat combineert met een opstanding op Zondag ochtend, dan betekent dit dat hij alleen Vrijdag nacht en Zaterdag nacht in de tombe lag – twee nachten.

En wanneer zij zeggen dat hij drie dagen (daglicht periodes) in de graftombe lag, dan wordt het traditionele Christendom wel heel erg creatief. Hun uitleg is als volgt: omdat hij op die vermeende Vrijdag in de graftombe gelegd werd terwijl er nog een klein beetje daglicht was, was dit de eerste dag. Vervolgens lag hij gedurende heel de wekelijkse Sabbat in de graftombe - dag twee. En omdat zij beweren dat zijn opstanding op Zondag ochtend plaatsvond, stelt dat kleine stukje daglicht op die Zondag de derde dag voor.

Als je dit alles bij mekaar optelt kom je met deze telling absoluut niet aan drie dagen en drie nachten. Zelfs als zij gelijk zouden hebben dat je die drie daglicht periodes als drie dagen zou kunnen aanrekenen, dan nog ontbreekt er een hele nacht. En volgens Christus’ eigen woorden ontkracht dat dus dat hij de Messias was. Maar toch beweert het traditionele Christendom dat deze methode voor de timing van Vrijdag laat in de namiddag tot Zondag ochtend door ‘hun’ Jezus vervuld werd.

De waarheid betreffende de echte timing van Christus’ opstanding is niet moeilijk te begrijpen, maar je hebt daarbij wel de ware kennis nodig van wat er echt gebeurde en wat de ware timing is van de gebeurtenissen die leidden tot Christus’ dood en zijn opstanding. Het is een ongelooflijk inspirerende openbaring als je begint te zien wat er werkelijk gebeurd is.

De lering dat Jezus de Christus zou zijn, is gebaseerd op een verhaal waarin hij slechts half zo lang in het hart van de aarde lag als er geschreven staat dat Jozua de Christus echt in de graftombe lag. Als je effectief de tijd berekent die Bijbelgeleerden en leraren uit het traditionele Christendom aangeven over hoe lang Jezus in het hart van de aarde was, dan kom je echt hooguit aan de helft van de tijd van de ware tijdspanne die in de Bijbel geopenbaard wordt.

Zij die geloven dat Jozua de ware Christus is, leren dat hij na zijn dood voor een totale periode van drie volle dagen en drie volle nachten in het hart van de aarde - de graftombe - vertoefde.

Nu we de échte timing van deze gebeurtenissen gaan bekijken, moet je in gedachte houden dat een nieuwe dag altijd bij zonsondergang begon. Elke dag werd van zonsondergang tot zonsondergang gerekend, niet van middernacht tot middernacht.

Het kwam juist door die manier van tellen van de ene dag naar de andere, dat de Joden wilden dat de benen van deze drie ter dood veroordeelden gebroken zouden worden. Want dan konden zij de lichamen na een snelle dood van de palen halen en ze nog voor zonsondergang op de Pascha dag wegdragen. Dat was belangrijk omdat bij zonsondergang van de Pascha dag hun jaarlijkse Sabbat zou beginnen (de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden), en tijdens de Sabbat mocht er geen werk gedaan worden.

Maar hier komt nog veel meer bij kijken, en het zal enige tijd in beslag nemen om de exacte timing op een ordelijke en duidelijke manier uit te leggen en te opbaren.

Het jaarlijkse Pascha kan van het ene jaar op het andere op een andere dag van de week vallen. In het jaar van Christus’ dood in 31 na Christus viel het Pascha op de 4de dag van de week. In onze tijdsrekening betekent dit dat het Pascha dus begon bij zonsondergang op een Dinsdag, en dus die hele Dinsdagnacht en het hele daglicht gedeelte van de daaropvolgende Woensdag duurde. Heel die tijdsperiode werd beschouwd als zijnde de 4de dag van de week, en in 31 na Christus was dat dus de dag waarop het jaarlijkse Pascha viel.

Op die bewuste Dinsdagavond hield Christus wat men ‘het laatste avondmaal’ noemt. Het was inderdaad een maaltijd en het was zijn laatste, maar het was veel meer dan gewoon een laatste maaltijd. Het was de Pascha maaltijd, waarbij een lam geslacht en gebraden werd, en vervolgens opgegeten werd door diegenen die toen het Pascha hielden. Op die manier werd het Pascha gehouden, dat de eerste keer door de kinderen Israëls gehouden werd toen zij nog in slavernij in Egypte woonden.

Nadat dit honderden jaren op deze manier gehouden werd, met het slachten, braden en opeten van de Pascha maaltijd op de Pascha avond, was Christus nu gekomen om de grotere betekenis van die dag te vervullen. Hij kwam om te sterven als het Pascha Lam voor de gehele mensheid, door wie alle zonden vergeven zouden kunnen worden.

Dit Pascha dat hij samen met zijn discipelen hield was het laatste dat op die manier gehouden werd. Christus en zijn discipelen hielden het zoals dat geboden was, maar na die Pascha maaltijd introduceerde Christus de nieuwe manier waarop het van dan af gehouden diende worden. Er moest niet langer een lam geslacht en gegeten worden tijdens die jaarlijkse viering, maar vanaf dan moesten Gods mensen het op die nieuwe manier houden die Christus op die laatste avond van zijn leven openbaarde.

Hierbij lag de grotere betekenis vervat in het drinken van een klein beetje wijn en het eten vaan een klein stukje ongezuurd brood. Het traditionele Christendom heeft deze jaarlijkse ceremonie misbruikt en veranderd en er een heel andere betekenis en timing aan gegeven in een ceremonie die zij de ‘Heilige Communie’ noemen.

Maar het drinken van een klein beetje wijn en het eten van een klein stukje ongezuurd brood gaat over Christus die in onze plaats stierf. De wijn is het symbool voor zijn bloed dat hij voor ons gespild heeft als het ware offer voor zonden. Zo’n offer kon alleen maar gebracht worden door iemand die een leven zonder zonden geleefd had - iemand die waardig was om het offer te zijn voor de vergeving van zonden. En het eten van een klein stukje ongezuurd brood tijdens deze ceremonie staat symbool voor Christus die tijdens zijn leven ‘zonder zonden was - ongezuurd was’.

Je kan makkelijk zelf zien dat de apostel Paulus enkele decennia later de Kerk eraan herinnerde hoe zij deze jaarlijkse ceremonie dienden te houden. Hij zei dat zij dit op precies dezelfde manier moest doen zoals Christus het voor de eerste keer geopenbaard had.

‘Want ik heb van de Heere ontvangen, wat ik u ook heb overgeleverd, dat de Heere Jozua in dezelfde nacht (de Pascha nacht) waarin hij werd verraden, brood (ongezuurd brood) nam, en nadat hij gedankt had, brak Hij het en zei: Neem, eet (een afgebroken stukje), dit is mijn lichaam, dat voor u gebroken wordt. Doe dat tot mijn gedachtenis (een herdenking tijdens elk jaarlijks Pascha). Evenzo nam hij ook de drinkbeker (met wijn), na het gebruiken van de maaltijd (Lukas 22:17 - 20), en zei: Deze drinkbeker is het nieuwe testament in mijn bloed. Doe dat, zo dikwijls als gij die drinkt (tijdens elk Pascha), tot mijn gedachtenis. Want zo dikwijls als gij dit brood eet en deze drinkbeker drinkt, verkondigt (bekend maken) gij de dood van de Heere, totdat hij komt. Daarom, wie op onwaardige wijze dit brood eet of de drinkbeker van de Heere drinkt, is schuldig aan het lichaam en bloed van de Heere.’ (1 Corinthiërs 11: 23 - 27)

Het daadwerkelijke tijdstip van Christus’ dood

Iedereen erkent dat Christus op de Pascha dag stierf, maar zij zijn het er niet allen over eens wanneer (op welke dag ) het Pascha in het jaar van Christus’ overlijden viel. Het zal wat tijd in beslag nemen om alle Schriftgedeelten die hierover spreken door te spitten, maar het is echt de moeite waard en een ware openbaring om een groot deel van dit verhaal te lezen.

Het traditionele Christendom leert dat het Pascha in dat jaar op de 6de dag van de week viel. De reden daarvoor is dat zij niet begrijpen dat één van de Sabbatdagen waarvan sprake is in deze timing rondom Christus’ dood, geen wekelijkse Sabbat was. Zij begrijpen dit al eeuwenlang verkeerd, omdat zij niet begrijpen wat de timing van het Pascha is in relatie tot de Jaarlijkse Heilige (Feest) Dagen die daarop volgen. Zij begrijpen niet hoe het Joodse volk sinds de tijd van Mozes, honderden jaren lang de Heilige (Feest) Dagen hielden. Deze staan allemaal netjes op volgorde opgesomd in het Bijbelboek Leviticus, in hoofdstuk 23.

Zoals reeds eerder gezegd, de dag die volgt op het Jaarlijkse Pascha is een Jaarlijkse Sabbat - een jaarlijkse Heilige (Feest) Dag, de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden. Maar zij begrijpen ook niet dat in de Joodse traditie een dag die voorafgaat aan een Sabbat, altijd als een ‘voorbereidingsdag’ beschouwd wordt, om zich voor te bereiden op een Sabbat.

Degenen die rondom 380 na Christus de Bijbel uit het Grieks en het Aramees in het Latijn begonnen te vertalen, begrepen niets van deze Joodse gebruiken, of ze gaven er gewoon niks om. De Kerk van Rome besloot dat zij de geschriften in één boek voor haar eigen gebruik vertaald wilde hebben, en dus gaf zij opdracht om die geschriften in het Latijn te vertalen, en dat werk kwam bekend te staan als het ‘Latijnse Vulgaat’.

Vele eeuwen later na de uitvinding van de drukkunst, volgden nog meer vertalingen wat resulteerde in nog grotere verwarring en nog meer foute vertalingen van de geschriften.

Toen die eerste vertalers over het verhaal van Christus’ dood, begrafenis en opstanding schreven, waren zij verward en begrepen zij niet precies wat er gebeurd was en derhalve interpreteerden zij dit niet correct. Zij lazen over een ‘voorbereidingsdag’ en concludeerden automatisch dat dit over de 6de dag van de week ging - de dag die wij nu Vrijdag noemen. Maar niets is minder waar. Als je het volledige relaas leest, dan wordt dit heel duidelijk.

“Opdat de lichamen niet aan de paal (Grieks: stauros) zouden blijven op de Sabbat, omdat het de voorbereiding (voorbereidingsdag voor een Sabbat) was, want de dag van die Sabbat was een grote dag (een jaarlijkse Sabbat, een Jaarlijkse Heilige Dag), vroegen de Joden dan aan Pilatus of hun benen gebroken en zij weggenomen mochten worden (opdat zij daar niet tijdens de Sabbat zouden blijven hangen.” (Johannes 19: 31)

Als je dit goed begrijpt, dan openbaart dit op exact welke dag van de week dat Pascha viel en wanneer Christus daadwerkelijk opgewekt werd. Zoals we zullen aantonen volgt deze jaarlijkse Hoogdag, de jaarlijkse viering van de 1ste Dag van Ongezuurde Broden, altijd op de Pascha dag. En in dat jaar, in 31 na Christus viel deze Heilige (Feest) Dag op de 5de dag van de week – de dag die wij tegenwoordig Donderdag noemen.

Dus, bij zonsondergang aan het einde van de Pascha dag op de 4de dag van de week (op Woensdag), begon de jaarlijkse Sabbat – de jaarlijkse Hoogdag genaamd de 1ste Dag van Ongezuurde Broden. De Joden wilden dat alle drie de lichamen van de palen genomen en weggedragen zouden worden voor het begin van die jaarlijkse Sabbat. Het vervolg van het verhaal vertelt hoe Christus’ lichaam weggedragen werd en in een graftombe gelegd werd.

“En zie, daar was een man van wie de naam Jozef was, een raadsheer, een goed en rechtvaardig man. Deze had niet ingestemd met hun voornemen en handelwijze (van de anderen in de raad). Hij kwam uit Arimathea, een stad van de Joden, en verwachtte ook zelf het Koninkrijk van God. Deze ging naar Pilatus en vroeg om het lichaam van Jozua. En toen hij het van het kruis afgenomen had, wikkelde hij het in fijn linnen en legde het in een graf (tombe) dat in een rots uitgehouwen was, waarin nog nooit iemand gelegd was. En het was de dag van de voorbereiding en de Sabbat brak aan (stond op het punt te beginnen).” (Lukas 23: 50 - 54)

Nogmaals, je moet hierbij wel goed de wet uit het Oud Testament begrijpen en weten hoe de Joden de Sabbat hielden. Er mocht op de Sabbat geen werk gedaan worden, en daarom was dus elke dag die aan een Sabbat dag voorafging een voorbereidingsdag, waarop men zijn normale doordeweekse werk kon afronden en zich gereed kon maken om de Sabbat waarop niet gewerkt mocht worden op de correcte manier te kunnen houden. Daarom is het ook heel belangrijk dat je het vervolg van het verhaal goed begrijpt. Hier is het vervolg van het verhaal.

“En ook de vrouwen die met hem (met Christus) uit Galilea gekomen waren (naar Jeruzalem), volgden (volgden Jozef van Arimathea naar de graftombe) en zagen het graf (de tombe) en hoe Zijn lichaam erin gelegd werd. En toen zij teruggekeerd waren, maakten zij specerijen en mirre gereed. En op de sabbat rustten ze overeenkomstig het gebod.” (Lukas 23: 55 - 56)

Dit is een erg belangrijke fase in het verhaal vanwege datgene wat deze vrouwen uitvoerden. Er staat in deze verzen dus geschreven dat zij weggingen om specerijen en mirre gereed te maken. Later zouden zij met deze specerijen en mirre naar het graf teruggaan, om ze bij Christus’ lichaam te leggen.

Deze vrouwen wisten niet op voorhand dat Christus ter dood veroordeeld zou worden en in de namiddag van de Pascha dag zou sterven, daarom hadden zij uiteraard deze specerijen en mirre ook niet op voorhand bereid. En daarom moesten zij dus wachten tot op het moment dat zij deze konden kopen en bereiden.

Tegen de tijd dat Christus gestorven was en in het graf gelegd werd liep de Pascha dag teneinde, en daarom hadden zij dus zeker geen tijd meer om specerijen te gaan kopen, laat staan ze te bereiden. Zij konden deze niet na het Pascha kopen, omdat de volgende (aansluitende) dag een jaarlijkse Heilige Dag was, en op een Sabbat kon je geen specerijen kopen of bereiden.

Er staat geschreven dat zij op de Sabbat rustten, dat zou makkelijk te begrijpen moeten zijn. Zij konden op de Sabbat die volgt op het Pascha geen werk verrichten. Christus’ lichaam werd vlak voor zonsondergang op de Pascha dag in de graftombe gelegd. Christus lag nog maar nauwelijks in die graftombe toen die jaarlijkse Sabbat begon. Deze vrouwen konden op die jaarlijkse Sabbat geen werk verrichten, en dus rustten zij op die dag zoals dat ook geboden was.

Wanneer bereidden zij deze specerijen dan wel? Niet op de jaarlijkse Heilige (Feest) Dag volgend op het Pascha, maar de daaropvolgende dag konden zij ze wel bereiden. Want die volgende dag was de 6de dag van de week (Vrijdag). Op die dag werkten zij wel, want het was de wekelijkse voorbereidingsdag voor de wekelijkse Sabbat. Maar zij moesten eerst nog iets anders doen, voordat zij effectief die specerijen en mirre op de traditionele wijze voor een begrafenis konden beginnen te bereiden. In Markus staat een kort maar duidelijk vers dat dit opheldert.

“En toen de Sabbat voorbij was, kochten Maria van Magdalena en Maria, de moeder van Jakobus en Salome, specerijen om hem (Christus’ lichaam) te gaan zalven.” (Marcus 16: 1)

Hier staat dus duidelijk geschreven dat de vrouwen de specerijen eerst nog moesten gaan kopen, voordat zij ze konden bereiden. Ze kochten en bereidden ze dus op de volgende dag - de 6de dag van de week, Vrijdag. Want op de Sabbat konden zij ze niet kopen noch bereiden.

Als het traditionele Christendom dit relaas letterlijk zou interpreteren op basis van wat er geschreven staat, dan zouden zij, omdat zij geen enkele kennis hebben van de timing van de Joodse heilige dagen, geconcludeerd hebben dat het hier over de wekelijkse Sabbat gaat. Maar zodoende missen zij iets heel voor de hand liggend, want als dat zo was dan hadden deze vrouwen de specerijen pas op Zondag kunnen kopen. Maar deze versie strookt niet met verhaal, omdat er duidelijk staat dat zij ze reeds gekocht en bereid hadden voordat zij op Zondag ochtend bij de graftombe aankwamen.

Zij hadden de hele dag nodig om zowel deze specerijen en oliën te gaan kopen en ze vervolgens te bereiden. Het nu volgende verslag openbaart dat zij niet de tijd hadden om dit alles uit te voeren (op Vrijdag) en het ook nog eens op diezelfde dag naar de graftombe te brengen, om Christus’ lichaam correct op de traditionele manier te begraven, want zijn lichaam was aan het einde van de Pascha dag haastig in het graf gelegd. In het volgende vers wordt het vervolg van de verdere gebeurtenissen verteld.

“En zeer vroeg op de eerste dag der week (Zondag) gingen zij naar het graf, toen de zon opging.” (Marcus 16: 2)

Deze twee verzen in Marcus vertellen ons het verhaal van hoe de vrouwen tot na de jaarlijkse Sabbat moesten wachten voordat zij de specerijen voor Christus’ begrafenis konden kopen en voorbereiden. Zij voerden dat werk uit op de 6de dag van de week (Vrijdag). Vervolgens toen al dat werk op de voorbereidingsdag gedaan was, rustten zij opnieuw – deze keer op de wekelijkse Sabbat. En omdat de wekelijkse Sabbat pas eindigt bij zonsondergang op de 7de dag van de week, gingen zij niet met de specerijen naar het graf omdat het dan al donker begon te worden. En daarom gingen zij dus op de ochtend van de eerste dag van de week, die zondag ochtend, naar de graftombe om Christus’ lichaam te zalven (balsemen).

Als je een goede kennis hebt van hoe de Sabbat gehouden wordt en hoe de voorbereidingsdagen werken, dan klopt het natuurlijke verloop van het verhaal duidelijk. De vrouwen konden de specerijen niet op een Sabbat kopen noch bereiden, dus deden zij dit op de eerstvolgende mogelijke dag. En dat was dus op de 6de dag van de week (Vrijdag).

Al dat werk nam veel tijd in beslag, zodat er bij het naderen van de wekelijkse Sabbat (Zaterdag) niet genoeg tijd overbleef om nog naar de tombe te gaan om het werk van het traditioneel voorbereiden van Christus’ lichaam in zijn graf te voltooien. Als het voor hen mogelijk was geweest om de nodige specerijen te kopen, te bereiden, en naar het graf te brengen op die voorbereidingsdag (Vrijdag), dan zouden zij dat gedaan hebben. Maar in plaats daarvan moesten zij gedurende die wekelijkse Sabbat rusten en wachten.

De wekelijkse Sabbat eindigde na het daglicht gedeelte van de 7de dag, waarna bij zonsondergang de 1ste dag van de week begon, maar snel daarna viel ook de nacht. Dus moesten zij tot de ochtend wachten om met de specerijen en de balsem naar het graf te gaan.

Wanneer je al deze verhalen leest die geschreven zijn vanuit de verschillende gezichtspunten van de vier die het verslag van deze gebeurtenissen opgetekend hebben, dan wordt heel dit verhaal nog duidelijker. Het is heel belangrijk om de getuigenissen van de discipelen en anderen daar om heen die deze gebeurtenissen kenden en zagen, die in Mattheüs, Marcus, Lukas en Johannes opgetekend staan, er bij te betrekken en ze met elkaar te vergelijken.

De Zondag na Christus’ opstanding

In het relaas van Mattheüs komt nog een andere misvatting en misinterpretatie betreffende de jaarlijkse Sabbat en de wekelijkse Sabbat die op dit Pascha volgden naar voren.

“Laat na (of NA) de Sabbat (Grieks meervoud - Sabbatten), toen het licht begon te worden op (aan het begin van) de eerste dag van de week, kwamen Maria Magdalena en de andere Maria om naar het graf te kijken.” (Mattheüs 28: 1)

In dit relaas van Mattheüs staat effectief geschreven dat er ‘Sabbatten’ beëindigd waren voordat Maria Magdalena en Maria de moeder van Jacobus op Zondag ochtend bij de graftombe aankwamen. De meeste vertalers hebben dit fout vertaald als zijnde ‘Sabbat’ enkelvoud, maar in het Grieks is dit wel degelijk meervoud. Direct volgend op het Pascha van Christus’ dood en begrafenis, waren er twee Sabbatten. Hier staat gewoon dat er twee Sabbatten voorbijgegaan waren voordat de twee Maria’s bij het ochtendgloren van het daglichtgedeelte van de eerste dag van de week bij de graftombe kwamen.

Het is dus duidelijk dat er binnen deze periode twee Sabbatten vielen, en we hebben ook gelezen over de tijdsperiode waarin zij de specerijen hadden gekocht en bereid. Maar het traditionele Christendom houdt duidelijk geen rekening met deze twee Sabbatten noch met de voorbereidingsdag die daartussen viel.

Het kan enorm inspirerend, verhelderend en bevrijdend zijn wanneer je eindelijk de waarheid over zoiets als dit verhaal gaat zien. Maar als je je hele leven geloofd hebt in een kruisiging op Vrijdag en een opstanding op Zondagochtend, dan is het niet zo makkelijk om zo’n waarheid onder ogen te zien en deze in je leven te implementeren. Dit is geen veroordeling noch de schuld van degene die misleid is door anderen. Maar het is wel de schuld van diegenen die de geschriften fout vertaald hebben, en diegenen die sinds die tijd de waarheid hierover ingezien hebben maar geweigerd hebben om die te onderwijzen.

Deze kwestie van Christus’ opstanding wordt bovendien ook nog eens overschaduwd en in het duister gehouden door de verwarring die veroorzaakt wordt door de leringen over en de tradities rondom de viering van het Pasen. Het idee van een kerkdienst bij zonsopgang omdat men beweert dat de opstanding van Christus op dat tijdstip viel, berust totaal niet op feiten.

“En op de eerste dag van de week ging Maria Magdalena vroeg, toen het nog donker was, naar het graf, en zij zag dat de steen van het graf weggenomen was.” (Johannes 20: 1)

Er staat geschreven dat er nog anderen vlak na hen volgden toen de zon net begon op te komen, maar Maria Magdalena en Maria (de moeder van Jacobus) kwamen aan toen het nog donker was en de zon nog niet opgekomen was. En hoewel dit allemaal best heel raar vertaald is, toch is het verhaal nauwkeurig en helder. Beide Maria’s kwamen als eerste aan toen het nog donker was, en de anderen die volgden met de specerijen, kwamen ter plekke toen de zon net begon op te komen. De boodschap is dezelfde: ‘Christus was reeds opgestaan’. Hij was reeds opgewekt ruim voordat zijn aankwamen. Hij werd niet opgewekt op dat moment toen de zon begon op te komen, noch op het moment dat de zon effectief opkwam. Hij was reeds eerder tot leven opgewekt!

“Laat na de sabbat, toen het licht begon te worden op de eerste dag van de week, kwamen Maria Magdalena en de andere Maria om naar het graf te kijken.” (Mattheüs 28: 1)

Na de Sabbat, begint de eerste dag van de week bij de zonsondergang op de 7de dag van de week. Het wordt dan donker, en de dage raad van de eerste dag van de week begint ‘s ochtends wanneer de eerste zonnestralen de hemel beginnen te verlichten.

Dan volgt het relaas over de grote steen die door een engel van voor de opening van het graf weggerold was. Er staat geschreven dat de vrouwen zich zorgen maakten over hoe zij die steen zouden kunnen verplaatsen, zo dat zij bij het lichaam zouden kunnen om dit volgens de tradities te zalven (balsemen) met hun specerijen. Maar toen zij aankwamen was de steen al weggerold, en was Christus niet langer daar - hij was reeds eerder opgewekt.

“En heel vroeg op de eerste dag van de week kwamen zij bij het graf, toen de zon opging. En zij zeiden tegen elkaar (hadden reeds eerder hierover gepraat): Wie zal voor ons de steen van de ingang van het graf wegrollen? En toen zij opkeken, zagen zij dat de steen (reeds eerder) weggerold was, want hij was heel groot.” (Markus 16: 2 - 4)

De manier waarop die steen nog voordat zij aankwamen weggerold was, wordt ook in Mattheüs 28 beschreven, beginnend in vers 1.

“Laat na de sabbat, toen het licht begon te worden op de eerste dag van de week, kwamen Maria Magdalena en de andere Maria om naar het graf te kijken. En zie, er vond een grote aardbeving plaats (had reeds eerder plaatsgevonden), want een engel van de Heere, die uit de hemel neerdaalde (reeds eerder was neergedaald), ging erheen, rolde de steen van de opening weg en ging erop zitten. Zijn gedaante was als een bliksem en zijn kleding wit als sneeuw. De bewakers beefden van angst voor hem en werden als doden. Maar de engel antwoordde en zei tegen de vrouwen: U hoeft niet bevreesd te zijn, want ik weet dat u Jozua zoekt, die aan de paal genageld was. Hij is hier niet, want Hij is opgewekt, zoals hij gezegd heeft. Kom, zie de plaats waar de Heere gelegen heeft.” (Mattheüs 28:1 - 6)

Dit relaas over deze twee die als eersten geconfronteerd werden met de waarheid dat Christus reeds eerder opgewekt was, wordt in alle vertalingen op veel verschillende manieren verteld. Maar hoe het ook geschreven werd, het feit blijft dat wanneer zij bij de graftombe kwamen hij niet langer daar was, omdat hij inderdaad reeds eerder opgewekt was. Er bestaat geen enkel Bijbelvers waarin gezegd wordt dat hij bij zonsopgang of rondom die tijd opstond of opgestaan was. Maar dat is wel de verhaallijn en de lering rondom Pasen

Het is niet nodig om alle verzen over dit verhaal door te lezen, want zij zeggen allemaal hetzelfde. Christus was niet langer in de graftombe. Hij was reeds eerder opgewekt. Maar kan je ergens terugvinden hoeveel eerder? Jawel!

Het is nuttig om ook eens te gaan kijken wat Lukas hierover te zeggen had.

“En op de eerste dag van de week gingen zij, heel vroeg in de morgen, naar het graf en brachten de specerijen mee die zij gereedgemaakt hadden, en sommigen gingen met hen mee. Zij nu vonden de steen afgewenteld van het graf. En toen ze naar binnen gegaan waren, vonden zij het lichaam van de Heere Jozua niet. En het gebeurde toen ze daarover in twijfel (verbijsterd) waren, zie, twee mannen stonden bij hen in blinkende gewaden (twee engelen). En toen zij zeer bevreesd werden en het gezicht naar de grond bogen, zeiden die (twee engelen) tegen hen: Waarom zoekt gij de levende bij de doden? Hij is hier niet, maar hij is opgewekt. Herinner u hoe hij tot u gesproken heeft, toen Hij nog in Galilea was: ‘De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in handen van zondige mensen en aan de paal gehangen worden en op de derde dag opstaan.’ En zij herinnerden zich zijn woorden.” (Lukas 24: 1 - 8)

En zo komen we weer terug bij datgene wat Christus zei over het enige teken dat gegeven zou worden om de ware Messias te identificeren. Hij zou drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde - de graftombe – zijn. En vervolgens zou hij op de derde dag opgewekt worden - exact aan het einde van die derde dag.

De timing is zo dat Jozef van Arimathea Christus vlak voor zonsondergang op de Pascha dag, voor het begin van de jaarlijkse Heilige (Feest) Dag in de tombe legde. Dat was dus vlak voor zonsondergang op de 4de dag van de week, aan het einde van de Pascha dag. En vervolgens begon de jaarlijkse Heilige (Feest) Dag, de 1ste Dag van Ongezuurde broden - een jaarlijkse Sabbat. Dat was de 5de dag van de week.

Dat betekent dus dat de eerste dag dat Christus in het graf lag, loopt van vlak voor zonsondergang op de 4de dag van de week tot zonsondergang op de 5de dag van de week (het grootste deel van die dag was dus die jaarlijkse Sabbat).

Dan, vlak voor het einde van die eerste dag in het graf, aan het eind van die jaarlijkse Sabbat, vlak voor zonsondergang, zou dag twee beginnen, en die zou eindigen vlak voor zonsondergang op de 6de dag van de week, waarvan we weten dat dat de voorbereiding dag voor de wekelijkse Sabbat was (voor ons is dat dus een Vrijdag)

Vervolgens zou de derde dag dat Christus in het graf lag, vlak voor zonsondergang op die voorbereidingsdag, vlak voor het begin van de wekelijkse Sabbat, beginnen. Die derde dag in de graftombe besloeg de hele nacht van die Sabbat, doorlopend in het daggedeelte van die Sabbat, tot vlak voor zonsondergang, wanneer die derde dag en dus ook die wekelijkse Sabbat, zou eindigen.

Teneinde te vervullen wat Christus over de Messias gezegd had (dat hij drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zou zijn, moest hij dus aan het einde van die wekelijkse Sabbat opgewekt worden. Dat zou dus kort voor zonsondergang op die Sabbatdag geweest zijn, wanneer een nieuwe dag op het punt stond te beginnen. Die nieuwe dag na zonsondergang op de wekelijkse Sabbat, was de eerste dag van de week, Zondag. De eerste dag van de week, Zondag, begon altijd na zonsondergang op de wekelijkse zevende dag, de Sabbat.

Teneinde het teken te vervullen dat de ware Christus identificeert, moest hij dus exact drie dagen en drie nachten later opgewekt worden. Drie volle dagen nadat hij in de graftombe gelegd was. Die periode eindigde aan het einde van de wekelijkse Sabbat. De Christus, de ware Messias, moest aan het einde van de wekelijkse Sabbat opgewekt worden, teneinde te bewijzen wie hij werkelijk was. Hij werd absoluut niet op de eerste dag van de week opgewekt. Zijn opstanding was niet op een Zondag.

TWEE CHRISTENDOMMEN

Inderdaad, er is een enorm groot verschil tussen twee sterk tegenstelde groepen die zichzelf christelijk noemen. Sinds 31 na Christus is er één groep die ‘de Kerk van God’ genoemd wordt. Echter in 325 na Christus werd een andere organisatie gevormd die sinds die tijd tot een zeer grote groepering is uitgegroeid en die je het beste kan omschrijven als het ‘traditionele christendom.’ Die organisatie bestaat uit tienduizenden denominaties en niet-confessionele kerken.

De ene christelijke groepering gelooft dat Jozua de Christus is en dat hij degene is die exact drie dagen en drie nachten dood in de graftombe lag, totdat hij aan het einde van de wekelijkse Sabbatdag tot eeuwig geestelijk leven werd opgewekt, vlak voordat de eerste dag van de week, Zondag, begon.

De andere christelijke groepering gelooft dat Jezus de Christus is en dat hij degene is die op een Zondagochtend, bij zonsopgang, opgewekt werd. Op Pasen, na anderhalve dag in het graf te hebben gelegen.

Christus zal nu gauw aan de wereld geopenbaard worden, wanneer hij terugkeert met een leger van 144.000, die op dat moment het Koninkrijk van God zullen vestigen om over alle landen ter wereld te regeren, waarbij zij ook één ware Kerk voor de gehele mensheid zullen oprichten.

Hoofdstuk 5

EINDTIJD VERNIETIGING BINNEN TWEE CHRISTENDOMMEN

Het Boek Openbaring gaat eerst en vooral over geprofeteerde gebeurtenissen die in de eindtijd vervuld zullen worden. Maar in dit boek is aangetoond dat veel van deze gebeurtenissen in de afgelopen 70 jaar reeds vervuld zijn, zonder dat de wereld zich daar ook maar enigszins van bewust is geweest.

De meeste van al die geprofeteerde gebeurtenissen hebben in de afgelopen 30 jaar plaatsgevonden, en het tempo waaraan deze gebeurtenissen vervuld worden versnelt en wordt steeds intenser. Herinner je dat de vervulling van deze profetieën het patroon volgt van een vrouw in barensnood. Maar, zoals eerder uitgelegd, de uitvergroting van deze gebeurtenissen en hun grotere vervulling zal pas door de wereld onderkend beginnen te worden wanneer de Verenigde Staten eenmaal aangevallen en veroverd wordt tijdens de gebeurtenissen van de eerste vijf Trompetten van Openbaring.

Bovenop deze fysieke vernietiging, voorspelt het Boek Openbaring ook nog rampzalige eindtijd gebeurtenissen die binnen twee totaal van elkaar verschillende Christelijke groeperingen (die in het vorige hoofdstuk beschreven werden) zullen plaatsvinden.

Binnen de Christelijke groepering die in 31 na Christus begon, degene die Gods Kerk wordt genoemd, hebben er al gebeurtenissen van rampzalige omvang plaatsgevonden. De vervulling van de eerste vijf Zegels van Openbaring gaat over deze apocalyptische gebeurtenissen; deze zullen in het laatste deel van dit hoofdstuk behandeld worden.

EINDTIJD VERNIETIGING VAN HET CHRISTENDOM IN 325 NA CHRISTUS

Over de groepering binnen het traditionele Christendom die in 325 na Christus haar georganiseerde begin kende, staat geprofeteerd dat zij alsnog catastrofale vernietiging zal ondergaan. Om beter te kunnen begrijpen wat er precies in Openbaring geprofeteerd wordt over deze gebeurtenissen die tijdens Wereld Oorlog III vervuld zullen worden, is het van belang om eerst kennis te nemen van een stukje relevante geschiedenis.

Deze gebeurtenissen zijn nauw verbonden met datgene wat we in Hoofdstuk 2 behandeld hebben betreffende de zeven geprofeteerde heroplevingen van het oude Romeinse Rijk en de laatste daarvan die bestaat uit tien landen van Europa.

De Oorsprong van Europa

Er is een woord in de Griekse mythologie dat je zelf makkelijk kan opzoeken dat alles te maken heeft met de vorming van Europa en haar hedendaagse religieuze geloofsovertuigingen. Dat woord ís ‘Europa’. Het was de naam van een Fenicische prinses die door Zeus ontvoerd werd. Zeus had de vorm van een witte stier aangenomen en hij ontvoerde haar (‘Europa’) naar Kreta. Het continent Europa werd vernoemd naar deze prinses. Dit heeft alles te maken met de religieuze ideeën die in die regio van de wereld voet aan de grond kregen, en zich later van daaruit over de hele wereld verspreidden.

Overigens is het interessant om op te merken dat toen de euro als de nieuwe munteenheid van de Europese Unie werd ingevoerd, elk land symbolen op haar euromunten aanbracht. Het symbool dat op de Griekse 2-euromunt stond was een ‘jonge vrouw gezeten op een stier’ – het symbool voor Europa en nog zo veel meer. Deze beeltenis is heel symbolisch in het Boek Openbaring.

‘En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, kwam en sprak met mij en zei tegen mij: Kom, ik zal u het oordeel over de grote hoer laten zien, die aan vele wateren zit. Met haar hebben de koningen van de aarde hoererij bedreven, en de bewoners van de aarde zijn dronken geworden van de wijn van haar hoererij. En in de geest bracht hij mij weg naar een woestijn. En ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, dat vol van godslasterlijke namen was, met zeven koppen en tien horens.’ (Openbaring 17: 1 - 3)

Deze profetische verzen gaan over de zeven heroplevingen van Europa die leiden tot aan de laatste heropleving die ‘tien horens’ heeft. Deze ‘tien horens’ vertegenwoordigen die tien landen die zich tijdens de periode van de vervulling van de Vijfde Trompet zullen verenigen in een militair verbond, en uiteindelijk atoomwapens zullen inzetten.

God heeft dit beeld van een ‘vrouw gezeten op een beest’ gebruikt om het verband te beschrijven tussen de heersers van het profetische Europese rijk en haar valse religies, in al haar heroplevingen doorheen de tijd. De invloed van vele godheden is diepgeworteld in het ontstaan en de opkomst van het Romeinse rijk - het begin van een profetisch rijk - een Europees rijk dat zou voortbestaan tot in de eindtijd en tot aan de laatste oorlog op aarde.

Onder de titel ‘Lijst van Romeinse Goden’ in Wikipedia, staat in de eerste alinea een samenvatting van alles wat een mens dient te weten betreffende de fundamentele oprichting van het Romeinse Rijk vanaf het begin.

‘De gekendste Romeinse goden zijn diegenen die de Romeinen vereenzelvigen met hun Griekse evenknieën, waarbij zij Griekse mythes en iconografie, en soms ook religieuze praktijken opnamen in de Romeinse cultuur, in hun Latijnse literatuur, de Romeinse kunst en in hun religie zoals die in het hele Rijk beleefd werden.’

Zoals we in het vorige hoofdstuk al gedeeltelijk uitgelegd hebben was het in het vroege Romeinse Rijk de gewoonte om godheden en religieuze praktijken te adopteren uit alle hoeken van het Rijk en deze met elkaar te vermengen. De daaruit voortvloeiende religieuze praktijken en geloofsovertuigingen ondergingen veel hervormingen en veranderden geleidelijk aan in de loop van vele honderden jaren in datgene wat bekend kwam te staan als het ‘Christendom in het Romeinse Rijk’.

Daarom kan je dan ook vandaag nog steeds de ware oorsprong achterhalen van bepaalde mysterieuze praktijken en geloofsovertuigingen, die van origine niets te maken hebben met enige Bijbelse waarheid, doctrine of onderwijs. Integendeel, alle leringen en ideeën aangaande zaken zoals Pasen, Kerstmis, de Drie-eenheid, het Kruis, de Zon en de Zondagsviering, moeder-en-kind verering, de Paashaas en Eieren als vruchtbaarheidssymbool en nog zoveel meer, zijn allemaal mettertijd opgenomen in de huidige leer en religieuze praktijken van meer de 2 miljard mensen op aarde. Kortom, de oorsprong van al deze ideeën die gebruikt werden om die nieuwe Romeinse religie te creëren, is terug te brengen naar de religieuze ideeën en praktijken van zij die in de oude godheden geloofden.

God heeft veel te zeggen over het vermengen van valse leringen en praktijken die voortkomen uit het geloof in andere goden met datgene wat Hij geopenbaard heeft betreffende de ware manier waarop wij Hem dienen te aanbidden. En omdat de mensheid God genegeerd heeft en Zijn waarheid besmeurd heeft met fabeltjes en valse religieuze praktijken, zal God nu de gehele wereld onder Zijn oordeel brengen omdat zij dit gedaan heeft. Gedurende die periode van oordeel zal Hij een einde maken aan de religies en het zelfbestuur van de mensheid, waarbij Hij Zijn Koninkrijk zal oprichten dat over alle landen ter wereld zal heersen.

Vol Godslasterlijke namen

Wanneer je de geschiedenis doorloopt vanaf het begin van het Romeinse Rijk en je ziet alle hervormingen van religieuze ideeën dan kan dit je helpen om de waarheid onder ogen te gaan zien betreffende alles wat gaandeweg opgenomen werd in datgene wat wij vandaag het ‘traditionele Christendom’ noemen. De geboorte van het traditionele Christendom is geworteld in deze traditie van het vermengen van verschillende sterk uiteenlopende geloofsovertuigingen.

Inderdaad, de Romeinen hadden het gebruik om verschillende religieuze geloofsovertuigingen samen te voegen, en de goden van andere volken onder hun eigen goden op te nemen. Nadat zij een land veroverd hadden stelden zij zich open voor hun geloofsovertuigingen, omdat dit het voor hen makkelijker maakte om de verschillende bevolkingsgroepen in hun steeds groeiende rijk te verenigen. Bij deze praktijk werden niet alleen de geloofsovertuigingen van de Grieken, de Kelten en de Germaanse volken vermengd, maar ook geloofsovertuigingen uit het Jodendom en van diegenen in het Rijk die vasthielden aan het ware Christelijke geloof en haar leringen.

Bij deze zeer uiteenlopende geloofsovertuigingen hoorde ook het geloof in vele godheden. Daarom beschreef God dit ‘beest’ in Openbaring 17 dan ook op die specifieke manier. Zijn beschrijving van dit ‘beest’ gelijkt op de mythische god Zeus die zichzelf als een stier vermomde en zo prinses Europa op zijn rug naar Kreta droeg. Kreta is het grootste en dichtst bevolkte eiland van Griekenland, en heeft de historische reputatie het centrum van de eerste ontwikkelde Europese beschaving te zijn - de Minoïsche beschaving van 2700 tot 1420 voor Christus.

Hoewel deze mythologische stier wit was, omschreef God het als een scharlakenrood beest met zeven hoofden en tien horens. Scharlakenrood wordt hier gebruikt als een profetische weergave van het regeringssysteem en de religie van het Romeinse Rijk. De kleur ‘scharlakenrood’ was een symbool van de rijkdom en de macht van dat Rijk.

Deze kleur wordt profetisch ook gebruikt om prostitutie en overspel uit te beelden, en zo beschrijft God ook profetisch wat er plaatsvond in de religieuze praktijken van het Romeinse Rijk waaruit een vals Christendom voortkwam. In deze verzen uit Openbaring 17 wordt gesproken over een oordeel dat zou komen over ‘de grote hoer die aan vele wateren zit met wie de koningen van de aarde hoererij bedreven hebben, en waarvan de bewoners van de aarde dronken geworden zijn van de wijn van haar hoererij.’

Wanneer er dus geschreven staat ‘En ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, dat vol van godslasterlijke namen was’, dan moet je begrijpen wat het doel van die uitspraak is. Het feit dat de naam van Europa uit dit mythische verhaal afkomstig is, belichaamt het proces waarmee een ‘vals Christendom’ geschapen werd. Het gebruik in het Romeinse Rijk van het vermengen van mythologie, religieuze geloofsovertuigingen en gebruiken, en nog andere concepten betreffende nog veel meer verschillende goden, werd ook toegepast bij de vorming van een vals Christendom.

En omdat dat gebruik zo onlosmakelijk verweven is in de schepping van het traditionele Christendom, wordt dit dan ook profetisch beschreven als zijnde ‘vol van godslasterlijk namen’. Godslastering is een kwestie van het zichzelf het recht toe-eigenen om zaken te veranderen of om in te gaan tegen datgene wat God zegt dat de waarheid is over hoe wij Hem dienen te aanbidden.

Datgene wat in dit hoofdstuk beschreven wordt als ‘een vrouw zittend op een scharlakenrood beest, vol van godslasterlijke namen’, is exact wat er ook in Openbaring 13 beschreven werd.

‘Hij ging staan aan het strand (zand) van de zee. Toen zag ik uit de zee een Beest opstijgen met tien horens en zeven koppen; op zijn horens tien kronen en op zijn koppen godslasterlijke namen.’ (Openbaring 13: 1)

‘En zij aanbaden de draak (verwijst naar Satan), omdat hij aan het beest de macht gegeven had, en zij aanbaden het beest, zeggende: Wie is aan het beest gelijk? En: Wie kan er oorlog tegen voeren? En hem werd een mond gegeven, die grote woorden en godslasteringen spreekt; en hem werd macht gegeven dit tweeënveertig maanden lang te doen. En (het beest) opende zijn mond tot lasteringen tegen God, om Zijn naam te lasteren en Zijn tent (tabernakel) en hen, die in de hemel wonen.’ (Openbaring 13: 4 - 6)

Uit deze verzen komt duidelijk naar voren dat de vorming van dit valse Christendom vervuld is van godslastering. Voorbeelden hiervan kwamen eerder al aan bod, onder andere dat men God een ‘Drie-eenheid’ begon te noemen, en ook dat de naam van Jozua verbasterd werd door in plaats daarvan de naam Jezus te gebruiken. En hoewel het na zo vele honderden jaren moeilijk te bewijzen is, toch zijn er mensen die stevige argumenten naar voren brengen die het geloof ondersteunen dat de naam ‘Jezus’ effectief zijn oorsprong vindt in de naam ‘Zeus’.

Hoewel in deze beschrijving gesproken wordt van ‘godslasterlijke namen’, gaat het hier om veel meer dan alleen maar letterlijke namen. Het gaat hier ook over zaken die in de mythologie beschreven worden die te maken hebben met allerlei soorten van vereringspraktijken. Zelfs kunst en beelden die in mythologische vereringspraktijken gebruikt werden, werden opgenomen in de verschillende vereringspraktijken van het valse Christendom. Dit alles valt ook onder de beschrijving van het dragen van ‘godslasterlijke namen’.

Er zijn inderdaad een groot aantal zaken die perfect bij die beschrijving aansluiten die in het traditionele Christendom opgenomen zijn. We hebben het al over een aantal van deze zaken gehad, maar toch zijn er een aantal die herhaald dienen te worden.

Gods Sabbat op de zevende dag van de week werd veranderd naar een wekelijkse eredienst op de eerste dag van de week, de dag die naar de zon vernoemd is - Zondag. De doopceremonie, waarbij een volwassene er bewust voor kiest om zich te bekeren van zijn zonden, en vervolgens in water ondergedompeld wordt, werd ook gelasterd. Dit werd veranderd in een ceremonie waarbij wat water op het hoofd van een kind gesprenkeld wordt wat men het ‘doopsel’ noemt, terwijl het specifieke woord dat als de ‘doop’ vertaald wordt afkomstig is van het Griekse woord dat ‘onderdompelen’ betekent.

Er bestaat behoorlijk wat kunst (kunstwerken en voorwerpen) waarin symbolen en objecten verwerkt zijn die stammen uit de praktijken en de leer rondom valse goden en valse doctrines over deze valse godheden. Veel daarvan werd door dit valse Christendom geadopteerd en op exact dezelfde manier weergegeven. In deze kunstwerken waar valse goden in voorkomen, komen ook vaak scènes voor over de hemel en de hel. Symbolen zoals kruisen en andere religieuze beeltenissen zoals dat van een ‘moeder-en-kind’ werden al eeuwen voordat Christus uit zijn moeder Maria geboren werd gebruikt in valse godenvereringen. Al deze zaken zijn in het valse Christendom vermengd.

Het is ook goed om herinnerd te worden aan al de godslasterlijke zaken die Constantijn deed, toen hij in 325 na Christus. het Concilie van Nicea samenriep en dit voorzat, en hielp om een nieuwe staatsreligie te creëren die zichzelf het ‘Christendom’ noemde.

God gebood aan Zijn volk dat zij voor altijd het jaarlijkse Pascha dienden te houden. Maar de symboliek van het jaarlijks deelnemen aan een ceremonie waarbij men een klein stukje ongezuurd brood eet en een klein beetje wijn drinkt, werd door hen veranderd in een wekelijkse ceremonie die de ‘Communie’ genoemd wordt waarbij men deze symbolen tot zich neemt.

De definitie van ‘godslastering’ houdt onder andere in ‘datgene wat heiligschennis tegen God of heilige zaken is, en dus gewoonweg een tekort aan respect voor God is.’

En Gods Zoon een andere naam geven dan de naam die God hem zelf gaf, is ook godslasterlijk. God een ‘Drie-eenheid’ noemen is godslastering. God openbaart klaar en duidelijk dat Hij alleen eeuwig leven inherent in Zichzelf heeft, en dat er geen enkele andere god is die eeuwig bestaan heeft. Nog voordat Zijn eigen Zoon geboren werd uit een fysieke vrouw, maakte God dit heel duidelijk.

‘Ik ben de HERE (Hebreeuws – Jahweh, betekent de Eeuwige), en niemand anders, buiten Mij is er geen God (Hebreeuws – Elohim). Ik zal u omgorden, hoewel gij Mij niet kende, opdat men zal weten, vanwaar de zon opkomt tot waar zij ondergaat, dat er buiten Mij niemand is. Ik ben de HERE (Jahweh, de Eeuwige), en er is geen ander.’ (Jesaja 45: 5 - 6)

Want zo zegt de HERE (Jahweh, de Eeuwige), die de hemel geschapen heeft, die God (Elohim) die de aarde geformeerd en haar gemaakt heeft. Hij heeft haar gegrondvest, Hij heeft haar niet geschapen opdat zij woest zou zijn, maar Hij heeft haar geformeerd opdat men erop zou wonen: Ik ben de HERE (Jahweh, de Eeuwige), en niemand anders. (Jesaja 45: 18)

God legt hier, en in nog vele andere Schriftgedeelten, duidelijk uit dat alleen Hij eeuwig leven heeft. Maar in het Romeinse Rijk stond een kerk op die beweerde dat God een ‘Drie-eenheid’ is. Dat is dé definitie van godslastering.

Tijdens het Concilie van Nicea werd de viering van Pasen vastgelegd, nadat het houden van het Pascha verketterd werd. Het Romeinse Rijk adopteerde een religieuze viering die Pasen heet, en die haar oorsprong vindt in een godin uit vele oude culturen.

Het Christendom van het Romeinse Rijk onderwees een vals tijdstip van Christus’ dood, een vals tijdstip van zijn opstanding, erediensten op Zondagochtend, dat Christus zogenaamd aan een kruis stierf, de verdraaiing van zijn naam, het gebruik van die naam voor de zogenaamde viering van zijn geboortedag – een geboortedag die niet in de winter plaatsvond, en nog zoveel meer. Zou je al deze dingen als de definitie van godslastering kunnen bestempelen?

En wat ook al eerder vermeld werd, de religieuze titels met betrekking tot God, waarvan Christus zei dat zij nooit gebruikt mochten worden door religieuze leraren, zijn wel gebruikt door duizenden mensen die zichzelf ministers (dienaren, predikanten) van God noemen.

En de leiders van die kerk en de kerken die uit haar zijn voortgekomen hebben Gods naam gelasterd door zich onterecht titels zoals onder andere Vader, Eerwaarde, Paus, Kardinaal (gekleed in scharlakenrood) toe te eigenen. Haar religieuze leiders hebben zichzelf het recht toegeëigend om mensen van hun zonden vrij te spreken, iets wat alleen de Almachtige God kan doen. Dit kan alleen maar door middel van het offer dat Zijn Zoon gebracht heeft, die met dat doel voor ogen als het Pascha offer zijn bloed op aarde spilde - zodat de zonden van de mensheid door middel van Christus vergeven kunnen worden.

De ultieme vraag die je je bij dit alles zou moeten stellen is ‘Wat is waar en wat is vals?’ Alleen wat vals is kan God en Zijn naam lasteren. Godslastering is het misbruiken van Zijn naam en van Zijn ware woord dat in de Bijbel opgetekend werd. Per definitie is het verdraaien en het foutief vertalen van Gods woord een kwestie van godslastering.

De vrouw op het beest

Wie is dan deze vrouw in Openbaring 17 die op het beest zit? Elke lezer heeft hierover nu genoeg gelezen om hier een eerlijk antwoord op te kunnen geven. Het is nuttig om dit nog een keer te lezen, om dan verder te gaan om nog veel meer te leren over de zevende heropleving die op dit moment vervuld wordt.

‘En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, kwam en sprak met mij en zei tegen mij: Kom, ik zal u het oordeel over de grote hoer laten zien, die aan vele wateren zit. Met haar hebben de koningen van de aarde hoererij bedreven, en de bewoners van de aarde zijn dronken geworden van de wijn van haar hoererij. En in de geest bracht hij mij weg naar een woestijn. En ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, dat vol van godslasterlijke namen was, met zeven koppen en tien hoorns.’ (Openbaring 17: 1 - 3)

Deze vrouw die met Europa geassocieerd wordt, staat symbool voor de religie die in het Romeinse Rijk opgericht werd. Profetisch wordt een kerk symbolisch voorgesteld door een vrouw. Naar Gods eigen Kerk wordt verwezen als een vrouw - zij wordt zelfs beschreven als ‘de moeder van ons allen’. Het was Gods bedoeling dat Zijn volk gevoed en gevormd zou worden door de Kerk. Maar de voorgaande beschrijving van deze vrouw gaat niet over Gods Kerk, maar over een kerk die verantwoordelijk is voor het voeden (vormen) op een godslasterlijke manier – zij maakt mensen dronken met datgene wat zij hen geeft.

‘En de vrouw was bekleed met purper en scharlaken, en getooid met goud, edelgesteente en parels, en zij had een gouden drinkbeker in haar hand, vol van gruwelen en van onreinheid van haar hoererij. En op haar voorhoofd stond een naam geschreven: Geheimenis, het grote Babylon, de moeder van de hoeren en van de gruwelen van de aarde. En ik zag dat de vrouw dronken was van het bloed van de heiligen, en van het bloed van de getuigen van Jozua. En ik was bovenmate verwonderd toen ik haar zag. En de engel zei tegen mij: Waarom verwondert u zich? Ik zal u het geheimenis vertellen van de vrouw en van het beest dat haar draagt, dat de zeven koppen heeft en de tien hoorns.’ (Openbaring 17: 4 - 7)

Als je dus begrijpt wat de voorstelling van een ‘vrouw’ hier betekent, dan kan je makkelijk zien wat God hier profetische met deze symboliek beschrijft. In deze beschrijving van een vrouw die een kerk voorstelt, draagt zij felgekleurde weelderige kleding en bezit zij duidelijk grote rijkdommen die zij graag ten toon spreidt. Zij is een kerk die overal bovenuit torent, zichtbaar voor iedereen. In Europa torent zij overal bovenuit in het centrum van steden en dorpen zodat zij goed zichtbaar zou zijn en door iedereen gezien kan worden, omdat er veel offers en grote rijkdom aan deze bouwwerken besteed werd.

De vrouw wordt afgeschilderd met ‘een gouden drinkbeker in haar hand’, nog zo’n symbool, en een symbool dat effectief gebruikt wordt in haar religieuze praktijken en dat een weerspiegeling is van haar onderricht en haar gebruik van Gods woord - voor godslastering. God gebied zijn mensen om eenmaal per jaar op de Pascha avond een klein beetje wijn te drinken. Zoals eerder gezegd staat dit symbool voor het bloed van Christus dat op de aarde gespild werd voor de vergiffenis van onze zonden, waarmee hij de betekenis van het Pascha vervulde en zodoende stierf als ons Pascha Lam. Zij die tijdens de jaarlijkse Pascha ceremonie zo’n kleine hoeveelheid wijn tot zich nemen, doen dit niet uit een gouden beker of kelk.

Maar in het onderwijs van die grote kerk van het Romeinse Rijk wordt gezegd dat je dit wekelijks kan doen tijdens de zogenaamde ‘Communie’, in het tweede en belangrijkste deel van hun eredienst. Die eredienst wordt de ‘Mis’ genoemd, en in het tweede gedeelte van deze ‘Mis’ vindt de ‘Liturgie van de Eucharistie’ plaats. Tijdens het eucharistische gebed ‘herdenkt deze kerk Jezus Christus en zijn verlossende werk, vooral zijn offer voor de mensheid door zijn kruisiging’.

Wat is dan waar, en wat is vals? Is het de viering van een ‘Communie’ die plaatsvindt tijdens een ceremoniële dienst die de ‘Liturgie van de Eucharistie’ heet, of is het het Pascha dat één keer per jaar gehouden wordt? Vind God dit belangrijk? De waarheid is dat zo’n veranderde viering van wat God en Jozua de Christus gebieden, een gruwel is voor God. God noemt het veranderen van Zijn geboden, vooral als het gaat om gebruiken en praktijken voor de aanbidding van door de mens geconcipieerde godheden, een vorm van overspel en geestelijke hoererij, omdat dit ontrouw aan God en Zijn ware woord weerspiegelt.

Dus, deze vrouw wordt een hoer genoemd - iemand die overspel pleegt – of ook wel iemand die heel losjes omgaat met haar seksuele relaties met anderen (het vermengen van verschillende religies met Gods woord). Als je dit vanuit geestelijk oogpunt bekijkt, vanuit het oogpunt van hoe een relatie met God behoort te zijn, namelijk een relatie van gehoorzaamheid in geest en in waarheid, dan krijgt dit een nog veel diepere betekenis.

Dus naar deze vrouw wordt verwezen als ‘de hoer’ die het beest berijdt, en ook als ‘de moeder aller hoeren’. Met andere woorden, uit haar zijn veel andere hoeren voortgekomen. Wat dat werkelijk betekent zou overduidelijk moeten zijn voor iedereen die de waarheid hierover onder ogen wil zien. Uit die kerk, die in 325 na Christus als officiële staatsreligie van het Romeinse Rijk gevestigd werd, kwamen vele kerken voort. En haar ‘dochters’ adopteerden de meeste van haar valse doctrines.

Zij wordt ook ‘Geheimenis het grote Babylon’ genoemd, omdat haar leerstellingen (woorden) als een mysterie zijn, omdat zij beweren dat hun geldigheid van God komt, terwijl zij niet stroken met Gods woord. Babylon is ook een goede omschrijving omdat dat woord afgeleid is van het woord ‘babel’ wat ‘verwarring’ betekent, en gedefinieerd wordt als ‘iets wat onduidelijk of verwarrend is als gevolg van het vermengen van veel stemmen’. Deze kerk verklaart zelfs dat haar belangrijkste leerstelling - de Drie-eenheid - niet uit de Bijbel komt, maar dat het ‘een mysterie is dat aan de kerk gegeven werd, iets wat niet volledig begrepen kan worden’.

Er wordt om twee redenen naar Babylon gerefereerd. De eerste reden gaat terug naar wat er kort na de zondvloed in de dagen van Noach gebeurde, toen er opnieuw in verschillende steden allerlei valse religies de kop opstaken, onder andere ook in de stad Babel. De bewoners van die stad hadden zich voorgenomen om een toren te bouwen die tot in de hemel zou reiken. Dit streven was vermengd met allerlei valse religieuze ideeën. Corruptie en hoogmoed groeide in zo’n hoog tempo in de geest van de mensen die daar toen woonden, dat God zich genoodzaakt zag om in te grijpen teneinde dat proces van verdere corruptie nogmaals te vertragen.

In die tijd vlak na de zondvloed, spraken alle mensen dezelfde taal. Het middel dat God ging gebruiken om het kwaadaardige streven van de mensheid af te remmen, was door hen verschillende talen te geven om zo verwarring te zaaien onder de mensen. Daar komen dan ook de verschillende talen die we vandaag de dag spreken vandaan. God veranderde van het ene moment op het andere iets in de geest van de mensen, zodat ze ineens een andere taal spraken en verstonden. Toen God dit deed konden verschillende groepen mensen elkaar plotseling niet meer verstaan, zij konden alleen nog maar die mensen verstaan die dezelfde taal konden spreken als zijzelf.

Dat zou hetzelfde zijn als wanneer iedereen de ene dag nog Nederlands spreekt, en plotseling zouden er groepjes zijn die alleen nog maar Frans kunnen spreken, en anderen alleen nog maar Japans, en weer anderen alleen maar Russisch. Zij zouden zich dan ook in verschillende groepen opsplitsen. Het is misschien moeilijk om je zoiets in te beelden, maar dat is precies wat er gebeurde. Voor de mens die het ene moment één bepaalde taal sprak en het volgende moment een totaal andere taal sprak, was het alsof zij nooit een andere taal dan deze nieuwe taal gesproken hadden, en zij hadden geen enkele herinnering of begrip meer van de taal die zij daarvoor altijd gesproken hadden.

De naam van die stad werd bekend als Babel. De naam Babylon, de naam van het eerste profetische wereldrijk, heeft dezelfde betekenis. Het was het eerste profetische koninkrijk dat in Nebukadnezars standbeeld door het hoofd van goud vertegenwoordigd werd.

Babel en Babylon betekenen allebei ‘verwarring’. En die uitdrukking is een synoniem geworden voor de religies en de regeringen van deze wereld. Het zijn systemen die door de mens bedacht zijn en die alleen maar verwarring, beroering, verdeeldheid en oorlogen voortbrengen. Ze zijn het tegenovergestelde van Gods wegen, die eenheid, gemoedsrust en ware vrede voortbrengen.

Je kan een nog veel dieper inzicht putten uit het gebruik van de uitdrukking ‘Geheimenis (mysterie) het grote Babylon’, omdat daar het begin ligt van de vorming van valse religies. Na de zondvloed begonnen in de stad Babel valse religieuze ideeën en praktijken de kop op te steken. Die groeiden uit tot de verering van verschillende valse goden die allen uit dezelfde ideeën voortkwamen, uit de tijd dat iedereen in Babylon nog één en dezelfde taal sprak.

Nadat de mensen verstrooid raakten en zich vervolgens hergroepeerden in verschillende regio’s met mensen die dezelfde taal spraken, verschilden de namen van die godheden vanwege de verschillende spreektalen. Vervolgens begon elke cultuur enigszins verschillend zijn eigen religieuze geloof en praktijken te ontwikkelen. Dat geldt evenzeer voor de aanbidding van zonnegoden, de maan en de planeten alsook vruchtbaarheidsgoden.

De aanbidding van Tammuz, Ishtar, Astarte, Diana, Zeus, Artemis, Ra, Aton, Apollo en nog zoveel meer afgoden is allemaal geworteld in Babylon. Uit alles wat toen in de stad Babylon begon evolueerden alle andere valse religies, en uiteindelijk lagen vele van deze gebruiken en ideeën ook ten grondslag aan de organisatie die zich later in 325 na Christus het ‘Christendom’ ging noemen. Dat was de geboorte van het ‘valse Christendom’, en daarom wordt er ook naar verwezen als ‘Geheimenis (mysterie) het grote Babylon’.

In deze verzen staat ook geschreven dat deze vrouw, deze kerk, ‘dronken is van het bloed van de heiligen’. Het woord ‘heiligen’ is een woord dat de apostelen gebruikten wanneer zij over de leden van Gods Kerk spraken, degenen die getrouw Gods manier van leven volgden. Heiligen zijn niet wat die valse kerk ervan gemaakt heeft.

Diezelfde kerk is verantwoordelijk geweest voor het vervolgen, opsluiten en vermoorden van veel van Gods mensen door alle tijden heen. Het was tenslotte de Romeinse overheid die deze kerk stichtte, dezelfde overheid die Gods Zoon, Jozua de Christus, ter dood veroordeelde en hem aan een paal liet nagelen. Diezelfde regering liet ook Johannes de Doper onthoofden.

Uit de geschriften en tradities die doorheen de tijd doorgegeven werden, gelooft men zelfs dat alle oorspronkelijke apostelen gevangengezet werden (sommigen van hen zelfs meerdere malen) en dat zij allen op één na uiteindelijk ook in opdracht van de Romeinse overheid gedood werden. Er staat geschreven dat Herodes, Jacobus (de broer van Johannes) doodde met het zwaard. En in de archieven kan je terugvinden dat Johannes, de apostel die op het eiland Patmos gevangengezet werd, waarschijnlijk de enige was die niet door de Romeinse overheid gedood werd.

Paulus, de apostel voor de heidense (niet-joodse) wereld, werd geslagen, gestenigd, gevangengezet en voor lange tijd in Rome onder huisarrest geplaatst, voordat hij uiteindelijk gedood werd. En eerlijk gezegd, de mensheid heeft sinds die tijd de boodschap die Gods apostelen en leraren gebracht hebben gehaat, en ten gevolge daarvan zijn ook nog veel andere leiders van Gods Kerk gevangen gezet en/of gedood.

Satan en de Bodemloze Put

Na Johannes’ beschrijving van de vrouw op het beest, vervolgde de engel met te zeggen dat hij hem het mysterie zou vertellen van de vrouw die hij zag en het beest dat haar droeg, dat de zeven hoofden met tien horens had.

‘Het beest dat gij gezien hebt, was en is niet; en het zal opkomen uit de bodemloze put en naar het verderf gaan. En zij die op de aarde wonen, van wie niet vanaf de grondlegging van de wereld de naam geschreven staat in het boek des levens, zullen zich verwonderen als zij het beest zien, dat was en niet is, hoewel het er toch is.’ (Openbaring 17: 8)

Naarmate we verder lezen in dit verhaal, zal het duidelijk worden dat het ‘beest’ Satan voorstelt. Hij is degene die de vrouw draagt (ondersteund, helpt), en hij is degene die macht en kracht aan deze kerk geeft. Hij zit achter alle opeenvolgende heroplevingen van het profetische Europese rijk. Inderdaad, Satan wordt omschreven als een ‘beest’ - enerzijds in de vorm van een grote draak en anderzijds in de vorm van een scharlakenrood beest met zeven hoofden - zijnde de zeven heroplevingen van het Europese rijk. Die heroplevingen zouden zich vanaf haar eerste opkomst onder Justinianus, over een periode van iets meer dan 1.450 jaar voltrekken.

Datgene wat er geschreven staat over het beest dat uit de bodemloze put opkomt, is deels in de vorm van een raadsel geschreven. Zoals reeds eerder gezegd, dit ‘beest’ draagt de ‘vrouw’ - deze Romeinse kerk. En ditzelfde ‘beest’ geeft aan de ‘vrouw’ grotere macht en aanzien. Dit ‘beest’ is Satan, en deze term ‘beest’ beschrijft ook voor een groot deel de rol van de landen waarmee hij specifiek gewerkt heeft om die kerk te ondersteunen en haar tijdens elke heropleving grotere macht en aanzien te geven.

Het doel van elke heroplevingen is oorlog. Die kerk was altijd op de een of andere manier betrokken bij alle heroplevingen tijdens die eerste 1.260 jaar tot aan de tijd van de val van Napoleon. Dat was ook meteen het moment in de tijd dat de macht en invloed van de Katholieke Kerk over het Europese rijk flink begon af te nemen. Dat verval van haar macht en invloed is sinds die tijd doorgegaan, en dat is vandaag de dag nog steeds het geval, en dit leidt tot de eindtijd-vernietiging van dat Christendom dat in 325 na Christus begon.

Het grootste deel van de betrokkenheid van die kerk bij deze heroplevingen en die oorlogen, speelde zich in het geheim achter de schermen af. Desondanks heeft dit alles te maken met de beschrijving van het ‘beest’ dat die kerk ondersteund, want dit ‘beest’ is de werkelijke macht achter die kerk - Satan en de demonische geestenwereld.

Satan is degene die in de Bijbel beschreven wordt als hij die ‘opgesloten zit in de bodemloze put’ en die daarna ‘voor korte tijd losgelaten wordt’. De timing van deze verwijzingen die in de vorm van een raadsel gegeven wordt, is heel specifiek.

Deze ‘bodemloze put’ wordt voor het eerst genoemd in verband met de gebeurtenissen die het gevolg zijn van het schallen van de Vijfde Trompet. In dat specifieke relaas begint er symbolisch rook uit de put te komen op het moment dat er een geestelijke fase van de Vijfde Trompet vervuld wordt (Openbaring 9: 1 - 3). Die fase werd reeds vervuld, en we zullen hierover meer behandelen in het tweede deel van dit hoofdstuk dat gaat over de eindtijd vernietiging die over het oorspronkelijke Christendom – Gods Kerk – kwam. Die vernietiging begon op 17 December 1994. Dit gaat over de grootschalige vervolging die Satan mocht uitoefenen tegen Gods Kerk. Die periode ligt nu achter ons.

Maar de fysieke fase waarin Satan uit de afgrond (bodemloze put) losgelaten wordt, moet nog vervuld worden. Wanneer Satan terug vrijgelaten wordt, wordt dit afgebeeld als dat hij uit de put opstijgt, wat gewoon betekent dat hij zich uit zijn gevangenschap bevrijd ziet, zodat hij tien landen van Europa kan beïnvloeden om hen in een laatste grote oorlog te storten - een totale kernoorlog – Wereld Oorlog III.

God liet Satan toe om de verschillende heroplevingen van het Europese rijk te beïnvloeden. Wanneer een heropleving teneinde liep, werd Satan gewoonweg terug door God ingetoomd en werd hem de macht om te beïnvloeden en tot oorlog aan te zetten ontnomen, tot de tijd dat God hem terug zou toelaten om dit te doen. Het tijdstip dat Satan nogmaals volledig uit die put zal mogen opstijgen, en voor een laatste keer van zijn ketens verlost zal worden, zal het moment zijn waarop God zal toelaten dat tien landen van Europa zich verenigen met het oog op oorlog. Wanneer die tien landen zich volledig als één macht zullen kunnen verenigen, en niet langer het gewicht van de overige landen van de huidige Europese Unie achter zich aan zullen moeten slepen, dan zal de tijd aangebroken zijn die leidt tot een totale grootschalige wereldoorlog - Wereld Oorlog III.

Het is heel belangrijk dat je probeert om het belang te begrijpen van datgene wat nu in de volgende alinea geschreven staat.

Als God niet volledig de timing van al deze gebeurtenissen in handen zou hebben en Satan vrijlaat wanneer Hij dit doet, dan zouden deze landen alsnog in oorlog verwikkeld geraken. Deze wereld stevent ongeacht wat er ook gebeurt rechtstreeks op Wereld Oorlog III af, vanwege het feit dat de mensheid en alle landen ter wereld in hun denken dusdanig corrupt geworden zijn. Indien God niet precies zo zou ingrijpen zoals Hij dit gaat doen (en Hij zal dat doen), dan zou die oorlog alleen maar veel langer duren en veel meer pijn en leed veroorzaken omdat het een dusdanig langgerekt afschuwelijk conflict over de hele wereld zou zijn. God zal dus niet alleen ingrijpen om de mensheid ervan te weerhouden zichzelf te vernietigen, Hij zal deze oorlog ook inkorten om de intensiteit en de duur van het lijden van de mensheid te beperken.

De ‘’bodemloze put’ is een fysieke beschrijving die van twee woorden afgeleid is. Het ene woord heeft de betekenis ‘afgrond’ (ook vertaald als bodemloos), en het andere woord ‘put’ wordt vaak gebruikt om een ‘bassin’ (letterlijk ‘een ondergronds waterreservoir’) te beschrijven.

Het is moeilijk om zaken uit een geestelijk rijk te beschrijven aan de hand van fysieke voorbeelden of fysieke beschrijvingen. Deze plek waar we het over hebben is eigenlijk een speciaal voor de gelegenheid voorbereidde geestelijke toestand die Satans vermogen om zijn volle geestelijke macht uit te oefenen inperkt. Het is een toestand waarin het grootste deel van zijn macht ingeperkt wordt, vooral zijn macht om mensen ten oorlog te leiden. God staat hem namelijk niet toe om dit te doen, tot een specifiek moment in de tijd. Nogmaals, het kan moeilijk zijn om dit soort van zaken te begrijpen, maar God heeft de timing hiervan volledig in handen en gebruikt dit voor Zijn grotere doel om de mensheid zo effectief mogelijk te kunnen verlossen.

Wanneer Satan zich in die ‘afgrond’ (bodemloze put) bevindt is hij niet in staat om zijn volledige macht te gebruiken. Maar hij is dan wel nog steeds in staat om een krachtige geestelijke negatieve invloed uit te oefenen op de mensheid. Er komt echter een tijd helemaal aan het einde van dit tijdperk, vlak voordat het Koninkrijk van God in het Millennium gevestigd wordt, dat Satan verzegeld zal worden in volledige gebondenheid zodat hij gedurende 1.000 jaar GEEN enkel macht meer zal kunnen uitoefenen over de mensheid.

Het tijdstip waarop Satan uit de bodemloze put zal opstijgen en uit zijn toestand van geestelijke beteugeling losgelaten wordt, situeert zich aan het einde van deze zevende en laatste heropleving die reeds in de jaren 1950 vorm begon te krijgen. Deze laatste heropleving wordt vertegenwoordigd door de tien horens. Dit komt een paar verzen later terug ter sprake. Over deze tien horens (tien landen) zal Satan zijn grootste macht kunnen uitoefenen, zodat hij de leiders van deze landen kan beïnvloeden om overeen te komen om samen ten oorlog te trekken. Maar hoe hard Satan ook werkt om deze leiders te beïnvloeden en hen ertoe te verleiden om zijn wil te doen, toch ligt de beslissing om op dergelijke beïnvloeding in te gaan nog steeds in hun eigen handen.

Het beest dat ‘was en niet is’

Dit vers in Openbaring 17 over ‘het beest,’ Satan, dat ‘was en niet is,’ leest echt als een raadsel. De enige manier waarop je dit kan begrijpen, is door te weten dat God Satans macht niet volledig inperkt tijdens deze heroplevingen.

Het beest ‘dat was’ kan verwijzen naar elke periode waarin Satan actief was tijdens één van de heroplevingen van Europa, wanneer hij dus niet in de geestelijke afgrond (bodemloze put) geboden was. Maar dit specifieke vers verwijst naar een heel specifiek moment in de tijd – de laatste keer dat hij niet gebonden was. Dat was de tijd dat hij druk bezig was om Duitsland en Italië op te hitsen, door zijn beïnvloedende macht, die hij rechtstreeks op Hitler en Mussolini uitoefende.

Maar toen Wereld Oorlog II eenmaal voorbij was, werd Satan meteen weer gebonden, en in die huidige toestand van gebondenheid ‘is hij niet’ in staat om zijn volle macht uit te oefenen, omdat die in die in die geestelijke afgrond (bodemloze put) ingeperkt wordt. In die toestand bevindt hij zich nu al bijna 75 jaar.

Dus, zelfs wanneer Satan in geestelijke gevangenschap zat, was hij altijd instaat om zijn invloed en macht aan te wenden om zijn geestelijke mentaliteit uit te zenden om mensen te misleiden, maar kon hij niet zijn grootste macht en invloed aanwenden als ‘de Vernietiger’ in oorlog. Satan heeft vele namen die zijn kwade praktijken benoemen. Eén van zijn namen, die in een Bijbelvers te lezen valt, is ‘Apollyon,’ wat ‘de Vernietiger’ betekent. In dat vers wordt geprofeteerd wat er aan het einde van die periode zal gebeuren. ‘Het beest, dat gij zaagt, was en is niet, en het zal opkomen uit de bodemloze put en het vaart ten verderve.’ (Openbaring 17: 8)

Hier wordt beschreven hoe Satan uit de geestelijke afgrond (bodemloze put) opstijgt, uit zijn plaats van gebondenheid. Dit is de tijd dat hij al zijn invloed zal kunnen aanwenden om het proces te versnellen, dat onvermijdelijk leidt tot een totale Wereld Oorlog III. Er staat geschreven dat wanneer dat voorbij is, hij doorgaat tot op het punt dat hij uiteindelijk ‘ten verderve gaat.’

De uitdrukking ‘ten verderve gaan’ wordt op veel uiteenlopende manieren gebruikt en kan onder andere ‘verloren gaan, vernietiging en dood’ betekenen. In dit vers hebben deze woorden een dubbele betekenis. Zodra Satan losgelaten wordt zal hij namelijk geen tijd verspillen om mensen en landen ertoe te bewegen een totale Wereld Oorlog III te beginnen. Door zijn toedoen zal dit resulteren in grote verwoesting, vernietiging en de dood van honderden miljoenen mensen. Maar het zal ook de laatste keer zijn dat Satan toegestaan wordt om een oorlog te ontketenen die zo’n verschrikkelijke, massale verwoesting veroorzaakt, hoewel hij het later wel nog één keer zal proberen.

Europa zal precies zo op Satans invloed reageren, als hij wil, en zal zodoende in een grote kernoorlog met andere landen verwikkeld raken. Maar hoever zij hierin gaan ligt volledig in hun eigen handen.

Wereld Oorlog III is daadwerkelijk de oorlog die alle oorlogen zal beëindigen. Zodra God een einde maakt aan het zelfbestuur van de mens op aarde, zal Hij nooit meer een oorlog toelaten. Wanneer God eenmaal ingrijpt en een einde maakt aan Wereld Oorlog III zal Hij vervolgens vrede stichten, die tijdens de daaropvolgende 1.000 jaar zal duren. God zal nooit meer een oorlog toestaan. Dat is trouwens een groot deel van ‘het goede nieuws’ (het evangelie) van het Koninkrijk van God. Dat gaat namelijk over de vestiging van Gods regering op aarde en de vrede die daaruit voortkomt.

Wanneer Satan eenmaal die ene laatste grote oorlog aanwakkert, die verschrikkelijke verwoesting zal aanrichten en dood en verderf zal zaaien, zal hij tegelijkertijd ook rechtstreeks afstevenen op zijn eigen ondergang en dood. Wanneer hij zich eenmaal in die laatste oorlog stort, zal hij zelf ook rechtstreeks op zijn eigen ‘verderf’ afstevenen, ook al zal dat pas veel later plaatsvinden.

Nu over ‘Het Beest dat Was en Niet is, hoewel het er Toch is’

Het laatste deel van ditzelfde vers is ook raadselachtig geschreven. Maar het verschilt met wat er in het eerste deel van dit vers geschreven staat. Let op:

‘Het beest dat gij gezien hebt, was en is niet; en het zal opkomen uit de bodemloze put en ten verderve gaan. En zij die op de aarde wonen, van wie niet vanaf de grondlegging van de wereld de naam geschreven staat in het boek des levens, zullen zich verwonderen als zij het beest zien, dat was en niet is, hoewel het er toch is.’ (Openbaring 17: 8)

Je moet eerst begrijpen wie de mensen zijn van wie de namen reeds in het boek des levens geschreven zijn. Dit heeft niets te maken met predestinatie zoals in sommige doctrines geleerd wordt. Zoals eerder al gezegd werd, diegenen van wie de naam in dit ‘boek des levens’ geschreven is zijn die mensen met wie God in de voorbije 6.000 jaar gewerkt heeft die samen met Christus zullen komen om de aarde te regeren. Zij zijn diegenen die voor dat doel geroepen zijn, sinds de grondlegging van de aarde, sinds de mensheid voor het eerst op aarde geplaatst werd.

Zij zijn degenen die bij de wederkomst van Christus tot geestelijk leven opgewekt zullen worden, samengesteld uit geest-essentie, maar in staat om zich in fysieke vorm te manifesteren, net zoals Christus dit deed na zijn opstanding. Van in het begin ‘vanaf de grondlegging van de wereld’, was het Gods plan dat er 144.000 samen met Christus zouden terugkeren bij zijn wederkomst. Zij zijn degenen die tijdens een periode van 6.000 jaar door God ‘gekozen’ werden, die deel uitmaken van de eerste opstanding tot geestelijk leven bij Christus’ wederkomst - diegenen van wie de naam tot op dit moment in de tijd in het ‘boek des leven’ geschreven staat. Velen van hen worden in de Bijbel bij naam genoemd, maar nog veel meer van hen worden niet vernoemd.

De anderen waarvan in dit vers sprake is, ‘zij van wie de naam nog niet geschreven staat in het boek des levens’, zijn degenen die tijdens die millenniumperiode onder de regering van Gods Koninkrijk zullen leven. Zij zullen leven in een tijd waarin zij zullen weten (zien) wat Satan gedurende 6.000 jaar tegen God en de mensheid ondernomen heeft. Zij zullen stomverbaasd zijn en zij zullen weten dat dit wezen en ook de demonische wereld niet langer de mensheid kunnen misleiden en kwetsen.

Iedereen die tijdens het Millennium leeft zal weten dat Satan het ‘beest’ was dat ‘was’ en nu ‘niet is’, omdat hij zich niet langer onder de mensheid kan begeven. Zij zullen ook begrijpen (zien) dat hij nog steeds bestaat - dat hij ‘er toch is’. De mensen die tijdens die 1.000 jaar zullen leven, kennen en geloven de waarheid die in de Bijbel opgetekend staat, dat dit wezen totaal uit het bijzijn van de mensheid verwijderd is, en dat hij wanneer het Millennium voorbij is voor ‘een korte tijd’ vrijgelaten zal worden.

Dit vers is inderdaad heel profetisch over het ‘beest’ - over Satan. Het gaat over de 7de en laatste heropleving. Vervolgens concentreert het zich op de tijd die daarop volgt, wanneer Satan eindelijk in de bodemloze put (de ‘geestelijke afgrond’) opgesloten wordt die verzegeld wordt voor de volgende 1.000 jaar, beginnend vlak na de wederkomst van Christus.

Het einde van het ‘Geheimenis Babylon’

De titel van dit hoofdstuk is ‘Eindtijd Vernietiging Binnen Twee Christendommen’. Dat ene Christendom dat in 325 na Christus opgericht en georganiseerd werd, wordt beschreven als een ‘vrouw zittend op een (scharlakenrood) beest’ met op haar voorhoofd een naam geschreven ‘Geheimenis, het Grote Babylon, Moeder van de Hoeren en van de Gruwelen der Aarde’.

Wanneer Christus samen met zijn geestelijke leger van 144.000 strijders terugkeert, zal God een compleet einde maken aan dit valse Christendom. In Openbaring staat hierover geschreven dat dit de tijd is wanneer zeven engelen de ‘toorn van God’ uit hun schalen over de aarde uitgieten, wat zoveel betekent al ‘het oordeel van God over haar’, waardoor dat systeem volledig verwoest en vernietigd zal worden. Dit gaat over datgene wat aan het begin van dit hoofdstuk geciteerd werd over de vernietiging van dit valse systeem.

‘En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, kwam en sprak met mij en zei tegen mij: Kom, ik zal u het oordeel over de grote hoer laten zien, die aan vele wateren zit. Met haar hebben de koningen van de aarde hoererij bedreven, en de bewoners van de aarde zijn dronken geworden van de wijn van haar hoererij. En in de geest bracht hij mij weg naar een woestijn. En ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, dat vol van godslasterlijke namen was, met zeven koppen en tien hoorns.’ (Openbaring 17: 1 - 3)

Het eindtijd oordeel dat over deze grote hoer geveld wordt resulteert in haar totale vernietiging.

‘En hij (de engel) zei tegen mij: De wateren die gij gezien hebt, waaraan de hoer zit, zijn volken, menigten, naties en talen. En de tien hoorns die gij op het beest zag, die zullen de hoer haten, en haar berooid en naakt maken, en zij zullen haar vlees eten, en haar met vuur verbranden. Want God heeft het in hun hart gegeven om Zijn plan uit te voeren en dit eensgezind te doen en hun koningschap aan het beest te geven, totdat de woorden van God volbracht zijn. En de vrouw die gij gezien hebt, is de grote stad (Babylon), die koninklijke heerschappij voert over de koningen van de aarde.’ (Openbaring 17: 15 - 18)

Dit valse religieuze systeem dat eeuwenlang zo’n grote invloed heeft gehad op machtshebbers en op het leven van de mensen, zal tegen het einde van Wereld Oorlog III beëindigd worden. God zal toestaan dat Satan, het beest, tien landen van Europa ertoe beweegt om zich in een kernoorlog te storten, maar God zal ook het idee in de geest van die leiders planten om zich tegen deze ‘vrouw’ - deze valse kerk - te keren vanwege haar kwade invloed, haar goedkeurende raadgeving voor oorlogsvoering en de catastrofale resultaten die daaruit voortgevloeid zijn omdat zij naar haar geluisterd hebben. Zoals er geschreven staat zullen zij haar op hun beurt naakt strippen en haar tot een woestenij maken, volledig verbrand door vuur - totaal verteerd en vernietigd.

Het volgende hoofdstuk in Openbaring gaat verder met de beschrijving van de totale vernietiging van Babylon. Alles wat er van zal overblijven zullen de boosaardige en onreine geesten zijn; namelijk Satan en het demonische rijk, die dan voor een periode die tot net na het Millennium zal duren in volledige gebondenheid geplaatst zullen worden, waarna zij nog één keer losgelaten zullen worden.

‘Hierna zag ik een andere engel neerdalen uit de hemel. Hij had grote macht, en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid. En hij riep uit met krachtige stem: Zij is gevallen, zij is gevallen, het grote Babylon, en een woonplaats van demonen geworden, een schuilplaats voor allerlei onreine geesten en een schuilplaats voor allerlei onreine en weerzinwekkende vogels (dit gaat over Satan en de demonen die in geestelijke gebondenheid geplaatst worden – dat is alles wat er van Babylon overgebleven is). Want van de wijn van de toorn van haar hoererij hebben alle volken gedronken, en de koningen van de aarde hebben hoererij met haar bedreven, en de kooplieden van de aarde zijn rijk geworden door de kracht van haar losbandig leven.’ (Openbaring 18: 1 - 3)

In deze laatste hoofdstukken van Openbaring wordt duidelijk gemaakt dat dit religieuze systeem van de hoer die het beest berijdt en die de naam ‘Geheimenis Babylon’ draagt, totaal vernietigd wordt.

‘En een sterke engel nam een steen op als een grote molensteen en wierp hem in de zee, zeggende: Zó zal Babylon met geweld geworpen worden, de grote stad, en zij zal nooit meer gevonden worden.’ (Openbaring 18: 21)

Vlak voor het begin van de 1.000-jarige regeringsperiode van Christus samen met de 144.000, zal God dit valse Christendom dat in 325 na Christus de kop opstak vernietigen. En dan zal Christus inderdaad zijn regeringsperiode als Koning der koningen beginnen, wanneer hij Gods heerschappij – het Koninkrijk van God – op aarde begint te vestigen. En dit betekent ook dat Hij Gods Kerk zal vestigen als de enige religieuze organisatie op aarde. Alle andere religieuze systemen zullen uitgeroeid worden, en enkel en alleen de waarheid van God zal overblijven.

EINDTIJD VERNIETIGING OVER HET CHRISTENDOM VAN 31 NA CHRISTUS

In het begin van dit hoofdstuk werd het volgende geschreven: ‘Binnen de Christelijke groepering die in 31 na Christus begon, degene die Gods Kerk wordt genoemd, hebben er al gebeurtenissen van rampzalige omvang plaatsgevonden.’ Die vernietiging begon op 17 December 1994. Maar de wereld was zich totaal niet bewust van de vervulling van deze grote profetische gebeurtenissen omdat zij niet van het bestaan van Gods Kerk op de hoogte waren.

De vervulling van de eerste vijf Zegels van Openbaring gaat over deze apocalyptische gebeurtenissen. Deze gebeurtenissen en het tijdschema dat zij volgen, openbaren een chronologie die lijdt tot aan de tweede komst van Christus – zijn terugkomst als de Messias - de Christus van de gehele mensheid.

Niet alleen was de wereld zich niet bewust van het bestaan van Gods Kerk, maar het traditionele Christendom heeft de mensheid misleid en haar op een dwaalspoor gebracht aangaande de waarheid over de eindtijd. De meesten van hen laten zich niet met dit onderwerp in, en degenen die dit wel doen gebruiken een verkeerde interpretatie van datgene wat God over dit onderwerp te zeggen heeft.

De grootste misvatting over de eindtijd gebeurtenissen betreft datgene wat in Openbaring gezegd wordt over de eerste Vier Zegels van Openbaring. Deze beschrijven catastrofale eindtijd gebeurtenissen aan de hand van de voorstelling van vier ruiters die elk op een paard met een andere kleur rijden en die elk een verschillende eindtijd vernietiging die volgt vertegenwoordigen. En omdat geen enkele van die grote gebeurtenissen die zij verkeerd interpreteren in de wereld plaatsvindt, geloven zij dat Wereld Oorlog III nog veraf moet zijn. Maar de waarheid is dat die oorlog nu op elk moment kan losbarsten, en zij zijn hierop totaal niet voorbereid.

De Vier Ruiters van de Apocalyps

Sommigen zijn de eindtijd gaan zien aan de hand van misleidende verhalen over de Vier Ruiters van de Apocalyps. Als je weet waarom mensen geloven wat zij geloven, dan zal dit je helpen om beter te begrijpen wat werkelijk waar is betreffende de timing en de daadwerkelijke vervulling van deze profetische gebeurtenissen die reeds hebben plaatsgevonden.

Er zijn bepaalde organisaties binnen het traditionele Christendom die wel onderwijs geven over deze vier ruiters. Maar zij geloven dat deze ruiters over grote fysieke verdrukking gaan. En zij geloven ook dat deze grote wereldwijde verdrukking later tot een totale Wereld Oorlog III zal leiden. Nogmaals, dit is niet waar!

Door de eeuwen heen veranderde de betekenis van het woord ‘Apocalyps’. Dat kwam hoofdzakelijk door de verwarring die het traditionele Christendom stichtte door haar vele interpretaties van het Boek Openbaring wat door Johannes geschreven werd. Het woord ‘Apocalyps’ kwam allereerst voor in de Griekse en de Latijnse taal. Johannes gebruikte het Griekse woord ‘apokalyptein’ toen hij het boek Openbaring schreef, omdat dit woord ‘ontdekken, ontsluiten, openbaren’ betekende.

Bijna 300 jaar later, toen de Katholieke Kerk de opdracht gaf om de Bijbel in het Latijn te vertalen, begon men het woord ‘Apocalypsis’ te gebruiken wat toen nog ‘openbaring’ betekende.

Nog veel later tijdens de periode van het Middelengels (1.066 tot late 15de eeuw) betekende dit woord ‘inzicht of visioen’ en zelfs ‘hallucinatie’.

Medio de 18de eeuw, begon men in geschriften over de betekenis van wat er in het Boek Openbaring geschreven staat, aan dit woord ‘Apocalyps’ de profetische betekenis toe te kennen van ‘catastrofale gebeurtenissen’ en het geloof in een nakend einde van de wereld.

Het traditionele Christendom slaat de voorbije paar decennia de plank helemaal mis en overdrijft schromelijk in haar gebruik van dergelijke terminologie. Haar interpretaties van en ideeën rond dit woord geven er betekenissen aan zoals: de totale vernietiging van de wereld, het einde van de wereld, grote catastrofale verdrukking op aarde voor het uitbreken van Wereld Oorlog III, theorieën over een uiteindelijk Armageddon (de laatste totaal vernietigende oorlog van de mensheid), en nog andere onzinnige interpretaties.

En vanwege dit soort van gebrekkige interpretaties hebben de eerste vier Zegels van Openbaring een aantal van deze verdraaide definities overgenomen wanneer er gesproken wordt over de vier verschillende ruiters die in deze Zegels beschreven worden.

De eerste vier Zegels van Openbaring waarin de vier verschillende ruiters worden beschreven, hebben niets te maken met een hedendaagse ‘Apocalyps’ die grote fysieke verwoesting aanricht op aarde. Dergelijke ‘Apocalyptische’ ideeën over het einde van de wereld zijn vals. Alle beweringen en leringen rondom de ‘Vier Ruiters van de Apocalyps’ zijn klinkklare onzin!

De waarheid is dat datgene wat in de eerste vier Zegels geschreven staat gaat over gebeurtenissen die al lang in Gods Kerk hebben plaatsgevonden - profetische gebeurtenissen die het teken zouden zijn van het begin van een specifieke aftelling in deze huidige eindtijd. En terwijl velen zitten te wachten op de openbaring van de gebeurtenissen van deze Vier Ruiters van de Apocalyps, zijn zij er zich niet van bewust dat deze gebeurtenissen al lang hebben plaatsgevonden.

Teneinde te kunnen begrijpen waar deze eerste vier Zegels écht over gaan, is het nodig dat je eerst wat meer leert over Gods Kerk die vandaag nog bestaat – een Kerk die de wereld niet kent. Het is belangrijk om te weten wat God in deze eindtijd door middel van deze Kerk allemaal gedaan heeft.

Gods Eindtijd Kerk

Bijna 70 jaar nu heeft Gods Kerk getracht om mensen te waarschuwen dat we ons nu in de eindtijd bevinden waarover doorheen de Bijbel geprofeteerd wordt. Die waarschuwing gaat over nog één wereldoorlog – een kernoorlog. Het gaat over de profetie dat Europa nog één maal de hoofdrol zal spelen in een grote oorlog. Zoals reeds eerder gezegd werd, deze waarschuwingen van Gods Kerk begonnen vlak na het einde van Wereld Oorlog II gegeven te worden bij monde van Herbert Armstrong.

Gods Kerk heeft nu al meer dan tien jaar haar eindtijd waarschuwingen opgedreven, maar men wil gewoon niet luisteren. Het ligt nu eenmaal in de natuur van de mensheid om alles wat Gods Kerk sinds haar oprichting in 31 na Christus verkondigd heeft, te bespotten en af te wijzen. En als gevolg daarvan zijn de eindtijd gebeurtenissen verborgen gebleven.

Het is moeilijk voor de menselijke geest om te geloven dat er een gezaghebbende bron bestaat die weet wat Gods wil en doel voor de mensheid is. Het is voor gelijk wie moeilijk om te geloven dat Gods ware Kerk door alle eeuwen heen klein gebleven is, terwijl andere organisaties die beweren Christelijk te zijn heel groot geworden zijn. De menselijke natuur is geneigd om te geloven dat hoe groter een kerk is hoe waarschijnlijker het is dat God daardoor werkt.

En het is nog veel moeilijker voor de menselijke geest om te geloven dat het mogelijk zou kunnen zijn dat meer dan twee miljard mensen in het traditionele Christendom misleid zijn. Maar dat is exact wat er eeuwenlang gebeurd is. Dit geldt voor het traditionele Christendom, en dit geldt evenzeer voor de vele andere religies rondom verschillende godheden, waarin miljarden mensen vandaag de dag misleid worden.

Dit boek heeft afdoende bewijs gegeven om aan te tonen wat waar is en wat vals is betreffende vele leerstellingen en doctrines over God en Christus. Je kan Gods Kerk identificeren aan de hand van de waarheid die er onderwezen wordt. Er bestaat geen enkele andere georganiseerde groep op aarde die de waarheid die tot nu toe in dit boek aan bod is gekomen onderwijst.

Maar het dient ook gezegd dat Gods Kerk nog niet alle waarheid heeft. Dat komt omdat God gedurende de voorbije 6.000 jaar geleidelijk aan stapsgewijs geopenbaard heeft wat waar is. Gods Kerk zal pas na de wederkomst van Christus alle waarheid krijgen.

Gods Kerk heeft door de eeuwen heen geworsteld om te overleven, en mettertijd werd zij zwakker en kleiner totdat zij bijna uitstierf. Op dat moment in de jaren 1930 stelde God een apostel aan, Herbert Armstrong, door wie Hij de waarheid in Zijn Kerk begon te herstellen.

In het begin van de jaren 90 na Christus begon God profetieën aan Johannes te geven over de zeven era’s die tot aan de eindtijd in Zijn Kerk zouden bestaan. De vijfde era stond bekend onder de naam ‘Sardis’, en tegen het einde van de jaren 1920 was zij bijna uitgestorven, precies zoals God gezegd had dat het zou gebeuren. En terwijl God de ‘Sardis’ era ten einde bracht, stelde Hij Herbert Armstrong aan om de waarheid in Zijn Kerk te herstellen aan de era die bekend staat als ‘Filadelfia.’

Gods apostel zou niet alleen beginnen met de waarheid in Zijn Kerk te herstellen, maar hij moest ook de opdracht uitvoeren die God hem gegeven had met betrekking tot deze eindtijd. Herbert Armstrong sprak veelvuldig over deze opdracht, omdat God aan hem geopenbaard had dat dit hetgene was dat hij moest vervullen.

‘En dit Evangelie (goede nieuws) van het Koninkrijk zal in heel de wereld gepredikt (verkondigd) worden tot een getuigenis voor alle volken; en dan zal het einde komen.’ (Mattheüs 24: 14)

In dit boek is uitgebreid aan bod gekomen in welke ongelooflijk grote mate Herbert Armstrong het goede nieuws verkondigde over het komende Koninkrijk van God dat over deze wereld zal regeren wanneer Christus eenmaal teruggekeerd zal zijn als Koning der koningen. De massale wereldwijde verspreiding van het tijdschrift ‘De Echte Waarheid’, de wereldwijde radio-uitzendingen en het wekelijkse televisieprogramma ‘De Wereld van Morgen’, alsmede zijn ontmoetingen met talloze wereldleiders maakten allemaal deel uit van de vervulling van die opdracht.

Dit was inderdaad een ‘getuigenis’ aan alle landen ter wereld dat de eindtijd voor de mensheid in aantocht was, en dat Gods Koninkrijk gauw gevestigd zou worden. Maar alle volkeren en landen ter wereld verwierpen datgene wat aan hun verkondigd werd, en dat is dan ook meteen een getuigenis tegen de mensheid van hun weigering om naar God te luisteren. Vervolgens, nadat die opdracht vervuld was tegen de tijd dat hij in Januari van 1986 stierf, begonnen de eindtijd gebeurtenissen zich te voltrekken terwijl de zevende en laatste era van Gods Kerk op het toneel kwam – de Laodicea era.

Tegen het einde van deze era die bekend staat als ‘Laodicea’, begonnen zich grote eindtijd gebeurtenissen in Gods Kerk te voltrekken. Deze gebeurtenissen vervulden de eerst vier Zegels van Openbaring waarnaar in het algemeen verwezen wordt als de ‘Vier Ruiters van de Apocalyps’. Dit alles was heel profetisch met betrekking tot Gods Kerk, en niet met betrekking tot fysieke eindtijd gebeurtenissen die deze wereld zouden overkomen.

Profetische timing van Christus’ Tweede Komst

Tijdens de Filadelfia era van de Kerk gaf God aan Zijn apostel Herbert Armstrong een heel specifieke profetische sleutel met betrekking tot de eerste vier Zegels van Openbaring. Hij kreeg te zien dat de ‘Olijfberg profetieën’ in Mattheüs 24 de sleutel bevatten tot het begrijpen van de vier Zegels, maar hij zag niet dat deze niet over fysieke eindtijd gebeurtenissen gingen.

Christus gaf de ‘Olijfberg profetieën’ aan zijn discipelen op de Olijfberg, op de laatste dag van zijn leven, op het Pascha van 31 na Christus.

Hoewel deze sleutel aan Herbert Armstrong gegeven werd, toch openbaarde God de volle betekenis van deze profetieën niet aan hem, noch werd hem het vermogen gegeven om die ‘sleutel’ te gebruiken omdat de tijd om deze Zegels te openen nog niet aangebroken was. Hij kreeg niet het inzicht dat dit profetisch was en rechtstreeks betrekking had op Gods eigen Kerk, in plaats daarvan geloofde hij foutievelijk dat het Eerst Zegel over de fysieke ‘religieuze’ wereld van het traditionele Christendom ging.

Mattheüs 24 en ook alle andere verslagen van de ‘Olijfberg profetie’ lopen parallel aan het verslag over de Zegels in Openbaring 6. Zelfs Gods eigen Kerk kon pas nadat het Eerste Zegel geopend was deze eerste vier Zegels in een ander licht gaan zien – niet langer als iets dat uitsluitend fysiek vervuld zou worden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de wereld deze zaken altijd beschouwd heeft als een fysieke vervulling van een grote fysieke verdrukking op aarde.

Zoals eerder gezegd, naar deze eerste vier Zegels worden vaak verwezen als de tijd van de ‘Vier Ruiters van de Apocalyps’, omdat zij altijd gezien werden als zijnde ‘apocalyptische’ fysieke verwoestende gebeurtenissen op aarde. Er zal ‘apocalyptische’ vernietiging over deze wereld komen wanneer de gebeurtenissen van de eerste vier Trompetten van het Zevende Zegel beginnen, die leiden tot de vernietiging van de Verenigde Staten. Maar de eerdere Zegels gaan over dramatische vernietiging die in Gods eigen Kerk plaatsvond. Zij waren op geestelijk niveau apocalyptisch.

De nu volgende verzen beschrijven hoe de discipelen samen met Jozua rond de Tempel wandelden, wanneer hij begon te profeteren over Gods Kerk in de eindtijd. Het gesprek ging daarna over in vragen en antwoorden over die tijd.

‘En Jozua ging weg en vertrok uit de tempel; en Zijn discipelen kwamen naar Hem toe om Hem op de gebouwen van de tempel te wijzen. Jozua antwoordde en zei tegen hen: Zien jullie dit alles? Voorwaar, Ik zeg jullie: hier zal niet één steen op de andere steen gelaten worden die niet afgebroken zal worden.’ (Mattheüs 24: 1 - 2)

Al deze zaken die Jozua aan zijn discipelen vertelde werden door hen beschouwd als louter fysieke gebeurtenissen. Dat is de natuurlijke menselijke reactie op het onderwijs van Jozua de Christus. Van nature houdt de mensheid zich uitsluitend bezig met de haar omringende ‘fysieke wereld’. Dat komt omdat de mensheid datgene wat geestelijk is niet kan zien of meten.

Het boek Johannes staat boordevol met zulke voorbeelden. In datzelfde boek, in hoofdstuk 3, sprak Jozua tot Nicodemus, een groot leider van de Joden. Hij kon niet begrijpen waar Jozua het over had wanneer hij sprak over de noodzaak om ‘weder geboren’ te worden uit de geest. Nicodemus vroeg hoe iemand opnieuw geboren kon worden wanneer hij al oud was. Hij besefte dat hij niet terug in de baarmoeder van zijn moeder kon kruipen, om dan opnieuw geboren te worden.

Zelfs het traditionele Christendom koestert een foute interpretatie hiervan. Zij geloven dat opnieuw geboren worden een soort van ‘geestelijke ervaring’ is terwijl je je nog in je fysieke lichaam bevindt. Maar Jozua sprak over een letterlijke verandering die in het menselijke leven moet plaatsvinden. Die verandering maakt deel uit van Gods doel voor de mensheid. De mensheid heeft de mogelijkheid om uit geestelijke essentie als eeuwig levende geestelijke wezens in de God Familie geboren te worden.

In Johannes 4 staat het verhaal van een Samaritaanse vrouw die Jozua ontmoette bij een waterput. Hij legde haar uit dat zij van het water van die bron kon drinken, maar dat zij daarna opnieuw dorst zou krijgen. Vervolgens zei hij haar dat hij haar levend water kon aanbieden, en dat als iemand daar van dronk zij nooit meer dorst zouden hebben. Zij vroeg hem om haar van dat water te geven, zodat zij nooit meer naar de waterput zou moeten terugkomen om drinkwater te putten. Zij begreep niet dat hij niet over fysiek water sprak, maar wel over de mogelijkheid om te kunnen ‘drinken’ van het ‘geestelijke water’ van het Woord van God.

Vervolgens, in Johannes 6, sprak Jozua over de toekomstige symboliek en symbolen van de Pascha ceremonie, die later door Paulus in 1 Corinthiërs 11: 23 uitgelegd werden. Jozua vertelde zijn discipelen dat zij van zijn vlees zouden moeten eten en van zijn bloed zouden moeten drinken. In Johannes 6:66 staat geschreven dat vele van zijn discipelen (niet de twaalf) daarna stopten met hem te volgen, omdat zij gruwelden bij het idee van wat hij gezegd had. De Joden hebben zich altijd aan de wetten van rein en onrein voedsel gehouden. Zij wisten dat het eten van menselijk vlees en het drinken van mensenbloed een flagrante en duidelijke overtreding van Gods wetten was.

Maar Jozua had het niet over een letterlijke fysieke interpretatie. Hij begon zijn discipelen tot meer begrip en inzicht te leiden in alles wat later nog gegeven zou worden over de nieuwe Pascha ceremonie. In die toekomstige ceremonie zou het drinken van een klein beetje wijn dienen als herinnering aan zijn gespilde bloed, en het eten van een klein stukje ongezuurd brood symbool staan voor zij vlees – zijn fysieke leven, geofferd voor de zonden van de mensheid, als het Paschaoffer.

In het boek Johannes staan nog meer verhalen die allemaal fysiek geïnterpreteerd werden, terwijl het de bedoeling was dat zij geestelijk geïnterpreteerd zouden worden. Hetzelfde geldt voor het verhaal van Jozua de Christus die met zijn discipelen praatte over de stenen van de tempel waarvan niet één steen op de andere zou blijven. Dit verhaal was niet bedoeld om fysiek geïnterpreteerd te worden, maar wel geestelijk. En hoewel de fysieke tempel later, tijdens de eerste Kerk era Efeze in 70 na Christus door de Romeinen verwoest werd, toch verwees Christus niet naar dat voorval. Deze profetie ging over de Kerk in de toekomst – in de eindtijd.

‘Zo zijt gij dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God (een geestelijke tempel), gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, waarvan Jozua Christus Zelf de hoeksteen is, en op wie het hele gebouw, goed samengevoegd, verrijst tot een heilige tempel in de Heere; op wie ook gij mede gebouwd wordt tot een woning van God, in de Geest.’ (Efeziërs 2: 19 - 22)

Paulus legde hier uit dat diegenen die door God in zijn Kerk geroepen worden, beschreven worden als deel uitmakende van een geestelijke tempel – een heilige tempel in de Heere. De apostel Petrus beschrijft dit op eenzelfde manier.

‘En kom naar Hem toe als naar een levende steen, die wel door de mensen verworpen is, maar bij God uitverkoren en kostbaar, dan wordt gij ook zelf, als levende stenen, gebouwd tot een geestelijk huis, tot een heilig priesterschap, om geestelijke offers te brengen, die God welgevallig zijn door Jozua Christus.’ (1 Petrus 2: 4 - 5)

Leden van Gods Kerk worden beschreven als zijnde ‘levende stenen’ (geestelijk) die opgebouwd worden tot een geestelijk huis. Dat geestelijke huis is de tempel van God.

In deze ‘Olijfberg profetie’, waarin Christus uitlegt dat de stenen van de tempel afgebroken zouden worden, sprak hij over een toekomstige tijd voor de Kerk. Hij sprak op dezelfde manier toen hij tegen de Joden zei: ‘Breek deze tempel af, en in drie dagen zal ik hem laten herrijzen’. Bij die gelegenheid sprak hij over zichzelf en voorspelde hij zijn dood en zijn herrijzenis die zou plaatsvinden nadat hij zich drie dagen en drie nachten dood in de graftombe bevonden zou hebben.

Nadat Christus aan de discipelen verteld had dat er in de tempel niet één steen op de andere zou blijven liggen, wilden zij meer weten over wat hij hen vertelde.

‘Toen Hij op de Olijfberg zat, gingen de discipelen naar Hem toe toen zij alleen waren, en zeiden: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen gebeuren? En wat is het teken van Uw komst en van de voleinding van de wereld (Grieks – tijdperk)?’ (Mattheüs 24: 3)

Zie je duidelijk de context van deze profetie? Het gaat niet alleen om de Kerk, maar hier wordt ook duidelijk gemaakt wanneer deze gebeurtenissen zouden plaatsvinden. De discipelen vroegen Jozua naar de timing van de gebeurtenissen die te maken hebben met het afbreken van de stenen van de tempel. Uit hun vraag blijkt duidelijk dat zij wisten dat hij sprak over de tijd van zijn komst (in zijn Koninkrijk) aan het einde der tijden. Deze profetie gaat over de dingen die de Kerk in de eindtijd zouden overkomen, vlak voor de wederkomst van Jozua de Christus die dan het Koninkrijk van God op aarde zal vestiging.

Uit latere verslagen komt duidelijk naar voren dat de discipelen graag wilden weten wanneer het Koninkrijk van God gevestigd zou worden, maar zij hadden er geen idee van dat dit niet tijdens hun leven zou gebeuren. In plaats daarvan geloofden zij dat dit snel zou gaan gebeuren. Op dat moment begrepen zij nog steeds een aantal dingen niet die hij hen verteld had over het feit dat hij gedood ging worden. Ditzelfde verslag staat in het boek Markus net iets anders verwoord.

‘Zeg ons, wanneer zullen deze dingen gebeuren? En wat is het teken wanneer al deze dingen in vervulling zullen gaan?’ (Markus 13: 4)

Jozua vertelde zijn discipelen over de timing van zijn uiteindelijke komst als Koning der koningen in het Koninkrijk van God, en over het teken dat tot aan die tijd zou leiden. Het teken dat hij zou geven zou betrekking hebben op de Kerk – gebeurtenissen en tekens die zich in de Kerk van God zouden voordoen – niet tekens die in de wereld zouden gebeuren, wat uit het volgende vers duidelijk zou moeten blijken.

‘En dit Evangelie (goede nieuws) van het Koninkrijk zal in heel de wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken; en dan zal het einde komen.’ (Mattheüs 24: 14)

In deze verslagen begon Christus meer aan hen te openbaren over alles wat in de loop der tijden in Gods Kerk vervuld zou worden. Vervolgens richtte hij zijn aandacht op de gebeurtenissen die rechtstreek tot de eindtijd zouden leiden. Daarbij openbaarde hij een heel specifieke gebeurtenis. De vervulling van deze gebeurtenis zou plaatsvinden nadat de opdracht die God aan Zijn apostel Herbert Armstrong gegeven had voltooid was. Dit werd volbracht door het enorme werk dat hij deed, waardoor het evangelie door middel van tijdschriften, radio en televisie wereldwijd verspreid werd, en ook rechtstreeks aan wereldleiders. Inderdaad, het evangelie van het koninkrijk werd in de hele wereld verkondigd, en nadat dat voltooid was zei Christus dat ‘het einde zou komen.’

Uiteindelijk kwam na de dood van Herbert Armstrong de laatste era van de Kerk, genaamd Laodicea, op het toneel. In de ‘Olijfberg profetie’ wordt nog meer gezegd over het teken bij uitstek van Christus’ komst, en dit gebeurde precies zoals hij gezegd had dat het zou komen te gebeuren. De discipelen vroegen hem wat dat teken van zijn komst zou zijn, en hij antwoordde hen precies wat dat teken zou zijn - wanneer de eindtijd aftelling zou beginnen. Nadat Christus de woorden gesproken had ‘en dan zal het einde komen’, ging hij verder met te laten zien wat het begin van die eindtijd gebeurtenissen zou openbaren die tot aan zijn tweede komst zouden leiden

‘Wanneer gij dan de gruwel van de verwoesting, waarover gesproken is door de profeet Daniël, zult zien staan op de heilige plaats (laat hij die het leest, daarop letten!) laten dan zij die in Judea zijn, vluchten naar de bergen.’ (Mattheüs 24: 15 - 16)

Christus openbaarde wat er op een geestelijk niveau zou komen te gebeuren, door middel van de analogie met wat er vroeger in de fysieke tempel gebeurd was aangaande een gruwel waarmee zij allen bekend waren. Dat was de gebeurtenis die bekend stond als de ‘gruwel der verwoesting’ die in 168 voor Christus plaatsvond toen Antiochus IV Epiphanes de tempel ontheiligde door een standbeeld van Zeus in de tempel op te richten en er op het altaar een varken voor te laten offeren.

Dit verslag in Daniel had een tweeledige profetische vervulling. De eerste vervulling was een fysieke vervulling in 168 voor Christus, maar Christus legde uit dat er ook nog een geestelijke vervulling zou volgen. Die geestelijke vervulling zou tot stand komen wanneer er zich een ‘gruwel der verwoesting’ in Gods Kerk zou voordoen – in de geestelijke tempel.

Deze gebeurtenis zou zo vernietigend zijn voor Gods eigen volk (hier aangeduid als Juda – geestelijk Juda – de Kerk) dat zij gewaarschuwd werden dat zij dan de bergen in moesten vluchten. We zullen hier nog meer uitleg over geven, maar het gaat over een tijd waarin de Kerk verstrooid zou raken. Profetisch wordt het woord ‘bergen’ gebruikt als symbool voor regeringen. Dit gaat over een tijd van verstrooiing van Gods eigen Kerk, waarbij zelfs het georganiseerde bestuur van de Kerk (binnen de ministry) zelf verstrooid zou raken.

Er zijn veel groeperingen die naar deze profetieën over het teken voor de komst van Christus kijken, en geloven dat deze ‘gruwel der verwoesting’ iets is wat in Jeruzalem in het tempelberg gebied moet gebeuren. Sommigen geloven dat deze verzen vervuld kunnen worden als spoedig na het begin van de bouw van een nieuwe tempel deze ontheiligd wordt, zelfs als er op die locatie slechts een paar stenen geleverd en opgebouwd zouden worden. Sommigen geloven zelfs dat deze verzen vervuld kunnen worden wanneer er slechts een altaar op die locatie geplaatst wordt zodat daarop opnieuw een varken geofferd kan worden. Zulke ideeën zij te belachelijk en vergezocht om als realistische mogelijkheden te worden beschouwd.

De ‘Olijfberg profetie’ bevat inderdaad de sleutel waardoor je kan begrijpen dat de eerste vier Zegels van Openbaring over Gods eigen Kerk gaan, en over wat er zou gebeuren wanneer er zich eenmaal een ‘geestelijke gruwel der verwoesting’ in de Kerk zou voordoen – in de geestelijke tempel van God. De vervulling van deze Zegels gaat niet over een fysieke verdrukking die over de wereld zou komen, maar wel over een geestelijke verdrukking die over Gods Kerk zou komen.

Inderdaad, Gods woord openbaart dat er in de eindtijd grote vernietiging zou komen binnen de twee verschillende Christendommen. Wanneer dus de tijd gekomen zal zijn om Wereld Oorlog III te beëindigen, zullen zoals gezegd de instellingen van het traditionele Christendom dat haar georganiseerde begin kende in 325 na Christus volledig vernietigd beginnen te worden.

Daarenboven wordt in Gods woord ook geopenbaard dat Zijn eigen Kerk grote vernietiging zou ondergaan. Christus voorspelde hierover in de Olijfberg profetieën dat dit in de eindtijd zou komen te gebeuren in aanloop naar zijn wederkomst om Gods Koninkrijk te vestigen. Als je de ware betekenis kent van datgene wat bekend is komen te staan als de ‘Vier Ruiters van de Apocalyps’, wat op zich gaat over de gebeurtenissen van de eerst vier Zegels van Openbaring, dan openbaart dit een daadwerkelijke tijdlijn die tot aan Wereld Oorlog III en de tweede komst van Christus leidt.

Hoofdstuk 6

GODS KERK IN DE EINDTIJD

De reis die de mensen in Gods Kerk sinds 31 na Christus hebben afgelegd is een zware tocht geweest vol gevaar en vervolging. De leden van Gods Kerk hebben over het algemeen veel bespotting, kwaadsprekerij en haat moeten ondergaan. In de loop van haar geschiedenis zijn er mensen geweest die vanwege hun geloof gestenigd, geslagen, gemarteld, gevangen gezet en gedood zijn.

En toch heeft de Kerk in deze eindtijd een nog veel grotere vernietiging ondergaan die ver voorbijgaat aan alles wat er sinds haar begin in 31 na Christus gebeurd is. Het was namelijk een geestelijke vernietiging – wat veel erger is dan welke fysieke vernietiging dan ook.

Christus profeteerde over deze vernietiging op de laatste nacht van zijn fysieke leven, voordat hij de volgende namiddag gedood werd teneinde het Pascha offer voor de hele mensheid te kunnen worden. Paulus ontving een paar decennia na Christus’ dood bijkomende informatie over die vernietiging die zou komen te gebeuren als gevolg van een eindtijd Apostase.

En nog later gaf God nog veel meer bijkomende informatie hierover aan de apostel Johannes in het Bijbelboek Openbaring. Die vernietiging die over Gods Kerk zou komen, zou dienen om een aftelling te openbaren naar de gebeurtenissen die tot aan Wereld Oorlog III en de tweede komst van Christus zouden leiden.

Gods stond toe dat die vernietiging in deze eindtijd over zijn eigen Kerk kwam. Want dit zou dienen als een deel van Zijn plan van redding (behoud) voor de gehele mensheid. Datgene wat de Kerk heeft doorgemaakt door de vernietiging van de eerste vier Zegels, zal uiteindelijk het grootse resultaat ooit voortbrengen voor de redding (het behoud) van de mensheid.

De Apostase en de Gruwel der Verwoesting

Nog vele jaren nadat de Kerk in 31 na Christus begon, bleven Gods mensen, en ook Zijn apostelen, uitkijken naar de wederkomst van Christus en de vestiging van Gods Koninkrijk op aarde. Zij wisten niet dat Christus pas meer dan 1.900 jaar later zou terugkeren.

De profetie die Christus aan Paulus gaf betrof tekens die in Gods eigen Kerk zouden plaatsvinden die enkel en alleen door Zijn mensen herkend zouden kunnen worden. Deze tekens, die door de wereld niet gezien konden worden, openbaren wanneer de aftelling naar Wereld Oorlog III en de wederkomst van Christus zou beginnen.

‘En wij vragen u dringend, broeders, met betrekking tot de komst van onze Heer Jozua de Christus en onze vereniging met Hem, dat gij niet snel aan het wankelen wordt gebracht of verschrikt, niet door een uiting van de geest, niet door een woord, en ook niet door een brief die van ons afkomstig zou zijn, alsof de dag van Christus al aangebroken zou zijn. Laat niemand u op enigerlei wijze misleiden. Want die dag komt niet, tenzij eerst de afval (Grieks – apostasia) gekomen is en de mens der wetteloosheid, de zoon des verderfs, geopenbaard is.’ (2 Thessalonicenzen 2: 1 - 3)

De context van deze profetie van Paulus is heel duidelijk, omdat hij er vier maal specifiek naar verwijst in de timing van de vervulling ervan. Let op de vier volgende zinnen: 1. ‘de komst van onze Heer Jozua de Christus’ 2. ‘onze vereniging met Hem’ (de vereniging van de Kerk – de 144.000 – bij de komst van Christus) 3. ‘alsof de dag van Christus al aangebroken zou zijn’ 4. ‘Want die dag komt niet, tenzij’. Deze profetie die door Paulus gegeven werd, maakt duidelijk dat datgene wat hij hen gaat vertellen gaat over wat zij allen wilden weten. Wanneer keert Christus terug?

Paulus legt hier aan de Kerk uit dat er eerst een aantal heel specifieke gebeurtenissen in Gods Kerk moeten plaatsvinden, voor de wederkomst van Jozua de Christus – voordat het Koninkrijk van God gevestigd kan worden (de tijd van ‘onze vereniging met hem’).

Deze waarschuwing aan de Kerk is dezelfde waarschuwing die Jozua de Christus in de ‘Olijfberg profetie’ gaf betreffende de timing van zijn komst en de vervulling van de eindtijd gebeurtenissen.

‘En Jozua antwoordde en zei tegen hen: Pas op dat niemand u misleidt. Want velen zullen komen onder mijn naam en zeggen: Ik ben de Christus; en zij zullen velen misleiden.’ (Mattheüs 24: 4 - 5)

Nogmaals, dit gaat over de Kerk en niet over de wereld. De wereld is altijd al misleid geweest wat betreft de waarheid over God, omdat het nog niet Zijn doel is geweest om Zijn wil en doel aan de wereld te openbaren. Tot aan de tijd van Christus openbaarde God Zijn waarheid slechts aan enkelingen, en daarna alleen aan de Kerk.

De enigen die misleid kunnen worden zij diegenen aan wie God Zijn waarheid gegeven heeft. Deze waarschuwing werd aan Gods Kerk gegeven opdat zij niet misleid zouden worden en de waarheid zouden verliezen.

Christus gaf een duidelijke waarschuwing dat een deel van het teken van zijn komst was dat velen ten tonele zouden verschijnen die zouden proberen de Kerk te misleiden. Wie kan er in naam van Jozua de Christus tot de Kerk komen? Alleen de ministry van de Kerk! Jozua zei dat er velen in zijn naam zouden komen, die zouden proberen om de Kerk te misleiden.

Voordat Jozua aan de paal gedood werd, geloofden velen die hem volgden dat hij de Messias (de Christus) was die door God gezonden was om de teugels van het bewind van de Romeinen over te nemen. Voor zijn dood wilden zij van hem weten wanneer hij dit ging doen. En ook na zijn dood en opstanding wilden zij dit nog steeds weten. Zij begrepen niet dat hij toen in die tijd gekomen was om de rol van het Pascha offer voor de gehele mensheid te vervullen, en dat Gods Koninkrijk pas 2.000 jaar later aan het einde van dit tijdperk gevestigd zou worden.

Paulus gaf deze profetie over een Apostase aan de Kerk. En dat riep veel vraagtekens op. Hoe kon er een Apostase of een ‘afvalligheid van de waarheid’ in Gods Kerk plaatsvinden? Hoe kon het zijn dat Gods mensen zo misleid zou worden dat er een gebeurtenis van zo’n omvang als een ‘Apostase’ in Gods eigen Kerk zou kunnen plaatsvinden? Paulus gaat in deze profetie verder met een overzicht te geven van het soort van gebeurtenissen die zich zouden voordoen teneinde dit alles te vervullen.

Paulus verklaarde dat het eerste dat zou plaatsvinden voordat Christus zou terugkeren die Apostase zou zijn. Dit woord afgeleid van het Griekse woord ‘apostasia’ wordt op verschillende uiteenlopende manieren vertaald. Enkele voorbeelden hiervan zijn: een afvalligheid, een Grote Apostase, een rebellie, een opstand. Dit zijn allemaal correcte definities voor de betekenis van dat Griekse woord.

Ten tweede verklaarde hij dat de ‘mens der wetteloosheid’ de ‘zoon des verderfs’ geopenbaard moest worden. Er is slechts één andere persoon waarnaar ooit in de Bijbel verwezen wordt als de ‘zoon des verderfs’. Dat was Judas Iskariot. Hij was één van de oorspronkelijke twaalf discipelen, degene die Jozua de Christus voor dertig zilverstukken verraadde.

Lang voor de schepping van de mensheid vond de eerste Apostase plaats. Deze vond plaats in het engelenrijk toen de aartsengel Lucifer verraad pleegde tegen God en éénderde van de engelen in een opstand tegen Hem leidde. Die aartsengel kwam bekend te staan als Satan. Hij was inderdaad de eerste ‘zoon des verderfs’, want in het engelenrijk worden de engelen ook als ‘zonen Gods’ aangeduid, omdat Hij hen ook geschapen heeft. Satan was ook de eerste ‘zoon der wetteloosheid’ – de allereerste in Gods schepping die zondigde – de oorspronkelijke aanstichter tot zonde.

Paulus’ profetie beschrijft dus een ongelooflijk afgrijselijke daad, waaraan één enkele persoon zich in Gods eigen Kerk schuldig zou maken. Maar Paulus zegt nog meer over wat deze ‘mens der wetteloosheid’ zou doen.

‘Laat niemand u op enigerlei wijze misleiden. Want die dag komt niet, tenzij eerst de afval (Grieks – apostasia) gekomen is en de mens der wetteloosheid, de zoon des verderfs, geopenbaard is, de tegenstander, die zich ook verheft boven al wat God genoemd of als God vereerd wordt, zodat hij als God in de tempel van God gaat zitten en zichzelf als God voordoet (’voordoen’ betekent in het Grieks ‘zich vertonen als, tentoonspreiden, openbaren’). (2 Thessalonicenzen 2: 3 - 4)

Als je weet dat deze profetie over Gods Kerk gaat, dan is het duidelijk dat er dus een zeer vooraanstaand figuur in de Kerk zou opstaan, die in staat zou zijn om grote invloed op anderen in de Kerk uit te oefenen. Deze waarschuwing werd gegeven zodat men beducht zou zijn voor iedere persoon die zou trachten de Kerk te misleiden – om hen weg te leiden van de waarheid die God aan hen geopenbaard had.

In deze verzen staat geschreven dat deze man zich boven God zou verheffen. Dat is exact wat Satan in het engelenrijk deed. Hij wilde macht en de invloed over de andere engelen hebben. Hij geloofde dat zijn ideeën en wegen beter waren dan die van God, en dus keerde hij zich tegen God en begon hij tegen Gods wegen tegen te werken om zijn eigen wegen te vestigen.

Satans naam betekent letterlijk ‘tegenstander’, wat betekent dat hij tegen God was en Gods plan en doel tegenwerkte. De ‘mens der wetteloosheid, de ‘zoon des verderfs’ zou op gelijkaardige wijze in Gods Kerk opstaan, en verraad plegen tegen God en Christus. Hij zou een tegenstander worden – hij zou zich tegen God en Christus keren en Hen tegenwerken.

Een deel van deze profetie van Paulus was heel goed gekend in de vroege Kerk, en zij geloofden dat er dus iemand uit hun midden zou opstaan die zou pogen om velen van hen te misleiden. Zij geloofden dat er een grote afvalligheid in de Kerk zou plaatsvinden voordat Christus zou terugkeren.

Bijna 1.900 jaar later, toen Herbert Armstrong als apostel werd aangesteld, begon de Kerk opnieuw te geloven dat er een grote afvalligheid in de Kerk zou plaatsvinden voordat Christus zou terugkeren. Maar niemand had er ook maar enig idee van dat datgene wat er zou gebeuren zo grootschalig en zo vernietigend zou zijn als het was.

Bovendien zagen en begrepen zij ook niet het feit dat deze ‘mens der wetteloosheid’ (de ‘zoon des verderfs’) uit de leiding van binnen de Kerk zelf zou voortkomen. Men geloofde slechts dat er een grote afvalligheid zou plaatsvinden voordat Christus uiteindelijk zou terugkeren, en mettertijd begonnen velen te geloven dat deze grote misleiding van buiten de Kerk zou komen – uit de wereld van het traditionele Christendom.

De apostel Johannes vermeldde deze ‘mens der wetteloosheid’ ook in latere geschriften waarbij hij hem de ‘Antichrist’ noemde. Maar Johannes onderwees ook dat er effectief al veel ‘antichristen’ binnen Gods Kerk aan het werk waren. Maar zij begrepen dat dé ‘Antichrist’ nog moest komen.

Tegen de tijd dat Johannes deze dingen schreef, tientallen jaren na Paulus’ waarschuwing voor de ‘Antichrist’, waren er al bepaalde personen en ministers in de Kerk die opstandig waren en zich tegen Christus gekeerd hadden (anti-Christ geworden waren), maar zij waren niet dé ‘Antichrist’ waar Paulus over sprak.

Het gebruik van deze omschrijving als ‘mens der wetteloosheid’ en ‘zoon des verderfs’ maakt duidelijk dat deze persoon iemand zou zijn die verraad zou plegen tegen God en Zijn Zoon Jozua. Zijn zonde en zijn verraad zouden zo afgrijselijk zijn, dat dit omschreven wordt als dat hij zichzelf ‘voordoet’ of ‘vertoont’ als zijnde God. Die uitdrukking betekent dat het hier gaat om iemand die de mogelijkheid had om grote invloed uit te oefenen om (zoals in afgoderij) zijn eigen wegen en leringen boven het onderricht dat God aan de Kerk gegeven had te verheffen.

Deze gebeurtenis is exact wat er uiteindelijk in de laatste era van de Kerk – Laodicea –gebeurde. De vervulling van deze profetie over een Apostase in de Kerk, zou dé gebeurtenis zijn die het begin van de aftelling naar de komst van Christus zou aangeven – dat zijn wederkomst nu op handen was.

Tijdens die laatste era van de Kerk, veroorzaakte het verraad van de ‘zoon des verderfs’ die zich tegen God en Christus keerde, de ‘Apostase’ die in Gods Kerk om zich heen greep. Zijn daden vormden de geestelijke vervulling van de ‘Gruwel der Verwoesting’ waarover Christus in de ‘Olijfberg profetie’ sprak. De eerste ‘gruwel’ ging over grote verwoesting en ontheiliging van de fysieke tempel van God door Antiochus IV Epiphanes in 168 v.Chr. De tweede ‘gruwel’ ging over grote verwoesting en ontheiliging van de geestelijke tempel – de Kerk van God – toen de ‘Apostase’ eenmaal plaatsvond.

De opkomst van de ‘Mens de Wetteloosheid’

Tijdens de zesde Kerk-era Filadelfia stelde God Herbert Armstrong aan als Zijn apostel. Zijn opdracht was om datgene te vervullen wat Christus gezegd had dat er vlak voor het begin van de eindtijd zou gebeuren. Die opdracht was om het goede nieuws van het komende Koninkrijk van God aan de hele wereld te verkondigen; en dat deed hij.

Toen Herbert Armstrong de leeftijd van 80 jaar bereikte begon zijn gezondheid slechter te worden, en daarop begon de typische fysieke menselijke natuur zijn kop op te steken onder sommigen van de ministry in het hoofdkwartier van de Kerk. Er waren ministers die zich vervuld van eigendunk hoog boven anderen verheven voelden, die macht en autoriteit genoten over verschillende werkingen en gemeenten van de Kerk. Zij zagen Herbert Armstrong als oud en verzwakt en begonnen om zich heen te kijken wie hem zou kunnen vervangen. Hier waren verschillende evangelisten, die de hoogste posities in de ministry bekleedden, en zelfs zijn eigen zoon Garner Ted Armstrong, bij betrokken.

Vanaf het midden tot aan het einde van de jaren 70 begon er een verkeerde geest binnen te dringen in het leven van veel te veel ministers, waardoor zij begonnen te ijveren voor hogere posities, meer macht en erkenning en voor het veranderen van de doctrines van de Kerk. Dat was het begin van datgene waar Christus ernstige profetische waarschuwing over gegeven had betreffende de ministry in de eindtijd. Hij zei: ‘velen zullen komen in mijn naam, en zij zullen velen misleiden’. Dit is iets wat alleen maar in Gods Kerk kon gebeuren en het moest vanuit de ministry komen, omdat zij de enigen zijn die met gezag in naam van Christus kunnen optreden. Dit ging niet over een misleiding in de wereld van diegenen die al misleid zijn.

Een aantal van deze ministers, waaronder ook evangelisten, moesten uit hun ambt ontheven en uit de Kerk gezet worden, omdat zij zich toen al tegen de waarheden die God en Christus aan Herbert Armstrong gegeven hadden begonnen te keren. Dit was de opkomst van vele ‘anti-christenen’, maar nog niet van dé Antichrist. Gedurende die periode van onrust en beroering volgden vele duizenden mensen een aantal van deze ministers Gods Kerk en verlieten Gods Kerk.

Tijdens het laatste decennium van zijn leven kreeg Herbert Armstrong te maken met veel conflicten die binnen de Kerk de kop opstaken en vooral vanuit de ministry kwamen. Niet alleen kwamen deze conflicten voort uit de ministry, maar de allerergsten daarvan waren afkomstig van diegenen die rechtstreeks in autoriteit onder hem stonden. Dit waren diegenen die in de loop der jaren tot evangelist geordineerd waren, de meeste van hen studenten die persoonlijk door hem onderwezen waren toen Ambassador College (een College van de Kerk) pas opgericht was.

Er begon een onderhuidse machtsstrijd in de Kerk naarmate het steeds duidelijker werd dat Herbert Armstrong hoogstwaarschijnlijk nog voor de wederkomst van Christus zou sterven, en dat er dus iemand zijn plaats zou innemen als degene die dan Gods Kerk zou leiden. Het is haast onvoorstelbaar dat zoiets in Gods eigen Kerk zou kunnen gebeuren. Maar dit openbaart de geestelijke toestand waartoe velen in de Kerk begonnen te vervallen – de geest van Laodicea, wat per definitie een ‘lauwe’ geest was die noch heet, noch koud was voor Gods manier van leven.

Het kwam uiteindelijk zover dat Herbert Armstrong het gevoel had dat hij de Kerk niet volledig aan één van de geordineerde evangelisten met een lange staat van dienst kon toevertrouwen, laat staan dat hij hen een aantal van de belangrijkste posities binnen de Kerkorganisatie kon toevertrouwen. Op een gegeven moment bracht hij zelfs een minister van buiten het hoofdkwartier naar de Kerk in Pasadena in Californië, waar de organisatie van de Wereldwijde Kerk van God gevestigd was. Die man was Leroy Neff, de ‘pastor’ (plaatselijke verantwoordelijke minister) van de Kerk in Houston, Texas. Deze man had zichzelf bewezen als een loyale minister en was volledig betrouwbaar, en daarom werd hij door Herbert Armstrong als Penningmeester van de Kerk aangesteld, omdat hij het gevoel had dat hij deze taak aan geen enkele van de evangelisten kon toevertrouwen.

Zelfs toen het zover gekomen was dat Herbert Armstrong geloofde dat zijn einde naderde, had hij niet het gevoel dat hij zijn verantwoordelijkheden kon doorgeven aan één van de evangelisten, die onder hem de hoogste rang binnen het bestuur van de Kerk hadden. In plaats daarvan begon hij steeds grotere verantwoordelijkheden te geven aan een man die al lange tijd als elder in de plaatselijke gemeente gediend had.

Eind jaren 70 werd deze mans staat van dienst opgemerkt door Herbert Armstrong, en hij werd later als evangelist geordineerd en in het bestuur van de Kerk aangesteld. Die evangelist was Joseph Tkach sr., en hij werd door Herbert Armstrong aangesteld over de hele ministry van de Kerk wereldwijd, omdat hij nog steeds geloofde dat hij die taak aan geen van de oudgediende evangelisten kon toevertrouwen.

God begon Satan toe te staan om binnen het hoofdkwartier zelf wantrouwen, argwaan, jaloezie, machtswellust en zelfs doctrinaire verdeeldheid te zaaien. God greep niet in om dit tegen te houden, maar Hij stond toe dat bepaalde mensen de weg bleven kiezen die zij wilden volgen, ook als dat de verkeerde weg was. De Kerk begon geestelijk zwakker te worden en stevende rechtstreeks af op wat de Laodicea Era zou worden, omdat mensen steeds hoogmoediger werden en steeds meer op zichzelf gingen vertrouwen in plaats van op God. De Kerk was rijp geworden voor een ‘Apostase’. In haar bijna 1.950 jarige geschiedenis was nog nooit zoiets als dit gebeurd.

Tegen het einde van zijn leven overlegde Herbert Armstrong hoofdzakelijk nog met Joseph Tkach sr., omdat hij door zijn slechte gezondheid aan het bed gekluisterd was. Naarmate zijn gezondheid verslechterde werden meer en meer administratieve taken van de Kerk door Joseph Tkach sr. overgenomen. Er werd aan de Kerk verteld dat Herbert Armstrong toen hij zijn einde voelde naderen, de volledige verantwoordelijkheid van de leiding over de Kerk aan Joseph Tkach sr. overdroeg.

En uiteindelijk, toen Herbert Armstrong in Januari van 1986 stierf, was de tijd gekomen voor de volledige overgang van de ene Kerk-era naar de andere. Op het tijdstip van zijn dood eindigde de Filadelfia Era en begon de Laodicea Era – de zevende en laatste profetische era die vóór de wederkomst van Christus zou bestaan.

Joseph Tkach sr. bekleedde nu de positie van volledig leiderschap over Gods Kerk. In het begin leek het erop dat hij zich getrouw hield aan Herbert Armstrongs vroegere leiderschap en onderricht. In alles leek het erop dat hij in volle getrouwheid handelde en zo de waarheden die God door Herbert Armstrong aan de Kerk gegeven had, in ere hield.

Maar eind jaren 80 begin jaren 90, begon dit te veranderen. Het begon met het aanbrengen van een aantal administratieve veranderingen die in eerste instantie onschuldig leken, maar dat zeker niet waren.

In de eerste jaren van zijn leiderschap begon Joseph Tkach sr. langzaam maar zeker zichzelf en het belang van zij positie in de Kerkorganisatie te verheffen, waarbij hij zich omringde met veel van de jongere ministers, terwijl hij tegelijkertijd de rol probeerde te verkleinen van diegenen die tijdens Herbert Armstrongs ministry als Gods apostel grotere verantwoordelijkheden gedragen hadden.

Een nieuwe hooghartige houding maakte zich meester van de Kerk, vanwege diegenen die door Joseph Tkach sr. in leiderschapsposities aangesteld werden, waaronder ook zijn eigen zoon. Het was een houding van eigendunk, geestelijke arrogantie en hoogmoed, en van geestelijk ‘rijk en verrijkt’ zijn. Dit ging gepaard aan de reeds verzwakte toestand van de Kerk, een toestand van geestelijke lauwheid en gemakzucht. Christus had hier voor gewaarschuwd dat dit zou komen te gebeuren in de laatst era van de Kerk. De combinatie van al deze elementen bleek rampzalig te zijn voor de Kerk.

In Paulus’ profetie over een Apostase staat geschreven dat de ‘mens der wetteloosheid’, de ‘zoon des verderfs’ in de tempel van God zou zitten, en zich als God Zelf zou voordoen. Dit deel van Paulus’ profetie is erg veelzeggend. Deze tempel van God waarvan hier sprake is gaat niet over de oude fysieke tempel in Jeruzalem die verwoest werd. Velen die proberen om deze verzen uit te leggen maken hierbij grote fouten omdat zij deze gebeurtenissen proberen te verbinden met die fysieke tempel. Maar in andere geschriften is Paulus heel duidelijk wanneer hij over de tempel spreekt, omdat hij in die context spreekt van de geestelijke tempel van God – de Kerk.

Dit woord ‘zitten’ openbaart nog meer over deze persoon die in de tempel – in de Kerk – zou zijn. Het gaat hier niet om iets fysieks, over iemand die zomaar ergens in een gebouw zit, het gaat om iets geestelijks betreffende de geestelijke tempel – Gods Kerk.

Niemand kan in deze tempel van God zijn tenzij zij deel uitmaken van de Kerk van God. Maar deze beschrijving behelst nog veel meer. In deze context gaat dit over iemand met autoriteit die in de Kerk gezet(en) is en gezag draagt. In zo’n context betekent dit woord in het Grieks letterlijk ‘doen zitten’ in de betekenis van ‘iemand ‘aanstellen over’ of ‘benoemen in een koninkrijk’, of het ‘overdragen van een koninkrijk aan iemand’.

Hieronder volgen een paar voorbeelden hiervan uit de Bijbel:

‘Wie overwint, hem zal Ik geven met mij te zitten op mijn troon, gelijk ook Ik heb overwonnen en gezeten ben met mijn Vader op Zijn troon.’ (Openbaring 3: 21)

‘En Jozua zei tegen hen: Voorwaar, Ik zeg u dat gij die Mij gevolgd zijt, in de wedergeboorte, als de Zoon des mensen zal zitten op de troon van Zijn heerlijkheid, ook zult zitten op twaalf tronen en de twaalf stammen van Israël zult oordelen.’ (Mattheüs 19: 28)

Tegen het einde van zijn leven verklaarde Herbert Armstrong dat het hem nooit duidelijk was gemaakt wie de Kerk moest leiden wanneer hij zou overlijden, maar zoals reeds eerder gezegd, er werd aan de Kerk verteld dat hij vlak voor zijn dood alle verantwoordelijkheid voor het leiderschap over de Kerk aan Joseph Tkach sr. overdroeg. Slechts één man werd in de eindtijd aangesteld – gezet – om groot gezag in de Kerk van God te hebben, maar hij was nooit een apostel van God. Of hij nu door Herbert Armstrong aangesteld (gezet) werd of dat hij zichzelf in die positie ‘zette’ is niet echt duidelijk, maar op een dag zal dit duidelijk zijn.

Het verraad van de ‘zoon des verderfs’ veroorzaakte de Apostase in Gods Kerk. Zijn daden werden de geestelijke vervulling van de ‘Gruwel der Verwoesting’ waar Christus van sprak in de ‘Olijfberg Profetie’.

De daadwerkelijke gebeurtenis: de Apostase

Joseph Tkach sr. begon dus met jonge onervaren mannen in belangrijke functies binnen het dagelijkse bestuur van de Kerk aan te stellen. Dit waren geen ministers met een lange staat van dienst, maar hoofdzakelijk nieuwkomers. Zo werd een grote groep van ministers samengesteld die onderling met elkaar overeenstemden, en een mentaliteit hadden die zich tegen het verleden verzette.

Deze groep groeide uit tot een soort van geheime fraterniteit die vastbesloten was om de Kerk meer ‘mainstream’ (meer toegankelijk voor het grote publiek) te maken, dichter aanleunend bij de kerken van het traditionele Christendom. Deze mannen hadden een hekel aan Herbert Armstrong en zijn onderwijs, en zij begonnen de Kerk in een heel andere richting te sturen. Veel van hun werk ‘achter de schermen’ kwam pas in 1995 aan het licht.

Maar begin 1992 waren er veel oudgedienden in de leiding van de Kerk die zich ervan bewust werden dat er grote veranderingen in de doctrines gepland werden, die in de Kerk geïntroduceerd zouden worden. Maar deze mannen ondernamen echter geen stappen om de Kerk of de ministry te waarschuwen voor die samenzwering in het hoofdkwartier van de Kerk. Zij verzetten zich niet tegen wat er aan het gebeuren was. Zij stonden niet pal voor God, voor Jozua de Christus, voor Gods Kerk – Gods mensen!

Binnen deze groep van jonge ministers, waren er een aantal individuen die samenzwoeren hoe zij de Kerk konden wegleiden van de waarheid die God haar door Herbert Armstrong gegeven had. Zij probeerden de herinnering aan Herbert Armstrong uit te wissen, en uiteindelijk brachten zij een beweging op gang om al zijn boeken en literatuur, die nog in grote hoeveelheden in het hoofdkwartier van de Kerk voorradig waren, te vernietigen. Deze ministers hadden plannen gemaakt om de literatuur te veranderen, en daarin de grote doctrinaire veranderingen op te nemen die de Kerk doctrinair meer zouden doen aansluiten bij de kerken van het traditionele Christendom.

Joseph Tkach sr. en zijn zoon Joseph Tkach jr. stonden aan het hoofd van deze samenzwering om de doctrines van Gods ware Kerk te veranderen en de Kerk zodoende tot een vals Christendom te leiden.

Hoewel deze heimelijke groepering van ministers met hun complot om Gods Kerk omver te werpen reeds alle literatuur voorbereid hadden om deze veranderingen te introduceren, toch werden zij verrast toen hun plannen vroegtijdig aan het licht kwamen, doordat Joseph Tkach sr. op het laatste moment een preek die hij in Atlanta, Georgia, zou geven wijzigde. Tijdens zijn bezoek aan de verschillende gemeenten van de Kerk in Atlanta, werd Joseph Tkach sr. geconfronteerd met de problemen en de geruchten die de ronde deden over deze veranderingen. Hij moest hierin een beslissing nemen en voelde dat hij dit nog tijdens dat bewuste bezoek aan moest pakken.

Dit werd pas later bekend, maar hij had voor die dag een heel andere preek voorbereid dan degene die hij uiteindelijk in Atlanta gaf. Er kwamen een aantal zaken sneller op gang dan deze groep samenzweerders gepland had, en Joseph Tkach sr. voelde zich gedwongen om nog op diezelfde dag, op 17 December 1994, een totaal andere preek te geven.

In die preek, die later naar alle gemeenten van Kerk wereldwijd uitgezonden werd, begon Joseph Tkach sr. Gods Kerk op de hoogte te brengen dat alle fundamentele doctrines veranderd zouden worden. Behalve in Atlanta gaf hij nog twee preken over ditzelfde onderwerp op twee andere locaties tijdens de daaropvolgende wekelijkse Sabbatten. Alle drie deze preken bevatten grotendeels dezelfde boodschap over die grote doctrinaire veranderingen.

In die preek in Atlanta, verkondigde hij dat het een kwestie van persoonlijke keuze is wanneer je de 7de dag Sabbat kon houden. Je kon deze houden op de zevende dag van de week (zaterdag) zoals iedereen dat gewend was, of op de daaropvolgende dag, de eerste dag van de week (zondag), zoals het traditionele Christendom dit doet. Het werd niet langer gezien als een gebod, voorgeschreven door God.

Daarnaast werden ook Gods jaarlijkse Heilige Dagen op dezelfde manier behandeld en werd aan de Kerk gezegd dat zij niet echt geboden waren om deze te houden, en dat hoewel een groot deel van de Kerk dit wel zou blijven doen, dat meer een kwestie van traditie was en niet langer omdat dit geboden is. Ook waren Kerstmis en Pasen niet langer verboden zoals in het verleden. Er werden nog tal van andere veranderingen verkondigd, tot en met de uitspraak dat Gods wetten over wat onrein is om te eten voor de mensheid niet langer golden.

Het is onnodig te zeggen dat die preek het begin was van een grote Apostase! Hier was een man opgestaan die duidelijk zichtbaar gezien werd als in autoriteit gezeten over Gods Kerk op aarde, die zichzelf nu in Gods plaats gezet had doordat hij Gods wetten begon te veranderen.

Alles wat Paulus over de ‘mens der wetteloosheid’, de ‘zoon des verderfs’ gezegd had kwam toen uit : ‘Die zich tegenstelt, en zich verheft boven al wat God genaamd is, of als God geëerd wordt, zo dat hij in de tempel Gods als een God zal zitten, zichzelf vertonende (openbarende), dat hij God is.’ (2 Thessalonicenzen 2: 4). God verandert Zijn weg en Zijn waarheid niet, maar Joseph Tkach sr. geloofde dat hij dat wel kon.

Wanneer in onze menselijke geschiedenis is er ook maar ooit één religieuze instelling geweest die moest meemaken dat iemand vanuit haar eigen rangen opstond, die op één moment in de tijd alle grote doctrines en leerstellingen van die organisatie veranderde? Maar dat is exact wat Gods eigen Kerk meemaakte, precies zoals God voorspeld had dat dit in de eindtijd zou komen te gebeuren.

De Zegels begonnen geopend te worden

Er zijn mensen in de wereld die wachten op de tijd dat het Eerste Zegel van Openbaring geopend zal worden, omdat zij dan zullen weten dat Christus op komst is. Er zijn er die geloven dat wanneer het Eerste Zegel geopend wordt de verdrukking begint, en dat Christus’ komst drie en een half jaar later zal plaatsvinden. Maar deze mensen zullen totaal verrast worden, omdat de eerste vier Zegels niet over een fysieke verdrukking op aarde gaan, maar wel over een geestelijke verdrukking en vernietiging die reeds in Gods Kerk heeft plaatsgevonden.

Op 17 December 1994 werd het Eerste Zegel geopend, toen Joseph Tkach sr. die bewuste preek in Atlanta, Georgia gaf. Dat was het begin van de Apostase. Het was het begin van grote verdrukking binnen Gods eigen Kerk. En het was ook het begin van een profetische aftelling naar de tweede komst van Jozua de Christus.

‘En ik zag hoe het Lam het eerste van de zegels opende en ik hoorde een van de vier dieren met een stem als van een donderslag zeggen: Kom en zie! En ik zag en zie, een wit paard, en Hij Die erop zat, had een boog. En Hem was een kroon gegeven en Hij trok uit, overwinnend en om te overwinnen.’ (Openbaring 6: 1 - 2)

Dit gaat over die ene die het oppergezag kreeg (een kroon kreeg om te regeren) in de tempel van God. Dit profetische beeld wat hier geschetst wordt gaat over de ene die zijn macht gebruikte om oorlog te voeren teneinde Gods Kerk te veroveren en omver te werpen - Gods Kerk te ontheiligen en te vernietigen – en zo de ‘gruwel der verwoesting’ in de tempel van God te begaan.

De volgende drie Zegels die geopend werden waren gewoonweg het resultaat – het gevolg – van het eerste.

‘En een ander paard, dat rood was, trok uit, en aan hem die erop zat, werd macht gegeven de vrede van de aarde weg te nemen, en te maken dat men elkaar zou afslachten. En hem werd een groot zwaard gegeven.’ (Openbaring 6: 4)

Toen Joseph Tkach sr. eenmaal zijn heiligschennende preek in Atlanta had gegeven, werden de sluisdeuren opengezet voor een vrije stroom van doctrinaire perversie en wijdverspreide persoonlijke interpretaties van Gods woord op basis van menselijke redeneringen onder demonische beïnvloeding. Overal waar Gods Kerk zich bevond, werd de vrede op aarde weggenomen.

De groeiende onrust die zich in het voorgaande jaren had opgebouwd vanwege de doctrinaire oorlogen en de gevechten onder de kerkleden en in de ministry, die zich steeds meer overgaven aan verdraaiingen van de doctrines, werd nu bijna van de ene op de andere dag als een massale vloedgolf over de Kerk ontketend. Ministers en kerkleden begonnen allemaal partij te kiezen en er braken overal gevechten over doctrinaire verschillen uit.

De opening van dit Tweede Zegel volgde meteen op de opening van het eerste. Bijna driekwart van de ministry zwichtte voor deze nieuwe doctrines. Zij keerden zich tot deze nieuw geïntroduceerde valse wegen, en keerden zich af van de waarheid. Veel ministers namen deze nieuwe doctrines van Joseph Tkach sr. volledig over, terwijl anderen er slechts een deel van overnamen. Maar hoe dan ook bewoog de hele Kerk zich onherroepelijk en massaal in de richting van valse doctrines in een vals christendom.

Doordat er zoveel valse ministers ten tonele verschenen vond er een veel snellere verspreiding van valse doctrines en vals onderwijs plaats. Deze ministers hanteerden niet langer het zwaard van Gods woord in geest en in waarheid, maar een vals zwaard dat diende om waarheid weg te nemen en geestelijke levens te vernietigen.

Doordat Gods vrede hierdoor aan de Kerk ontnomen werd, brak er voor de kerkleden de ergste tijd van geestelijke oorlog aan die de Kerk ooit beleefd had sinds haar begin op het Pinksteren van 31 n.Chr. Vele duizenden kerkleden begonnen hun geestelijke leven te verliezen, doordat men elkaar geestelijk begon te doden. Het zwaard van de valse ministers was valse doctrine, en daaruit vloeide grote verwoesting en geestelijke moord voort.

‘En toen het Lam het derde zegel geopend had, hoorde ik het derde dier zeggen: Kom en zie! En ik zag, en zie, een zwart paard, en hij die erop zat, had een weegschaal in zijn hand. En ik hoorde te midden van de vier dieren een stem zeggen: Een maat tarwe voor een penning en drie maten gerst voor een penning. En breng de olie en de wijn geen schade toe.’ (Openbaring 6: 5 - 6)

De meeste mensen die dit lezen begrijpen goed dat deze twee verzen over hongersnood gaan. De Kerk heeft altijd geweten dat dit ging over een hongersnood die in de eindtijd over de wereld zou komen, maar zij zag dit enkel als een fysieke hongersnood. Zo’n tijd van fysieke hongersnood zal zeker nog over de wereld komen, maar deze verzen gaan over de Kerk en de geestelijke hongersnood die op de Apostase volgde.

Dit vervulde effectief een profetie uit het Oude Testament die in de eindtijd zou plaatsvinden: ‘Zie, er komen dagen, spreekt de Heere HERE, dat Ik honger in het land zal zenden; geen honger naar brood, geen dorst naar water, maar om de woorden van de HERE te horen’ (Amos 8: 11).

Naarmate de valse ministers en de valse doctrines in kracht toenamen, werden de kerkleden steeds zwakker en vielen ten prooi aan een groeiende geestelijke hongersnood. De waarheid van God – het Woord van God - dat de kerkleden broodnodig hadden om te kunnen eten en verteren teneinde geestelijk gevoed te worden werd steeds schaarser. Er brak inderdaad een tijd van grote geestelijke hongersnood aan voor Gods mensen.

De Apostase resulteerde in wijdverspreide verwoesting en ontheiliging in de Tempel van God. De verwoesting die volgde komt overeen met een profetie in Ezechiël 5 die precies hierover gaat, want daarin wordt beschreven hoe de gevolgen van deze verwoesting in drie specifieke fasen opgedeeld werden.

Van zodra de Apostase plaatsvond keerde één derde van de Kerk zich meteen af van alle waarheid die zij ooit ontvangen hadden. Zij keerden volledig terug naar dat valse Christendom waar God hen uit bevrijd had, toen Hij voor het eerst hun geest opende om Zijn waarheid te kunnen zien en begrijpen.

In de loop van de daaropvolgende maanden gaf nog één derde van de Kerk van vertwijfeling gewoonweg op, en zij verloren volledig alle geloof. Zij gaven alles op. Zij konden niet begrijpen hoe en waarom deze gebeurtenissen in Gods Kerk hadden kunnen plaatsvinden. Zij hadden hier geen antwoorden op en verloren alle hoop - zij hadden niets meer om voor te vechten.

En dan was er nog een laatste derde dat probeerde vast te houden aan één of andere vorm van datgene wat zij geloofd hadden toen God voor het eerst hun geest voor de waarheid geopend had. Tegen de tijd dat de Apostase begon was de Kerk geestelijk al heel zwak geworden, en dat was precies waarvoor zij gewaarschuwd was aangaande de laatste era Laodicea. Er stond geprofeteerde dat dit een Kerk zou zijn die geestelijk lauw was, die af zou glijden in een geestelijke slaap, in plaats van geestelijk alert en waakzaam te zijn zoals Christus haar had opgedragen.

God verkondigde dat, omdat de Kerk geestelijk zo lauw zou worden door haar eigen nalatigheid en gebrek aan ijver, Hij haar uit Zijn mond zou spuwen, wat betekende dat zij volledig van Hem afgesneden zou zijn – afgesneden van het ontvangen van Zijn gunst en Zijn heilige geest. En dat is precies wat er gebeurde met dit verzwakte geestelijke lichaam. God voegde daar nog aan toe dat Hij in de eindtijd slechts een klein overblijfsel van Zijn mensen zou redden uit dat derde deel van de Kerk dat Hij zou toelaten om verstrooid te raken; zij die zouden willen blijven vasthouden aan een vorm van hun vroegere geloofsovertuigingen.

Dit laatste derde van de Kerk raakte verstrooid door de grote verwarring die hen bevangen had als gevolg van de Apostase. Veel van deze mensen wilden vasthouden aan de doctrines en waarheden die zij van God ontvangen hadden toen zij voor het eerst geroepen werden. Er ontstonden verschillende splinter-organisaties die probeerden om terug op te bouwen wat er in het verleden bestaan had. De verwarring werd nog groter omdat de erg verzwakte kerkleden voor zichzelf moesten beslissen bij welke organisatie zij zich zouden aansluiten. En er waren grote meningsverschillen tussen de verschillende groeperingen wat betreft zaken zoals de kerkstructuur, de leiding en de doctrines.

Er was geen enkele groep die er duidelijk bovenuit stak als de absolute voortzetting van Gods Kerk – waar God duidelijk aan het werken was. En binnen slechts enkele maanden vormden er zich meer dan 600 verschillende organisaties, die allemaal geloofden dat zij de rechtmatige voortzetting van Gods ware Kerk waren.

Over deze laatste Kerk era werd geprofeteerd dat het een geestelijk lauwe era zou zijn, die tegelijkertijd uitermate hoogmoedig zou zijn, vervuld van vertrouwen op zichzelf, zelfrechtvaardiging en van het geloof in haar ‘eigen gelijk’ boven dat van anderen. Elk van deze vele organisaties was doordrenkt van deze houding, en elk van deze organisaties geloofde dat zij gelijk hadden.

Maar God stelt duidelijk dat Zijn Kerk één lichaam is – één Kerk – die eensgezind is in haar geloof, de waarheid en de geest. Alleen God kan openbaren wat waar is. Door middel van die waarheid openbaart Hij waar Zijn Kerk is voortgezet, in de vorm van een klein overblijfsel van een heel groot verstrooid lichaam van de voormalige fysieke organisatie de ‘Wereldwijde Kerk van God’.

Satan zou als eerste bekend maken wie de ‘mens der wetteloosheid’ was

Deze grootschalige vernietigende gebeurtenis, de Apostase in Gods Kerk, begon zich in December van 1994 te voltrekken toen Joseph Tkach zijn preek in Atlanta gaf. Maar de Kerk was er zich totaal niet van bewust dat dit het begin van de Apostase was. Zij wist niet dat God spoedig de ‘mens der wetteloosheid’ aan Zijn mensen zou openbaren – aan diegenen die waarlijk bereid waren om zich te bekeren van hun geestelijke nalatigheid waardoor zij lauw geworden waren – Laodicea geworden waren.

Vijf jaar voordat deze profetische gebeurtenis plaatsvond was er echter een minister in de ‘Wereldwijde Kerk van God’ die in December 1989 uit de ministry verwijderd werd en ook uit Gods Kerk gedisfellowshipped (uitgesloten) werd. Deze persoon, Gerald Flurry, richtte toen zijn eigen kerkorganisatie op. Hij verzette zich tegen de kleine veranderingen die Joe Tkach sr. in de ‘Wereldwijde Kerk van God’ doorvoerde, en daarom werd hij ontslagen en weggestuurd.

Een aantal jaar voor de Apostase stonden er enkelingen op die steeds luider hun verlangen uitten om meer in de richting van het Protestantisme te evolueren; maar het bestuur van Gods Kerk had dit nog niet officieel aangekondigd. Maar lang voor dit alles keerde Gerald Flurry zich van Joe Tkach sr. af, omdat hij niet gesteld was op de soort van veranderingen die in de Kerk doorgevoerd werden. Hij uitte zich duidelijk hoorbaar tegen het bestuur dat nog steeds in Gods Kerk aangesteld en werkzaam was.

De doctrinaire waarheden werden nog niet veranderd. Die veranderingen werden pas later doorgevoerd, nadat Joe Tkach sr. ze verschillende jaren daarna officieel aankondigde in Atlanta. Het was die aankondiging van de totale hervorming van alle doctrines die de gebeurtenissen in gang zette waaruit de Apostase voortkwam; en dit zou op zijn beurt de gebeurtenis blijken te zijn die later zou onthullen wie de ‘mens der wetteloosheid’ was.

Wat Gerald Flurry deed was inderdaad een gegronde reden om hem uit de ministry te verwijderen. Hij zaaide verdeeldheid binnen de Kerk, wat rechtstreeks ingaat tegen Gods instructies aangaande de geest van eenheid, ondersteuning en samenwerking die binnen het bestuur (de regering) van de ministry van Zijn Kerk dient te bestaan.

Nadat hij uit de ministry gezet was begon Flurry een nieuwe kerk die opgericht werd zogenaamd met het doel om het werk en het onderwijs van Herbert Armstrong voort te zetten. Maar deze man wist niet dat het werk van het uitvoeren van de opdracht die God aan Herbert Armstrong gegeven had reeds voltooid was – het was voltooid toen hij eenmaal stierf.

Flurry’s kerk begon het idee te verspreiden dat het tijdperk dat bekend stond als Filadelfia door hem voortgezet werd, en dat alle anderen die zich niet bij hem wilden aansluiten nu Laodiceanen waren. Toen hij begon met zijn kerk op poten te zetten, verspreidde hij het beeld van zichzelf dat hij de ware fakkeldrager was van de opdracht die daarvoor aan Herbert Armstrong gegeven was, en dat hij nu datzelfde werk zou voortzetten.

Toen hij begon met zijn eigen kerk op te richten maakte hij vrij agressief gebruik van Herbert Armstrongs naam. Dat wekte bij sommigen, die zelf ook misnoegd begonnen te worden over het bestuur van Joe Tkach sr., de indruk dat hij inderdaad wel eens degene zou kunnen zijn waarmee God nu werkte. Maar hoewel hij Herbert Armstrongs naam dusdanig overmatig gebruikte, toch was zijn kerk werkelijk geen weerspiegeling van Herbert Armstrong noch van zijn onderwijs.

Vreemd genoeg begon Gerald Flurry vanaf het begin van zijn nieuwe ministry te beweren dat Joe Tkach sr. de profetische ‘mens der wetteloosheid’ was, nog lang voordat de Apostase ook maar had plaatsgevonden. Maar later veranderde hij echter deze lering over wie de ‘mens der wetteloosheid ’ was, toen Joe Tkach sr. stierf, omdat zijn dood niet in Gerald Flurry’s scenario paste noch in zijn geloof wat de ‘mens der wetteloosheid’ later nog moest vervullen.

De reden waarom dit alles hier vermeld wordt is omdat deze persoon hoewel hij initieel gelijk had met wat hij over Joe Tkach sr. verklaarde, tevens ook heel erg aanmatigend was en de fout in ging toen hij voorbarig deze uitspraak over hem deed. In plaats daarvan was het Gods bedoeling dat Hij pas later zou openbaren wie de ‘mens der wetteloosheid’ was, aan de hand van een onmiskenbaar oordeel dat Hij over hem zou vellen van zodra hij de Apostase veroorzaakte.

Desalniettemin is er een wezen dat wel degelijk lang voordat dit gebeurde wist wie de ‘mens der wetteloosheid’ zou worden. Dat wezen is Satan, en hij was al lang bezig om door Joe Tkach sr. te werken om uiteindelijk de Apostase teweeg te brengen, waarvan God op Zijn tijd zou toestaan dat die zou komen te gebeuren. Er staat duidelijk beschreven hoe de ‘mens der wetteloosheid’ de ‘zoon des verderfs’ in staat zou zijn om het soort van macht uit te oefenen die hij had, teneinde anderen in de Kerk dusdanig nadelig te kunnen beïnvloeden. Dat kwam door de macht van Satan die in en door hem werkte.

In de openbaring die Paulus over de Apostase gaf, die in 2 Thessalonicenzen 2 opgetekend staat, staat het volgende geschreven over de ‘mens der wetteloosheid’: ‘wiens komst overeenkomstig de werking van de Satan is, met allerlei kracht, tekenen en wonderen van de leugen.’ (Vers 9)

Lang voordat de Apostase plaatsvond was Satan al met Joe Tkach sr. aan het werken, door hem de soort van macht en beïnvloedingskracht waar hij naar verlangde te geven, die er op hun beurt voor zouden zorgen dat hij zijn rol als de ‘mens der wetteloosheid’ zou vervullen. En omdat Satan al wist wie deze man was, was het een koud kunstje voor Satan om een andere man, Gerald Flurry, te laten geloven dat Joe Tkach sr. de ‘mens der wetteloosheid’ was lang voordat hij uiteindelijk de Apostase zou veroorzaken.

Het was makkelijk voor Satan om Gerald Flurry dit over Joe Tkach sr. te laten geloven, omdat hij het toch al helemaal niet met hem eens was en een uitgesproken hekel aan hem had. Het waren tenslotte zijn hardop geuite tegenkantingen die er toe leidden dat hij door Joe Tkach sr. uit de ministry en uit de Kerk gezet werd.

Het feit dat Gerald Flurry zo’n uitspraak deed dat Joe Tkach sr. de ‘mens der wetteloosheid’ was, nog voordat God dit Zelf openbaarde, was op zich een geestelijk misleidende en perverse daad. Dat zou ons niet mogen verwonderen omdat deze openbaring effectief van Satan zelf kwam, en hij is zelf uitermate misleidend en pervers.

De ‘mens der wetteloosheid’ door God geopenbaard

Gedurende enkele maanden na de Apostase was het ene derde deel van de Kerk dat verstrooid begon te geraken in shock; zij begrepen niet wat en waarom dit Gods mensen overkwam.

Er zijn nog veel meer zaken in verband met dit verhaal van de Apostase en Paulus’ profetische schrijven hierover en het is belangrijk dat we die gaan bekijken.

‘En gij weet wat hem nu weerhoudt (Grieks – tegenhoud, bedwingt, ophoudt), opdat hij (de mens der wetteloosheid) op zijn eigen tijd geopenbaard wordt (Grieks – bekend maken, onthullen wat tot dan toe niet geweten was). Want het geheimenis van de wetteloosheid is al werkzaam. Alleen is er iemand die hem nu weerhoudt (zelfde Griekse woord voor - tegenhoud, bedwingt, ophoudt), totdat hij (de mens der wetteloosheid) uit het midden verdwenen is. En dan zal de wetteloze geopenbaard worden (Grieks – bekend gemaakt, aan het licht gebracht worden). De Heere zal hem verteren door de geest van Zijn mond en hem tenietdoen door zijn verschijning bij zijn komst.’ (2 Thessalonicenzen 2: 6 - 8)

Deze profetie gaat over de ‘mens der wetteloosheid’ – de ‘wetteloze’ – die geopenbaard zou worden en ‘die de Heere zal verteren door de geest van Zijn mond (door datgene wat God beveelt) en teniet zal doen door zijn verschijning bij zijn komst’ (de wederkomst van Christus verlichtend). De meeste mensen die na de Apostase verstrooid raakten, hebben dit vers niet kunnen begrijpen omdat zij dit alleen maar kunnen zien als iets wat letterlijk fysiek vervuld zal worden. Zij geloven dat deze profetie alleen maar vervuld kan worden op het moment dat Jozua de Christus letterlijk terugkomt op de specifieke dag dat de eindtijd beëindigd wordt.

Maar dit vers toont ons juist dat enkel en alleen God zou openbaren (verlichten, bekend maken) wie de ‘mens der wetteloosheid’ was en wat dit voor de Kerk zou betekenen. Het tijdstip van Christus’ wederkomst en de gebeurtenissen die daaraan zouden voorafgaan werden ‘tegen gehouden’ (niet bekend gemaakt – gezien) totdat de Apostase zou plaatsvinden en de ‘mens der wetteloosheid’ geopenbaard zou worden.

En hoewel de meesten niet ‘de oren om te horen en de ogen om te zien’ hadden, toch maakte God het klaar en duidelijk dat Hij Zelf ‘de mens der wetteloosheid’ zou openbaren. Nadat Joseph Tkach sr. God en Christus had verraden door het geven van die tartende preek, werd de geestelijke Tempel van God – de Kerk – ontheiligd (bezoedeld). Er had een gruwel van ongekende omvang plaatsgevonden.

Exact 40 Sabbatten (op de dag en het uur nauwkeurig, in zijn lokale tijdzone) nadat Joseph Tkach sr. die beruchte preek gaf, stierf hij. Dat was Gods eigen verkondiging, God openbaarde Zijn oordeel tegen de ‘mens der wetteloosheid’ door hem het leven te ontnemen. God openbaarde dat Joseph Tkach sr. inderdaad ‘de zoon des verderfs’ – ‘de mens der wetteloosheid’ – was. En hierdoor openbaarde God ook dat de wereld nu een aftelling voor de eindtijd was ingegaan. Eindelijk was na bijna 6.000 jaar de tijd aangebroken waarin de eindtijd profetieën vervuld zouden beginnen te worden, te beginnen met de vervulling van het Eerste Zegel van Openbaring. Dat proces begon op dezelfde dag dat Joseph Tkach sr. zijn beruchte ‘Apostase-preek’ gaf; maar God moest dit later nog aan ons openbaren.

Deze profetische vervulling van de vernietiging van ‘de mens der wetteloosheid’ door God, is ook de gebeurtenis waardoor de komst van Jozua de Christus aan Gods eigen volk verkondigd werd – aan het licht gebracht werd. De tijd voor zijn wederkomst was nu aangebroken en werd niet langer weerhouden aan het zicht van de Kerk. De tijd was aangebroken; de aftelling naar de wederkomst van Christus was begonnen!

Het getal 40 wordt in de Bijbel gebruikt als een verkondiging van Gods oordeel. Vanwege de grote ongehoorzaamheid van de mensheid in de dagen van Noach, voerde God Zijn oordeel tegen hen uit in de vorm van een zondvloed die 40 dagen en nachten duurde. Nog een ander voorbeeld kan je terugvinden in het relaas over wat er met het volk Israël gebeurde nadat God hen uit de slavernij in Egypte bevrijd had. Vanwege hun opstandigheid vlak nadat zij uit slavernij in Egypte bevrijd waren, verlengde God hun tijd in de wildernis zodat zij 40 jaar lang rondzwierven voordat Hij hen toestond om het beloofde land binnen te gaan.

Joseph Tkach sr. die gezien werd als aangesteld in een positie van autoriteit direct onder Christus in Gods Kerk, verkondigde dat de zevende dag Sabbat niet langer geboden was voor Gods mensen. Is het dan verwonderlijk dat God vanwege zijn rebellie een oordeel over hem uitsprak, dat exact 40 Sabbatten later – tot op het uur nauwkeurig - gerekend vanaf de Sabbat dat hij verkondigde dat de Sabbatdag niet langer relevant was voltrokken zou worden?

Dus, het eerste wat God aan Zijn Kerk openbaarde in verband met deze aftelling, was het belang van een periode van 280 dagen (40 x 7) die Zijn oordeel openbaart, waarbij het getal 40 profetisch gebruikt wordt als ‘oordeel’ en waarbij het getal 7 gebruikt wordt om aan te geven dat Gods doel ‘voltooid’ is.

Toen Joseph Tkach sr. die bewuste preek gaf die Gods Tempel – de Kerk van God – bezoedelde en ontheiligde, werd de profetie over de ‘Gruwel der Verwoesting’ in de geestelijke Tempel van God vervuld. Paulus’ profetie over de ‘Apostase’ was begonnen. God openbaarde een specifiek oordeel tegen de ‘mens der wetteloosheid’ deze ‘zoon des verderfs’ dat Hij persoonlijk uitgevoerd had. Exact 280 dagen later ontnam God hem zijn leven.

God openbaarde Zijn Overblijfsel Kerk

Toen God de identiteit van de ‘mens der wetteloosheid’ aan Zijn mensen openbaarde en tevens dat er een Apostase in de Kerk had plaatsgevonden, begon Hij ook de identiteit van Zijn overblijfsel Kerk aan zijn mensen te openbaren. Het zou namelijk de organisatie zijn waarmee Hij tot aan de wederkomst van Christus zou blijven werken. Het zou de organisatie zijn die de voortzetting van Zijn Kerk zou zijn - de Kerk van God.

Zoals eerder gezegd, toen de Apostase in Gods Kerk plaatsvond raakte zij verstrooid en versplinterde zij al gauw in meer dan 600 kleinere organisaties. Gedurende de 3 ½ jaar volgend op de Apostase vielen Gods mensen die dusdanig verstrooid waren geraakt, ten prooi aan grote verwarring. Het was onduidelijk waar en door wie God werkte, als Hij dat al deed.

Gedurende het tijdperk van Filadelfia openbaarde God veel waarheid door Herbert Armstrong. Deze waarheden openbaarden op zich de waarheid dat Herbert Armstrong door God gekozen was om Zijn apostel voor Zijn Kerk te zijn. God openbaart de waarheid die Hij aan zijn mensen geeft altijd door Zijn profeten en apostelen.

De waarheid kan alleen maar van God komen en moet door Hem gegeven worden. De mensheid kan niet uit zichzelf de waarheid van God ontdekken. God maakt klaar en duidelijk dat Hij een geestelijke tempel aan het bouwen is en dat Hij dat gedaan heeft op het fundament van alles wat Hij door Zijn profeten en apostelen tot stand gebracht heeft, met Jozua de Christus als de eerste hoeksteen. Het feit dat er veel waarheid door Herbert Armstrong gegeven werd in een laatste tijdperk van de mensheid, wanneer Gods waarheid op aarde zo goed als onbestaand was geworden, bewijst wie Gods apostel tijdens het Filadelfia tijdperk was.

Na de Apostase begon God opnieuw met meer waarheid aan Zijn Kerk te openbaren. Het was waarheid die niet gekend was totdat God ze gaf. Door middel van het geven van zo veel waarheden begon God te openbaren waar Zijn Kerk voortgezet werd en door wie Hij aan het werken was, te midden van alles wat verstrooid geraakt was. Door de vele waarheden die God sinds de Apostase geopenbaard heeft, heeft Hij tevens geopenbaard wie de apostel is door wie Hij aan het werken is tot aan de wederkomst van Christus.

Toen Herbert Armstrong de opdracht vervulde die God hem gegeven had om het goede nieuws van het spoedig komende Koninkrijk van God aan de hele wereld te verkondigen, nam de Kerk van God als organisatie een unieke naam aan. Zij droeg de naam ‘Wereldwijde Kerk van God’, een organisatie die niet langer God Kerk diende toen de Apostase eenmaal kwam te gebeuren.

Uit de honderden organisaties die na de Apostase verstrooid werden, richtte God er één op die Zijn Kerk zou blijven dienen tot aan de wederkomst van Christus. Die Kerk werd op het Pinksteren van 1998, exact 3½ jaar (1260 profetische dagen) na de Apostase door God opgericht. De naam van die organisatie is ‘the Church of God – Preparing for the Kingdom of God’ (PKG) (‘de Kerk van God – die Zich Voorbereid op het Koninkrijk van God’). Deze naam weerspiegelt de opdracht die God haar gegeven heeft.

En precies zoals dit met Herbert Armstrong tijdens het tijdperk van Filadelfia gebeurde, begon God opnieuw met nieuwe waarheid aan Zijn Kerk te openbaren. Geen enkele andere groepering die na de Apostase verstrooid raakte kent of onderwijst deze waarheden.

Al deze groeperingen hebben zelfs niet eens een waarheid geaccepteerd die voor ieder van hen overduidelijk zou moeten zijn – namelijk dat de Kerk de geprofeteerde Apostase heeft doorgemaakt die door Paulus in 2 Thessalonicenzen 2 opgetekend werd. Zij hebben niet geloofd dat Jo Tkach sr. de ‘mens der wetteloosheid’, de ‘zoon des verderfs’ was. Zij geloven niet dat God het Laodicea tijdperk verwierp omdat iedereen geestelijk lauw geworden was, precies zoals Christus aan Johannes gegeven had om dit te profeteren. Zij geloven niet dat de Apostase de waarheid openbaart over datgene wat Christus zei dat er met de Kerk zou gebeuren; namelijk dat alle stenen van de Tempel – de Kerk van God – voor zijn wederkomst afgebroken zouden worden.

God zei dat Hij in de eindtijd een overblijfsel van Zijn verstrooide Kerk zou oprichten dat tot aan de tweede komst van Christus als Koning der koningen zou blijven voortbestaan. Teneinde deze groepering op te richten begon Hij veel nieuwe waarheden aan haar te openbaren. In het begin gingen die waarheden over de openbaring van wie de ‘mens der wetteloosheid’ was, over dat de Kerk een Apostase had doorgemaakt en dat zij toen uit Gods mond uitgespuwd was – door Hem verworpen was. Voorts openbaarde God ook dat datgene wat Christus verkondigde over een ‘gruwel der verwoesting’ die de tempel van God - Zijn Kerk - zou ontheiligen, inderdaad gebeurd was precies zoals hij gezegd had dat dit zou gebeuren.

Het gevolg van de openbaring van deze waarheden was dat God kon voortbouwen op het inzicht in die gebeurtenissen, om nog meer te openbaren. Zo werd er getoond dat de eerste Vier Zegels van Openbaring parallel liepen met de eindtijd profetieën in Mattheüs 24 die gingen over grote vernietiging die in Gods Kerk plaatsvond als gevolg van de Apostase.

Er volgden nog veel nieuwe waarheden naarmate God werkte om Zijn Kerk opnieuw te herstellen en geestelijk nieuw leven in te blazen - een Kerk die volledig voorbereid zou zijn voor de wederkomst van Christus. Er werd geopenbaard dat er precies 144.000 met Christus zouden terugkeren, die in de afgelopen 6.000 jaar uitverkoren werden, en dat er geen anderen met hem zouden terugkeren, zoals sommigen geloven dat er ook nog een ‘grote menigte’ (een ontelbare massa) met Christus zal terugkeren.

Er doen veel ideeën de ronde in de verschillende groeperingen van het traditionele Christendom over wat en wie de antichrist is waar Johannes van sprak. Het gaat niet over een wereldleider of over een bekende religieuze leider in deze wereld. God openbaarde aan Zijn overblijfsel Kerk dat dit profetisch over de ‘mens der wetteloosheid’ de ‘zoon des verderfs’ gaat.

Voorts openbaarde God ook nog dat Hij alleen Jahweh Elohim is en dat Hij alleen in alle eeuwigheid bestaan heeft, dat Christus niet eeuwig bestaan heeft maar dat zijn leven begon toen hij uit zijn moeder Maria in het fysieke leven geboren werd. Alleen Gods overblijfsel Kerk kent deze waarheden over zowel God de Vader als Jozua de Christus.

Er zijn nog veel andere waarheden die God aan Zijn overblijfsel Kerk is blijven geven, en die waarheden zijn een getuigenis van God over wie Zijn ene ware Kerk is in deze eindtijd. Er bestaat een lijst van deze additionele waarheden die sinds de Apostase gegeven werden. Je kan deze lijst op de Kerk website terugvinden (cog-pkg.org/nederlands/) onder de sectie ‘Publicaties’ in een artikel onder de titel ‘DE 57 WAARHEDEN VAN GOD’.

De eerste drie van de waarheden in die lijst was alles wat er nog overgebleven was aan het einde van het Sardis tijdperk toen God begon met Herbert Armstrong aan te stellen als Zijn apostel voor Zijn Kerk. Vervolgens begon God tijdens het nieuwe tijdperk van Filadelfia 18 waarheden aan Zijn Kerk te openbaren en uiteindelijk te herstellen.

De waarheden die door middel van Herbert Armstrong gegeven werden, zijn een getuigenis, bewijslast, bewijs dat hij Gods apostel was. En op dezelfde manier zijn de additionele waarheden die sindsdien gegeven zijn het bewijs dat de ‘Church of God –PKG’ wel degelijk Gods Kerk is en dat Hij nu door middel van een apostel werkt om Zijn mensen voor te bereiden op de wederkomst van Zijn Zoon, Jozua de Christus, die Koning zal worden over alle volkeren ter wereld.

Hoofdstuk 7

DE ZEVEN DONDERS - EEN VOOORBODE VAN WERELD OORLOG III

De val van de Verenigde Staten is het begin van het einde van het tijdperk van het zelfbestuur van de mensheid. Het dient herhaald te worden dat God in deze laatste periode van de eindtijd zal toestaan dat de mensheid aan de rand van zelfvernietiging zal komen.

Eindelijk, na 6.000 jaar van zelfbestuur, openbaart God aan de mensheid dat zij niet in staat is om zichzelf succesvol te regeren. De manier van leven van de mensheid heeft alleen maar geleid tot machtsstrijd, verdeeldheid, overheersing, corruptie, buitensporige belastingen, economisch overwicht, bevooroordeeld bestuur, partijdige rechtspraak en gruwelijke oorlogen. Dat is de ware geschiedenis van de mensheid!

Helemaal aan het einde van deze periode, vlak voordat de mensheid zichzelf uiteindelijk zou vernietigen, zal God ingrijpen om die zelfvernietiging te verhinderen. Dankzij de snelle ontwikkeling van de moderne technologie is de mensheid nu in staat om alle leven op aarde te vernietigen. Maar God zal dit niet toestaan.

Op datzelfde moment in de tijd zal God ingrijpen om de overgang te maken van het zelfbestuur van deze wereld naar Zijn bestuur. Maar voordat een dergelijke verandering doorgevoerd kan worden, zal er eerst een grote verandering moeten plaatsvinden in de houding en de geest van de mensheid. Daarom zijn de profetische gebeurtenissen van deze eindtijd erop gericht om de mensheid te vernederen, zodat begonnen kan worden met mensen de enige weg die tot ware vrede leidt aan te leren.

De titel van dit boek ‘De Val van de Verenigde Staten’ legt nadruk op het moment in de tijd dat de wereld wakker geschud zal worden door het begin van een nieuwe wereldoorlog. Dan zullen de gebeurtenissen van de eerste vijf Trompetten van Openbaring zich voltrekken. Dit gaat over de volledige ineenstorting van het rijkste en machtigste land dat de wereld ooit gekend heeft.

En hoewel alle landen ter wereld volledig verantwoordelijk zijn voor het teweegbrengen van de rampzalige gebeurtenissen van een wereldoorlog, toch zijn er ook nog andere profetische gebeurtenissen die aan deze allesvernietigende oorlog vooraf zullen gaan. Die gebeurtenissen vinden nu al enkele jaren plaats en zij zullen blijven escaleren tot op het moment dat deze laatste oorlog zal uitbreken. En wanneer die oorlog eenmaal begint, zullen zij nog veel meer in hevigheid toenemen helemaal tot aan het einde toe.

In het Boek Openbaring wordt door Johannes evenzeer over deze gebeurtenissen gesproken, als over de Zeven Zegels en de Zeven Trompetten; maar er werd hem opgedragen om niet op te schrijven waar deze gebeurtenissen over gaan. De reden daarvoor was omdat dit pas later in de eindtijd gegeven zou worden. Deze gebeurtenissen zijn gekend als de Zeven Donders.

Zeven Donders

Het is reeds eerder aan bod gekomen dat het Zesde Zegel van Openbaring op 9/11 geopend werd. Maar daarenboven markeerde die dag ook het begin van profetische ‘donder’. Die dag weerklonk het eerste gerommel van de Eerste Donder van Openbaring.

Er zijn Zeven Donders, en elke individuele Donder bestaat uit meerder donders – donderslagen – die gedurende deze hele periode zullen blijven weerklinken.

Het woord ‘Donder’ is het perfecte woorod om de gebeurtenissen beschrijven van deze profetische periode van een wereldwijde storm die sinds 9/11 woedt met voortdurend in intensiteit toenemende donderslagen en bevingen. Vaak gaat een grote naderende storm gepaard met donder, die steeds luider weerklinkt naarmate zij dichterbij komt.

Al vele jaren nu weerklinken er Profetische Donders, die in frequentie en hevigheid blijven toenemen. Maar wanneer dit boek eenmaal gepubliceerd wordt, zal de kracht van deze Donders alleen maar heviger worden.

De profeet Johannes hoorde het geluid van deze Donders, maar het werd hem niet toegestaan om datgene wat hij hoorde op te schrijven, en daarom werden zij ook niet in het Boek Openbaring opgetekend.

‘En toen de zeven donderslagen hun stemmen hadden laten horen, stond ik op het punt ze op te schrijven. Maar ik hoorde een stem uit de hemel tegen mij zeggen: Verzegel wat de zeven donderslagen gesproken hebben en schrijf dat niet op. En de Engel die ik op de zee en op de aarde zag staan, hief Zijn hand op naar de hemel, en Hij zwoer bij Hem die leeft in alle eeuwigheid, die de hemel heeft geschapen met wat daarin is, de aarde met wat daarop is en de zee met wat daarin is, dat er geen tijd meer (Grieks. – ‘niet langer’) zou zijn. Maar in de dagen van de stem van de zevende engel, wanneer die op de bazuin zal blazen, zal ook het geheimenis van God volbracht worden (Grieks. – ‘zal of zou moeten voltooid, vervuld, tot stand gebracht worden’), zoals Hij aan Zijn dienstknechten, de profeten, verkondigd heeft.’ (Openbaring 10: 4-7)

Dus, toen Johannes op het punt stond om op te schrijven wat hij gehoord had, zei God hem dat dit verzegeld moest worden. En Johannes vervulde dit eenvoudigweg door er niets over op te schrijven. God zei precies hetzelfde tegen de profeet Daniel toen die wilde weten wat de profetieën die hij zonet gekregen had betekenden. God zei hem dat de woorden van die profetie afgesloten en verzegeld moesten blijven tot in de eindtijd.

De reden waarom God op deze manier tot Johannes sprak was omdat Hij voorbeschikt had dat Johannes een tegenhanger zou hebben in de eindtijd – de tijd waarin deze zaken vervuld zouden beginnen te worden - aan wie God zou opdragen om deze Donders te verkondigen. De specifieke details van deze Zeven Donders werden tot aan de eindtijd bewaard, teneinde door Gods eindtijd profeet en apostel – Johannes’ tegenhanger - verkondigd en geopenbaard te worden.

Er zijn maar twee mensen die God gebruikt heeft om zowel de rol van profeet als apostel te vervullen. Hun rol als profeet zou zijn om expliciete en chronologische profetieën voor de eindtijd te verkondigen. Deze profetieën werden aan Johannes gegeven opdat hij ze zou optekenen, maar hij wist niet wat zij betekenden. God gebruikt nu Johannes’ tegenhanger om de betekenis van deze profetieën volledig te openbaren. En zij kregen alle twee ook de rol van Apostel, omdat God door middel van hen beiden waarheid openbaarde die in Zijn Kerk gegrondvest moest worden.

Deze Donders, waarover Johannes niet mocht schrijven, begonnen voor het eerst verkondigd te worden in deze eindtijd, in 2006, in een boek met als titel ‘2008 – Gods Laatste Getuigenis’. Deze Donders werden nooit eerder verkondigd voordat dit boek verscheen. Alle het andere dat Johannes schreef over de Zeven Zegels, de Zeven Donders en de Zeven Laatste Plagen werd door een engel verkondigd, maar niet de Zeven Donders.

Er is inderdaad een wereldwijde storm op komst, en de waarschuwingen over die naderende storm zijn vervat in zeven onderscheiden types van profetische Donder. Maar de wereld wist en weet niet waar zij naar moet luisteren om deze Donders te kunnen identificeren. Toch hebben zij al die tijd weerklonken ook al is de wereld daar doof voor geweest.

Voor de weinigen die de donder wel gehoord hebben, heeft dit gediend om hen beter voorbereid en alert te maken op wat komen gaat. Deze Donders zijn een voorbode geweest van de grote storm die nu op komst is - een voorbode van WO III. Wanneer die oorlog eenmaal losbarst zullen deze Donders velen malen krachtiger weerklinken, net zoals de donder blijft doorgaan wanneer een storm eenmaal begint te razen. Onthoud hierbij dat het doel van deze Donders is om het potentieel op het vernederen van de mensheid te vergroten.

Deze Donders, die voor het eerst in het boek ‘2008 – Gods Laatste Getuigenis’ geopenbaard werden, zullen we hier nu herhalen en actualiseren.

Dit gedonder loopt parallel aan de analogie die gegeven wordt van een vrouw in barensnood. Alle Zeven Donders zullen in hevigheid blijven toenemen bij het naderen van deze grote eindtijd storm, maar steeds zal één type Donder luider weerklinken dan de anderen – van de ene grote barenswee naar de andere. Alle verschillende Donders zullen blijven weerklinken, maar op bepaalde momenten zal er steeds weer één luider weerklinken dan alle anderen.

De Eerste Donder

11 September 2001 was een dag die zo luid donderde, dat alleen maar het vernoemen van die dag door iedereen waar ook ter wereld herkend wordt. Als je die datum waar ook ter wereld uitspreekt, dan weet men wat er op die dag gebeurd is. Maar de mensen zien nog niet de ware betekenis die in deze dag verscholen ligt, die deze dag zo enorm belangrijk maakt.

Datgene wat in New York, Washington D.C. en een veld in Pennsylvania gebeurde, is niet het meest belangwekkende aan die dag. Wat er op Bijbels niveau gebeurde is van veel groter belang en betekenis!

Deze datum staat in het geheugen gegrift van mensen over de hele wereld…samen met nog een specifiek woord. Iedereen die de datum 9/11 in het geheugen gegrift heeft staan begon die datum ook te associëren met de gedachte aan terreur.

De belangrijkere betekenis van die dag is haar Bijbelse betekenis want die is van profetische aard. De profetische symboliek van deze gebeurtenissen is juist datgene wat zal leiden tot het begin van de vervulling van de Zeven Trompetten van Openbaring en het uitbreken van een grootschalige Derde Wereld Oorlog.

Terreur en oorlog zijn niets nieuws voor de mensheid. Zij maken al duizenden jaren deel uit van de levenswijze van de mensheid, maar deze specifieke terreur maakt deel uit van de eindtijdprofetieën, en dat onderscheidt haar van alle andere oorlogsdaden.

#1: De Eerste Donder is het begin van de oorlogsverschrikking van de eindtijd. Dit is oorlog die profetisch is voor de eindtijd.

De meeste van deze Donders bevatten zaken die sinds mensenheugenis op één of andere manier op aarde hebben plaatsgevonden. Terreur is niets nieuws. Oorlogen zijn niets nieuws. Maar wat er nu gebeurt, tijdens deze Zeven Donders, is wel nieuw omdat het deel uitmaakt van de eindtijdprofetieën. Al deze zaken zullen rechtstreeks leiden tot een laatste periode van grote fysieke verdrukking over de hele wereld met een steeds toenemende intensiteit.

De succesvolle terroristische aanval van Al Qaida op 9/11 was het begin van de Eerste Donder. Dit was de dag dat het Zesde Zegel van het Boek Openbaring geopende werd. De gebeurtenissen op die dag zijn van grote Bijbelse en profetische betekenis!

Terreur is oorlog en oorlog is terreur. Een Amerikaans Generaal uit de tijd van de burgeroorlog, William T. Sherman, staat bekend voor een bekende uitspraak die hij deed: ‘Oorlog is de hel.’ Hoe je het ook keert of draait, als er oorlog uitbreekt heerst de terreur.

Sinds 9/11 zijn we getuige geweest van steeds meer gerommel van de ‘terreur van de oorlog.’ Dit aanhoudende gerommel heeft met steeds grotere kracht dan de gebeurtenissen van 9/11 toegeslagen. En dat is vooral het geval als je alleen al kijkt naar de verwoestingen en het verlies aan mensenlevens die het rechtstreekse gevolg zijn van de gebeurtenissen van die dag. Kijk gewoonweg naar alles wat er gebeurd is sinds de omschrijving van deze Donders voor het eerst gepubliceerd werd.

De Verenigde Staten begonnen op 7 Oktober 2001 met Afghanistan te bombarderen in wat zij ‘Operation Enduring Freedom’ noemden. Maar in plaats van dat dit vrijheid voortbracht en bevorderde, wekte dit in de hele wereld slechts gevoelens van afkeer en haat jegens de Amerikanen op.

De V.S. riepen op 30 Augustus 2021 het einde van die oorlog uit. De manier waarop dit gedaan werd veroorzaakte in de hele wereld nog meer verbittering tegen de V.S. Hierdoor voelden zelfs haar bondgenoten zich verraden, wat op zijn beurt heeft geleid tot een nog veel groter wantrouwen dan ooit tevoren.

Dus in plaats van vrijheid heeft deze oorlogsterreur veel meer doden veroorzaakt dan 9/11. In een document van het ‘Watson Institute’ van de ‘Brown University’ over het ‘Costs of War Project’ (dat de verborgen kosten van de oorlogen na 9/11 documenteert), staat dat het dodental onder de Amerikaanse troepen die in Irak en in Afghanistan vochten tegen het einde van 2019 tot meer dan 7.000 slachtoffers opliep. Daarbovenop werden ook nog enkele honderden geallieerde soldaten gedood. Nog schokkender dan dat is dat dit document ook tot de conclusie komt dat meer dan 30.177 militairen en veteranen die actief betrokken waren bij de oorlogen na 9/11 als gevolg van psychische wonden zelfmoord gepleegd hebben.

Het totale aantal Amerikaanse soldaten dat is omgekomen als direct gevolg van de oorlogsterreur van na 9/11 is meer dan 12 keer zo groot als het aantal dat op die bewuste dag om het leven kwam.

Voorts wordt in dit document ook gesteld dat er zo’n 177.000 plaatselijke Afghaanse, Pakistaanse, Iraakse en Syrische militairen en politiemensen omgekomen zijn.

Onder de hoofding ‘Summary of Findings’ concludeert deze publicatie: “Tenminste 929.000 mensen zijn gestorven als gevolg van rechtstreeks oorlogsgeweld, waaronder strijdkrachten aan alle zijden van het conflict, huurlingen, burgers, journalisten en humanitaire hulpverleners. Nog vele malen meer mensen zijn indirect gestorven in deze oorlogen, als gevolg van domino-effecten zoals ondervoeding, schade aan infrastructuur en milieuverontreiniging.” En daarbovenop zijn: “38 miljoen mensen ontheemd geraakt in de nasleep van de 9/11-oorlogen in Afghanistan, Pakistan, Irak, Syrië, Libië, Jemen, Somalië en de Filipijnen.” Dit zijn de rechtstreekse gevolgen van de oorlogsterreur in deze eindtijd!

Dit zijn slechts enkele van alle conflicten ter wereld die bijgedragen hebben aan de oorlogsterreur die zich sinds het weerklinken van de Eerste Trompet op 9/11 heeft voorgedaan. De confrontatie met deze harde werkelijkheid zou merkbaar geresulteerd moeten hebben in een afname van de trots en hoogmoed die heerst onder mensen en landen, maar dit heeft tot nog toe slechts een heel klein aantal mensen nederig kunnen maken.

De Tweede Donder

Er is nog een ander soort van gerommel dat de laatste jaren gestaag in kracht is toegenomen, en dat is het rechtstreekse gevolg van een duidelijk toename in de vernietigende kracht die door de aarde zelf voortgebracht wordt.

#2: De Tweede Donder is de toenemende verwoesting teweeggebracht door aardbevingen.

Er zijn altijd al aardbevingen geweest, zelfs zeer verwoestende aardbevingen, over heel de wereld, maar deze Donder zal vele malen prominenter worden voordat deze eindtijd voorbij is. Een deel van de verwoestende effecten van aardbevingen wordt veroorzaakt door de daaruit voortvloeiende vulkanische activiteit en tsunami’s.

Eén van de meest opzienbarende gebeurtenissen na 9/11 was de aardbeving in de Indische Oceaan in 2004. Deze staat in wetenschappelijke kringen bekend als de ‘Sumatra-Andaman aardbeving’. Volgens het ‘Amerikaans Geologisch Instituut’ (USGS) kwamen bij deze aardbeving en de daarmee gepaard gaande tsunami meer dan 283.100 mensen om het leven. Daarmee was dit één van de dodelijkste natuurrampen in onze moderne geschiedenis.

De Derde Donder

Eén van de meest destructieve krachten die een grote economische impact heeft op onze bezittingen, en zelfs het verlies van levens, begint dramatische proporties aan te nemen en wordt veroorzaakt door de drastische veranderingen in ons klimaat.

Sommigen zullen argumenteren dat de huidige klimaatsveranderingen een normaal verschijnsel zijn in een zich steeds herhalende weerscyclus. Het is inderdaad zo dat het weer zekere cycli volgt. Jawel, er zijn altijd intense periodes geweest waarin verwoestende krachten ontketend werden. Maar deze keer is het anders, omdat de verwoestende krachten en de veranderingen in weerspatronen almaar in intensiteit zullen blijven toenemen, zonder daarbij ‘normale’ patronen te volgen.

In sommige regio’s zullen abnormaal grote hoeveelheden neerslag vallen, terwijl in andere regio’s waar normaal een grote hoeveelheid neerslag valt weinig of geen neerslag zal vallen. Als gevolg hiervan zal er in sommige gebieden een duidelijk merkbare toename van overstromingen en modderstromen zijn, terwijl andere gebieden met droogte te kampen zullen krijgen, wat zoals we in de afgelopen jaren gezien hebben resulteert in grootschalige bosbranden met omvangrijke schade aan huizen, oogsten en de veestapel.

Andere gebieden zullen dan weer normale hoeveelheden neerslag krijgen, maar die zal op het verkeerde tijdstip vallen om de landbouw ten goede te kunnen komen. Te grote koude en te grote hitte op het verkeerde moment zullen ook bijdragen aan deze verwoestende kracht. Diegenen die van de landbouw leven hebben altijd al met dergelijke zaken rekening moeten houden, maar deze condities zullen alleen maar erger worden.

#3: De Derde Donder is de toenemende verwoestingen door het weer.

De verwoestingen door stormen, cyclonen, tornado’s, hittegolven, koude, droogte, overstromingen en wind zullen alleen maar toenemen in kracht, omvang en frequentie.

Alleen al wat orkanen betreft, wordt er gerapporteerd dat twaalf van de zestien meest verwoestende en duurste orkanen die de Verenigde Staten ooit hebben getroffen, sinds 2001 hebben plaatsgevonden.

Op de nieuwswebsite ‘Business Insider’ kan je een artikel van 10 September 2018 terugvinden met als titel “De 16 meest verwoestende orkanen uit de geschiedenis van de V.S.” Daarin staat een top drie van de meest opmerkelijke en duurste orkanen ooit: op de 3de plaats – Orkaan Sandy in 2012 die 71,4 miljard dollar kostte, op de 2de plaats – Orkaan Katrina in 2005 die 108 miljard dollar kostte en op de 1ste plaats – Orkaan Harvey in 2017 die 125 miljard dollar kostte.

Sinds 2001 heeft deze Donder een groot aantal dodelijke slachtoffers gemaakt, en sindsdien is het economische verlies door orkanen alleen al opgelopen tot meer dan 420 miljard dollar, wat alleen maar bijdraagt aan de volgende Donder.

De Vierde Donder

Elke van de voorgaande profetische Donders zal zijn impact hebben op de Vierde Donder. De gevolgen van de strijd tegen terrorisme en de oorlogen die daaraan gepaard gaan, samen met de verwoestingen veroorzaakt door aardbevingen en extreme weersomstandigheden, zullen een nog grotere druk leggen op de ineenstortende wereldeconomie.

#4: De Vierde Donder is Wereldwijde Economische Ontreddering

De wereld gaat nu een tijd in van wereldwijde economische ontreddering. De beurzen kunnen de schijn niet hoog blijven houden dat zij gezond en sterk zijn, terwijl zij zich slechts valselijk staande houden door er een ‘positieve draai’ aan te geven vol van geveinsd optimisme, pseudo-exuberantie en creatieve prognoses. De dag van de afrekening staat nu voor de deur voor de wereld. En naarmate we dichter bij een gigantische wereldwijde crash komen, zal de hele wereld overspoeld worden door enorme paniekaanvallen.

Sommige landen geven nu al aan dat zij een verschuiving van de dollar naar de euro overwegen, als een betere waarborg voor toekomstige stabiliteit. Hoewel velen in de Verenigde Staten deze mogelijkheid bespottelijk vinden, toch is dit precies de blijvende tendens naarmate het vertrouwen in de dollar blijft afnemen.

De alarmerende toename van bedrijfsschandalen en corruptie in combinatie met een groeiend verlies van vertrouwen in een zieke economie, doen de Verenigde Staten recht op een economische implosie afstevenen. Hiervoor werd sterk gewaarschuwd toen deze Donders in 2006 voor het eerst gepubliceerd werden, in een boek getiteld ‘2008 – Gods Laatste Getuigenis’.

Later, in 2008, werd de wereld geconfronteerd met de werkelijke toestand van de economie. Maar God liet toen nog niet toe dat deze geheel zou ineenstorten, omdat andere belangrijke profetische gebeurtenissen nog niet in positie gebracht waren zodat Hij op dat moment zo’n wereldwijde gebeurtenis kon laten plaatsvinden.

‘Quantitative Easing’ (kwantitatieve geldverruiming) en andere vingervlugge manoeuvres hebben het onvermijdelijke alleen maar uitgesteld. Maar onverantwoorde inmenging en manipulatie door de overheid, samen met de voortdurende kunstgrepen van bedrijven en andere financiële markten, zijn sinds 2008 alleen maar erger geworden. Op lange termijn is de realiteit dat er geen weg terug is uit de hebzucht die als een kanker bijna alle leven uit het vrijemarktkapitalisme gezogen heeft.

Voeg aan al deze economische rampspoed problemen toe zoals handelstekorten, geldmanipulaties, wankele oliemarkten, de desastreuze gevolgen van een pandemie, welig tierende inflatie en nog een lange lijst andere mondiale economische pijnpunten, en je heb een succesformule voor een wereldwijde economische ontwrichting die de wereld nog nooit heeft meegemaakt.

De wereld heeft wel vaker tijden van grote economische ontwrichting meegemaakt maar is daaruit op een of andere manier altijd terug opgeveerd. Maar deze keer zal er geen sprake van terug opveren zijn, omdat de wereld een dusdanige totale economische implosie zal meemaken dat zelfs het oppotten van goud en zilver geen soelaas zal bieden. Inderdaad, de stabiliteit van de wereldeconomie staat op losse schroeven.

De Vijfde Donder

De volgende drie Donders bevatten een dualiteit die zowel de Kerk van God als de wereld betreft.

#5: De Vijfde Donder is de dood

De dood heeft altijd al deel uitgemaakt van het tijdelijke sterfelijke leven dat de mensheid ervaart, en het is duidelijk dat de eerste Drie Donders een duidelijke toename in het aantal doden met zich mee zullen brengen als gevolg van de toename van de wereldwijde verwoestingen. Maar deze Donder komt daar nog bovenop en zal een heel specifiek verloop hebben.

De Vijfde Donder is voor een klein gedeelte reeds begonnen in de Kerk van God die na de Apostase verstrooid raakte. De wereld is zich totaal niet bewust van die eerste fase van deze Donder, omdat zij Gods Kerk niet kennen. Maar de verstrooide Kerk zal zich wel degelijk zeer bewust worden van die realiteit!

De Vijfde Donder is opgedeeld in drie zeer specifieke fasen van de dood. (1) De Eerste Fase is dood binnen de Kerk van God die verstrooid werd. Dit gaat specifiek over een opvallende toename van de dood onder haar leiders (de ministry). (2) De Tweede Fase zal een plotse toename van de dood onder bekende mensen in de wereld zijn. (3) De Derde Fase zal een plotse toename van de dood in de wereld zijn ten gevolge van plagen. Vergeet niet dat deze Donders voor het eerst in 2006 gepubliceerd werden.

(1) De Eerste Fase van deze Vijfde Donder is dus reeds voor een klein gedeelte begonnen in de Kerk van God die na de Apostase verstrooid raakte. Deze fase van de Vijfde Donder dient als een strenge kastijding voor die verstrooiden opdat zij potentieel wakker geschud zouden kunnen worden uit de diepe geestelijke slaap waarin zij zo hoogmoedig rusten.

Helaas zijn de geestelijke arrogantie en hoogmoed zo diepgeworteld in de geest en de harten van diegenen die weigeren om naar Gods waarschuwingen te luisteren, dat velen van hen zich niet voldoende zullen kunnen vernederen om te aanvaarden wat Gods eindtijd profeet en apostel aan hen verteld heeft. Zij zullen zijn woorden, die rechtstreeks van God aan hen gericht zijn, niet aanvaarden omdat zij niet houden van de manier waarop zij toegesproken worden noch van degene die hiervoor door God gebruikt wordt. Zij zullen daarentegen koppig vasthouden aan hun eigen ideeën over hoe zij geloven dat God hen dient te onderwijzen door middel van hun eigen organisaties.

Deze specifiek fase van de Vijfde Donder dient om diegenen die na de Apostase verstrooid raakten die wél zullen willen luisteren geestelijk wakker te schudden. Iedereen die niet zal willen aanvaarden wat God openbaart, zal tijdens de eindtijd verdrukking komen te sterven, en zal aan het einde van de 1.000-jarige regering van het Koninkrijk van God op aarde tot oordeel opgewekt worden. Nadat God de Israëlieten uit Egypte bevrijd had, verhinderde Hij dat tienduizenden van hen die tegen Hem in opstand gekomen waren het beloofde land zouden binnengaan. God kan makkelijk een paar duizend mensen uit de verstrooide Kerk beletten om dat nieuwe tijdperk waar zij naar verlangd hebben binnen te gaan.

Deze Donder is nu al een aantal jaren werkzaam in deze verstrooide groeperingen, maar zij schijnen zich hier totaal niet bewust van te zijn. In het boek ‘2008 – Gods Laatste Getuigenis’, waarin deze Donder voor het eerst geopenbaard werd, staat hierover nog veel meer geschreven dat rechtstreeks aan de verstrooide Kerk gericht is. Maar niemand luisterde toen, en misschien zal er ook nu niemand luisteren, ook al hebben zij daartoe meermaals de kans gekregen.

Het geluid van deze Donder zal nu gauw luider gaan weerklinken, door middel van overlijdens onder de leiders van de Filadelfia, Restored, Living en United kerkorganisaties en ook nog verschillende andere prominente kerkorganisaties die verstrooid raakten.

(2) De Tweede Fase van de dood zal toeslaan onder bekende mensen in de wereld. Dit zal klein beginnen en langzaam in intensiteit toenemen naarmate alle Donders in intensiteit toenemen. Onder deze bekende mensen zullen zich zowel politieke leiders als gekende figuren uit de entertainmentindustrie en de sportwereld bevinden, alsook notabele religieuze figuren uit de verschillende godsdiensten van de wereld.

(3) De Derde Fase van de dood zal voortkomen uit epidemieën en pandemieën in de wereld.

Het wereldwijde dodental als gevolg van COVID-19 telt al meer dan 5,5 miljoen mensen en dat zal alleen nog maar toenemen.

En nogmaals, deze boodschap werd in 2006 reeds gepubliceerd.

Bij deze drie fasen gaat het niet om een bepaalde volgorde waarin deze gebeurtenissen plaatsvinden, maar wel om het feit dat er in deze Vijfde Donder drie onderscheiden fasen van donder voorkomen.

De Zesde Donder

Ook deze Donder betreft zowel de Kerk als de wereld. Het gerommel van deze Donder begon bij de publicatie van mijn eerste boek ‘De Geprofeteerde Eindtijd’. Vervolgens, toen het tweede boek ‘2008 – Gods Laatste Getuigenis’ in 2006 gepubliceerd werd, werd die Donder luider, omdat daarin verkondigd werd dat ik Johannes’ tegenhanger ben.

Het grootste deel van Gods Kerk dat sinds de Apostase verstrooid gebleven is heeft die mogelijkheid weggelachen. Zij verkneuteren zich vooral over het feit dat Christus niet in 2012 teruggekomen is; iets wat ik in 2008 begon te verkondigen. Maar niet één van hen heeft geluisterd naar waarom God niet toestond dat Christus toen terugkeerde, en waarom zijn wederkomst uitgesteld werd.

Die verandering in de volgorde van de eindtijdgebeurtenissen wordt door velen in de Kerk die verstrooid werd en ook door sommigen in de wereld aangegrepen als het ultieme bewijs dat ik een valse profeet ben en dus geen apostel van God. Hun grootste ‘bewijs’ dat ik niet ben wie ik zeg dat ik ben, ligt voor hen in het feit dat ik beschuldigd werd van het ontduiken van inkomensbelastingen, en tot drie jaar in een staatsgevangenis veroordeeld werd.

Mensen kunnen soms erg snel zijn om datgene te geloven wat zij willen geloven. En daarom zijn er ook maar heel weinigen die ooit geloofd hebben dat ik misschien wel onschuldig ben. Maar naarmate de gebeurtenissen ons dichter bij het begin van WO III brengen, zullen veel van diezelfde mensen duidelijker beginnen te zien hoe slecht de mensheid zichzelf eigenlijk regeert, en dat geldt evenzeer voor haar rechtssysteem.

Veel mensen verkiezen om in hun eigen rechtssysteem te geloven. Zij geloven dat rechters rechtvaardig, onbevooroordeeld en niet politiek getint zijn, maar dat is niet waar. Zelfs bij strafvervolging gaat het veel meer over winnen dan over gerechtigheid. Maar gelukkig gaat God ieder aspect van alle regeringsvormen van de mensheid veranderen.

De steeds groeiende bewijslast dat Gods eindtijd profeet en apostel de woordvoerder van Zijn twee eindtijdgetuigen is, is een Donder die in steeds toenemende mate krachtiger zal gaan weerklinken tot aan de daadwerkelijke wederkomst van Jozua de Christus.

#6: De Zesde Donder is de groeiende openbaring van Gods twee eindtijdgetuigen. Hierin wordt geopenbaard dat Gods Huidige profeet en apostel voor Zijn Kerk, tevens de woordvoerder is van Gods twee eindtijdprofeten – de woordvoerder van Zijn twee eindtijdgetuigen.

Inderdaad, de geleidelijke openbaring vóór de wederkomst van Christus van wie Gods twee getuigen zijn, is precies waar deze Donder over gaat. Dit is al gedeeltelijk begonnen, maar er moet hierover nog veel meer geopenbaard worden; zaken die zelfs Gods eigen Kerk op dit moment nog niet weet. De timing voor de openbaring van alles wat deze twee zullen vervullen en de manier waarop zij dat doen, ligt volledig in Gods handen.

Vlak nadat Johannes over de Donders geschreven had, vertelde God hem over deze Twee getuigen.

‘En Ik (hier spreekt God) zal Mijn twee getuigen macht geven, en zij zullen, in rouwkleding gekleed, twaalfhonderdzestig dagen lang profeteren. Zij zijn de twee olijfbomen en de twee kandelaars, die voor de God van de aarde staan. En als iemand hun schade wil toebrengen, komt er vuur uit hun mond en dat verslindt hun vijanden. En als iemand hun schade wil toebrengen, moet hij op dezelfde manier gedood worden. Zij hebben macht de hemel te sluiten, zodat er geen regen zal vallen in de dagen dat zij profeteren. En zij hebben macht over de wateren om die in bloed te veranderen, en de aarde te treffen met allerlei plagen, zo vaak zij dat willen.’ (Openbaring 11: 3 - 6)

Wat betreft datgene wat in die periode van 1.260 dagen volbracht moest worden, geloven we dat dit reeds vervuld is. Het aspect van het ‘in rouwkleding gekleed zijn’, gaat over een bepaalde tijd van vernedering die zij moesten ondergaan. Het ‘vuur uit hun mond’ is symbolisch voor de woorden die zij spreken en de daaruit volgende consequenties. De zaken die in deze verzen geschreven staan zullen door de meeste mensen pas begrepen kunnen worden wanneer dit na de wederkomst van Christus uitgelegd zal worden.

Deze Zesde Donder zal steeds luider weerklinken naarmate de gebeurtenissen van de voorafgaande Donders zich met steeds grotere intensiteit zullen blijven voltrekken, wat op zich bewijs is van de geldigheid van datgene wat geschreven staat en tevens ook bewijst dat zo’n openbaring enkel en alleen van God afkomstig kan zijn.

De Zevende Donder

Deze laatste Donder betreft, net zoals de twee voorgaande Donders, zowel de Kerk als de wereld.

#7: De Zevende Donder is de versnelde openbaring van God aan de mensheid.

In dit boek is uitgelegd dat de mensheid God nooit werkelijk gekend heeft, en dat er daarom grote verwarring en tegenstrijdigheid bestaat in onze religieuze geloofsovertuigingen over Hem. Het is ook aangetoond dat er uit de gehele tijdspanne van de mensheid op de aarde slechts weinig meer dan 144.000 mensen God waarlijk en grondig gekend hebben.

Gedurende de voorbije zes millennia heeft God Zichzelf slechts aan een zeer klein aantal mensen geopenbaard. En de weinigen die God wel leerden kennen, werden door de rest van de mensheid verworpen. De profeten en de apostelen werden verworpen, en daardoor was de mensheid ook niet in staat om God te leren kennen. God onderwees Zijn manier van leven slechts aan één natie beginnend in Mozes’ tijd, maar het grootste deel van hen verwierp Zijn woorden.

De geschiedenis van de mensheid (de ware getuigenis over de mensheid) is dat zij Gods wegen niet wil. Mensen hebben nooit gewild dat God hun leven zou regeren. God heeft slechts weinigen geroepen tot een speciale relatie met Hem, om hen op te leiden en te trainen voor een toekomstige wereldregering - het Koninkrijk van God.

Veel van dit alles is reeds uitgelegd, maar het is belangrijk om te begrijpen dat God op het punt staat om iets te doen wat Hij nog nooit tevoren gedaan heeft. God staat op het punt om Zichzelf aan de gehele mensheid te openbaren. Die openbaring is ook te vergelijken met Donder.

Deze Donder is binnen Gods Kerk al beginnen te weerklinken, en zij staat op het punt om ook in de wereld krachtig te weerklinken, naarmate ook de andere Donders luider worden. Wanneer de gebeurtenissen van de Trompetten eenmaal beginnen, en alle overige eindtijdgebeurtenissen die God geprofeteerd heeft zich ontvouwen, zal deze Donder oorverdovend worden.

De openbaring van God aan de mensheid zal blijven versnellen naarmate we dichter bij het einde van de heerschappij van de mensheid op aarde en de wederkomst van Jozua de Christus komen, wanneer Gods heerschappij zal beginnen. De mensheid heeft God niet gekend, maar dat begint nu allemaal te veranderen.

De Mensheid Moet Veranderen

De wereld staat op het punt om de ergste tijden van leed en verwoesting te beleven die zij ooit meegemaakt heeft! God heeft de mensheid gewaarschuwd voor deze periode die als de ‘eindtijd’ gekend staat. In feite gaat het overgrote deel van de profetieën in de Bijbel over die eindtijd. Omdat de mensheid een fysieke schepping is met de menselijke natuur die daaruit voortkomt, heeft God altijd geweten wat de mensheid door alle tijden heen zou doen. En dat maakt dan ook precies deel uit van Zijn plan.

In dat plan heeft God 6.000 jaar aan de mensheid toebedeeld, waarin zij haar eigen manieren van leven mocht kiezen. Uitgezonderd een heel klein aantal mensen in de loop van de millennia dat door God geselecteerd werd en waar Hij mee gewerkt heeft, heeft de mensheid in haar geheel blindelings haar eigen wensen en verlangens nagejaagd. Dat heeft geleid tot eindeloze oorlogen en verwoestingen die ons onze hele geschiedenis geplaagd hebben.

De gruwelijke geschiedenis van de mensheid maakt deel uit van een leerproces. We kunnen van onze fouten leren, maar de mensheid heeft nog niet geleerd dat zij niet in staat is om zichzelf te regeren. We hebben 6.000 jaar bewijslast die ons duidelijk toont wat ons zelfbestuur heeft voortgebracht. Het is altijd Gods plan geweest om toe te staan dat de mensheid zou falen, omdat er geen enkele andere manier is waarop zij deze grote levensles kan leren.

Jawel, God heeft toegestaan dat wij zouden falen, maar niet omdat hij ons wil zien falen. Maar wel omdat dat jammer genoeg de enige manier is waarop wij eindelijk naar Hem zullen willen beginnen te luisteren – en zullen kunnen beginnen te zien dat Zijn weg veruit superieur is aan onze eigen wegen, en dat dat de enige weg is die echt werkt.

God heeft een doel – een plan – waarin Hij verlangt om de mensheid leven te schenken dat verder gaat dan ons tijdelijke sterfelijke leven - een eeuwigdurend leven. Maar waarom zou Hij, gezien onze staat van dienst, dit doen? En wat zou het doel daarvan zijn? Dat er voor alle eeuwigheid oorlogen en leed zouden zijn? Eeuwigdurende vernietiging? Gods weg gaat over vrede. Vernietiging, drama en verdeeldheid zijn het gevolg van egoïsme – de weg van Satan, en dat is ook altijd de weg van de mensheid geweest.

De weg van de mensheid is de weg van egoïsme, en dat is de reden waarom ons zelfbestuur nooit gewerkt heeft.

Dus, als God Zijn plan voor de mensheid wil verwezenlijken, dan heeft Hij vrijwillige deelnemers nodig. Het probleem daarmee is dat de mensheid, tot nu toe, nog steeds haar eigen destructieve gedrag ontkent. In plaats daarvan is de mensheid vervuld van trots en hoogmoed.

Die hoogmoedige houding is vandaag erger dan ooit tevoren. Dat is voor een groot deel te danken aan de vooruitgang in wetenschap, fysica en wiskunde waar de wereld in de voorbije eeuw getuige van is geweest. Nooit tevoren in de geschiedenis van de mensheid hebben we zo’n grote vooruitgang gezien, die de mensheid in zoveel opzichten ten goede is gekomen.

Kijk alleen al naar het bewijs dat makkelijk gezien kan worden in de cijfers van de wereldbevolking. Naar schatting is de wereldbevolking tussen de jaren 1.500 en 1.800 van bijna 600 miljoen tot net geen 1 miljard gegroeid. Maar vandaag leven er echter bijna zo’n 8 miljard mensen op aarde! Het duurde dus 5.800 jaar om tot 1 miljard mensen op aarde uit te groeien, en slechts 200 jaar om de 8 miljard te bereiken.

Maar hoewel de mensheid wel degelijk geprofiteerd heeft van al die vooruitgang, toch heeft zij deze ook misbruikt waardoor nu het potentieel aan het licht komt van een dusdanige vernietiging op aarde die tot ons uitsterven kan leiden.

Het is God die toegestaan heeft dat de wereldbevolking met zulke sprongen groeide. Hij is het die de kennis aan de mensheid gaf om zulke vooruitgang te boeken. Maar de mensheid heeft de eer daarvoor volledig aan zichzelf toegeschreven. Dat geeft weer hoe diep de verwrongen hoogmoed van de mensheid gaat.

Het zou nu duidelijk moeten zijn dat de mensheid wanneer zij aan haar eigen zelfbestuur wordt overgelaten, altijd vernietiging zal veroorzaken. Dat is onvermijdelijk.

God gaat nu toestaan dat de mensheid oog in oog zal komen te staan met haar eigen zelfvernietiging. De waarheid is dat de enige manier om die zelfvernietigingsdrang te stoppen, God ingrijpt en een einde maakt aan het zelfbestuur van de mens, door in plaats daarvan Zijn eigen regering te vestigen – Zijn eigen Koninkrijk dat regeert.

Daarom moet de mensheid eerst vernederd worden om tot een oprechte gewilligheid te komen om waarlijk naar God te beginnen luisteren, en dat precies op de manier die God aangeeft. Inderdaad, er moet een verandering in de mensheid plaatsvinden, en er is maar één manier waarop die verandering tot stand gebracht kan worden.

De mensheid zit zo vastgeroest in haar eigen wegen, is zo diep vervuld van menselijke hoogmoed, dat zij datgene wat werkelijk van God komt niet zal aanvaarden. Mensen die van zichzelf vinden dat ze religieus of Christelijk zijn, kunnen dit niet in zichzelf zien. Het zou nochtans goed zijn om te overwegen wat God over onze eigen aard zegt.

God zegt: “Er is (soms) een weg die iemand recht schijnt, maar het einde ervan zijn wegen van de dood.” (Spreuken 14: 12) Dat is een goede weergave van de houding en de geest van de mensheid. Het is voor onze geest (ons verstand) heel natuurlijk om te geloven dat onze eigen ideeën, gedachten en oordeel juist zijn. Wij zijn geneigd om gewoonweg te denken dat wij gelijk hebben en dat anderen die anders denken ongelijk hebben. Dat is het natuurlijke gevolg van onze menselijke hoogmoed, want enkel en alleen God kan ons vertellen wat waarlijk juist is en wat verkeerd is.

Kijk bijvoorbeeld eens naar alle duizenden verschillende stromingen binnen de confessionele- en niet-confessionele kerken van het traditionele Christendom. Diegenen die een specifieke denominatie steunen en daar deel van uitmaken geloven dat zij het bij het rechte eind hebben, en over het algemeen geloven zij dat anderen fout zitten (of op zijn minst minder deskundig of waarheidsgetrouw zijn) wat betreft zaken aangaande doctrines en leerstellingen over God en Christus.

Maar God Zelf zegt dat er slechts één geloof, één waarheid, één Kerk en één manier van leven is. Het probleem is dat de mensheid vervuld is van hoogmoed – mensen geloven dat zij gelijk hebben, gerechtvaardigd zijn en/of meer inzicht hebben dan anderen.

God zegt voorts dat “het denken van het vlees is vijandschap tegen (gekant tegen, een vijand van) God. Het onderwerpt zich namelijk niet aan de wet van God, want het kan dat ook niet.” (Romeinen 8: 7). De mensheid verzet zich tegen wetten die tegenstrijdig zijn aan want zij eigenlijk willen. Dat houdt ook in dat de mensheid zich dus tegen Gods wetten en wegen verzet.

Het is vanwege dit soort van denken dat de mensheid de afgelopen 6.000 jaar niet naar Gods profeten en apostelen heeft geluisterd. Wij leven nu in een tijd waarin God dit gaat aanpakken. God zal niet toelaten dat dit zo blijft doorgaan!

Daarom werd hier in het begin van dit hoofdstuk op gezinspeeld. Er dient hier een alinea herhaald te worden die gaat over het moment in de tijd waarop God zal ingrijpen om Zijn regering over de mensheid zal vestigen.

Op datzelfde moment in de tijd zal God ingrijpen om de overgang te maken van het zelfbestuur van deze wereld naar Zijn bestuur. Maar voordat een dergelijke verandering doorgevoerd kan worden, zal er eerst een grote verandering moeten plaatsvinden in de houding en de geest van de mensheid. Daarom zijn de profetische gebeurtenissen van deze eindtijd erop gericht om de mensheid te vernederen, zodat begonnen kan worden met mensen de enige weg die tot ware vrede leidt aan te leren.

Er bestaat geen enkele andere zinvolle en permanente manier waarop een volledige verandering in de houding en de geest van de mensheid teweeg gebracht kan beginnen te worden, afgezien van dat God toelaat dat de eindtijd gebeurtenissen exact zo komen te gebeuren zoals gezegd is dat zij vervuld zullen worden.

De profetische gebeurtenissen van de Zeven Zegels, de Zeven Trompetten, de Zeven Donders en de Zeven Laatste Plagen zijn er allemaal op gericht om de mensheid te helpen om te veranderen – een verandering van een houding van hoogmoed en op zichzelf vertrouwen, naar een houding van nederigheid en naar God opkijken om geleid te worden. Dit is allemaal noodzakelijk opdat de mensheid kan beginnen te leren wat de enige ware wegen zijn die echte vrede voortbrengen en tot eeuwig leven leiden – een leven dat vervuld zal zijn van écht blijvend geluk, vervulling, liefde en ware vrede voor alle eeuwigheid.

Hoofdstuk 8

GODS HEILIGE DAGEN OPENBAREN ZIJN PLAN

In dit boek is de aandacht vooral gegaan naar die zaken die rechtstreeks op een derde wereldoorlog aansturen. De geschiedenis van de mensheid in de afgelopen 6.000 jaar is doorspekt geweest met oorlogen. Maar nu staan we aan de vooravond van een nieuw tijdperk, een tijdperk waarin er geen oorlogen meer zullen zijn – nooit meer!

Hoewel er onder bijbelgeleerden en leraren discussie bestaat over hoe lang de mensheid op aarde bestaat, openbaart God ons dat wij ons nu aan het einde bevinden van 6.000 jaar van menselijk zelfbestuur. En vervolgens openbaart Hij ook aan ons dat we op het punt staan om een opwindend tijdperk binnen te treden, waarin voor de volgende 1.000 jaar Zijn Koninkrijk over alle landen ter wereld zal heersen.

In dat nieuwe tijdperk dat nu bijna ingeluid gaat worden, zal er geen sprake van zijn dat er ook maar één enkele vorm van menselijke regering zal heersen. God zal alle door mensen uitgedachte regeringsvormen zoals socialisme, totalitarisme, communisme, oligarchieën, aristocratieën, dictaturen, democratieën en elke andere vorm van menselijke regering uitbannen.

Gedurende millennia heeft deze wereld niet geweten waarom God de mensheid schiep en wat Zijn plan voor die schepping is. Maar precies datgene wat de mensheid altijd geweigerd heeft te doen, het houden van Gods wekelijkse en Jaarlijkse Heilige Dagen, openbaart Zijn plan en doel voor de schepping van de mensheid. Het feit dat de mensheid zo halsstarrig vastgehouden heeft aan het vieren van haar eigen feestdagen, is precies datgene wat haar al die tijd in het duister gehouden heeft.

Gods Heilige Dagen openbaren waarom in eerste instantie aan de mens een tijdelijk fysiek leven gegeven werd, en dat God van in den beginne voorzien heeft dat het grootste deel van de mensheid in de praktijk tweemaal een fysiek leven zal leiden. Hij voorzag 7.000 jaar waarin alle mensen geboren zouden worden, en gedurende diezelfde periode zullen zij ook allemaal sterven. Maar Hij voorzag nóg een periode van 100 jaar die daarop zal volgen, waarin de overgrote meerderheid van allen die ooit geleefd hebben terug tot fysiek leven opgewekt zal worden.

Gods Heilige Dagen zijn opwindend wanneer je eenmaal gaat begrijpen wat Zijn doel is met Zijn ongelooflijke plan dat 7.100 jaar beslaat. Deze volledige tijdspanne voor het menselijke bestaan wordt volledig geopenbaard aan de hand van deze Heilige Dagen. En wat daarna nog komt is zelfs nog veel ongelooflijker en ontzagwekkender, en gaat de menselijke verbeeldingskracht verre te boven.

In de nacht van het Pascha op de dag dat Christus ter dood gebracht zou worden, zei hij in één van zijn gebeden tot zijn Vader: “Uw woord is de waarheid.” God is de bron van alles wat waar en volkomen is. De opzet van dit boek is om de waarheden die God door Zijn Kerk geopenbaard heeft aan het licht te brengen.

Vanwaar komt Religieuze verwarring?

In dit boek is aangetoond dat er veel tegenstrijdige ideeën de ronde doen, over God en Zijn doel voor de schepping van het menselijke leven. Mensen zijn verward en vaak zelfs geconflicteerd over wat er werkelijk gebeurt wanneer je sterft en wat er daarna gebeurt. Als er leven na de dood is, wat voor soort van leven is dat dan?

Lang geleden gaf God aan de mensheid specifieke dagen die zij moesten houden (vieren), en die zij voor heilig doel en gebruik apart moesten zetten. Die dagen openbaren het doel en plan waarom Hij de mensheid in leven riep en ook wat er na de dood in het verschiet ligt. Wanneer je leert waar deze dagen écht over gaan, leidt dit tot grotere kennis en inzicht over God Zelf en over waarom Hij het tijdelijke fysieke menselijke leven schiep.

De reden waarom de mensheid geen weet of kennis heeft van God en Zijn plan en doel voor haar bestaan, is omdat zij geen weet heeft van deze dagen die gehouden dienen te worden en daarom dus ook niet kan leren wat deze dagen openbaren. Dat is precies de reden waarom God de mensheid gebood om deze dagen te houden op de manier die Hij aangegeven heeft, zodat zij Hem en Zijn liefde voor Zijn schepping zou kunnen leren kennen.

Maar de menselijke natuur is erop gericht om zich tegen God te verzetten en om de waarheid over God te veranderen naar iets wat makkelijker te verteren is voor die egoïstische natuur die er slechts op uit is om zichzelf te behagen door te leven op gelijk welke manier die zij verkiest om te leven. De mensheid wil niet dat iemand haar vertelt hoe zij dient te leven, en daarom heeft zij betracht om religie en ideeën over God makkelijker verteerbaar te maken voor de hoogmoedige menselijke natuur.

Voor het gezonde verstand lijkt het tegenstrijdig dat de mensheid zich verzet tegen Gods instructies over hoe het leven geleefd dient te worden en deze verwerpt. Tenslotte heeft Hij ons gemaakt en weet Hij dus best wat gezonde relaties en vrede, en ook gelukkige productieve levens zal voortbrengen. Ouders kunnen uit de eerste hand ervaren hoe hun eigen kind zich tegen hen verzet terwijl zij juist proberen om aan te leren wat zij geloven dat het beste voor hun kind is. Gods wijsheid en liefde gaan die van menselijke ouders oneindig verre te boven, en Hij weet absoluut wat het beste is voor ons, maar toch verzetten Zijn eigen kinderen zich ook tegen Hem.

Het begin van het ontwikkelen van een betekenisvolle relatie met God is gehoorzaamheid aan het houden van Zijn Sabbatten. De wekelijkse Sabbat geeft een volledig overzicht weer van Gods plan. En de jaarlijkse Sabbatten, die ook door God geboden zijn en gehouden moeten worden op de manier die Hij aangegeven heeft, bevatten nog veel meer details en bijzonderheden over dit plan.

Kalenders hebben verwarring gezaaid

Voordat we het gebod om de 7de dag Sabbat (die volgt op de 6de dag van de week Vrijdag) te houden nader gaan bekijken, moeten we eerst goed begrijpen dat de wereldse kalenders verschillen in hoe de dagen van de week daarin gerangschikt worden. Dit heeft voor veel verwarring gezorgd wanneer het eropaan komt dat je probeert te begrijpen wanneer Gods wekelijkse Sabbat gehouden dient te worden.

De meeste mensen zijn er zich heden ten dage niet van bewust dat de kalenders in de meeste landen ter wereld veranderd werden, zodat zij anders zouden zijn dan hoe God heeft aangegeven dat de jaarlijkse tijd gerekend dient te worden. Door de eeuwen heen heeft men zich grote inspanningen getroost om de Bijbelse cyclus van de 7de dag Sabbat te veranderen. De motivatie die hierachter zit is voor velen de aanleiding geweest om ook datums en tijden te veranderen, maar de meeste mensen zijn zich hier totaal niet van bewust.

In de recente geschiedenis hebben landen geprobeerd om allerlei meeteenheden te standaardiseren. In deze moderne tijd van technologie, fabricage en innovatie is het zeker een goed idee om standaardisering te implementeren, vooral met het oog op de wereldwijde handel. Er zijn inmiddels al veel meeteenheden gestandaardiseerd. Veel landen hebben ondertussen bijvoorbeeld het metrische stelsel ingevoerd, terwijl sommige landen dit nog steeds koppig weigeren te doen.

Maar wat betreft de standaardisering van de tijdsaanduiding is er altijd grote verwarring en onenigheid geweest. De Verenigde Naties hebben hier in de recente geschiedenis een grote rol gespeeld. De ‘Internationale Organisatie voor Standaardisatie’ (ISO) begon met het standaardiseren van de kalender in een publicatie genaamd ‘ISO 8601:1988’, die zoals de titel doet vermoeden in 1988 gepubliceerd werd. In dit systeem werd de Zondag aangegeven als de zevende dag van de week in de wekelijkse cyclus, waardoor Maandag de eerste dag van de week werd.

Lange tijd voordat deze verandering in 1988 gemaakt werd, waren er verschillende landen in Europa die dit al lang zo gedaan hadden. Maar wat de meeste mensen die aan deze standaardisering deelnamen echter niet weten is dat er achter de doorvoering van deze verandering een samenzweerderig doel verscholen zat. Velen hebben deze verandering gemaskeerd als een poging om de ‘werkweek’ te definiëren, waarbij de cyclus van de eerste vijf dagen van de week begint op Maandag en eindigt op Vrijdag. Daardoor worden de laatste twee dagen van de wekelijkse cyclus de Zaterdag op de 6de dag van de week, waardoor automatisch Zondag de 7de dag van de week wordt.

Het unieke aan deze verandering is dat zij alle nieuwe generaties, wanneer zij lezen dat Gods Sabbat op de zevende dag van de week valt, de valse zekerheid geeft dat Zondag hiervoor dus de aangewezen dag is. Maar toch zou dat een verkeerde veronderstelling zijn.

Het Jodendom heeft nooit de correcte timing van de wekelijkse Sabbat uit het oog verloren. Christus zelf was het met de Joden eens over het feit dat de dag die zij als de zevende dag van de week in acht namen, wel degelijk de wekelijkse Sabbat was zoals die door God geboden werd. Voordien en sinds die tijd hebben de Joden altijd geweten welke de correcte dag voor het houden van de zevende dag Sabbat is.

Slecht een handvol landen ter wereld hanteren een kalender die waarheidsgetrouw is en overeenkomt met de ware wekelijkse cyclus. Op die kalenders wordt de Zondag correct weergegeven als de eerste dag van de week, en is Zaterdag de zevende dag, wat de ware tijd voor het houden van Gods Sabbat is.

Maar kalenders die de wekelijkse cyclus op Maandag beginnen zijn onjuist, omdat zij Zondag als de zevende dag aangeven, en toch is dat de kalender die door de overgrote meerderheid van landen gebruikt wordt. Zondag is niet de Bijbelse zevende dag van de week. Het is niet Gods 7de dag Sabbat.

Het veranderen van de wekelijkse cyclus is niets nieuws. Daar werd door de eeuwen heen in heel de wereld meermaals aan gemorreld. Maar telkens wanneer de mensheid zich met dit soort van praktijken bezighoudt gaat zij in tegen datgene wat lang geleden door God werd vastgelegd. Van in het begin van de tijdsrekening op aarde, stelde God een wekelijkse cyclus van zeven dagen in binnen de maanden van elke jaarcyclus.

DE WEKELIJKSE SABBAT

Onze Schepper

Een ware en juiste relatie met de Ene Eeuwige Uit Zichzelf Bestaande Almachtige God kan pas beginnen wanneer je tot het punt komt dat jij je voor Hem wil vernederen, en de ware wekelijkse Sabbat die door Hem geboden is gaat houden. Niemand kan een ware relatie met God hebben, tenzij zij Hem aanbidden op die tijden die Hij geopenbaard en geboden heeft. Al het andere is ongehoorzaamheid aan en godslastering ten aanzien van God.

In dit boek is duidelijk naar voren gekomen welke de valse tijden zijn en welke de ware tijden zijn. God wil dat Zijn schepping naar Hem luistert en Hem zoals Christus zei ‘in waarheid aanbidt.’

‘Maar de tijd komt en is er nu, dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in geest en waarheid, want de Vader zoekt wie Hem zo aanbidden. God is Geest en wie Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.’ (Johannes 4: 23 - 24)

Er bestaat geen andere manier om God te aanbidden. Hij eist dat dit in waarheid gebeurt. Deze verzen tonen dat er een tijd zal komen dat de wereld God in waarheid zal gaan aanbidden. Dat zal na de wederkomst van Christus in het Millennium wereldwijd beginnen te gebeuren. In Christus’ tijd begon een klein aantal mensen op die manier te aanbidden, en zij bleven dit doen in Gods Kerk nadat deze in 31 na Christus gevestigd werd.

God openbaart het belang van de wekelijkse Sabbatdag en hoe deze tot stand kwam. Dat heeft alles te maken met het doel wat Hij voor ogen had met de schepping van de mensheid. De wekelijkse Sabbat dient om iedereen te herinneren aan de scheppingsweek waarin de mensheid geschapen werd, en aan het feit dat Hij onze Schepper is!

‘Zo zijn de hemel en de aarde voltooid, en heel haar menigte. Toen God op de zevende dag Zijn werk, dat Hij gemaakt had, voltooid had, rustte Hij op de zevende dag van al Zijn werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die (apart gezet voor heilig doel en gebruik), want daarop rustte Hij van al Zijn werk, dat God schiep door het te maken.’ (Genesis 2: 1 - 3)

Je kan hierover veel uitgebreider en gedetailleerder informatie terugvinden in ander lectuur van Gods Kerk, want veel mensen denken dat dit verslag over de schepping dat in Genesis 1 en 2 opgetekend staat, gaat over de tijd dat God de aarde en het heelal oorspronkelijk schiep. Dat is echter niet waar. De aarde werd minstens honderdduizenden en misschien wel miljoenen jaren eerder geschapen. Dat zou makkelijk te begrijpen moeten zijn, zuiver aan de hand van het wetenschappelijk bewijs hierover.

Na de oorspronkelijke schepping van de aarde, was zij vervuld van planten- en dierenleven, en overal ter wereld ligt er hiervan in de vorm van fossielen een enorm grote bewijslast. Maar wat men niet weet is dat Satan lang geleden, nadat hij tegen God rebelleerde, alle leven op aarde vernietigde. De verwoesting die hij toen teweegbracht gebeurde in een oogwenk, omdat hij toen de hele aardbol trachtte te vernietigen.

Satan beschikte over de macht om uitgestrekte gebieden van de aarde uiteen te rijten, de aarde uit haar normale baan te slaan, haar omwenteling te verstoren en haar atmosfeer totaal te verduisteren. Als gevolg van de snelheid waarmee dit alles plaatsvond daalde de temperatuur binnen de atmosfeer van de aarde dusdanig dat alle planten- en dierenleven ogenblikkelijk bevroor.

Wanneer je dus begint te lezen over wat God tijdens die eerste zes dagen deed, dan wordt daar dus niet de schepping van de aarde beschreven. De aarde was niet volledig verwoest, zij was er nog. Zij was tienduizenden jaren lang onbewoonbaar gebleven…misschien zelfs wel honderdduizenden jaren.

De context in Genesis 1 en 2 is dus dat de aarde er al was, maar dat haar oppervlak op dat tijdstip door God herschapen en vernieuwd werd, zodat er terug leven op kon bestaan. En op de zesde en laatste dag van die herschepping, schiep God tijdelijk fysiek menselijk leven, samengesteld uit fysiek materie. God openbaart in de Bijbel dat dit het beginstadium van het hoogtepunt van Zijn schepping is.

‘Want in zes dagen heeft de Here de hemel en de aarde gemaakt (om Zijn werk – te doen, te verwezenlijken, uit te voeren), de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de Here de Sabbatdag en heiligde die.’ (Exodus 20: 11)

Het woord dat hier meestal vertaald wordt als ‘gemaakt’ betekent niet ‘geschapen’, maar is een woord dat eenvoudigweg betekent het ‘doen, verwezenlijken, uitvoeren’ van werk dat men zich voorgenomen heeft te doen. God ‘deed’ of ‘verwezenlijkte’ tijdens die zes dagen het werk dat Hij zich had voorgenomen, en vervolgens rustte Hij op de zevende dag. Hij verwezenlijkte dus het werk dat Hij verlangde te doen in de hemel (de atmosfeer van de aarde), op de aarde en in de wateren van de zee. Dat is exact wat er hier in dit vers geschreven staat.

De verzen die hieraan vooraf gaan bevatten Gods gebod dat de zevende dag van de week als de wekelijkse Sabbat gehouden en geheiligd moet worden – als de ware wekelijkse heilige dag. De eerste les die de wekelijks Sabbat ons zou moeten leren is wat dit vers ons over God verteld: ‘Hij is de Ene die opnieuw leven op aarde schiep – Hij is onze Schepper.’ Als je niet kan bevatten of geloven dat God ons schiep, waarom zou je dan luisteren naar wat Hij zegt? Maar als hij wel onze Schepper is dan zouden we maar beter aandachtig luisteren naar wat Hij te zeggen heeft.

God legde de tijd vast

De wekelijkse Sabbat valt dus op de zevende dag van de week, en dat is al zo sinds de dagen van Adam en Eva. Precies zoals tijdens de scheppingsweek door God werd vastgelegd dat de week zeven dagen zou tellen, zou ook Gods plan voor de mensheid een periode van 7.000 jaar beslaan.

De eerste zes dagen van de week werden voor de mens gereserveerd om daarop hun eigen werk te kunnen doen, maar de zevende dag was Gods tijd – de Sabbat. Naar analogie heeft de mensheid ook 6.000 jaar gekregen om haar eigen manier van leven te leiden, maar net zoals de zevende dag Sabbat behoort de laatste periode van 1.000 jaar God toe, en dan zal er op Gods manier geleefd worden! Het is Gods tijd!

Er zijn maar weinig mensen die het verhaal geloven over hoe God Noach redde en in een nieuwe wereld overbracht. Wij leven nu in een tijd waarin het voor mensen nog veel moeilijker is om te geloven dat God op het punt staat om de hele mensheid in een nieuwe wereld over te brengen, maar deze keer in een wereld waarin het Koninkrijk van God over alle landen ter wereld zal regeren. Maar dat is wel degelijk wat er nu staat te gebeuren! Dat zal de vestiging van het Millennium zijn – een 1.000-jarige periode waarin het Koninkrijk van God over de mensheid zal regeren.

Het zou ons duidelijk moeten zijn dat God de zevende dag apart zette doordat Hij deze persoonlijk heiligde. God deed dat met geen enkele andere dag van de week. De Bijbels betekenis van ‘geheiligd’ zijn is: ‘apart gezet voor heilig doel en gebruik’. God zette niet de zesde dag (Vrijdag) noch de eerste dag (Zondag) apart voor heilig doel en gebruik. Het was van in het begin Gods bedoeling om voor altijd de zevende dag apart te zetten als de wekelijkse Sabbat voor de mensheid. God bepaalde de tijdscycli en Hij vertelde de mensheid hoe zij die cycli dienden te houden.

‘En God zei: Dat er lichten zijn aan het uitspansel des hemels (Hebreeuws - atmosfeer, luchtruim) om scheiding te maken tussen de dag en de nacht, en dat zij dienen tot tekens (om de tijd te ‘markeren’) zowel van gezette tijden (Hebreeuws – vastgelegde tijden) als van dagen en jaren.’ (Genesis 1: 14)

Het Hebreeuwse woord voor ‘gezette tijden’ betekent zoveel als wat wij vandaag een ‘afspraak’ zouden noemen. De tijd is exact. God maakte het zo dat de tijd een berekenbare factor in het leven zou zijn. Wij kunnen specifieke momenten in de tijd vastleggen voor elk doel wat wij voor ogen hebben. Van in het begin, van bij de scheppingsweek, bepaalde God specifieke momenten die Hij persoonlijk voor de mensheid apart zette; dat zijn vastgelegde afspraken met Hem waaraan wij ons dienen te houden. De wekelijkse Sabbat is zo’n afspraak, die nooit verandert. Iedere zevende dag dient de mensheid zich aan die afspraak met God te houden! God maakt dit overduidelijk aan ons.

‘De Here sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten en zeg tegen hen: De feestdagen (Hebreeuws – ‘gezette tijden’ – dit is niet het Hebreeuwse woord voor ‘feesten’) van de Here, die gij moet uitroepen, zijn heilige samenkomsten (Hebreeuws – geboden samenkomsten). Dit zijn Mijn feestdagen (Hebreeuws – gezette tijden): Zes dagen mag er werk verricht worden, maar op de zevende dag is het Sabbat, een dag van volledige rust, een heilige samenkomst (Hebreeuws – geboden samenkomst). Geen enkel werk moogt gij doen. Het is in al uw woongebieden een Sabbat voor de Here. Dit zijn de feestdagen (gezette tijden) van de Here, de heilige samenkomsten (geboden samenkomsten), die gij op hun vastgestelde tijd (gezette tijden) moet uitroepen. In de eerste maand, op de veertiende dag van de maand, tegen het vallen van de avond (na zonsondergang), is het Pascha voor de Here. En op de vijftiende dag (een jaarlijkse Heilige Dag – en jaarlijkse Sabbat) van die maand is het Feest (dit is wel het Hebreeuwse woord voor ‘feest’) van Ongezuurde Broden voor de Here. Zeven dagen lang moet gij dan ongezuurde broden eten.’ (Leviticus 23: 1 - 6)

Het traditionele Christendom heeft getracht om dit gebod van de zevende dag Sabbat en de jaarlijkse Sabbatten die hier opgesomd worden, af te schaffen. Zij hebben geen probleem met negen van de tien geboden, maar zij hebben wel geprobeerd om het vierde gebod ‘Gedenk de Sabbatdag, dat gij die heiligt’ (Exodus 20:8) ‘af te schaffen’. Zij hebben óf getracht om het gebod betreffende de Sabbat af te schaffen, óf zij zeggen dat de wekelijkse Sabbat nu op Zondag valt. Maar God zei dat het houden van de zevende dag Sabbat een eeuwig verbond is! (Exodus 31: 15 - 17)

De Katholieke Kerk heeft dit fundamentele gebod veranderd in haar opsomming van de Tien Geboden, zodat er nu het volgende staat te lezen: “Wees gedachtig dat gij de dag des Heren heiligt.” Velen in het traditionele Christendom hebben deze manier van denken over de ‘dag des Heren’ overgenomen en zij erkennen en onderwijzen dit als zijnde de Zondag, wat in feite de eerste dag van de week is.

Het was de Katholieke Kerk die in 300 na Christus voor het eerst begon te onderwijzen dat het gebod voor het houden van de Sabbat veranderd werd naar de Zondag (de eerste dag van de week) – de ‘dag des Heeren.’ Het was ook in die tijd dat het Romeinse Rijk het houden van de Zevende dag Sabbat verketterde en verbood. En sinds die tijd heeft het grootste deel van het traditionele Christendom die verandering geaccepteerd waarvan de Katholieke Kerk zelf zegt dat zij niet gebaseerd is op de autoriteit van de Bijbel, maar een kwestie is van de autoriteit van de Paus die dit verkondigde.

Het Levitische stelsel met zijn wetten met betrekking tot ceremonies en offergaven, werd door Jozua de Christus veranderd in de tijd van de overgang van het Oude Testament naar het Nieuwe Testament – het tijdperk waarin Gods Kerk opgericht werd. Het offer van Christus maakte een einde aan de vereiste om dierenoffers te brengen. Zijn offer maakte ook dat het Levitische stelsel met zijn priesterschap dat dienst deed in de fysieke tempel en daar al het werk betreffende het offersysteem en de werking van de tempel uitoefende niet langer nodig was.

Christus zélf dient nu als Hogepriester in de geestelijke tempel van God. Hij vervulde het offersysteem en zodoende was het niet langer nodig dat dit voortgezet zou worden. Maar Christus heeft niet Gods wetten afgeschaft, zoals zo velen in het traditionele Christendom beweren. Hij maakte slechts een einde aan de wetten betreffende het Levitische stelsel.

Gods wet die samengevat wordt in de ‘Tien Geboden’, is nog nooit veranderd. De apostelen en de Nieuwtestamentische Kerk hielden zowel de zevende dag Sabbat als de jaarlijkse Sabbatten. Een dertigtal jaar na de dood van Jozua de Christus onderwees de apostel Paulus Gods mensen over het belang van het houden van de Sabbat, het Pascha en de Heilige Dagen.

‘Want Hij heeft ergens over de zevende dag als volgt gesproken: En God heeft op de zevende dag van al Zijn werken gerust.’ (Hebreeën 4: 4)

Paulus legde uit dat Israël geweigerd had om naar Gods instructies te luisteren en dat zij dat ook niet konden, omdat hun het geloof ontbrak dat enkel en alleen mogelijk gemaakt wordt door het ontvangen van Gods geest. Paulus legde uit dat er één specifieke dag apart gezet (vastgelegd) is voor de mensheid, waarop zij Gods stem – Zijn instructie – kunnen horen.

‘Stelt Hij wederom een dag vast (God heeft één specifieke dag ‘aangewezen’ of afgebakend’ – Hij heiligde de zevende dag), heden, als Hij door David na zo lange tijd spreekt, zoals boven gezegd werd: ‘Heden, indien gij Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet.’ (Hebreeën 4: 7)

Vervolgens legde Paulus in groter detail aan de Kerk uit wat dit alles inhield. Het traditionele Christendom heeft nooit begrepen wat Paulus onderwees en zij hebben dit zelfs fout vertaald omdat zij het belang van deze dag die door God geboden is niet willen erkennen en omdat zij zeker niet begrijpen wat deze dag symboliseert.

‘Want indien Jozua (de Jozua uit het Oude Testament die de kinderen Israëls het beloofde land binnen leidde) hen in de rust gebracht had, zou Hij (God) later niet over een andere dag gesproken hebben. Er blijft dus een Sabbatsrust (dit is niet het woord voor ‘rust’ zoals de meeste vertalingen weergeven, maar hier wordt het Griekse woord ‘Sabbatismos’ gebruikt wat Sabbat betekent) voor het volk van God. Want wie tot Zijn rust (in de rust van Gods wekelijkse zevende dag Sabbatdag) is ingegaan, is ook zelf tot rust gekomen van zijn werken (gestopt met het navolgen van zijn eigen menselijke wegen door te streven om Gods levenswijze te volgen), evenals God van de Zijne (toen God op de zevende dag rustte van Zijn scheppingsarbeid). Laten wij er dus ernst mede maken om tot die rust (de rust van de Sabbatdag) in te gaan, opdat niemand ten val kome door dit voorbeeld van ongehoorzaamheid te volgen.’ (Hebreeën 4: 8 - 11)

Paulus legde uit dat Jozua (die na Mozes’ dood het volk Israël leidde) Gods volk niet het soort van rust kon geven dat het houden van de Sabbat uitbeeldt. Nadat Israël veertig jaar in de wildernis rondgezworven had en vervolgens door Jozua het fysieke beloofde land werd binnengeleid, gingen zij niet het soort van rust in dat door de zevende dag Sabbat uitgebeeld wordt. Paulus legde uit dat Gods volk nog niet die rust was binnengetreden die door de laatste 1.000 jaar (het Millennium) wordt uitgebeeld, wanneer Gods regering onder leiding van de Messias zal regeren – de geestelijke rust die begint in het Millennium waarin Jozua de Christus Gods mensen zal binnenleiden.

Wanneer je Gods wekelijkse Sabbat houdt dan kan je beginnen te begrijpen wat God ons door middel van het naleven hiervan wil leren, en je zal dan ook wekelijks onderwijs ontvangen over Gods plan en doel. God onderwijst Zijn mensen op de Sabbatten, en Hij leidt hen zo voortdurend tot grotere geestelijke groei betreffende Zijn manier van leven.

Gods (wekelijkse en jaarlijkse) Sabbatten zijn een herkenningsteken – een identificerend teken – van Gods volk, omdat alleen Zijn mensen ze kennen en ze ook houden in geest en in waarheid, zoals Hij dat gebiedt.

‘Heilig (apart zetten voor heilig gebruik) Mijn Sabbatten, zodat ze tot een teken zijn tussen Mij en u, zodat gij weet dat Ik, de Here (de Eeuwige), uw God ben.’ (Ezechiël 20: 20)

Je moet dus eerst en vooral de door God geboden Sabbatten gaan houden als je God waarlijk wilt leren kennen.

De zevende dag van elke week is de dag waarop de mens van zijn normale doordeweekse werk dient uit te rusten, omdat het geboden is dat er op gelijk welke Sabbat dan ook geen gebruikelijk (dagelijks) werk gedaan mag worden. Dit geldt evenzeer voor de jaarlijkse Sabbatten (Hoog Dagen – jaarlijkse Heilige Dagen). Op deze dagen mag er geen gebruikelijke (dagelijkse) arbeid gedaan worden.

De wekelijkse Sabbat en de jaarlijkse Sabbatten moeten gehouden worden, dat betekent dat zij apart gezet (gereserveerd) dienen te worden voor heilig doel en gebruik door diegenen die ze houden. Dat is wat er bedoeld wordt wanneer God zei dat Zijn Sabbatten geheiligd moeten worden. Hoewel de wekelijkse Sabbat altijd op de zevende dag van de week valt, kunnen de geboden jaarlijkse Sabbatten (Heilige Dagen) op andere dagen van de week vallen, behalve één, en dat is Pinksteren.

De Sabbatten zijn voor de mens apart gezet (gereserveerd), om op die dagen meer op God gericht te kunnen zijn. Zij moeten op die dagen samenkomen met anderen, in wat door God ‘heilige samenkomsten’ genoemd worden. Dat is de tijd die apart gezet (gereserveerd) is zodat mensen bij die gelegenheden naar het onderwijs van Gods ministers kunnen luisteren. Dat is de tijd dat families en vrienden meer tijd kunnen spenderen met anderen die ook met dat doel voor ogen deze tijd apart gezet (gereserveerd) hebben.

HET PASCHA

De eerste Jaarlijkse Heilige Samenkomst

We hebben gezien dat de wekelijkse Sabbat een voorafschaduwing is van een overzicht van Gods 7.000-jarige plan voor de mensheid. Maar de jaarlijkse geboden heilige samenkomsten geven ons meer details van dat grote plan en geven veel meer toelichting daarbij.

God gaf aan de mensheid wekelijkse ‘gezette tijden’ en jaarlijkse ‘gezette tijden’ die wij moeten nakomen en waarnemen met Hem. De eerste jaarlijkse heilige samenkomst is geen jaarlijkse Sabbat, maar deze dient wel als eerste gehouden te worden, voordat de jaarlijkse Heilige Dagen – Jaarlijkse Sabbatten – gehouden kunnen worden. Die eerste geboden ‘gezette tijd’ die wij moeten houden is het Pascha.

Het Pascha is een ‘geboden samenkomst’ die aan het begin van de Pascha dag na zonsondergang plaatsvindt. Het is geen Sabbat, en dus geen Heilige Dag of Hoog Dag, en er mag dus werk gedaan worden op die dag. Het is in dat opzicht dan ook een unieke jaarlijkse samenkomst.

Gods plan van verlossing (bevrijding, redding) begint met deze dag. Als je het Pascha – zijnde Jozua de Christus – niet ontvangt, dan kan je ook geen relatie met God beginnen. Als je Jozua als ons Pascha aanvaardt en vervolgens het jaarlijkse Pascha gaat houden, dan zal dat jou in staat stellen om aan het proces van verlossing beginnen, wat dan de zegeningen zal voortbrengen die God voor iedereen wenst. De jaarlijkse Heilige Dagen die daarop volgen openbaren het plan van verlossing, maar je kan niet in dat plan opgenomen worden totdat je eerst het Pascha ontvangt. Daarom is dus het Pascha de eerste jaarlijkse Heilige samenkomst.

Door de eeuwen heen hebben velen de correcte timing van wanneer Gods Pascha gehouden dient te worden verkeerd begrepen, fout geïnterpreteerd, verdraaid en zelfs met opzet veranderd. Het juiste tijdstip om het Pascha te vieren werd onder vuur genomen, precies zoals de wekelijkse Sabbat ook altijd al onder vuur gelegen heeft.

Het is altijd al Satans verlangen geweest om de mensheid te misleiden zodat zij gelijk wat zouden geloven behalve de waarheid over Gods wekelijkse Sabbat en het houden van het Pascha. De reden daarvoor is omdat het houden van die twee geboden samenkomsten het startpunt is voor het ontwikkelen van een oprechte en ware relatie met God.

Het was die nieuwe kerk in het Romeinse Rijk onder Constantijn de Grote die zichzelf valselijk Christelijk noemde, die de dag voor het houden van de wekelijkse Sabbat van Zaterdag naar Zondag veranderde. Zij verbood het Pascha en verving het jaarlijkse Pascha door de jaarlijkse feestdag Pasen (Engels – Easter).

Gods Kerk bezit ook literatuur die heel gedetailleerd en exact beschrijving geeft van de juiste timing voor het houden van het Pascha, voor wie dit graag grondiger wil bestuderen. Je kan deze literatuur terugvinden op onze website (www.cog-pkg.org) onder de hoofding ‘Publicaties’ en de titel ‘De Timing van het Pascha.

De correcte timing voor het houden van het Pascha is zo ontzettend belangrijk omdat het Pascha het allereerste middel bij uitstek is waardoor je de ware Messias kan leren kennen, en waardoor je ook alles wat onjuist is kan beginnen te zien. Daardoor zal je ook beter valse, onjuiste leermeesters, valse religies en elke organisatie die valse, onjuiste leerstellingen gedogen kunnen identificeren. Het dient gezegd te worden dat ook het Jodendom (dat nochtans beter zou moeten weten) het Pascha niet correct houdt, doordat zij een verkeerde timing aanhouden en omdat zij er een verkeerde betekenis en symboliek aan verbinden, die anders is dan wat door God gegeven werd.

In Leviticus 23 staan al Gods ‘gezette tijden’ opgelijst. Deze jaarlijkse ‘gezette tijden’ (heilige samenkomsten) beginnen met het Pascha.

‘In de eerste maand, op de veertiende der maand, tussen de twee avonden is het Pascha des Heeren.’ (Leviticus 23: 5)

Velen zijn bekend met het verhaal van de exodus uit Egypte. Op dat moment gaf God het Pascha als ‘geboden samenkomst’ aan de Israëlieten.

‘En de Here zeide tot Mozes en tot Aäron in het land Egypte: Deze maand zal u het begin der maanden zijn (dit valt in de lente); zij zal u de eerste der maanden van het jaar zijn. Spreekt tot de gehele vergadering van Israël als volgt: op de tiende van deze maand zal ieder voor zich een stuk kleinvee nemen, familiegewijs, een stuk kleinvee per gezin. Een gaaf, mannelijk, éénjarig stuk kleinvee moet gij nemen; gij kunt dit nemen van de schapen of van de geiten.’ (Exodus 12: 1 - 3,5)

Dat ‘gaaf mannelijk lam’ stelde symbolisch Jozua de Christus voor, die zonder zonden was. De apostel Petrus legde dit als volgt uit aan de Kerk.

‘Wetende, dat gij niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, zijt vrijgekocht van uw ijdele wandel, die (u) van de vaderen overgeleverd is, maar met het kostbare bloed van Christus, als van een onberispelijk en vlekkeloos lam.’ (1 Petrus 1: 18 - 19)

In het vervolg van het relaas in Exodus wordt getoond wat het symbool zou zijn voor het vergoten bloed van de Messias, tot aan de tijd dat hij zou komen om dit te vervullen. De Israëlieten moesten voor het Pascha een lam doden. Zij moesten het bloed van dit lam op de grond spillen, en toen, die allereerste keer dat het Pascha gehouden werd, moesten zij van dat bloed nemen en het op de drie deurposten van hun huisdeur aanbrengen. Christus’ bloed zou ook op de aarde gespild worden, omdat hij de symboliek van deze lammeren zou vervullen als het ware Lam Gods.

‘En zij zullen van het bloed nemen en het aan de beide deurposten strijken en aan de bovendorpel, aan de huizen waarin zij het eten zullen.’ (Exodus 12: 7)

‘Want Ik zal in deze nacht door het land Egypte trekken en alle eerstgeborenen in het land Egypte treffen, van de mensen tot het vee. En Ik zal aan al de goden van de Egyptenaren strafgerichten voltrekken, Ik, de Heere. En het bloed zal u tot een teken zijn aan de huizen waarin u verblijft. Als Ik het bloed zie, zal Ik u voorbijgaan (Engels – ‘pass over’; het Engelse woord voor Pascha is ‘Passover’) en er zal geen plaag onder u zijn die verderf teweegbrengt, als Ik het land Egypte zal treffen.’ (Vers 12 en 13)

Dit beeld uit wat Jozua de Christus voor de mensheid zou vervullen. Hij is ons Pascha (Engels – Passover) en door zijn bloed kunnen wij gered worden van de straf voor zonde - van de eeuwige dood – een laatste oordeel voor alle eeuwigheid.

‘Want het loon van de zonde is de dood, maar de genadegave van God is eeuwig leven, door Jozua de Christus, onze Heere.’ (Romeinen 6: 23)

De straf voor zonden die niet vergeven zijn is de dood – een eeuwig oordeel – eeuwige dood waaruit je nooit meer tot leven opgewekt kan worden.

Jozua de Christus, de Zoon van God, het Lam Gods, was Gods Pascha offer aan de mensheid, waardoor wij van de dood gered kunnen worden. De doodstraf ‘gaat aan ons voorbij’ (Engels – ‘passes over’). Dat is waar wij moeten beginnen in Gods plan van redding. Het begint allemaal bij Jozua de Christus. Er hangt ons allemaal de doodstraf boven het hoofd vanwege onze zonden, totdat we het offer van Christus aanvaarden, waardoor ze weggenomen kunnen worden als wij ons bekeren van onze zonden. Alleen het bloed van Christus in onze plaats vergoten, kan die straf wegnemen. Dat is Gods Pascha offer aan ons, voor ons.

‘Daarom, zoals door één mens (Adam) de zonde in de wereld is gekomen, en door de zonde de dood, en zo de dood over alle mensen is gekomen, in wie allen gezondigd hebben.’ (Romeinen 5: 12)

Onze zonden moeten eerst vergeven worden, voordat wij een relatie met God de Vader kunnen beginnen. Enkel en alleen na bekering en de doop kan in ons het proces beginnen waardoor wij bevrijd kunnen worden van onze eigen egoïstische menselijke natuur en van de macht die Satan over ons heeft, die ons in het duister houdt en ons misleid. Dat is Gods plan voor onze verlossing uit geestelijk Egypte.

‘Hij (God) heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon zijner liefde, in wie wij de verlossing hebben, de vergeving der zonden.’ (Colossenzen 1: 13 - 14)

Gods Kerk houdt deze jaarlijkse herdenkingsceremonie precies op dezelfde manier zoals Christus dat samen met zijn discipelen deed op die bewuste Pascha avond na zijn laatste avondmaal met hen. Bijna 20 jaar na Christus’ dood, gaf de apostel Paulus instructies aan Gods Kerk in Korinthe over het belang van het jaarlijkse Pascha en de manier waarop dit gehouden dient te worden.

‘Want ik heb van de Heere ontvangen, wat ik u ook heb overgeleverd (hoe het Pascha gehouden dient te worden), dat de Heere Jozua in de nacht (de Pascha nacht) waarin Hij werd verraden, brood nam, en nadat Hij gedankt had, brak Hij het en zei: Neem, eet, dit is Mijn lichaam, dat voor u gebroken wordt. Doe dat tot Mijn gedachtenis (elk jaarlijks Pascha). Evenzo nam Hij ook de drinkbeker, na het gebruiken van de maaltijd, en zei: Deze drinkbeker is het nieuwe testament in Mijn bloed. Doe dat, zo dikwijls als gij die drinkt, tot Mijn gedachtenis. Want zo dikwijls als gij dit brood eet en deze drinkbeker drinkt, verkondigt gij de dood van de Heere, totdat Hij komt.’ (1 Corinthiërs 11: 23 - 26)

Met deze instructies voor de Kerk (het geestelijke Israël van God), stelde Jozua de Christus de nieuwe symbolen voor het Pascha in, op dezelfde avond dat het Paschalam geslacht, geroosterd en gegeten werd. Op de avond aan het begin van de veertiende dag van de eerste maand, moesten de Israëlieten een lam slachten en opeten en zo deze jaarlijkse ceremonie houden. Vandaag houdt de Kerk van God het Pascha door jaarlijks deel te nemen aan het symbolisch eten van het vlees en drinken van het bloed van het Lam Gods. Het vlees wordt gesymboliseerd door het eten van een klein stukje ongezuurd brood, en het bloed wordt gesymboliseerd door het drinken van een klein beetje wijn.

Zoals we eerder uitgelegd hebben, gaf God aan de mens het vermogen om de ene dag van de andere te onderscheiden, doordat een nieuwe dag begint op het moment dat de zon op de voorgaande dag ondergaat. Het nachtgedeelte wanneer het Pascha gehouden wordt is dus het begin van die dag. Alles wat er tijdens het daglicht gedeelte van diezelfde Pascha dag nog zou gebeuren, werd ook door Jozua de Christus vervuld.

Toen het volk Israël het Pascha hield, moesten zij per familie een lam slachten en dat opeten. In de Bijbel wordt dit beschreven als ‘dit is een Pascha-offer voor de Heere’. Zowel het eten van een lam door de Israëlieten op de nacht aan het begin van de veertiende, als het deelnemen aan de symbolen van het brood en de wijn door de Kerk vandaag, symboliseren beide dat God Zijn Zoon opgeofferd heeft voor de mensheid. Het beeld ook uit dat de Messias vrijwillig er mee instemde om zijn leven als een offer te geven. God de Vader en Jozua de Christus brachten vrijwillig dit offer voor de mensheid, en daarom was het ook waarlijk ‘het Pascha offer van de Heere’.

Echter, het tijdstip waarop Christus stierf was halverwege de namiddag van de Pascha dag. Hiermee werden ook de activiteiten van de Israëlieten vervuld, waar zij druk mee bezig waren gedurende diezelfde periode van het begin van het Pascha tot aan het Feest van Ongezuurde Broden dat daarop volgde. Gedurende de namiddag periode van de Pascha dag waren de Israëlieten bezig met de voorbereidingen voor de eerste jaarlijkse Heilige dag het ‘Feest van Ongezuurde Broden’, dat na de zonsondergang van de Pascha dag zou beginnen.

Het slachten van de offerdieren en alle andere voorbereidingen voor het feest dat zou volgen, gebeurde allemaal gedurende die namiddag van de Pascha dag. Maar het feesten en het offeren van deze dieren op het altaar konden pas na zonsondergang beginnen, wanneer die Heilige Dag begon.

De dieren die gedurende de namiddag van de Pascha dag gedood werden ter voorbereiding van de eerste dag van het ‘Feest van Ongezuurde Broden’, worden in de Bijbel de ‘Pascha offers’ genoemd. Wanneer er dus in de Bijbel gesproken wordt van het ‘slachten van het Pascha’ dan gaat dit zowel over wat gesymboliseerd wordt door ‘het Pascha offer van de Heere’ wat gedood en gegeten werd op de avond aan het begin van de veertiende, als over de symboliek van het slachten van de dieren tijdens de namiddag van de Pascha dag, die na zonsondergang aan God geofferd zouden worden wanneer het feesten begon.

Het gehele Pascha, zowel het nachtgedeelte als het dag gedeelte, is van grote betekenis vanwege alle symboliek die door Jozua de Christus vervuld werd bij leven, en bij zijn dood.

E JAARLIJKSE SABBATTEN–JAARLIJKSE HEILIGE DAGEN

Het Feest van Ongezuurde Broden

Wanneer we eenmaal het Pascha offer van Jozua de Christus ontvangen hebben, waardoor de prijs voor onze zonden betaald wordt, kunnen we verder gaan in Gods plan voor ons. Hierin gaat onze aandacht nu naar de betekenis van het houden van het Feest van Ongezuurde Broden.

De eerste en de zevende dag van het Feest van Ongezuurde Broden zijn beide jaarlijkse Sabbatten – jaarlijkse Heilige Dagen. De eerste jaarlijkse Sabbat - de eerste dag van het Feest van ongezuurde Broden – begint meteen na de zonsondergang van de Pascha dag.

‘En op de vijftiende dag van deze maand is het Feest der Ongezuurde Broden voor de Here, zeven dagen zult gij ongezuurde broden eten. Op de eerste dag zult gij een heilige samenkomst hebben (zoals de wekelijkse Sabbat is dit ook een ‘geboden samenkomst’); dan zult gij generlei slaafse arbeid (dagelijks, doordeweeks routinewerk) verrichten (het is een grote Sabbat). Gij zult de Here vuuroffers brengen gedurende zeven dagen; op de zevende dag zal er een heilige samenkomst (Hebreeuws – ‘geboden samenkomst’) zijn; generlei slaafse arbeid zult gij verrichten.’ (Leviticus 23: 6 - 8)

Deze hele ‘gezette tijd’ duurt één week lang. Gedurende die week moeten wij ongezuurd brood eten. We mogen tijdens die periode geen gistproducten in onze huizen hebben, en wij moeten ons dan onthouden van het eten van brood, cakes of gebak die gistproducten bevatten.

De symboliek van dit feest is dat gist doet ‘opblazen’, net zoals hoogmoed ons doet ‘opzwellen’. Gist staat symbool voor zonden. Gist staat ook symbool voor ‘een houding van hoogmoed’ tegen Gods wetten. Wij verkiezen om ons leven te leven zoals wij dat zelf willen, in plaats van Gods wil in onze levenswijze te weerspiegelen. Het eten van ongezuurd brood symboliseert ons verlangen om God te gehoorzamen en te ‘eten’ van Zijn levenswijze, te eten van het geestelijke ongezuurde brood des levens.

Deze symboliek gaat ook over Jozua de Christus die zonder zonden was – ongezuurd. De Kerk beeld dit uit op de Pascha avond waneer een klein stukje ongezuurd brood gegeten wordt, wat symbool staat voor het gebroken lichaam van Christus. Jozua beschrijft dit hele proces in Johannes.

Met deze basiskennis op zak van hoe het Pascha en het Feest van Ongezuurde Broden gehouden dienen te worden, zal je beter kunnen waarderen hoe openbarend de volgende Bijbelverzen zijn.

‘Zij zeiden dan tot Hem: Wat moeten wij doen, opdat wij de werken Gods mogen werken? Jozua antwoordde en zeide tot hen: Dit is het werk Gods, dat gij gelooft in Hem, die Hij gezonden heeft. Zij zeiden dan tot Hem: Wat voor teken doet Gij dan, opdat wij mogen zien en U geloven? Wat voor werk doet Gij? Onze vaderen hebben het manna in de woestijn gegeten, zoals geschreven is: Brood uit de hemel gaf Hij hun te eten. Jozua zeide dan tot hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, niet Mozes heeft u het brood uit de hemel gegeven, maar mijn Vader geeft u het ware brood uit de hemel; want dát is het brood Gods, dat uit de hemel nederdaalt en aan de wereld het leven geeft. Zij zeiden dan tot Hem: Here, geef ons altijd dit brood. Jozua zeide tot hen: Ik ben het brood des levens; wie tot Mij komt, zal nimmermeer hongeren en wie in Mij gelooft, zal nimmermeer dorsten. Maar Ik heb u gezegd, dat gij niet gelooft, ook al hebt gij Mij gezien. Alles wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen, en wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen. Want Ik ben van de hemel nedergedaald, niet om mijn wil te doen, maar de wil van Hem, die Mij gezonden heeft.’ (Johannes 6: 28 - 38)

‘De Joden dan morden over Hem, omdat Hij gezegd had: Ik ben het brood, dat uit de hemel nedergedaald is, en zij zeiden: Is dit niet Jozua, de zoon van Jozef, wiens vader en moeder wij kennen? Hoe zegt Hij nu: Ik ben uit de hemel nedergedaald? Jozua antwoordde en zeide tot hen: Mort niet onder elkander. Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader, die Mij gezonden heeft, hem trekke, en Ik zal hem opwekken op de laatste dag.’ (Johannes 6: 41 - 44)

‘Ik ben het brood des levens. Uw vaderen hebben in de woestijn het manna gegeten en zij zijn gestorven; dit is het brood, dat uit de hemel nederdaalt, opdat wie ervan eet, niet sterve. Ik ben het levende brood, dat uit de hemel nedergedaald is. Indien iemand van dit brood eet, hij zal in eeuwigheid leven; en het brood, dat Ik geven zal, is mijn vlees, voor het leven der wereld. De Joden dan streden onderling en zeiden: Hoe kan deze ons zijn vlees te eten geven? Jozua dan zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij gij het vlees van de Zoon des mensen eet en zijn bloed drinkt, hebt gij geen leven in uzelf.’ (Johannes 6: 48 - 53)

Jozua de Christus legde uit dat als je het Pascha niet ontvangt (‘het vlees van de Zoon des mensen eet’) je ook niet het leven van God in je kan hebben (‘hebt gij geen leven in uzelf’) door de kracht van Zijn geest. Zij leefden nog in zonde totdat dit een realiteit in hun leven zou worden. Je moet namelijk eerst het Pascha ontvangen teneinde uit zonde te kunnen komen en Gods manier van leven te kunnen gaan leven – om ongezuurd te worden. Alleen zij die gedoopt worden doordat zij Jozua als hun Pascha aanvaarden, kunnen zelf het jaarlijkse Pascha houden.

Nadat wij gedoopt zijn en onze zonden vergeven zijn, moeten wij beginnen met ons leven te veranderen. In tegenstelling met de leer van het traditionele Christendom is het niet de bedoeling dat wij onveranderd blijven en gewoonweg genade aanvaarden, maar wij dienen te veranderen om zo een ‘nieuwe schepping’ in God te worden (II Korinthe 5: 17). Wij mogen niet zomaar verder blijven leven zoals we dat voor de doop deden; maar we bezitten wel nog steeds dezelfde menselijke natuur, waar we ons hele verdere leven tegen zullen moeten blijven vechten.

Het ontvangen van het Pascha, Jozua de Christus, in ons leven bij de doop is slechts het begin van een levenslang proces van bekering en het gevecht om onze menselijke natuur te overwinnen. Ieder jaar wanneer wij het Pascha houden, bevestigen wij de noodzaak om ons voortdurend te bekeren, uit de zonde te komen, en meer en meer in eenheid en overeenstemming met God en Zijn Zoon te komen.

Paulus corrigeerde de Korintiërs aangaande een zaak van twee mensen in hun midden, die openlijk hun ongehoorzaamheid in de Kerk tentoonspreidden. De Kerk bereide zich voor op het Pascha seizoen en het Feest van Ongezuurde Broden, en Paulus maakte van deze gelegenheid gebruik om hen op hun fout te wijzen.

‘Uw roem deugt niet. Weet gij niet, dat een weinig zuurdeeg het gehele deeg zuur maakt?’ (1 Corinthiërs 5: 6)

Paulus wees hen op hun achteloze houding, waarmee zij bewust zonde in hun midden negeerden (‘hun roem’). Hij legde uit dat zonde als een heel klein beetje ‘zuurdesem’ (gist) is, dat zich doorheen de hele deegklomp verspreid om dit te doen ‘opblazen’ – het doet ‘opzwellen’. De les was dat als zonden niet meteen aangepakt worden, zij zich snel doorheen de hele Kerk kunnen verspreiden.

‘Doet het oude zuurdeeg weg (Grieks – grondig schoonmaken, verwijderen), opdat gij een vers deeg moogt zijn; gij zijt immers ongezuurd. Want ook ons Pascha is voor ons geslacht: Christus.’ (1 Corinthiërs 5: 7)

Er werd hun geleerd dat zij zich moesten ontdoen van het zuurdeeg (gist) – de zonden weg moesten doen – zodat zij een nieuw deeg zouden kunnen worden – een nieuw lichaam – teneinde een nieuwe manier van leven te gaan leven door vernieuwd te worden door gehoorzaamheid aan Gods manier van leven.

Zij waren nog niet volkomen bezig met de zonden uit hun levens te verwijderen. Mensen zullen altijd gist (zonde) in hun leven vinden, maar wanneer deze aan ons geopenbaard worden moeten we ons ervan ontdoen. In dit vers wordt ook gesproken van het feit dat zij geestelijk het Feest van Ongezuurde Broden aan het vieren waren, en dat zij als onderdeel van die viering alle fysieke gist voor die periode uit hun huizen verwijderd hadden – ‘gij zijt immers (fysiek) ongezuurd’.

‘Laten wij dus feestvieren, niet met oud zuurdeeg (zonde), ook niet met zuurdeeg van slechtheid en boosaardigheid, maar met ongezuurde broden van oprechtheid en waarheid.’ (1 Corinthiërs 5: 8)

Het traditionele Christendom gebruikt deze verzen die lang nadat Christus als ons Pascha gestorven was gegeven werden niet in haar onderwijs, noch leert zij dat deze verzen openbaren dat wij Gods gebod om de jaarlijkse Heilige Dagen van het Feest van Ongezuurde Broden moeten blijven gehoorzamen. Paulus legde uit dat deze dagen gehouden moeten worden in de geest van wat zij ons leren, dat onze levens ongezuurd moeten worden – vrij van zonden – door in oprechtheid voor God te leven in volle gehoorzaamheid aan Hem en Zijn manier van leven.

Hoewel het traditionele Christendom onderwijst dat de wetten van het Oude Testament afgeschaft zijn, toch zou het overduidelijk moeten zijn dat dit niet het geval is. Uit verzen als deze blijkt duidelijk dat de Kerk van het Nieuwe Testament het jaarlijkse Feest van Ongezuurde Broden hield. En in andere verzen komt ook duidelijk naar voren dat zij de wekelijkse zevende dag Sabbat en de andere jaarlijkse Heilige Dagen hielden.

Gehoorzaamheid aan God in deze zaken was de normaalste zaak voor de Kerk. Er staan veel voorbeelden hiervan in de Bijbel vermeld. Het Nieuwe testament werd niet op dezelfde manier geschreven als het Oude Testament, toen Israël Gods wet voor het eerst ontving. De periode van het Nieuwe Testament is een getuigenis van hoe de Kerk nastreefde om Gods wet, die Hij hun zo lang geleden gegeven had, na te leven. Het is niet geschreven om mensen te overtuigen van de geldigheid van Gods wet, dat feit wordt gewoonweg als vanzelfsprekend beschouwd.

Het Feest van Ongezuurde Broden leert ons dat wij, na de doop en de vergeving van onze zonden door Christus, aan een tocht beginnen die ons uit geestelijk Egypte leidt – uit de zonde die ons leven in slavernij houdt. Wij moeten een proces van verandering beginnen door een nieuwe manier van leven te gaan leiden. Wanneer in de Bijbel gesproken wordt over bekering, dan betekent dit dat wij moeten veranderen van onze oude fysieke manier van leven aangestuurd door onze menselijke natuur, naar een nieuwe manier van leven gebaseerd op Gods rechtvaardige manier van leven. De doop is slechts het begin van dit proces van uit zonde te komen. Het vervolg is een levenslang continu proces van bekering teneinde de tocht om uit zonde te komen te kunnen voortzetten.

De kerken van de wereld verkondigen deze waarheid niet. In plaats daarvan leren zij dat wij dankzij het offer van Christus onder genade vallen, en dat de wet afgeschaft is. Zij geloven dat genade betekent dat wij van Gods wet bevrijd zijn. Maar dat is niet de ‘genade’ die doorheen de bijbel aan ons geopenbaard wordt.

‘Wat zullen wij dan zeggen? Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade toeneemt? (Paulus vraagt als de wet door genade afgeschaft is, moeten wij dan juist nog meer gaan zondigen zodat Gods genade in ons leven nog groter zou kunnen worden?) Volstrekt niet! Hoe zullen wij, die met betrekking tot de zonde gestorven zijn, nog daarin leven? Of weet gij niet dat wij allen die in Christus Jozua gedoopt (Grieks – ‘volledig in water ondergedompeld’) zijn, in Zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen (door gehoorzaamheid aan Gods manier van leven). Want als wij met Hem één plant zijn geworden, gelijkgemaakt aan Hem in Zijn dood, dan zullen wij ook aan Hem gelijk zijn in Zijn opstanding. Dit weten wij toch, dat onze oude mens (ons oude leven voor de doop) met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam van de zonde tenietgedaan (Grieks – ‘volledig weggedaan’) zou worden en wij niet meer als slaaf de zonde zouden dienen.’ (Romeinen 6: 1 - 6)

Gods wet is niet afgeschaft of weggedaan, maar de ‘oude mens der zonde’ die moeten wij wegdoen. Wij moeten uit het ‘water graf’ van de doop opstaan en een nieuwe leven beginnen te leven, als een nieuwe ‘schepping’ in God, precies zoals Paulus aan de Efeziërs vertelde: ‘...dat gij, wat uw vroegere wandel betreft, de oude mens aflegt, die ten verderve gaat, naar zijn misleidende begeerten, dat gij verjongd wordt door de geest van uw denken, en de nieuwe mens aandoet, die naar (de wil van) God geschapen is in waarachtige gerechtigheid en heiligheid.’ (Efeziërs 4: 22 - 24)

Uit geestelijk Egypte komen en ongezuurd worden (leven), is een levenslange strijd. Paulus legt ons in Romeinen 7 uit dat er in ons een voortdurende strijd tegen onze menselijke natuur en onze menselijke geest plaatsvindt. Deze fase van Gods plan toont ons het begin van een proces wat ons bevrijdt van de slavernij aan de zonde, doordat wij de strijd aangaan tegen de zonde. Wij moeten vechten tegen onze eigen menselijke natuur en ernaar streven om te gaan leven volgens Gods ware rechtschapen weg. Door dit proces, door deze strijd, kan er heilig rechtvaardig karakter in ons gevormd worden.

God gebied ons om het gist uit onze huizen te verwijderen en om gedurende de zeven dagen van het Feest van Ongezuurde Broden alleen ongezuurd brood te eten, evenzo zegt Hij ons dat wij het gist (de zonde) uit ons leven moeten wegdoen, om alleen maar van het ware ongezuurde brood des levens te eten, wat tot ons komt in de vorm van Jozua de Christus.

PINKSTEREN

De volgende stap in Gods plan van verlossing wordt uitgebeeld door Pinksteren wat ook wel het ‘Feest der Eerstelingen’ genoemd wordt. Het woord Pinksteren is afkomstig van het Griekse woord ‘Pentèkostè’ wat ‘vijftigste’ of ‘vijftig tellen’ betekent. De datum waarop we deze ‘gezette tijd’ met God moeten houden kan alleen maar gekend zijn als we het Pascha en het Feest van Ongezuurde Broden écht begrijpen en houden. God vertelt ons heel specifiek hoe we moeten beginnen te tellen vanaf een bepaald moment tijdens het Feest van Ongezuurde Broden, zodat we kunnen weten precies wanneer wij voor Zijn aangezicht moeten samenkomen, op deze derde jaarlijkse Sabbat.

Gods plan verloopt op een ordelijke manier en vordert gestaag. Elke opeenvolgende Heilige Dag openbaart gaandeweg meer over het proces waardoor de mensheid onder genade kan komen en deel van Zijn geestelijke Familie kan worden. Nogmaals, alle Jaarlijkse Heilige Dagen die door God geboden zijn, staan in Leviticus opgelijst.

‘Spreek tot de Israëlieten, en zeg tegen hen: Wanneer gij in het land komt dat Ik u geven zal, en gij de oogst ervan binnenhaalt, dan moet gij de eerste (schoof) van het begin van uw oogst naar de priester brengen (In sommige vertalingen wordt dit ‘eerste’ als ‘eerste vruchten’ of ‘eerstelingen’ vertaald, wat fout is. In het Hebreeuws betekent dit gewoon ‘eerste’ of ‘het begin’). Hij moet de schoof voor het aangezicht van de Here bewegen, opdat Hij een welgevallen in u vindt. Op de dag na de Sabbat (de wekelijkse Sabbat) moet de priester de schoof bewegen.’ (Leviticus 23: 10 - 11)

Je kan niet ten volle begrijpen wanneer en hoe je Pinksteren moet houden, tenzij je Gods instructies die Hij hier in deze verzen aan de Israëlieten gaf met betrekking tot hoe zij het Feest van Ongezuurde Broden moesten vieren begrijpt. In het verdere verloop van deze verzen zou je moeten beginnen te begrijpen dat God de betekenis die geopenbaard wordt in het houden van het Feest van Ongezuurde Broden naadloos verbonden heeft met de betekenis van de daaropvolgende Heilige Dag - Pinksteren.

De periode waarvan in deze verzen sprake is valt in het Pascha seizoen, en meer specifiek tijdens het Feest van Ongezuurde Broden. De kleinere eerste oogst in Israël begon in de lente, maar de grotere herfstoogst, die ook symbolisch uitgebeeld wordt in Gods plan van verlossing, zal later nog aan bod komen in een andere jaarlijkse Sabbat.

In Israël zijn veel van de voorjaarsgewassen al voor het begin van het Pascha seizoen klaar om geoogst te worden. Israël kreeg heel specifieke instructies betreffende de ceremonies rondom deze vroege oogst die zij tijdens het Feest van Ongezuurde Broden moesten naleven.

‘Tot op die dag zult gij geen brood, geen geroosterd of vers koren eten, totdat gij de offergave aan uw God gebracht hebt: het is een altoosdurende inzetting voor uw geslachten, in al uw woonplaatsen.’ (Leviticus 23: 14)

Een onderdeel van deze instructies was dat de Israëlieten een ‘schoof’ van het eerste (van het begin) van deze oogst aan de priester moesten brengen. Die zou dan later in een ceremonie gebruikt worden die plaats zou vinden tijdens het Feest van Ongezuurde Broden. En alhoewel het oogsten al voor die tijd mocht beginnen, mochten zij niets van die nieuwe oogst eten totdat deze ceremonie uitgevoerd was. Alle symboliek die in dit gehele proces vervat zit is ongelooflijk openbarend.

Die (eerste) schoof moest tijdens deze ceremonie, die altijd op de eerste dag van de week (Zondag) tijdens het Feest van Ongezuurde Broden gehouden werd, als een offer voor God heen en weer bewogen worden. Dit ‘Beweegoffer’ (van de eerste schoof) stond symbool voor Jozua de Christus. Christus moest zichzelf aan God tonen om voor ons ‘aanvaard’ te kunnen worden; die symboliek vervulde hij toen hij na zijn opstanding door de Vader aangenomen werd.

We hebben al het feit besproken dat Jozua de Christus aan het einde van de zevende dag Sabbat uit de dood opgewekt werd. Maar Christus zou pas vele uren later, op de volgende ochtend van de eerste dag van de week, tot God opvaren. Dat blijkt uit het verhaal van Maria die op de vroege ochtend van de eerste dag van de week tijdens het Feest van Ongezuurde Broden naar de graftombe kwam. Maria Magdalena vroeg zich af waar het lichaam van Jozua naartoe gebracht was, omdat het zich niet in de tombe bevond en omdat zij niet wist dat hij reeds de vorige avond uit de dood was opgewekt, vlak voor zonsondergang op de wekelijkse Sabbat.

‘En Maria stond buiten dicht bij het graf, wenende. Terwijl zij dan weende, boog zij zich voorover naar het graf, en zij zag twee engelen zitten, in witte klederen, een aan het hoofdeinde en een aan het voeteneinde, waar het lichaam van Jozua gelegen had. En zij zeiden tot haar: Vrouw, waarom weent gij? Zij zei tot hen: Omdat zij mijn Here weggenomen hebben en ik weet niet, waar zij hem neergelegd hebben. Na deze woorden keerde zij zich om en zag Jozua staan, maar zij wist niet, dat het Jozua was. Jozua zei tot haar: Vrouw, waarom weent gij? Wie zoekt gij? Zij meende, dat het de hovenier was, en zei tot hem: Heer, als gij hem weggedragen hebt, zeg mij dan, waar gij hem hebt neergelegd en ik zal hem wegnemen. Jozua zei tot haar: Maria! Zij keerde zich om en zei tot hem in het Hebreeuws: Rabboeni, dat wil zeggen: Meester! Jozua zei tot haar: Houd Mij niet vast, want Ik ben nog niet opgevaren naar de Vader; maar ga naar mijn broeders en zeg hun: Ik vaar op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God.’ (Johannes 20: 11 - 17)

Het verhaal vervolgt in Mattheüs’ verslag over deze gebeurtenis, waarin hij verteld wat er vervolgens gebeurde toen Maria Magdalena en Maria (de moeder van Jacobus) terug wandelden om aan de discipelen te vertellen wat Jozua tegen Maria gezegd had. Het is belangrijk dat je hierbij goed op de timing van dit alles let, en dat je duidelijk het onderscheid ziet dat gemaakt wordt tussen deze gelegenheid en de voorgaande, toen Christus tegen de vrouwen zei dat zij hem niet mochten aanraken.

‘Toen zij weggingen om het aan zijn discipelen bekend te maken zie, Jozua kwam hun tegemoet en zei: Weest gegroet. Zij naderden hem en grepen zijn voeten en zij aanbaden hem. Toen zei Jozua tot haar: Weest niet bevreesd. Gaat heen en bericht mijn broeders, dat zij naar Galilea moeten gaan, en daar zullen zij mij zien.’ (Mattheüs 28: 9 - 10)

Dus, Maria Magdalena was die Zondag ochtend de eerste aan wie Jozua de Christus verscheen, en hij sprak tweemaal met haar: de eerste maal aan de graftombe, en een tweede maal toen zij op de terugweg was om aan de discipelen te vertellen wat Christus tegen haar gezegd had.

In het eerste relaas staat dat Christus haar zei dat zij hem niet mocht aanraken, omdat hij nog niet naar God opgevaren was. Dit kwam omdat hij eerst de symboliek van het ‘Beweegoffer’ moest vervullen, dat altijd door de hogepriester bewogen werd op de ochtend van de eerste dag van de week tijdens de Dagen van het Feest van Ongezuurde Broden. Na zijn opstanding moest Christus eerst door God als het ‘Beweegoffer’ voor de mensheid ontvangen en aanvaard worden.

Het was een korte ceremonie die door de hogepriester uitgevoerd werd. En zij werd ook in Christus snel voltrokken, want kort nadat hij met Maria bij de graftombe gepraat had en haar zei hem niet aan te raken, verscheen hij opnieuw aan de twee Maria’s op de terugweg naar de discipelen, en deze keer mochten zij hem wel aanraken. Hij liet dit toe, omdat hij toen de symboliek van het Beweegoffer vervuld had.

Jozua de Christus vervulde perfect alle symboliek van de Pascha ceremonie, en hij vervulde ook perfect de symboliek van het Beweegoffer dat op de eerste dag van de week tijdens het Feest van Ongezuurde Broden aan God gebracht werd.

Nu kunnen we verder gaan met de instructies over hoe je de timing van Pinksteren moet berekenen, zoals in Leviticus uitgelegd wordt.

‘Dan zult gij tellen van de dag na de Sabbat, van de dag waarop gij de garve van het beweegoffer gebracht hebt: zeven volle weken zullen het zijn; tot de dag na de zevende Sabbat zult gij tellen, vijftig dagen; dan zult gij een nieuw spijsoffer de Here brengen.’ (Leviticus 23: 15 - 16)

De ‘schoof van het Beweegoffer’ die Jozua de Christus uitbeeldde, was een specifiek onderdeel van de ceremonies die tijdens het Feest van Ongezuurde Broden uitgevoerd moesten worden. Daarom moet deze eerste dag van de week vanaf wanneer men de vijftig dagen begint te tellen, binnen deze feestdagen vallen.

Nogmaals, God is heel specifiek wat betreft de timing van deze jaarlijkse Sabbat - Pinksteren. De aftelling naar deze jaarlijkse Heilige Dag moest vanaf een specifieke dag (de eerste dag van de week) beginnen, die binnen de dagen van het Feest van Ongezuurde Broden viel. Zeven wekelijkse Sabbatten gerekend vanaf deze dag, maakt negenenveertig dagen. Een dag daaraan toegevoegd maakt een totaal van vijftig dagen, en dat brengt ons terug bij een eerste dag van de week. Pinksteren valt altijd op de eerste dag van de week (Zondag op de Romeinse kalender), maar de juiste dag moet gerekend worden vanaf de eerste dag van de week (Zondag) tijdens het Feest van Ongezuurde Broden.

Dan vervolgt Leviticus met de instructies over hoe het Pinksteren gehouden dient te worden.

‘Uit uw woonplaatsen zult gij twee beweegbroden meebrengen; uit twee tienden efa (oude Hebreeuwse inhoudsmaat, equivalent van 36 liter) fijn meel zullen zij bereid worden, gezuurd (met gist) zullen zij gebakken worden, eerstelingen voor de Here.’ (Leviticus 23: 17)

‘En de priester zal ze bewegen, bij het brood der eerstelingen, als beweegoffer voor het aangezicht des Heren bij de twee schapen: zij zullen de Here heilig zijn, zij zijn voor de priester.’ (Vers 20)

De Israëlieten moesten deze ceremonie op de Pinksterdag uitvoeren. De twee beweegbroden stonden symbool voor de eerstelingen (de 144.000) in Gods plan. Dit gaat over diegenen die eerstelingen zullen zijn, die als eerste in het Koninkrijk van God opgewekt zullen worden.

God heeft een plan van verlossing waarin de mensheid de zegening kan ontvangen om deel van Zijn Familie te worden – om voor alle eeuwigheid als geestelijke wezens in Gods Familie te leven. Deze Heilige Dag beeldt diegenen uit die door God in de beginfase van Zijn plan geroepen zijn om als eersten deel van Zijn Familie te worden. Zoals de lenteoogst in de Bijbel de ‘eerste vruchten van het land’ genoemd wordt, zo ook zijn dezen de ‘eerste vruchten’ in Gods plan die als eersten, eerder dan de overgrote meerderheid van de mensheid, deel van Zijn Familie zullen worden. De veel grotere herfstoogst staat voor de verlossing (redding) van het veel grotere overige deel van de mensheid, en wordt uitgebeeld in de twee laatste jaarlijkse Heilige Dagen.

In deze ceremonie worden deze ‘eerstelingen’ uitgebeeld door die twee ‘Beweegbroden’. Het ene brood vertegenwoordigde diegenen die geleefd hebben in het geloof in de komst van een Messias door wie God de mensheid zou redden. Het vertegenwoordigt diegenen die volledig getrouw in geloof geleefd hebben tijdens de periode die leidde tot aan de eerste komst van Christus als de beloofde Messias - ons Pascha.

Het andere brood vertegenwoordigt de groep mensen die getrouw geleefd hebben in het geloof in de verlossing (redding) door ons Pascha, vanaf de tijd dat Christus (na zijn dood) als het ‘Beweegoffer’ aanvaard werd tot aan zijn tweede komst.

Deze instructies hielden ook in dat er samen met de Beweegbroden twee lammeren voor God gebracht moesten worden die beide Christus representeerden, een lam voor elk van deze twee periodes.

Zoals het Beweegoffer (van de eerste schoof) tijdens het Feest van Ongezuurde Broden Jozua de Christus uitbeeldde die voor God bewogen werd om door Hem aanvaard te worden, zo ook werden de twee Beweegbroden op Pinksteren voor God bewogen om door Hem aanvaard te worden. Hier wordt uitgebeeld dat deze eerstelingen door God aanvaard worden, en dat zij deel van Zijn Familie zullen worden wanneer zij opgewekt worden en eeuwig leven zullen ontvangen.

Er schuilt ook grote betekenis in het feit dat deze Beweegbroden gezuurd (met gist bereid) zijn. Jozua de Christus wordt altijd als ‘ongezuurd’ – zonder zonden - uitgebeeld. Maar dezen worden hoewel zij wel door God aanvaard zijn, als gezuurd (met gist bereid) voorgesteld – met zonden vermengd. Christus heeft nooit gezondigd en wordt dan ook als ongezuurd (zonder zonden) uitgebeeld. De gehele mensheid heeft wel gezondigd, en daarom wordt zij als gezuurd (met zonden) uitgebeeld.

Deze Beweegbroden beelden de 144.000 uit die gedurende de eerste 6.000 jaar van de mensheid op aarde door God geroepen en uitverkoren zijn. Zij worden bij de wederkomst van Jozua de Christus tot eeuwig leven opgewekt als geestelijk wezens in Gods Familie – in het Koninkrijk van God. God heeft geopenbaard dat de Beweegbroden op Pinksteren geofferd worden, en dat dit de 144.000 voorstelt die samen met Christus komen bij zijn wederkomst.

Lees hoe deze twee broden die de eerstelingen voorstellen in Openbaring beschreven worden.

‘En ik zag en zie, het Lam stond op de berg Sion en met hem honderdvierenveertigduizend, op wier voorhoofden zijn naam en de naam zijns Vaders geschreven stonden. En ik hoorde een stem uit de hemel als de stem van vele wateren en als de stem van zware donder. En de stem, die ik hoorde, was als van citerspelers, spelende op hun citers; en zij zongen een nieuw gezang vóór de troon en vóór de vier dieren en de oudsten; en niemand kon het gezang leren dan de honderdvierenveertigduizend, de losgekochten van de aarde. Dezen zijn het, die zich niet met vrouwen hebben bevlekt, want zij zijn maagdelijk (geestelijk gesproken). Dezen zijn het, die het Lam volgen, waar hij ook heengaat. Dezen zijn gekocht uit de mensen als eerstelingen voor God en het Lam.’(Openbaring 14: 1 - 4)

Deze eerstelingen zijn tijdens de eerste 6.000 jaar verlost (vrijgekocht) uit de mensheid. Zij werden uit de zonde geleid – hun zonden werden vergeven – en voor God gereinigd door Jozua de Christus. Deze 144.000 die in Openbaring 14: 4 de ‘eerstelingen’ genoemd worden, zijn dezelfde als zij die in Openbaring 5:9 beschreven worden als ‘voor God gekocht met het bloed van Christus’, en zijn ook dezelfde die in Openbaring 7:14 beschreven worden als ‘zij hebben hun gewaden gewassen en die wit gemaakt in het bloed des Lams’.

Net zoals deze twee broden werden gemaakt van een kleine hoeveelheid graan uit de ‘eerste (oogst) van het land’, zo ook zijn de 144.000 heel klein in getal vergeleken met de miljarden mensen die tijdens diezelfde 6.000-jarige periode geleefd hebben.

Naarmate je het plan van God, dat in Zijn Sabbatten geopenbaard wordt, beter begint te begrijpen, kan je ook beginnen te begrijpen waarom er in het Oude Testament slechts van zo weinigen sprake is die een oprechte relatie met God hadden. Het Oude Testament beslaat de eerste periode van 4.000 jaar van de mensheid tot aan Christus’ eerste komst als het Pascha Lam Gods. Dit inzicht zal je helpen inzien waarom er naar de Kerk van de voorbije 2.000 jaar verwezen wordt als ‘Zijn kleine kudde’. De Kerk is nooit een grote organisatie geweest op aarde, omdat in Gods plan voorzien is dat uit deze periode van 6.000 jaar slechts 144.000 verlost (vrijgekocht) zullen worden.

De verhaallijnen van Ongezuurde Broden en Pinksteren in Leviticus 23 zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Beiden hebben te maken met die vroege oogst waarnaar verwezen wordt als ‘de eerstelingen van het land’. Jozua de Christus is de ‘eerste der eerstelingen’ van Gods oogst, en de 144.000 zijn de rest van de ‘eerstelingen van het land’.

Pinksteren draagt nog veel meer betekenis in zich, maar tot zover hebben we een basiskennis van de betekenis van diegenen die de ‘eerstelingen’ genoemd worden verkregen.

Het verhaal van Pinksteren is ongelofelijk. God verloste de kinderen Israëls uit Egypte en leidde hen door de wildernis naar de berg Sinaï, waar Hij hen op de dag van het Pinksteren Zijn wet in de vorm van de Tien Geboden gaf. Maar het ware verhaal van de Israëlieten is dat zij zich niet aan deze wet konden houden. Fysieke mensen zijn uit zichzelf niet in staat om zich aan Gods rechtvaardige wet te houden. Zelfs vandaag de dag is de stam Juda van het volk Israël, die gekend staat als het hedendaagse Joodse volk, nog steeds de belichaming van dit verhaal. Het allerbeste dat de mens op eigen kracht kan doen wordt weerspiegeld in het leven van het Joodse volk. Geen enkele andere stam van Israël hield zich aan Gods wetten zoals de stam Juda dat deed. Alle andere stammen rebelleerden tegen God lang voor dat Juda dit deed.

Maar terwijl het beste voorbeeld van het naleven van Gods wetten bij het Joodse volk gevonden kan worden, toch werd Christus door ditzelfde volk belaagd. Dat openbaarde op zich dat hoewel zij zich uiterlijk aan Gods wet uit het Oude Testament leken te houden, zij noch Hem noch Zijn wegen begrepen, en ook Zijn wet niet. Als zij dat wel hadden gedaan, dan zouden zij Jozua de Christus als de Messias (h)erkend hebben. Maar in hun blindheid verwierp het Joodse volk het onderwijs en de instructies die hun door de Zoon van God zelf gegeven werden.

De getuigenis van hun leven en dat van alle Israëlieten, is dat de mensheid uit zichzelf niet in staat is om de wetten van God na te leven. Pinksteren openbaart wat er in hun leven ontbrak – waarom zij de lessen uit het Oude Testament niet begrepen hebben – en waarom zij de Messias niet (h)erkenden toen hij (nu bijna 2.000 jaar geleden) kwam en tot hen sprak.

In Handelingen wordt nog meer geopenbaard over het belang van Pinksteren in Gods plan. Nadat Jozua de Christus gestorven en weer opgewekt was verscheen hij aan de discipelen; dat is het verhaal waar Handelingen mee begint.

‘Het eerste boek heb ik gemaakt, (dit verwijst naar wat hij in Lukas schreef) o Theofilus, over alles wat Jozua begonnen is te doen én te onderwijzen, tot op de dag waarop Hij opgenomen (in de hemel opgenomen) is, nadat Hij door de heilige geest aan de apostelen, die hij uitgekozen had, opdrachten had gegeven. Hij heeft zichzelf, nadat hij geleden had, ook levend aan hen vertoond, met veel onmiskenbare bewijzen, veertig dagen lang, waarbij hij door hen gezien werd en over de dingen sprak die het Koninkrijk van God betreffen.’ (Handelingen 1: 1 - 3)

Het Evangelie – het goede nieuws – dat Jozua de Christus aan de discipelen onderwees, ging over het Koninkrijk van God. En hoewel Christus tot veertig dagen na zijn opstanding bij de discipelen bleef, toch was het uiteindelijk Gods bedoeling dat Christus verder bij Hem zou blijven, totdat het moment gekomen zou zijn dat hij in het Koninkrijk van God als Koning der koningen zou terugkeren. Tien dagen nadat Christus ten hemel opgevaren was hielden de discipelen het Pinksteren, en vanaf dat moment zou de heilige geest hun leiden en instrueren, omdat Christus zich niet langer persoonlijk in hun midden bevond.

‘En terwijl hij (Christus) met hen aanzat, gebood Hij hun Jeruzalem niet te verlaten, maar te blijven wachten op de belofte van de Vader (verwijzend naar het ontvangen van de heilige geest), die gij, zei hij, van mij gehoord hebt; want Johannes doopte met (Grieks – onderdompelen in) water, maar gij zult met de Heilige Geest gedoopt worden (ondergedompeld in), niet vele dagen na deze. Zij dan die samengekomen waren, vroegen hem: ‘Here, zult gij in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer herstellen?’ (Handelingen 1: 4 - 6)

De discipelen begrepen niet dat Jozua de Christus de eerste keer kwam om het Pascha te vervullen, en dat het nog 2.000 jaar zou duren voordat het Koninkrijk van God op aarde gevestigd zou worden. Zij dachten dat hij die profetie zou vervullen door dan en daar dat Koninkrijk te vestigen.

‘En hij zei tegen hen: Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft, maar gij zult de kracht van de heilige geest ontvangen, Die over u komen zal; en gij zult mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.’ (Handelingen 1: 7 - 8)

De komst van het Koninkrijk van God naar deze aarde was niet voor hun tijd voorbestemd, maar wel voor onze tijd – nú! Het ligt nu vlak voor ons, want God heeft geopenbaard dat de Zegels van Openbaring reeds allemaal geopend zijn. De opening van die Zegels is een belangrijke mijlpaal geweest in de timing van de laatste eindtijd gebeurtenissen. Ja, de ontnuchterende realiteit is dat het laatste Zegel – het Zevende Zegel – reeds geopend is. Het wachten is nu alleen nog maar op het begin van de gebeurtenissen van de eerste vier Trompetten voordat Wereld Oorlog III kan beginnen, wat overduidelijk zal zijn wanneer er eenmaal nucleaire wapens ingezet zullen worden.

In verband met het Pinksteren gaf Jozua de discipelen duidelijk de opdracht om tot die dag in Jeruzalem te blijven, totdat zij de belofte van Gods geest ontvangen zouden hebben. In Handelingen 2 kan je nog meer van dit relaas lezen over het uitstorten van Gods geest op de discipelen. Veel van de mensen die getuige waren van deze grootste gebeurtenis op de dag van dat Pinksteren, raakten overtuigd van alles wat zij van de discipelen te horen gekregen hadden, zozeer zelfs dat zij vroegen wat zij nu moesten doen.

‘En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de naam van Jozua de Christus, tot vergeving van de zonden; en gij zult de gave van de heilige geest ontvangen.’ (Handelingen 2: 38)

Hoewel de wet van God op Pinksteren aan de Israëlieten gegeven werd, toch openbaarde God aan de mensheid dat Zijn manier van leven nooit enkel en alleen op basis van menselijke inspanningen nageleefd kan worden, maar dat de mensheid daartoe ook de kracht van Zijn Heilige geest levend in hen moet hebben. Dat is wat er in het leven van de Israëlieten ontbrak. En dat ontbreekt nog steeds in het leven van iedereen op aarde, behalve in diegenen die door de Vader in de ware Kerk van God geroepen zijn om Zijn waarheid te kunnen begrijpen.

Gods woord en Zijn manier van leven zijn een geestelijke zaak, en je moet dus eerst die geest ontvangen om Gods ware wil te kunnen begrijpen. Anders zijn mensen beperkt tot hun eigen menselijke redenering wanneer zij Gods woord lezen, en daaruit komen dan hun eigen ideeën en geloof over God en Jozua de Christus voort. Daarom zijn er ook zoveel religies op deze aarde, die alle tegenstrijdig zijn in wat zij onderwijzen. Er is maar één ware Kerk en één waarheid – één manier van leven die van God komt.

Nogmaals, de mensheid is niet in staat om uit zichzelf uit zonden te komen. Zij kan God niet gehoorzamen en uit zonden komen, wat door het Feest van Ongezuurde Broden uitgebeeld wordt, tenzij Gods geest in hen leeft. Enkel en alleen als we Jozua de Christus als ons Pascha(offer) aanvaarden, kunnen onze zonden vergeven worden. En terwijl dat proces van bekering en vergeving plaatsvindt, helpt God ons met Zijn geest om onze verlossing (redding) mogelijk te maken.

Het Boek Handelingen vervolgt met ons te tonen dat we na de doop de ‘handoplegging’ ontvangen door Gods ministry en dan, als wij ons bekeren, worden wij door Gods geest verwekt. Door de bevruchting met Gods geest worden wij verwekt. Dit is geestelijk, en is verwant aan de fysieke menselijke verwekking. Op het moment dat een menselijke eicel door een spermazaadje bevrucht wordt, wordt er leven verwekt. Het is nog niet geboren en op de wereld gezet, maar het groeit als embryo verder totdat het moment om effectief geboren te worden aangebroken is.

Dit proces waardoor mensen door Gods geest verwekt worden is verwant aan het menselijke fysieke proces. Nadat wij door Gods geest verwekt zijn, beginnen we te groeien - als een geestelijk embryo. En naarmate we geestelijk verder groeien door het overwinnen van onze egoïstische menselijke natuur, blijven we verder ontwikkelen tot op het moment dat we in Gods Familie geboren kunnen worden – in het Koninkrijk van God. Het traditionele Christendom heeft geen idee van wat het werkelijk betekent om ‘wedergeboren’ of ‘opnieuw geboren’ te zijn.

De uitdrukking ‘wedergeboren’ of ‘opnieuw geboren zijn’ wordt door de meesten gezien als een soort van ‘religieuze ervaring’ die ertoe leidt dat je diegene die zij ‘Jezus’ Christus noemen aanvaardt. En hoewel zulke mensen vaak inderdaad een emotionele ervaring beleven die gepaard gaat aan een leven veranderende visie, toch heeft dat niets te maken met de waarheid die door God wordt geopenbaard.

Nicodemus, een groot religieus leider in zijn tijd, ging naar Jozua toe en stelde hem vragen over dat Koninkrijk van God. Maar Nicodemus kon niet begrijpen wat hij hoorde. Jozua zei hem, ‘Voorwaar, voorwaar, ik zeg u: Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het Koninkrijk van God niet zien’ (Johannes 3:3). Maar Nicodemus kon over datgene wat Christus hem vertelde alleen maar fysiek nadenken, en daarom vroeg hij aan hem, ‘Hoe kan een mens geboren worden als hij oud is? Hij kan toch niet voor de tweede keer de buik van zijn moeder ingaan en geboren worden?’ (Vers 4). Lees wat Jozua’s antwoord hierop was:

‘Jozua antwoordde: Voorwaar, voorwaar, ik zeg u: Als iemand niet geboren wordt uit water en geest, kan hij het Koninkrijk van God niet binnengaan. Wat uit het vlees geboren is, is vlees; en wat uit de geest geboren is, is geest.’ (Johannes 3: 5 - 6)

Jozua is hier klaar en duidelijk. Hij zei dat datgene wat fysiek geboren is enkel en alleen door iets fysieks voortgebracht kan worden. In het menselijke leven betekent dit dat wanneer een fysieke zaadcel een fysieke eicel bevrucht er een fysiek embryo ontstaat. En het verdere fysieke verloop van de groei van zo’n embryo in de baarmoeder van de moeder leidt tot de geboorte van een fysiek kind.

God heeft aan de mens een menselijke geest gegeven die ons onderscheidt van de dieren. Deze geeft ons individualiteit. Wij zijn niet voorgeprogrammeerd om ons in de natuur op een bepaalde vaste manier te gedragen, zoals het dierenrijk wel door God geschapen werd. Dankzij deze ‘geestelijke essentie’ in het menselijke brein (verstand) beschikken wij in ons denken over God-achtige capaciteiten, zoals creativiteit en geheugen. Dat vermogen maakt ons allemaal individueel uniek. Wij beschikken over een vrije wil, en zijn vrij om morele keuzes te maken.

God kan geen perfect rechtvaardig karakter in anderen scheppen, dat kan alleen maar tot stand komen uit eigen vrije wil en keuzes. Anders zouden wij geprogrammeerd moeten worden om als ‘robots’ op morele vraagstukken te reageren, teneinde perfect in overeenstemming met Gods wet te kunnen leven. Maar God wil dat wij zélf kiezen. Wij moeten kiezen tussen onze eigen egoïstische wegen of Gods wegen. En nogmaals, het tijdstip wanneer wij de gelegenheid krijgen om die keuze te kunnen maken ligt volledig in Gods handen. Voordat die tijd voor de mensheid aanbreekt – voordat God deze kans aan de mensheid kan geven – blijft de getuigenis van de mensheid dat zij God altijd zal verwerpen! En daarom zal God volgens Zijn eigen perfecte timing aan ieder mens de beste kans geven om in staat te zijn om Hem en Zijn manier van leven te kunnen ontvangen.

Paulus deelde deze kennis over de menselijke geest met de Korintiërs. Paulus legde uit dat de mensen in de Kerk de mysteries van God kunnen begrijpen. Die ‘mysteries’ kunnen zonder Gods geest niet begrepen worden, en daarom blijven zij verborgen – een mysterie - voor de mensheid.

‘Aan ons echter heeft God het geopenbaard door Zijn geest. De geest immers onderzoekt alle dingen, zelfs de diepten van God. Want wie van de mensen kent de dingen van de mens dan de geest van de mens, die in hem is? Zo kent ook niemand de dingen van God dan de geest van God.’ (1 Corinthiërs 2: 10 - 11)

Paulus maakt klaar en duidelijk dat iemand zonder Gods heilige geest onmogelijk de waarheden en de wegen van God kan kennen, omdat die door Hem geopenbaard moeten worden. De mensheid kan alleen maar dingen op fysiek niveau begrijpen, maar kan geen zaken op geestelijk niveau begrijpen. Daarom kon Nicodemus niet begrijpen wat Christus tegen hem zei. Hij werd niet door Gods geest getrokken.

Die geest is Gods kracht. Het is geen ‘wezen’ zoals het traditionele Christendom leert. De leer van de ‘Drie-eenheid’ is onjuist! Er bestaat geen ‘wezen’ dat de ‘Heilige Geest’ genoemd wordt.

‘En wij hebben niet ontvangen (sprekende tegen de Kerk) de geest van de wereld, maar de geest die uit God is, opdat wij zouden weten de dingen die ons door God genadig geschonken zijn. Van die dingen spreken wij ook, niet met woorden die de menselijke wijsheid ons leert, maar met woorden die de heilige geest ons leert, om geestelijke zaken met geestelijke zaken te vergelijken. Maar de natuurlijke mens (de fysieke mens) neemt de dingen van de geest van God niet aan, want ze zijn dwaasheid voor hem. Hij kan ze ook niet leren kennen, omdat ze geestelijk beoordeeld worden.’ (1 Corinthiërs 2: 12 - 14)

De mensheid is dus niet in staat om uit zichzelf God en Zijn wegen te leren kennen, maar enkel en alleen als Hij ze openbaart. Dat is de reden waarom de mensheid voortdurend God en Zijn wegen verworpen heeft. De hoogmoedige en egoïstische menselijke manier van redeneren, verwerpt de waarheid van God. En in plaats daarvan heeft de mensheid haar eigen religieuze ideeën en concepten over God bedacht, die meer naar haar smaak zijn. De getuigenis van 6.000 jaar van het bestaan van de mensheid is dat zij God verwerpt. Daarom zullen er ook mensen zijn die alles wat in dit boek geschreven staat zullen haten. Zij kunnen niet voorbij aan hun eigen hoogmoed en trots! En daarom moet deze wereld nederig gemaakt worden voordat Jozua de Christus kan terugkeren als Koning der koningen.

Als jij deze dingen begrijpt, dan is dat maar door één ding mogelijk! God geeft jou nu de gelegenheid en de mogelijkheid daartoe. Jij wordt door Gods geest getrokken. Als dat het geval is, dan is de keuze aan jou. Zal je de waarheid aanvaarden? Sommigen zullen nog meer vernedering moeten doorstaan en catastrofale gebeurtenissen moeten meemaken, die ertoe kunnen leiden dat zij zich tot God zullen wenden voor hulp en antwoorden. Hoe langer mensen zich tegen God verzetten, hoe kleiner de kans is dat zij hulp en genade van Hem zullen ontvangen om de komende gebeurtenissen te kunnen overleven.

God gaat de hele wereld beginnen te roepen! Maar de meeste mensen zullen zich niet willen vernederen om het Koninkrijk van God dat nu op komst is te kunnen ontvangen.

Laten we terugkeren naar het verhaal van Pinksteren. Het fysieke proces van de menselijke geboorte kan dus enkel en alleen iets fysieks voortbrengen, en dat geldt evenzeer voor de geestelijke geboorte. Een mens moet eerst door Gods geest verwekt worden. Dat gebeurt doordat de ‘menselijke geest’ die God aan alle mensen gegeven heeft, door Gods geest bevrucht wordt. Na de doop door volledige onderdompeling in water, kom je terug omhoog uit het water en dien je vanaf dat moment voorwaarts in ‘nieuwheid des levens’ te leven. Vlak na de doop ontvang je de ‘handoplegging’ uitgevoerd door de ministry, en dan kan de bevruchting met Gods geest ons verwekken.

Wanneer je eenmaal door Gods heilige geest verwekt bent kan je geestelijk beginnen te groeien, maar slechts als een ‘embryo’ in Gods Kerk. Wij leven in een fysiek lichaam dat door Gods heilige geest bevrucht is. Wij beginnen aan een nieuw leven van het overwinnen van het vlees – de verlokkingen van de menselijke natuur – en zodoende ontwikkelen wij heilig, rechtvaardig karakter. Dit proces stelt ons uiteindelijk in staat om in het Koninkrijk van God – in de God Familie – ‘geboren’ te worden als geestelijke wezens, volledig ‘uit de geest geboren’.

Jozua de Christus legde aan Nicodemus uit: ‘Wat uit het vlees geboren is, is vlees’. Hij legde uit dat vlees (het fysieke) enkel en alleen vlees – het fysieke – kan voortbrengen. Menselijke fysieke verwekking leidt alleen tot menselijke fysieke geboorte. Maar Christus legde voorts ook uit dat ‘wat uit de Geest geboren is, geest is’. Alleen wanneer je door de heilige geest van God bevrucht bent kan je, mettertijd, geboren worden in – toetreden tot – het Koninkrijk van God.

Door middel van dit proces zullen alle ‘eerstelingen’ het Koninkrijk van God binnengaan. Bij de wederkomst van Jozua de Christus zullen zij tot geestelijke leven opgewekt worden in Gods Familie, als geestelijke wezens, uit geest samengesteld.

Pinksteren beeldt het ‘middel’ uit waardoor een mens Gods manier van leven kan gaan begrijpen en leven. Door mettertijd in geestelijke volwassenheid te groeien, kan je van sterfelijk naar onsterfelijk - van fysiek naar geestelijk - veranderd worden, en in Gods geestelijke Familie geboren worden. Pinksteren beeldt ook de ‘eerstelingen’ van Gods Familie uit, zij die als eersten opgewekt zullen worden uit de gehele mensheid aan het einde van de eerste 6.000 jaar van het bestaan van de mensheid op aarde. Maar iedereen die daarna nog zal volgen zal door ditzelfde proces heen moeten gaan. Zij moeten ook door Gods heilige geest getrokken en verwekt worden, wat ertoe kan leiden dat ook zij uiteindelijk geboren zullen worden in de God Familie.

Tijdens deze laatste periode van de eindtijd, openbaarde God in 2008 aan Zijn Kerk een bijkomende waarheid over Pinksteren. Deze gaat over de ware timing wanneer Christus zal terugkeren om het Koninkrijk van God op aarde te vestigen.

Jozua de Christus wordt de ‘eerste der eerstelingen’ genoemd en hij wordt uitgebeeld door het ‘Beweegoffer’ (van de eerste schoof) dat voor God ‘bewogen’ werd om door Hem aanvaard te worden als de eerste die in Zijn Koninkrijk – Zijn Familie – opgenomen zou worden in geestelijk leven. Christus vervulde dit ‘Beweegoffer’ perfect toen hij op die bewuste zondagochtend na zijn opstanding door God aanvaard werd. Om dit te kunnen vervullen, moest Christus dus exact op de ochtend van de dag waarop de ceremonie van het ‘Beweegoffer’ geboden was, door God aanvaard worden.

Het ‘Beweegoffer’ vond altijd plaats op een Zondagochtend tijdens het Feest van Ongezuurde Broden. En vanaf dat punt in de tijd moest men dan 50 dagen vooruit tellen om te weten wanneer de jaarlijkse Heilige Feestdag Pinksteren gehouden moest worden.

God heeft geopenbaard dat evenzo de aanvaarding door Hem van de overige ‘eerstelingen’ die door de ‘Beweegbroden’ uitgebeeld worden, op deze specifieke Heilige Dag moet plaatsvinden om de betekenis ervan te kunnen vervullen. Dat betekent dat de 144.000 die door de ‘Beweegbroden’ uitgebeeld worden, door God opgewekt en in Zijn Koninkrijk – Zijn Familie - aanvaard zullen worden in geestelijk leven, precies zoals dit met Christus gebeurde toen hij het ‘Beweegoffer’ vervulde. Het ‘Beweegoffer’ (van de eerste schoof) en het offer van de ‘Beweegbroden’ zijn qua timing en doel op unieke wijze onlosmakelijk met elkaar verbonden.

God heeft nu geopenbaard dat de wederkomst van Christus op een Pinksteren zal plaatsvinden. Op die dag zal hij dan verenigd worden met de 144.000, die op dat moment in Gods Koninkrijk opgewekt zullen zijn. Zij zullen dan samen met Christus komen als een groot geestelijk leger dat een einde zal maken aan Wereld Oorlog III, waarna zij het Koninkrijk van God zullen vestigen dat in het Millennium over de mensheid zal heersen.

HET TROMPETTENFEEST

Terwijl we de jaarlijkse Heilige Dagen overlopen en de ene na de andere bespreken, wordt ons meer en meer van Gods plan en doel voor de mensheid geopenbaard. We zijn nu aangekomen bij de vierde jaarlijkse Heilige Dag die in het Noordelijke halfrond in de herfst valt. Deze dag staat in het Jodendom gekend als ‘Rosj Hasjana’, en hoewel het Jodendom de ware betekenis en het doel van Gods Heilige Dagen verloren heeft, kennen zij wel de correcte dagen waarop zij gehouden dienen te worden.

Het correcte tijdstip waarop het Trompettenfeest gehouden moet worden valt over het algemeen op de Romeinse kalender in September of vroeg in Oktober.

‘En de Here sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten: In de zevende maand (van Gods kalender), op de eerste der maand, zult gij een rustdag (Sabbat) hebben, een gedenkdag (een jaarlijkse viering), aangekondigd door trompetgeschal, een heilige samenkomst.’ (Leviticus 23: 23 - 24)

Het Trompettenfeest is hoofdzakelijk gericht op de gebeurtenissen die leiden tot en met Christus’ wederkomst, wanneer hij het Koninkrijk van God zal vestigen – Zijn regering op aarde. En hoewel er in de betekenis van Pinksteren ook vooruitgekeken wordt naar de wederkomst van Christus en de herrezen 144.000 die samen met hem zullen terugkeren, zit die gebeurtenis (van de 7de Trompet) ook in het Trompettenfeest vervat omdat zij deze gebeurtenis en de gebeurtenissen die daarop volgen aankondigt. Die laatste (7de) Trompet bevat ook de gebeurtenissen die leiden tot de vestiging van Gods Koninkrijk op aarde, na de wederkomst van Christus samen met de 144.000. Die gebeurtenissen verbinden de betekenis van Pinksteren met het Loofhutten Feest, dat op zijn beurt de vestiging van het Millennium uitbeeldt.

De belangrijkste betekenis in de vervulling van het Trompettenfeest, is de uiteindelijke aankondiging (door trompetgeschal) van de komst van de Koning der koningen - de geprofeteerde Messias - die over de mensheid zal regeren.

In zijn eerste brief aan de Thessalonicenzen spreekt Paulus over trompetten en hun betekenis die vervat zit in de vervulling van het Trompettenfeest.

‘Maar ik wil niet, broeders (sprekende tot de Kerk – tot diegenen die geroepen zijn om deel uit te maken van de 144.000), dat gij onwetend bent ten aanzien van hen die ontslapen zijn (sprekend van diegenen die gedurende de voorbije 6.000 jaar geroepen en in het geloof gestorven zijn), opdat gij niet bedroefd bent zoals ook de anderen, die geen hoop hebben. Want als wij geloven dat Jozua gestorven en opgestaan is, zal ook God op dezelfde wijze hen die in Jozua ontslapen zijn, terugbrengen (zenden) met hem (God zal hen opwekken zodat zij samen met Jozua bij zijn wederkomst kunnen terugkeren).’ (1 Thessalonicenzen 4: 13 - 14)

‘Want dit zeggen wij u met een woord van de Here, dat wij die levend zullen overblijven tot de komst van de Here (sprekend van diegenen die dan nog in leven zullen zijn, die ook geroepen zijn om als eerstelingen deel uit te maken van de 144.000), de ontslapenen (de doden in Christus) beslist niet zullen voorgaan. Want de Here zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een trompet van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn (de weinigen die ook geroepen zijn om eerstelingen te zijn, die bij de wederkomst van Christus nog in leven zullen zijn in de Kerk), samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Here in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Here zijn.’ (I Thessalonicenzen 4: 15 - 17)

Paulus beschrijft ditzelfde tafereel ook aan de Kerk in Corinthe.

‘In een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, bij de laatste trompet, want de trompet zal weerklinken en de doden zullen onvergankelijk opgewekt worden en wij zullen veranderd worden.’ (I Corinthiërs 15: 52)

Paulus gaf meer uitleg over deze gebeurtenis in Gods plan die zal plaatsvinden wanneer de laatste Trompet - de Zevende Trompet – vervuld begint te worden. Wanneer de gebeurtenissen van deze Trompet beginnen, zullen de 144.000 opgewekt worden. De doden worden eerst opgewekt, en onmiddellijk daarna worden zij die dan nog in leven zijn, die deel uit maken van het getal van de 144.000, veranderd van fysiek leven naar geestelijk leven.

Het overgrote deel van diegenen die verzegeld zijn als eerstelingen - de 144.000 - is dood, maar zij zullen op dat tijdstip opgewekt worden tot onsterfelijk leven, wanneer deze laatste trompet eenmaal vervuld wordt. De weinige eerstelingen die dan nog in leven zijn, zullen in een oogwenk van sterfelijk fysiek leven in onsterfelijke geestelijke wezens veranderd worden, om zo deel te worden van de God Familie – het Koninkrijk van God.

‘En de zevende engel blies op de trompet, en er klonken luide stemmen in de hemel, die zeiden: De koninkrijken van de wereld zijn van onze Here en van Zijn Christus geworden, en Hij zal als Koning heersen tot in alle eeuwigheid.’ (Openbaring 11: 15)

Alle eerstelingen die gedurende de voorbije 6.000 jaar geroepen zijn, zullen opgewekt worden op de dag van de gebeurtenis van de laatste Trompet, de eerste gebeurtenis van de Zevende Trompet van het Zevende Zegel. Maar het precieze tijdstip van Christus’ wederkomst samen met de 144.000 wordt in de Heilige Dag Pinksteren geopenbaard. De aankondigingen door alle zeven Trompetten is hetgeen wat tot deze grote vervulling leidt. De belangrijkste vervulling van de betekenis van het Trompettenfeest ligt in de aankondigingen van alle Zeven Trompetten.

Elk van Gods Heilige Dagen is toegespitst op een specifiek onderdeel van Zijn totale plan voor de mensheid. Vaak overlappen deze elkaar of zijn ze met elkaar verweven, omdat zij alle samenwerken aan een proces van verlossing dat 7.100 jaar beslaat.

De eerste zes Trompetten hebben betrekking op gebeurtenissen die met Wereld Oorlog III te maken hebben. De gebeurtenissen van deze Trompetten die aan de Zevende Trompet voorafgaan, zijn instrumenteel om de vervulling van het begin van de Zevende Trompet mogelijk te maken.

De aankondiging van de Zevende Trompet begint met de volgende verklaring: ‘De koninkrijken van de wereld zijn van onze Here en van Zijn Christus geworden, en Hij zal Koning zijn in alle eeuwigheid’. Wanneer deze gebeurtenis die ook in de betekenis van Pinksteren vervat zit eenmaal vervuld is, en Christus samen met de 144.000 terugkeert, wordt er nog meer betekenis van het Trompettenfeest vervuld die nog voorbijgaat aan deze gebeurtenis waarbij Christus als Koning der koningen aangesteld wordt.

Trompetten worden gebruikt om de komst van Christus als Koning der koningen aan te kondigen, maar hij wordt pas volledig gevestigd als Koning over de hele aarde wanneer hij samen met de 144.000 de volledige controle overneemt. De aankondigingen van de eerste 6 Trompetten worden gebruikt als een alarmsignaal voor oorlog vóór de wederkomst van Christus. De 7de Trompet kondigt niet alleen Christus’ wederkomst samen met de144.000 aan, maar ook een oorlog die na zijn komst nog zal voortwoeden. Het doel van die oorlog is om de regering van Gods Koninkrijk onwrikbaar over alle landen ter wereld aan te stellen.

‘En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard, en hij Die daarop zat, werd getrouw en waarachtig genoemd. En hij oordeelt en voert oorlog in gerechtigheid. En zijn ogen waren als een vuurvlam en op zijn hoofd waren vele diademen (kronen) (figuurlijk - heerst over alle landen). Hij had een naam, die opgeschreven was, en die niemand kent dan hijzelf. En hij was bekleed met een in bloed gedoopt bovenkleed, en zijn naam luidt: Het Woord van God (dat is Jozua de Christus). En de legers (de 144.000) in de hemel (de hemel van de atmosfeer boven de aarde, het luchtruim) volgden hem op witte paarden, gekleed in fijn linnen, wit en smetteloos. En uit zijn mond kwam een scherp zwaard, opdat hij daarmee de volkeren zou slaan. En hij zal hen hoeden met een ijzeren staf. En hij treedt de wijnpersbak van de wijn van de grimmige toorn van de almachtige God. Er stond op zijn bovenkleed en op zijn dij deze naam geschreven: Koning der koningen en Here der heren.’ (Openbaring 19: 11 - 16)

Dus deze uiteindelijke vervulling die hier uitgebeeld wordt door de Trompetten in de aanloop naar de komst van Christus, gaat zelfs na zijn wederkomst nog verder. Dat gebeurt met het oog op de vestiging van zijn heerschappij in het Koninkrijk van God dat dan over de aarde zal gaan regeren. En, zoals eerder vermeld, dat is het moment dat Christus en de 144.000 zullen beginnen met het vernietigen van diegenen die de aarde aan het vernietigen zijn.

Op deze manier is dus de betekenis van het Trompettenfeest door middel van de Trompetten onlosmakelijk verbonden aan de betekenis van Pinksteren, om het Millennium te kunnen vestigen dat door het Loofhuttenfeest wordt uitgebeeld.

Nadat de Israëlieten uit Egypte verlost waren, nam het blazen van trompetten grote betekenis voor hen aan. Want tijdens hun veertig jaar durende zwerftocht door de wildernis (woestijn) werden trompetten gebruikt om instructies door te geven, vooral wanneer zij zich van de ene kampplaats naar de andere verplaatsten. Trompetten werden ook gebruikt om alarm te slaan en als waarschuwingssignaal voor oorlog. Het zou duidelijk moeten zijn dat de betekenis van het fysieke gebruik van trompetten door de Israëlieten, ook van betekenis is voor de vervulling van Gods plan en doel vervat in de betekenis van het Trompettenfeest.

DE VERZOENDAG

De vijfde jaarlijkse Sabbat is de Verzoendag. De Joden noemen dit ‘Jom Kippoer,’ en de correcte dag waarop deze feestdag gehouden moet worden staat op de Romeinse kalender meestal onder diezelfde naam vermeld.

‘En de Here sprak tot Mozes: Maar op de tiende van de zevende maand is de Verzoendag; een heilige samenkomst (geboden samenkomst) zult gij hebben en gij zult u verootmoedigen (door te vasten en zich van alle voedsel of drank te ontzien) en de Here een vuuroffer brengen. Op die dag zult gij generlei arbeid verrichten, want het is de Verzoendag, om over u verzoening te doen voor het aangezicht van de Here, uw God.’ (Leviticus 23: 26 - 28)

‘Generlei arbeid zult gij verrichten: het is een altoosdurende inzetting voor uw geslachten, in al uw woonplaatsen. Het zal u een volkomen Sabbat (jaarlijkse Sabbat) zijn en gij zult u verootmoedigen. Op de negende van de maand, des avonds (beginnend bij zonsondergang van de negende dag), van avond tot avond (tot zonsondergang van de volgende dag), zult gij uw Sabbat vieren.’ (Leviticus 23: 31 - 32)

Deze jaarlijkse Sabbat beeldt het hele proces van het Pascha tot en met het Trompettenfeest uit. Het grootste deel van dat proces zal vervuld zijn wanneer Christus terugkomt en Satan uit het bijzijn van de mensheid verwijderd zal zijn.

Deze dag beeldt het verzoeningsproces uit - het proces waardoor de mensheid met God verzoend (verenigd) kan worden. Wanneer het Trompettenfeest eenmaal vervuld is, zullen de eerstelingen van God volledig met God verzoend – verenigd - zijn. Het hele proces dat geopenbaard wordt in het Pascha, Ongezuurde Broden, Pinksteren en het Trompettenfeest, toont ons hoe de eerstelingen in Gods Familie geboren konden worden – deel konden worden van het Koninkrijk van God.

Hoewel op dat moment dat volledige verzoeningsproces in de eerstelingen voltooid zal zijn, blijven er dan nog miljarden over die nog met God verzoend - verenigd - moeten worden. Alle mensen zullen door datzelfde proces heen moeten gaan, dat de 144.000 die tijdens de eerste 6.000 jaar geroepen werden doorlopen hebben. Dat hele proces wordt door de Grote Verzoendag uitgebeeld. Iedereen zal in volledige overeenstemming en eenheid met God moeten komen – om één met Hem te worden.

Verzoend worden met God de Vader door het bloed van Jozua de Christus begint met het Pascha. Wij moeten ons bekeren, uit geestelijk Egypte (uit zonden) komen, wat door het Feest van Ongezuurde Broden wordt uitgebeeld, gedoopt worden en bevrucht worden met Gods geest (uitgebeeld door Pinksteren).

Naarmate wij geestelijk groeien en onze eigen natuur overwinnen, kan God de manier waarop wij denken beginnen te veranderen, en ons in eenheid en harmonie met Zijn ene ware levenswijze brengen. Nadat je dit hele proces met succes hebt doorlopen, zal je volledig één gemaakt kunnen worden met God door een verandering van sterfelijk naar onsterfelijk, van fysiek naar geestelijk, in het Koninkrijk van God.

‘Ik vermaan u dan, broeders, met beroep op de barmhartigheden Gods, dat gij uw lichamen aanbiedt als een levende offerande, heilig en welgevallig aan God, dat is uw redelijke eredienst. En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is.’ (Romeinen 12: 1 - 2)

Het Koninkrijk van God ís de Familie van God. Zij zal samengesteld zijn uit geestelijke wezens die voorheen fysiek waren. Zij zullen voor alle eeuwigheid één zijn met God.

Het lot van Satan en de Demonen

Hoewel deze dag dus het volledige verzoeningsproces met God, het volledig één gemaakt zijn met God, uitbeeldt, beeldt zij ook nog een andere grote gebeurtenis uit, namelijk de volledige verwijdering uit het bijzijn van de mensheid van de grootste invloed die ons tot zondigen aanzet.

In tegenstelling tot de eerste 6.000 jaar waarin dit slechts aan weinigen aangeboden werd, zal wanneer het Koninkrijk van God naar aarde komt, vanaf dat moment voorwaarts aan iedereen de mogelijkheid aangeboden worden om dit proces van verzoening met God te beginnen. Die periode van grote verlossing voor de mensheid zal vooral gedijen vanwege het lot wat Satan en de demonen beschoren is.

Wanneer Gods Koninkrijk komt, zal de mensheid van haar eigen zelfvernietiging gered zijn. Jozua de Christus zal dan samen met de 144.000, die bij zijn wederkomst opgewekt werden, over de aarde regeren. Gods wegen zullen de koers van de mensheid bepalen. Rechtspraak zal snel zijn. De kennis van God zal de aarde vullen. Mensen zullen leren om in vrede en harmonie met elkaar te leven.

Gedurende die hele periode zal er maar één religie op aarde zijn. Er zal slechts één regering over de aarde regeren. Iedereen zal de gelegenheid krijgen om de zevende dag Sabbat en de jaarlijkse Heilige Dagen te houden. Er zal grote harmonie, vrede en oprechte liefde heersen in families, gemeenschappen en het bedrijfsleven - voor iedereen die voor Gods manier van leven kiest.

Valse religies, politiek, lobbywerk, omslachtige bureaucratische regeringen, zakelijke hebzucht, drugssmokkel, mensenhandel en alle andere kwaad dat in onze wereld vandaag bestaat, zullen dan niet langer mogen bestaan. Zakelijke hebzucht zal plaats maken voor samenwerking, die erop gericht is om anderen en de planeet ten goede te komen.

Maar zelfs met al die geweldige verbeteringen waar de mensheid gedurende die periode van zal kunnen profiteren, zal er nog steeds één groot obstakel in de weg blijven staan van volledige vrede, harmonie en voorspoed voor de mensheid. Dat obstakel is Satan en zijn demonen (de engelen die samen met hem rebelleerden). De Grote Verzoendag beeld uit dat Satan en de demonen uit het bijzijn van de mensheid verwijderd worden.

Lucifer was één van Gods aartsengelen. Hij kreeg samen met één derde van het engelenrijk de verantwoordelijkheid om voor de aarde te zorgen. Deze machtige aartsengel stond aan het hoofd van Gods regering op aarde. Zijn verhaal is er één van hoogmoed en opstand tegen God. Jesaja 14: 12 - 14 en Ezechiël 28: 12 - 17 geven een beknopt beeld van het leven van dit wezen, maar gefragmenteerd doorheen de Bijbel je kan nog veel meer over dit verhaal terugvinden.

God heeft de tijdsduur en de timing van deze verschillende gebeurtenissen niet geopenbaard. Maar de zichtbare bewijslast in ons zonnestelsel en op aarde in combinatie met de ware verslagen in de Bijbel onthullen veel. Miljoenen jaren geleden schiep God het heelal met onze aarde. Maar zoals gezegd, God heeft nergens in de Bijbel de exacte timing noch de precieze volgorde van deze gebeurtenissen geopenbaard.

Voordat Hij het fysieke universum en de aarde schiep, schiep God het engelenrijk. God is geest en deze wezens die Hij schiep zijn ook geest. Buiten dit geestenrijk bestond er niets. Het beperkte vermogen van de menselijke geest (verstand) is enkel in staat om de ons omringende fysieke wereld te bevatten, en ons vermogen om de geestenwereld te begrijpen beperkt zich tot fysieke concepten daarvan. God openbaarde dat Hij een fysiek universum schiep met daarin de aarde. Er staat geschreven dat de engelen zich zeer verheugden over Gods fysieke schepping.

God openbaarde aan het engelenrijk delen van Zijn plan om door middel van mensen Zijn eigen Familie te scheppen. In Hebreeën wordt geopenbaard dat het engelenrijk – het koninkrijk der engelen – geschapen werd om op termijn diegenen te gaan dienen, die eerst een fysiek leven zouden leiden om uiteindelijk in Gods eigen Familie geboren te worden.

Op een gegeven moment begon Lucifer meer voor zichzelf te verlangen. Hij was het niet eens met Gods plannen en Zijn doel met de fysieke schepping. Hij rebelleerde tegen God en bijna één derde van het engelenrijk rebelleerde uiteindelijk samen met hem. Het gevolg was een grote oorlog der engelen, die ook grote gevolgen had voor de fysieke schepping.

God zegt zelf dat in de oorspronkelijke schepping de aarde perfect en van een grote schoonheid was. Er was leven op aarde, maar dit was niet hetzelfde leven dat op aarde zou bestaan wanneer de mens eenmaal geschapen zou worden. De aarde bevatte vroege levensvormen op het land, in de lucht en in de zee. Overal ter wereld kan je op vindplaatsen en in vele musea de fossiele overblijfselen van deze schepselen terugvinden.

Wat is er gebeurd? Wetenschappers proberen hun ’intellectuele’ interpretaties hierover te geven, maar de eenvoudige realiteit is dat ten tijde van Lucifers’ opstand alles razendsnel vernietigd werd. Alle leven op aarde werd in een oogwenk vernietigd. Dat gebeurde honderdduizenden jaren geleden. Het verhaal in het begin van Genesis spreekt over de schepping van de mens, samen met het geschikte planten- en dierenleven voor de leefwereld van de mens. Hier wordt niet de oorspronkelijke schepping van de aarde beschreven – want die vond heel lang voor de schepping van de mensheid plaats.

‘In het begin (In het Hebreeuws bestaat er geen bepaald lidwoord. Daarom zou er hier ‘In een begin…’ moeten staan) schiep God de hemel en de aarde (In een begin, schiep God de aarde en het heelal gedurende een lange tijd – vele miljoenen jaren geleden. Er was geen sprake van ‘evolutie’, maar wel van een lange periode van scheppingswerk). De aarde nu was (Hebreeuws – ‘was geworden’) woest en leeg, en duisternis lag over de watervloed; en de Geest van God zweefde over de wateren.’ (Genesis 1: 1 - 2)

In dit verslag bestond de aarde dus al. Zij was oorspronkelijk vele miljoenen jaren eerder geschapen. Maar zij was vervallen tot een puinhoop en een woestenij. Heel de aarde was in duisternis gehuld. En er staat geschreven dat de kracht van Gods geest zich over de wateren van de aarde begon te bewegen, want die wateren bestonden reeds. Vervolgens begon Gods geest over heel de aarde te werken – om het leven op aarde te herstellen. Het hele plaatje was er een van chaos toen God begon met het aangezicht van de aarde te vernieuwen, zoals in de Psalmen beschreven staat. Dus ja, de aarde is miljoenen jaren oud, maar de mensheid is hier nog maar zo’n 6.000 jaar.

Omdat God Zijn plan bekend maakte dat Hij Zijn eigen Familie – Elohim - zou scheppen, die veel grootser zou zijn dan het engelenrijk, begon Satan zich tegen God te keren. Hij verfoeide Gods plan om wezens te scheppen die mettertijd grootser dan hem zouden worden. En toen hij eenmaal één derde van het engelenrijk tot zijn eigen jaloerse denken had overgehaald, werden zij vastbesloten om alle leven op aarde te vernietigen. En dat is precies wat zij deden, zij vernietigden in een oogwenk alle leven op aarde. God heeft nog niet aan de mensheid geopenbaard hoe dit alles precies gebeurd is, maar wél dát het gebeurd is.

Toen die opstand plaatsvond, veranderde God Lucifers naam in Satan, en de engelen die hem gevolgd waren kwamen bekend te staan als ‘demonen’. God beperkte hun bewegingsvrijheid tot de aarde. Hun aanwezigheid op aarde en hun invloed op de mensheid zouden dienen als een onderdeel van Gods plan, om te openbaren hoe slecht en vernietigend alles wat zich tegen Zijn rechtvaardige wegen verzet wel niet is.

Toen Lucifer rebelleerde kwam er een einde aan Gods regering op aarde op. Maar nu, in onze tijd, zal die regering van God terug hersteld worden. Jozua de Christus zal het Koninkrijk van God terug invoeren – de regering van God over de aarde.

De Grote Verzoendag beeldt dus inderdaad ook de verwijdering van Satan en zijn demonen uit het bijzijn van God en de mensheid uit. Zij zullen niet langer in staat zijn om de mensheid te beïnvloeden en te misleiden, behalve voor een heel korte periode aan het einde van de 1.100-jarige regering van het Koninkrijk van God. En op dat moment zal de Grote Verzoendag nog betekenisvoller zijn, omdat dan Satan en de demonen nogmaals verwijderd zullen worden, maar deze keer voor altijd – voor alle eeuwigheid.

De Grote Verzoendag beeldt een tijd uit waarin Satan en de demonen niet langer deel zullen uitmaken van Gods toekomstplannen en Zijn doel voor het verdere eeuwigdurende leven. Integendeel, deze jaarlijkse Sabbat schetst een prachtig beeld van hoe deze wereld volledige met God verzoend zal worden.

HET LOOFHUTTENFEEST

Deze periode is van grote betekenis, maar we zullen hier slechts een beknopte versie van dit seizoen van de jaarlijkse Heilige Dagen weergeven. Leviticus 23 gaat verder met de jaarlijkse Heilige Dagen en beschrijft als laatste een Feest dat acht dagen lang duurt. De eerste zeven dagen daarvan worden het Loofhuttenfeest genoemd, en de eerste dag daarvan is een jaarlijkse Sabbat. Die periode van zeven dagen wordt gevolgd door een achtste dag die ook een jaarlijkse Sabbat is, de laatste dag in de openbaring van het plan van God. Zij wordt de Laatste Grote Dag genoemd.

Dit Loofhuttenfeest beeldt de tijd uit dat het Koninkrijk van God gedurende 1.000 jaar over de mensheid zal regeren. Er is al veel gezegd over de komst van de Messias en zijn heerschappij op aarde. Dit feest beeldt het tijdperk uit dat nu op het punt staat om op deze aarde te beginnen. Dat tijdperk zal aanbreken wanneer Christus samen met de 144.000 zal ingrijpen om een einde te maken aan Wereld Oorlog III.

Zoals eerder gezegd, de wekelijkse Sabbat beeldt de laatste 1.000 jaar van het 7.000-jarige plan van God uit. Het Loofhuttenfeest gaat ook grotendeels over diezelfde periode, en beeldt dus ook die laatste 1.000 jaar uit wanneer het Koninkrijk van God over alle landen ter wereld zal regeren.

Dit zevendaagse Feest wordt het ‘Loofhuttenfeest’ genoemd omdat God de Israëlieten in het Oude Testament opdroeg om voor zichzelf in open lucht een soort van hutje te maken; een tijdelijke eenvoudige constructie van takken, twijgen en loof (bladeren of palmbladeren). De Israëlieten moesten elke dag van het Feest een korte tijd in zo’n hutje gaan zitten, specifiek om zich te herinneren en te overdenken hoe God hen uit de slavernij van Egypte verlost had en hen vervolgens naar een land van overvloed – het beloofde land – geleid had. Zij moesten zich herinneren dat de kinderen Israëls 40 jaar lang in tijdelijke woningen (hutten, tenten) verbleven hadden terwijl zij door de wildernis (woestijn) rondzwierven, totdat God hen in het beloofde land bracht.

Dit Feest moest op die manier gehouden worden totdat de Kerk van God in 31 na Christus opgericht werd. Want precies zoals Christus de manier waarop het Pascha gehouden moest worden veranderde toen de Kerk begon, werd ook de manier waarop het Loofhuttenfeest gevierd moest worden veranderd. De Israëlieten moesten in fysieke zin hun aandacht richten op hoe God hen uit Egypte bevrijd had, en hen naar een land geleid had wat Hij aan hen gaf.

Maar God openbaarde aan de Kerk de manier waarop dit Loofhuttenfeest nu gevierd dient te worden, op een manier die de geestelijke betekenis weergeeft van wat de Israëlieten op fysiek vlak vierden.

Gods plan en doel die in dit seizoen van de jaarlijkse Heilige Dagen geopenbaard worden, gaan over hoe Hij de mensheid in een soort van geestelijk beloofd land – een geestelijke erfenis – aan het binnenleiden is. Als fysieke mensen krijgen wij tijdelijke woonplaatsen – ons fysieke lichaam – waarin wij ons fysieke leven moeten leven. Maar het is Gods doel om de mensheid, op Zijn tijd, de mogelijkheid aan te bieden om verlost te kunnen worden van de slavernij aan haar eigen egoïstische menselijke natuur en de wegen van de mensheid, die op geestelijk niveau te vergelijken zijn met een geestelijke gevangenschap (slavernij) in Egypte.

Hoewel de mensheid nu slechts tijdelijk leven in een fysiek menselijk lichaam heeft, toch is het Gods doel om de mensheid tot eeuwig leven in geestelijke lichamen te leiden – niet langer tijdelijk in een tijdelijk ‘verblijf’, maar voor eeuwig in een geestelijk ‘verblijf’ in de God Familie - in Elohim.

Net zoals de fysieke Israëlieten, kan ook de mensheid bevrijd worden uit de verdorvenheid en de gevangenschap van het leven in tijdelijke onderkomens terwijl zij zich door de wildernis (woestijn) van het fysieke leven voortbewegen. Met de hulp en de kracht van Gods heilige geest kan de mensheid geestelijk groeien tot op het punt dat zij verlost kan worden en een geestelijk beloofd land kan binnengaan – een onvergankelijke erfenis in het Koninkrijk van God als Elohim.

De duizendjarige regering van Christus samen met de 144.000 tijdens het Millennium, beeldt een tijd uit waarin de mensheid geen oorlogen meer zal voeren, niet meer geregeerd zal worden door menselijke regeringen en niet langer in de religieuze verwarring zal moeten leven die er de voorbije 6.000 jaar geheerst heeft. De mensheid zal kunnen genieten van welvaart, een rijk gevuld leven en een vrede die zij nog nooit tevoren heeft kunnen ervaren. Het Loofhuttenfeest beeldt dit ongelooflijke tijdperk uit dat nu op het punt staat te worden ingeluid.

Deze Heilige Dag beeldt dit nieuwe tijdperk van grote verlossing uit dat de mensheid zal kunnen ervaren onder de heerschappij van Jozua de Christus en de 144.000 die samen met hem zullen regeren. Dit Feestseizoen weerspiegelt niet alleen die rechtvaardige heerschappij over de mensheid, maar het beeldt ook de vestiging uit van Gods Kerk die vanaf dan de enige ware vorm van religie op aarde zal zijn.

DE LAATSTE GROTE DAG

De extra dag – de achtste dag - die op het Loofhuttenfeest volgt, wordt in Gods Kerk traditioneel met twee namen aangeduid: de Laatste Grote Dag of het Oordeel van de Grote Witte Troon. Het is de zevende en laatste van de jaarlijkse Sabbatten van God, die een opwindende openbaring in het plan van God in zich draagt. Zoals de vroege voorjaarsoogst door Pinksteren wordt uitgebeeld, wordt de grotere herfstoogst uitgebeeld door het Loofhuttenfeest dat het Millennium weerspiegelt en de Laatste Grote Dag die de laatste 100 jaar vertegenwoordigt.

De Laatste Grote Dag beeldt de tijd van het grote oordeel uit dat volgt op de 7.000-jarige periode van Gods plan. Het is een periode van oordeel die 100 jaar beslaat. Dit is de periode die eerder in dit boek besproken werd, wanneer er geen menselijk leven meer geboren zal worden. Na de periode van 7.000 jaar wanneer de laatste honderd jaar beginnen, zal er een einde komen aan de verwekking en geboorte van menselijke wezens.

Omdat we deze slotperiode van het menselijke bestaan tijdens die laatste honderd jaar reeds in detail eerder in dit boek besproken hebben, is het niet nodig om dit alles hier te herhalen. Houd gewoon in gedachten dat deze zevende Heilige Dag daar om draait.

Het is de tijd wanneer miljarden mensen tot een tweede fysiek leven opgewekt zullen worden. Tijdens die 100-jarige periode zal iedereen die dan een tweede fysiek leven krijgt de gelegenheid hebben om voor Gods levenswijze te kiezen en daarnaar te gaan leven. En als zij hiervoor kiezen, dan kunnen ook zij deel worden van de Familie van God – het Koninkrijk van God – door als geestelijke wezens geboren te worden, precies zoals de 144.000 voor hen.

Zij die dit weigeren zullen voor een tweede keer sterven – een tweede dood ondergaan – waarna zij nooit meer leven zullen ontvangen. Het oordeel van God over diegenen die geen deel van Zijn Familie willen worden, is geen veroordeling tot eeuwige marteling. Het is gewoonweg een straf die eeuwig zal gelden. Het is de dood – om nooit meer opgewekt te worden – een eeuwige straf.

Tijdens deze laatste 100 jaar zullen miljarden mensen opgewekt worden. Iedereen die geleefd heeft en gestorven is, zowel jong als oud, zal dan opnieuw leven ontvangen in een gezond vitaal fysieke menselijk lichaam – gaaf en volmaakt. Zij zullen dan de keuze kunnen maken of zij deel willen gaan uitmaken van Gods eeuwige Familie. Dat is het verhaal van de Laatste Grote Dag en de voltooiing van de schepping van Elohim!

Tijdens deze periode zullen miljarden mensen die gedurende de eerste periode van 6.000 jaar geleefd hebben en gestorven zijn, nu de kans krijgen om Gods ware manier van leven te leren kennen en om daarvoor te kunnen kiezen. Iedereen zal dan in dat tweede fysieke leven 100 jaar de tijd krijgen om voor zichzelf te kunnen uitmaken of zij werkelijk Gods manier van leven willen… of niet.

Hoewel er veel mensen voor God zullen kiezen, toch zullen er ook heel veel zijn die dat niet zullen doen. Zij zullen willen vasthouden aan een andere manier van leven, en veel van hen zullen gewoonweg willen vasthouden aan de levenswijze die zij er in hun eerste fysieke leven op na hielden.

Deze laatste jaarlijkse Heilige Dag beeldt ook uit wat er aan het einde van deze honderd jaar zal gebeuren. Aan het einde van die periode zullen vele miljoenen mensen voor Gods manier van leven gekozen hebben, en zij zullen geestelijk tot op een niveau gegroeid zijn dat zij in aanmerking zullen komen om veranderd te worden van fysiek leven naar geestelijk leven in Gods Familie – Elohim.

Maar aan het einde van deze honderd jaar zal er ook oordeel geveld worden over diegenen die niet voor Gods levenswijze gekozen hebben, en zij zullen een tweede dood ondergaan. Zij zullen tijdens dit laatste moment van oordeel gedood worden. Dit is een ‘eeuwige straf’, en niet een ‘eeuwigdurende bestraffing’ wat de verdraaide betekenis is die de wereld van het traditionele Christendom hieraan gegeven heeft. Dat is een ziek en pervers denkbeeld dat godslasterlijk ten opzichte van God is. God heeft niet zo’n soort van geest die zoiets ziekelijks zou doen. In plaats daarvan openbaart dit denkbeeld juist de zieke geest van Satan die op deze manier over de mensheid denkt.

Eenieder die Gods levenswijze verwerpt, zal een eeuwige straf ontvangen. Dit is een eeuwige straf die voor alle eeuwigheid geldt en dit houdt in dat zij nooit meer tot leven opgewekt worden.

Dus, aan het einde van de 7.100 jaar van menselijk bestaan op aarde, komt er een einde aan Gods plan voor de mensheid, want er zal nooit meer een dergelijk bestaan zijn. Degenen die tijdens de voorgaande 7.100 jaar uit de mensheid verlost (vrijgekocht) zijn, zijn zij die uit vrije wil voor Gods levenswijze gekozen hebben. Nadat de Laatste Grote Dag geëindigd zal zijn, zal de mensheid ophouden te bestaan, en zij die doorgaan zullen diegenen zijn die opgewekt zijn – veranderd van sterfelijk naar onsterfelijk – tot eeuwigdurend geestelijk leven als geestelijke wezens in de God Familie – Elohim.

Dat is altijd al Gods verlangen en plan geweest voor de schepping van de mensheid. Het doel van de schepping van de mensheid en van het menselijke bestaan ligt in het grotere doel van de schepping van Gods eigen geestelijke Familie. Zijn Familie wordt geschapen vanuit het menselijke leven dat een tijdspanne van 7.100 jaar beslaat. Gods Heilige Dagen openbaren dat grote plan en het proces dat vereist is om toe te kunnen treden tot Zijn Familie – een Familie die Hij meer liefheeft dan de mensheid ook maar kan bevatten.

Table of Contents

Inhoud

Hoofdstuk 1

Hoofdstuk 2

Hoofdstuk 3

Hoofdstuk 4

Hoofdstuk 5

Hoofdstuk 6

Hoofdstuk 7

Hoofdstuk 8